Οι άλλες πραγματικότητες.....(διήγημα για τα χνάρια των άστρων)

Ήταν ένα από τα συνηθισμένα βράδια στον λόφο του Ηραίου. Ο Αιμίλιος μόλις τελείωνε την εργασία του για το πανεπιστήμιο και ήταν έτοιμος να κάνει το συνηθισμένο διάλειμμα  του. 

Το έντονο φως  που είχε δει την  προηγουμένη μέρα ακόμη ήταν έντονο στην μνήμη του, με πολλά ερωτηματικά για το πώς θα συνήθιζε να κοιτά την ζωή. Τι ήταν εκείνο το φώς? Από που προήλθε? Τι ήθελε από εκείνον? Η μήπως ήταν κάτι που απλά εξερευνούσε τον κόσμο του? Ερωτήματα που ταλαντεύουν την ύπαρξη για κάτι παραπάνω από ελευθερία στα επίπεδα των συνόρων  που επιβάλει ο κοινός νους αλλά και η κοινωνία στο επίπεδο που την  ζουν οι περισσότεροι..  Τι είναι ο κόσμος μας? Ποιος μας έφερε εδώ? Άραγε αυτά που βλέπουμε είναι και η απόλυτη οπτική πραγματικότητα, η κάτι άλλο συμβαίνει? Στα τεράστια σταυροδρόμια των άστρων  πόσοι ταξιδιώτες έχουν περάσει? Αλλά μετά από εκεί τι συμβαίνει? Υπάρχουν  περάσματα για κάπου αλλού… σαν τις πόρτες του δωματίου που ανοίγεις και εμφανίζεται μπροστά σου η εικόνα του δικού σου κόσμου? Κόσμοι μέσα σε κόσμους… Όνειρα μπερδεμένα σε ανυποψίαστες στιγμές έρχονται να ταράξουν τα σύνορά μας σε ένα άγνωστο παιχνίδι με το άγνωστο… Η κάθε στιγμή είναι μαγική για τον καθένα μας. Σαν να ζούμε τις στιγμές του λούνα  παρκ  που όλα γύριζαν φωτεινά να μας πάρουν σε άλλον μαγικό κόσμο του παιδικού ονείρου.. .Άραγε όλα τελειώνουν εδώ στη γη η συνεχίζουν ακάθεκτα στα αμέτρητα βιβλία της ζωής που οι σελίδες αλλάζουν και όλο αλλάζουν…….;;;

Αποστολέας Γιώργος… Νοέμβρης 2012..

Ο Παρατηρητής έξω από το χωροχρόνο....(διήγημα βασιζόμενο σε αληθινό περιστατικό)

Πίνω σκεπτόμενος το αγαπημένο μου ουϊσκι αναζητώντας την χαμένη ανάμνηση της παρουσίας μας…σκεπτόμενος μέσα στους γρίφους του μυαλού μου,αφήνομαι να με πάρει το ρεύμα του απείρου...παραπατώντας σε μια ζάλη που το αρωμά της, έχει τα άνθη του χρόνου,στολισμένα με αγκάθινα κλειδιά,για να ματώνεις όταν αγγίζεις τα όρια της ύπαρξης..

Όταν κυνηγάς το πέρασμα της συνείδησής σου, σε κάτι πιο αιώνιο..Κάτι που μόνο η παιδική αθωότητα δαμάζει, κατά διαστήματα, όταν συναντά τις νύμφες του ονείρου..Εκείνες τις χάρες του αλλόκοτου μαγικού παιχνιδιού, τις μαγικές βοές της άλλης πλευράς που σαγηνεύουν τα σώματα σε μαγικούς χορούς δημιουργίας..Που σταματούν απότομα όταν πετάς τις μάσκες που ορίζουν το θαυμαστό ταξίδι σου..ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ ΕΝΑ ΑΙΝΙΓΜΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ,Η ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ ΕΝΑ ΑΙΝΙΓΜΑ ΓΙΑ ΑΥΤΗ ?..

Εδώ η λογική κάπου χάνει την αυτοκυριαρχία της όταν συμβαίνουν πράγματα, όπου σαν ιοί αυτόνομοι, αναζητούν κάποιον ξενιστή να του αλλάξουν για πάντα χαράζοντας στην μνήμη ερωτήματα που δεν θα έρθουν (ίσως) ποτέ...λένε ότι οι εποχές έχουν την αξία τους..Κάτι ιδιαίτερο, που σαν μούσες οργώνουν το δικό τους χωράφι στην καταχνιά του χρόνου....

