Tα Μενταγιόν της Όλιαμ......(αφήγηση φαντασίας)

Πανέμορφη στην επιβλητική θέση που κατέχει στις παρυφές των επτά Αστέρων,το μέρος όπου έγιναν οι απαιτούμενες αλχημικές διαδικασίες στο σώμα της ήταν ο κάτοχος των θαυμαστών λίθων που με τις ιδιοτητές τους έγινε ένα συμπαντικό μήλο ερίδων και αψιμαχιών για την αποκτησή τους. Δέσποζε αιώνια από την πρώτη δημιουργία σαν ένα έπαθλο των νικητών. Οι τεχνίτες της άψογοι στην επεξεργασία των κρυστάλλων 'εδωσαν όλη την σοφία τους στα γεωμετρικά σχήματα και την δύναμη των λέξεων ώστε αυτοί να παραμένουν άτρωτοι στις ιδιοτητές τους. Κάποτε σε έναν άλλο χρόνο και άλλα μέτρα Άρχοντες από τον Αλγκόλ επισκέφτηκαν την όμορφη Όλιαμ και ζήτησαν από τους τεχνίτες να τους δώσουν τους λίθους και τα μυστικά τους μα εκείνοι αρνήθηκαν γνωρίζοντας τις πονηρές διαθέσεις τους και τους έδιωξαν από αυτό το ουράνιο βασίλειο. Σοφοί και αλάνθαστοι στο τι θα προέκυπτε αποφάσισαν να καλέσουν όλους τους φύλακες του γαλαξία για να τους προετοιμάσουν για έναν άλλο χρόνο που υπογείως ετοίμαζαν οι Άρχοντες του Αλγκόλ με τα βασίλεια των σκιών. Όταν διαπίστωσαν ότι είναι έτοιμοι να προβούν στις απαιτούμενες  ενέργειες και προετοιμασίες τους έδωσαν τα μενταγιόν της "διαμόρφωσης" όπως τα αποκαλούσαν παράξενα στην όψη τους μπορούσαν να δαμάσουν όλες τις κακές εξάρσεις των κόσμων. Επεξεργασμένα σε τέλεια απόκρυφη γεωμετρία φεγγοβολούσαν ένα πράσινο φως που "κένταγε" κάθε αύρα και κάθε αδιαπέραστο όγκο. Τα μενταγιόν της Όλιαμ ήταν  οι κλείδες στο να καταστρέψουν η να δημιουργήσουν ήταν το μυστικό που γνώριζαν όλα τα βασίλεια του γαλαξία και έπρεπε να τα ορίζουν μόνο εκλεκτοί και μόνο εκείνοι που γνώριζαν τα βασίλεια των σκιών στις άλλες μεριές και χώρους όπου επικρατούσε ο φόβος και η καταστροφή. Τα πήραν οι ταπεινοί φύλακες και από τότε δεν ξαναφάνηκαν δεν επέστρεψαν και ο κόσμος της Όλιαμ παρηκμασμένος και αυτός στον φόβο στην απελπισία τις κακουχίες έμεινε και περιμένει τι απόγιναν τα θαυμαστά  εκείνα μενταγιόν που ήταν ξακουστά σε όλο τον γαλαξία. Διαμάχες αντιπαραθέσεις συμμαχίες όλη η πλάση γέμισε αντιπροσώπους των βασιλείων των σκιών και από τότε οι χρόνοι στένεψαν και μαράζωσε η ζωή. Οι τεχνίτες της Όλιαμ έφυγαν σε άλλους χώρους με την υπόσχεση να ξαναγυρίσουν να ξαναπάρουν πίσω τα μενταγιόν και ο γαλαξίας να επανέλθει εκεί που ήταν αγέραστος και σαν τροχαλία να γυρνά και να ξαναγυρνά σε ταχύτητες μυστικές και αιώνιες ξανά.........Γ.Α.  

Τα Παλάτια της Σεράνια.......(αφήγηση φαντασίας)

Μονοπάτια σε σμιλευμένα στρώματα υπερκόσμιας γεωμετρικής τάξης.Εκεί που το όνειρο οδηγεί σε μέρη μακρινά αλλά κάπου δίπλα χαμένα από τα στρώματα ενός άλλου παραμυθιού. Οι δρόμοι και αυτοί χαμένοι σε άλλους χάρτες που έμειναν κρυφοί από τον οδηγό για εκεί. Σαν ένα σήμα από τις πλευρές των φάρων των Πούλσαρ που ανάβουν σε αμέτρητες φορές να δώσουν κάποια αχνή ενθύμηση..ένας ρυθμός μια δόνηση μια αιτία σε ένα αναρίθμητο κάλεσμα από τα βάθη του κενού. Μια επαφή σε γρήγορη ξενάγηση στα απόκρυφα αρχιτεκτονικά θαύματα μιας άλλης κρυφής χάραξης.Ανοικοδομήθηκαν από τα σπέρματα αυτών που έμειναν χαραγμένοι σε αρχαίες μνήμες και στις κορυφές των χιονισμένων βουνών της Γης. Ξακουστοί Άρχοντες που άπλωσαν την μνήμη τους σε θάλασσες και ουρανούς. Κάπου εκεί στέκουν τα παλάτια της φωτεινής Σεράνια που φαίνονται όταν οι κλειδοκράτορες του Ωρίωνα θελήσουν να δείξουν. Οι πλευρές