Ήταν εκείνο το καλοκαίρι,Ιούλιος,λιοπύρι παντού και ο ιδρώτας να τρέχει άφθονος στο πρόσωπο του Άλκμαν..Δεν ήταν συνηθισμένος να περιμένει αρκετή ώρα για taxi στους δρόμους της πρωτεύουσας..τον τελευταίο καιρό το κράτος έχει οργανώσει πολύ καλά τις συγκοινωνίες  και οι μετακινήσεις από το ένα μέρος στο άλλο γίνονται χωρίς ταλαιπωρία..Όμως,εκείνη η ημέρα είχε κάτι ασυνήθιστο, κάτι το ανεξήγητο που ορίζει την οπτική πραγματικότητα και την αλλάζει κάτα το δοκούν του παρατηρητή..

Είχε αρχίσει να αγανακτεί περιμένοντας αρκετή ώρα και σκέφτηκε να συνεχίσει πεζός, να μην περιμένει άλλο χάνοντας χρόνο..Εκεί που ήταν έτοιμος να φύγει αντικρίζει στο βάθος του δρόμου 3 taxi, αλλά παρόλο που βιαζόταν σαν κάτι να μην τον άφηνε να πάρει τα πρώτα και με μηχανική κίνηση πήρε το τρίτο..Αυτό ήταν και η κίνηση που του χάραξε για πάντα τα θεμέλια της λογικής, όπου σαν αριστοτελικός που ήταν είχε σταθερές απόψεις για τα πράγματα..Η όψη του οδηγού σου έδινε την εντύπωση πως είχε έρθει από κάπου αλλού,επισκέπτης στον σκοτεινό κόσμο του γεμάτος μυστήριο μελαμψός σαν Ασιάτης με απόκοσμο βλέμμα σε αποπροσανατόλιζε ανά πάσα στιγμή..Το παράξενο όμως ήταν η ενδυμασία του..Δεν ήταν προσαρμοσμένη με τα δεδομένα της εποχής..Μάλλινη ζακέτα με μαύρο σακάκι, ήταν μια περίσταση ... ήταν μια περίσταση για να αρχίσεις να αμφιβάλλεις για πολλά....!!! σταθερά μοτίβο της ανθρώπινης κατάστασης..

Σοκαρισμένος  ο Άλκμαν δεν δίστασε να πει τον προορισμό του..Πριν προλάβει να αρθρώσει λέξη ο μυστηριώδης τύπος τον πρόλαβε απαντώντας του ότι τον προορισμό δεν τον γνώριζε παρόλο που ήταν γνώριμη και πολύ γνωστή περιοχή σε όλους τους οδηγούς των taxi..Αυτή την απάντηση θα μπορούσαμε να την βάλουμε στα πλαίσια της λογικής αν σταματούσε εκεί...οι επόμενες κινήσεις του οδηγού ήταν μηχανικές..Με κολλημένα τα χέρια στο τιμόνι απαίτησε από τον Άλκμαν να τον οδηγήσει αυτός στην περιοχή, σιωπηλός(ο οδηγός) μέχρι το τέρμα δεν είπε τίποτα και ούτε γύρισε το κεφάλι έστω να τον κοιτάξει..Ενώ σε όλη τη διαδρομή το o κλιματισμός φυσούσε ιδιαίτερα στο κούτελο του νέου με ιδιαίτερο ψύχος..Όλο το σκηνικό του φάνηκε σαν να ήθελε να ελέγξει τα επίπεδα της μνήμης...Όταν έφθασε στον προορισμό κατέβηκε γρήγορα κρατώντας μόνο τον αριθμό με την υποψία που είχε για κάτι αλλοπρόσαλλο με όλο αυτό το περιστατικό...οι λόγοι θα παραμείνουν άγνωστοι..Όπως άγνωστα και τα μυστήρια των κόσμων..

Το επόμενο σοκ δεν άργησε να έρθει όταν ζήτησε από την υπηρεσία μεταφορών τα στοιχεία του οχήματος..Η απάντηση που πήρε ήταν αρνητική..Ένα ανύπαρκτο όχημα, με έναν ανύπαρκτο οδηγό για την ανθρώπινη διάνοια και τα ερωτήματα θα παραμείνουν να βασανίζουν τη λογική, να στοιχειώνουν την μνήμη για τους λαβύρινθους της ύπαρξης..Για το κοσμικό χάος που τυλίγει το αυτοφώτιστο μυστηριώδες σύμπαν..Ίσως η ανθρωπότητα αν στοχαζόταν περισσότερο σε αυτό, θα άφηνε να σβήσουν οι δική της εγωϊσμοί, εμπνεόμενη από τη φλόγα της εξερεύνησης..Κόσμος..Ένα χαλί στρωμένο αναμνήσεων, προθέσεων, αποκαλύψεων, με αναβάτη τον άνθρωπο να βατεί  και να αιθεροβατεί στους αιθέρες όπου οι χρόνοι και οι τόποι έχουν σβηστεί.......

(Αποστολέας Γιώργος ιανουάριος 2013)

Ο ΠΑΡΑΞΕΝΟΣ ΧΡΟΝΟΣ..(Διήγημα αφιερωμένο στον Η. P. LOVECRAFT.

ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΤΕ ΕΝΑΣ ΠΑΡΑΞΕΝΟΣ ΝΕΟΣ,ΣΕ ΜΙΑ ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΠΟΛΗ, ΣΕ ΕΝΑΝ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΧΡΟΝΟ.ΕΙΧΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΜΕ ΤΟ ΓΥΡΩ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ,ΑΙΣΘΑΝΟΤΑΝ ΟΤΙ ΟΛΑ ΕΙΧΑΝ ΜΙΑ ΦΥΣΙΚΗ ΡΟΗ, ΠΟΥ ΑΥΤΗ ΣΕ ΟΡΙΣΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΑ ΦΑΙΝΟΤΑΝ ΝΑ ΣΠΑΕΙ,ΝΑ ΑΔΡΑΝΕΙ, ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΜΦΙΔΡΟΜΗ,ΣΟΥ ΕΔΙΝΕ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΟΤΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙ ΠΙΣΩ ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΚΕΙ-ΥΠΝΩΤΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ-ΝΑ ΓΥΡΝΑΕΙ ΠΑΛΙ ΜΠΡΟΣΤΑ...ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ.Ο ΝΕΟΣ ΕΝΟΙΩΘΕ ΟΤΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΚΑΛΟΥΣΕ ΝΑ ΒΡΕΙ ΤΗΝ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ,ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΗΝ ΡΟΗ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΜΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ...ΜΙΑ ΑΠΡΟΣΜΕΝΗ ΜΕΡΑ,ΟΤΑΝ Ο ΗΛΙΟΣ ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ ΣΤΟ ΖΩΔΙΟ ΤΟΥ ΚΡΙΟΥ,ΑΙΣΘΑΝΘΗΚΕ ΕΝΑ ΑΠΡΟΣΜΕΝΟ ΣΚΙΡΤΗΜΑ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΛΕΙ.ΕΝΑ ΓΛΥΚΟ ΔΡΟΣΕΡΟ ΑΕΡΑΚΙ ΧΑΙΔΕΨΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ,ΗΤΑΝ ΤΟ ΕΝΑΥΣΜΑ,ΝΑ ΒΓΕΙ ΕΞΩ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΝΑ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΕΙ,ΤΟ ΕΙΧΕ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΠΡΙΝ...ΓΙΑΤΙ ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΠΑΡΑΞΕΝΟΣ ΝΕΟΣ ΣΕ ΕΝΑΝ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΧΡΟΝΟ.....ΚΑΙ Ο ΤΟΠΟΣ ΔΕΝ ΤΟΝ ΧΩΡΟΥΣΕ....ΕΒΛΕΠΕ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΣΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΚΟΣΜΟΥΣ,ΟΠΩΣ ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΘΡΕΦΤΕΣ.ΕΛΕΓΕ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΟΤΙ..""ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΠΛΕΓΜΑ, ΕΝΑ ΥΦΑΝΤΟ,ΠΟΥ ΕΙΠΑΡΧΕΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ,ΑΡΚΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΒΡΕΙ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΟ ΝΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΩΜΑ..ΝΑ,ΤΗΝ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΝΕΙΣ ΜΙΑ ΚΙΝΗΣΗ ΜΕ ΤΟ ΣΩΜΑ ΣΟΥ ,ΑΥΤΗ ΟΜΩΣ Η ΚΙΝΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΚΑΠΟΥ ΑΛΛΟΥ,ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ- ΑΙΘΕΡΙΚΟ ΣΗΜΕΙΟ-ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΙΘΕΡΙΚΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΜΑΣ ΑΚΟΛΟΥΘΟΝΤΑΣ ΤΑ ΣΩΣΤΑ ΡΕΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΤΑ ΟΝΟΜΑΖΩ ΝΕΥΡΩΝΕΣ.""ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΣΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΑΠΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΟΠΤΙΚΕΣ ΓΩΝΙΕΣ ΟΤΑΝ ΑΥΤΟΙ ΚΙΝΟΥΝΤΑΝ ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ.ΗΤΑΝ ΟΜΟΡΦΟ ΜΑ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΜΥΣΤΙΚΙΣΤΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ.ΟΜΩΣ...ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΠΟΥ ΕΝΟΙΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΜΟΙΡΑ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΛΕΙ,ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ, ΑΣΤΡΑΨΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΝΟΥ ΤΟΥ ΜΙΑ ΣΚΕΨΗ,ΜΙΑ ΤΡΕΛΛΗ ΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΕΝΑ ΛΑΜΠΕΡΟ ΟΥΡΑΝΙΟ ΣΩΝΑ ΠΟΥ ΕΒΛΕΠΕ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΠΡΙΝ,ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟΥ ΕΙΧΕ ΔΩΣΕΙ ΤΗΝ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΗ ΣΗΜΑΣΙΑ..ΜΟΝΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΤΟΥ,ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΔΑΚΡΥΖΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΑΣΑΙΝΕΙ ΜΕ ΑΝΑΦΥΛΛΗΤΑ,ΜΗ ΜΠΟΡΩΝΤΑΣ ΝΑ ΚΟΥΝΗΣΕΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΜΟΥΔΙΑΖΕΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΠΡΟΣΜΕΝΟ ΣΟΚ.ΗΤΑΝ ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΥ ΔΩΘΗΚΑΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΟΣΜΟΥΣ,ΕΒΓΑΛΕ ΜΙΑ ΣΙΓΑΝΗ ΚΡΑΥΓΗ ΘΑΥΜΑΣΜΟΥ ΜΑ ΚΑΙ ΦΟΒΟΥ,ΣΑΝ ΑΠΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΑΠΕΚΤΗΣΕ ΠΑΛΙ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΟΠΟΥ ΤΟ ΕΙΧΑΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΕΙ.ΒΓΗΚΕ ΕΞΩ ΜΟΝΟΣ,ΟΠΩΣ ΓΙΝΟΤΑΝ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ,ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙ ΤΟΝ ΑΙΩΝΙΟ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ,ΤΟΝ ΑΓΝΩΣΤΟ ΧΡΟΝΟ..ΒΑΔΙΖΕ ΜΕ ΓΡΗΓΟΡΟ ΒΗΜΑ,ΕΝΩ ΓΥΡΩ ΤΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΟΥΣΕ ΜΙΑ ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΗ ΗΣΥΧΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΙΧΕ ΣΥΝΑΝΤΙΣΕΙ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ.ΦΑΙΝΟΤΑΝ ΣΑΝ ΚΑΠΟΙΑ ΑΟΡΑΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΕΙΧΕ ΣΤΑΜΑΤΙΣΕΙ ΤΙΣ ΦΩΝΕΣ ,ΤΟ ΒΑΔΙΣΜΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ,ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΕΚΚΩΦΑΝΤΙΚΟ ΘΟΡΥΒΟ ΤΩΝ ΜΗΧΑΝΩΝ.Η ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ ΗΤΑΝ ΜΑΓΙΚΗ ΕΔΕΙΧΝΕ ΣΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΡΧΙΕΡΕΑΣ,ΤΕΧΝΙΤΗΣ ΤΩΝ ΜΥΣΤΙΚΩΝ,ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΙΣΕ ΤΙΣ ΤΡΟΧΑΛΙΕΣ ΕΝΟΣ ΠΑΡΑΞΕΝΟΥ ΡΟΛΟΓΙΟΥ,ΠΟΥ ΟΙ ΔΕΙΚΤΕΣ ΤΟΥ ΗΤΑΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ,ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ,ΟΛΕΣ ΟΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ!!Ο ΝΕΟΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΣΕ ΜΙΑ ΑΝΟΙΚΤΗ ΠΛΑΤΕΙΑ,ΕΒΡΕΞΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΚΑΘΙΣΕ ΝΑ ΞΕΚΟΥΡΑΣΤΕΙ.ΤΑ ΦΩΤΙΣΜΕΝΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ ΤΩΝ ΣΠΙΤΙΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΟΠΤΑΣΙΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΚΙΝΟΥΝΤΑΝ ΜΕΣΑ ΑΛΛΑΖΑΝ ΨΥΧΕΔΕΛΙΚΟΥΣ ΧΡΩΜΑΤΙΣΜΟΥΣ,ΘΥΜΙΖΟΝΤΑΣ ΠΙΝΑΚΕΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΠΟΥ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΕΔΕΙΧΝΕ ΜΟΝΟ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΝΕΟ...ΤΟ ΗΞΕΡΕ,ΤΟ ΑΙΣΘΑΝΟΤΑΝ ΟΤΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΕΙΧΕ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΝΑ ΔΕΙ ΤΙΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ..ΙΕΡΗ ΠΡΟΣΜΟΝΗ ΕΚΕΙΝΗΣ ΤΗΣ ΑΘΩΑΣ ΨΥΧΗΣ ΠΟΥ ΜΑΤΑΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΑΝΤΙΠΕΡΙΣΠΑΣΜΟ ΣΤΟΝ ΘΑΝΑΣΙΜΟ ΑΝΤΙΠΑΛΟ,ΓΙΑΤΙ ΕΚΕΙΝΗ Η ΨΥΧΗ ΑΘΕΛΑ ΤΗΣ ΕΙΧΕ ΜΠΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ.ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΠΟΜΟΝΩΘΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΔΕΧΘΕΙ ΤΗΝ ΑΔΥΣΩΠΗΤΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ. ΕΝΤΕΛΩΣ ΜΗΧΑΝΙΚΑ Ο ΝΕΟΣ ΣΗΚΩΘΗΚΕ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΣΤΟ ΠΡΟΚΑΘΟΡΙΣΜΕΝΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ,ΟΠΟΥ ΣΤΗ ΜΕΡΙΑ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ ΦΑΙΝΟΤΑΝ ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΤΡΟΜΑΧΤΙΚΟ ΧΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΑΛΛΑΣΙΟΥ ΟΡΙΖΟΝΤΑ!ΣΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΘΟΛΟΥ Η ΣΕΛΗΝΗ ΦΑΝΤΑΖΕ ΣΑΝ ΕΝΑ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΝΗΣΙ ΠΟΥ Η ΕΠΙΒΛΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΗΤΑΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΛΛΗ ΦΟΡΑ,ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ ΤΟ ΜΥΣΤΙΡΙΩΔΕΣ ΒΟΥΝΟ ΟΠΟΥ ΕΙΧΕ ΑΚΟΥΣΕΙ ΑΡΚΕΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΑΛΛΟΚΟΤΑ ΟΝΤΑ,ΠΟΥ ΕΒΓΑΙΝΑΝ ΑΠΟ ΤΑ ΣΠΗΛΑΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΧΑΘΕΙ ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΟΥ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΥΝ.ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ....ΑΛΛΑ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΑΙΣΘΑΝΟΤΑΝ ΟΤΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΘΕΙ ΣΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ,ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΤΑΛΑΙΠΩΡΟΥΣΕ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΟΥ ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ ΑΚΟΜΗ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΕΙ,ΤΟΥ ΗΡΘΕ ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΕΝΕ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΗΛΙΚΙΑΣ, ΟΤΑΝ ΕΙΧΕ ΚΤΙΣΕΙ ΜΕ ΞΥΛΙΝΑ ΤΟΥΒΛΑΚΙΑ ΕΝΑ ΠΕΡΙΣΤΥΛΟ ΑΡΧΑΙΟΥ ΝΑΟΥ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙ ΔΕΙ ΠΟΤΕ ΠΡΙΝ.ΝΑΙ,ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΣΤΟ ΟΥΡΑΝΙΟ ΝΗΣΙ ΟΠΩΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΣΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ.ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΕΙΠΕ ΗΤΑΝ ΑΠΟΤΟΜΑ,ΓΕΜΑΤΑ ΛΥΠΗ ΦΟΒΟ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ...""ΣΕ ΓΝΩΡΙΣΑ ΤΟΤΕ..ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΤΗ ΕΝΑΡΞΕΩΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΥΡΑΜΙΔΟΣ,ΕΠΕΙΤΑ ΣΤΙΣ ΓΙΩΡΤΕΣ ΤΩΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΩΝ,ΣΤΙΣ ΜΥΗΤΙΚΕΣ ΤΕΛΕΤΕΣ ΤΩΝ ΟΡΓΙΩΝ,ΣΤΑ ΡΩΜΑΙΚΑ ΣΥΜΠΟΣΙΑΣΤΙΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ,ΣΤΑ ΑΘΩΑ ΕΡΩΤΙΚΑ ΜΠΑΡΑΚΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΙΣΙΟΥ,ΣΤΟΥΣ ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΟΥΠΟΛΕΩΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΑΚΟΜΗ,ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΤΕΡΜΩΝΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΚΕΠΑΣΕΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ.""ΑΥΤΑ ΗΤΑΝ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΛΟΓΙΑ...Ο ΝΕΟΣ ΕΙΧΕ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΧΑΝΕΙ ΤΙΣ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΤΟΥ,ΠΡΟΣΠΑΘΗΕ ΝΑ ΚΡΑΤΗΘΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ ΤΗΣ ΑΚΡΗΣ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ,ΔΕΝ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕ.ΠΕΡΜΑΝΟΣ ΟΠΩΣ ΗΤΑΝ ΕΒΛΕΠΕ ΤΗΝ ΘΕΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΘΕΑΣ ΕΔΕΙΧΝΕ ΑΚΟΜΑ ΕΠΙΒΛΗΤΙΚΗ ΣΑΝ ΝΑ ΗΤΑΝ ΕΤΟΙΜΗ ΝΑ ΠΕΣΗ ΚΑ ΝΑ ΔΙΑΛΥΣΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ,ΟΙ ΠΑΡΑΞΕΝΟΙ ΔΙΑΥΛΟΙ ΤΩΝ ΑΝΕΜΩΝ ΕΙΧΑΝ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΣΤΙΣ ΔΙΑΤΡΗΤΕΣ ΚΟΙΛΑΔΕΣ ΤΗΣ!! Ο ΝΕΟΣ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΤΑ ΠΑΡΑΤΗΣΕ,ΜΕ ΤΗΝ ΛΙΓΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΑΠΟΜΕΝΕ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΕΙΠΕ ΤΗΝ ΤΕΛΑΥΤΑΙΑ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΜΑΧΗ ΝΠΟΥ ΕΦΤΑΝΕ ΣΤΟ ΑΠΟΚΟΡΥΦΩΜΑ ΤΗΣ...""Ω ΜΕΓΑΛΕ ΑΡΧΙΕΡΕΑ,ΒΟΗΘΗΣΕ ΜΕ ΝΑ ΠΕΡΑΣΩ ΤΟ ΧΑΣΜΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΑΒΥΣΣΟ ΚΑΙ ΝΑ ΒΡΕΘΩ ΣΤΟ ΛΥΚΟΦΩΣ ΤΩΝ ΘΕΩΝ.""ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ....Ο ΤΡΟΜΟΣ ΔΙΑΠΕΡΑΣΕ ΤΟ ΚΟΡΜΙ ΤΟΥ ΣΑΝ ΕΝΑ ΙΣΧΥΡΟ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΦΟΡΤΙΟ,ΔΙΧΩΣ ΝΑ ΤΟΥ ΑΦΗΝΕΙ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ ΣΚΕΨΗΣ.ΕΙΧΑΝ ΣΤΑΜΑΤΙΣΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ,ΣΑΝ ΝΑ ΖΟΥΣΕ ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΚΕΝΟ,ΠΟ ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΒΡΙΚΟΝΤΑΝ ΟΛΑ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ,ΗΤΑΝ Ο ΕΝΑΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΝΕΝΑΣ,ΤΟ ΝΕΑΝΙΚΟ ΣΩΜΑ ΠΟΥ ΕΜΨΥΧΩΝΩΤΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΡΙΚΗ ΨΥΧΗ!!ΕΙΧΕ ΑΝΤΟΧΗ ΑΚΟΜΗ,ΣΗΚΩΘΗΚΕ ΣΒΕΛΤΑ ΚΑΙ ΕΙΔΕ ΟΤΙ ΑΠΟ ΠΙΣΩ ΤΟΥ ,ΣΕ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΛΙΓΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΣΑΝ ΤΡΕΙΣ ΣΚΙΕΣ ΠΑΡΑΤΕΤΑΓΜΕΝΕΣ ΣΕ ΣΧΗΜΑ ΙΣΟΠΛΕΥΡΟΥ ΤΡΙΓΩΝΟΥ,ΕΝΩ ΔΙΕΚΡΙΝΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΗΧΑΝ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΟ ΕΔΑΦΟΣ,ΔΕΝ ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ ΤΟΥ,ΜΕ ΕΝΑ ΘΑΡΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟ ΖΗΛΕΥΑΝ ΑΚΟΜΗ ΚΛΑΙ ΟΙ ΕΠΙΓΟΝΟΙ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΘΕΩΝ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΣΠΕΙΡΕΙ ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΓΕΝΟΣ,ΠΗΔΗΞΕ ΓΙΑ ΝΑ ΤΙΣ ΑΓΓΙΞΕΙ....ΜΑΤΑΙΑ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΟΥ ΗΤΑΝ ΑΚΑΡΠΗ..ΟΙ ΣΚΙΕΣ ΠΕΤΑΞΑΝ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΑΦΗΝΟΝΤΑΣ ΠΙΣΩ ΤΟΥΣ ΜΑΥΡΑ ΦΑΣΜΑΤΙΚΑ ΠΕΠΛΑ ΠΟΥ ΕΞΑΝΕΜΙΖΑΝ ΣΚΕΠΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΓΥΡΩ ΠΕΡΙΟΧΗ,ΣΑΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΚΠΕΣΟΝΤΕΣ ΑΓΓΕΛΟΙ ΣΕ ΕΝΑ ΑΙΘΕΡΙΚΟ ΧΩΡΟ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΝΑ ΕΣΤΗΣΑΝ ΤΟ ΧΟΡΟ ΤΟΥΣ ΚΑΙ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΣΑΝ ΝΕΟΣ ΠΑΝΑΣ ΚΡΥΜΜΕΝΟΣ ΚΑΠΟΥ ΕΚΕΙ ΚΟΝΤΑ ΝΑ ΕΔΙΝΕ ΜΟΥΣΙΚΟΥΣ ΤΟΝΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΙΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΤΥΜΠΑΝΟ...ΣΙΓΑ-ΣΙΓΑ ΤΟ ΤΟΠΙΟ ΕΓΙΝΕ ΟΠΩΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΠΡΙΝ.ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ, ΣΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΙΚΟΥΣ ΡΥΘΜΟΥΣ ΚΑΙ Η ΠΟΛΗ ΠΗΡΕ ΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ..Ο ΝΕΟΣ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΟΤΙ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΜΑΧΗ ΕΙΧΕ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΠΗΡΕ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ.ΤΩΡΑ ΓΝΩΡΙΖΕ,ΟΤΙ ΚΑΠΟΤΕ,ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΧΡΟΝΟ,ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΤΟΠΟ,ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ ΤΟΥ, ΤΟΥΣ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΤΟΥΣ....

(Αποστολέας Γεώργιος..Ιούνιος 2000)............Στον Αδελφό H.P. Lovecraft!

ΟΙ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΤΗΣ ΑΛΛΗΣ ΠΛΕΥΡΑΣ.....Α μέρος..(διήγημα αφιερωμένο στην ύπαρξη του χθές του σήμερα του αύριο...)

ΑΣΤΡΑ ΚΑΙ ΑΣΤΡΑ.. ΚΟΣΜΟΙ ΚΑΙ ΚΟΣΜΟΙ...ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΜΕΡΗ.. ΦΑΝΕΡΑ ΚΑΙ ΑΦΑΝΕΡΑ..ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ..ΑΙΩΝΙΑΣ ΑΓΑΠΗΣ ..ΑΙΩΝΙΩΝ ΔΕΣΜΩΝ....ΚΑΘΕ ΑΣΤΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΧΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΗΓΗΘΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ...ΜΙΑ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΙΛΙΑΝΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΝΗΛΙΟΥ....ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΤΕ ΣΕ ΕΝΑΝ ΟΜΟΡΦΟ ΠΛΑΝΗΤΗ ΔΥΟ ΝΕΟΙ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΘΗΚΑΝ ΠΑΡΑΦΟΡΑ ΞΕΠΕΡΝΩΝΤΑΣ ΚΑΘΕ ΟΡΙΟ ΝΟΜΩΝ ΜΕ ΤΙς ΔΙΔΑΧΕΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΤΟΥΣ...ΗΤΑΝ ΜΑΖΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΧΩΡΙΣΟΥΝ ΑΣΧΕΤΑ ΑΠΟ ΟΤΙ ΟΡΙΖΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΤΟΥ ΑΣΤΡΙΚΟΥ ΣΗΣΤΗΜΑΤΟς ΤΗΣ ΜΕΡΩΠΗΣ....ΕΚΕΙ ΤΑ ΟΝΤΑ ΠΟΥ ΖΟΥΣΑΝ ΕΙΧΑΝ ΑΝΑΠΤΥΞΕΙ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΞΕΠΕΡΝΟΥΣΑΝ ΚΑΘΕ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΟΡΙΟ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΛΛΟ ΟΝ ΣΤΟΝ ΓΑΛΑΞΙΑ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΥ....ΕΙΧΑΝ ΑΝΕΒΑΣΕΙ ΤΗΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥΣ ΣΕ ΤΕΤΟΙΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΠΟΥ ΞΕΠΕΡΝΟΥΣΑΝ ΣΕ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑ ΟΛΑ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ...ΕΙΧΑΝ ΑΝΕΒΑΣΕΙ ΤΗΝ ΔΙΑΙΣΘΗΣΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΟΡΙΩΝ ΤΟΥς...ΚΑΙ ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΜΠΟΡΕΣΑΝ(και αυτό έγινε γνώση απο γενιά σε γενιά)ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥΣ ΝΑ ΥΠΕΡΒΑΙΝΕΙ ΤΗΝ ΦΥΣΙΚΗ ΔΟΜΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΥΛΟΠΟΙΗΤΑΙ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΓΗΣ ΠΟΥ ΖΟΥΣΑΝ.....ΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΜΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΓΝΩΣΗ ΑΝΕΒΑΖΑΝ ΚΑΙ ΚΑΤΕΒΑΖΑΝ ΤΟΥΣ ΚΡΑΔΑΣΜΟΥΣ ΤΟΥΣ ΟΠΟΥ ΗΘΕΛΑΝ ΚΑΙ ΣΕ ΟΠΟΙΟ ΑΣΤΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΝΤΑΝ ΩΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΕΣ...ΩΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ..ΕΠΕΝΒΑΙΝΩΝΤΑΣ ΣΤΟ ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ ΤΩΝ ΟΝΤΩΝ ΠΟΥ ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ...ΜΙΑ ΜΕΡΑ Η ΗΛΙΑΝΑ ΠΗΡΕ ΤΗΝ ΕΝΤΟΛΗ ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΣΕΙ ΤΟΥΣ ΚΡΑΔΑΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΛΟΠΟΙΗΘΕΙ ΣΕ ΕΝΑΝ ΟΜΟΡΦΟ ΠΛΑΝΗΤΗ...ΟΠΟΥ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΟΥ ΕΙΧΑΝ ΧΑΣΕΙ ΤΗΝ ΕΠΑΦΗ ΤΟΥς ΜΕ ΤΑ ΟΥΡΑΝΙΑ...ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΔΙΗΣΔΗΣΕΙ ΣΤΙς ΣΥΝΗΔΕΙΣΕΙς ΤΩΝ ΑΡΧΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΗΝ ΡΟΗ ΤΩΝ ΚΑΚΩΝ ΣΚΕΨΕΩΝ... ΜΕ ΤΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥΣ ΕΝΕΙΝΟΙ ΘΑ ΕΔΙΝΑΝ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ..ΕΤΣΙ ΘΑ ΑΛΛΑΖΕ Η ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΡΟΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΟΝ ΘΑ ΞΑΝΑΕΒΡΙΣΚΕ ΤΙΣ ΧΑΜΕΝΕΣ ΤΟΥ ΜΝΗΜΕΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΞΑΝΑΓΥΡΙΖΑΝ ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΧΡΥΣΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ..

στης νύχτας τα ντιβάνια....οι μάσκες κυριαρχούν..

Παρατηρώντας την ανθρώπινη φύση..εντύπωση μου προκάλεί εκείνη η ιδιότητα που ο υποκριτής μπορεί και κρατά τα προσχήματα..σε ένα ρόλο που υποκινείται από την άναρχη ροπή ελευθερίας..αναζητώντας τη θέση της στα απόκρυφα των αντιθέτων..πέρα από την κοινωνική θέση η σειρά.. που υποκειμενικά έχει σταθεροποιήσει την εικόνα του στο σύνολο..η εσώτερη ροπή προερχόμενη από τα εσώτερα βάθη που ταυτότητες και θέσεις δεν γνωρίζουν..σπρώχνουν με ώθηση την οντότητα να αναζητήσει με δίψα την "ζεύξη"  στο συμπαντικό σώμα της..στην ορατή δραστηριότητα  της ημέρας τα χείλια ρουφούν τα χείλια σε ένδειξη του κανονικού ρυθμού των σχέσεων..την νύχτα όμως..σαν από μαγικό σεληνιακό άγγιγμα.. οι ρόλοι αντιστρέφονται και τα χείλια ρουφούν άλλα πράγματα με περισσότερη ευχαρίστηση.. για να χορτάσει το  θεϊκό ίσως στοιχείο που θεριεύει..και τα ταμπού κυριεύει..........(Αποστολέας Γιώργος 1-9-2013)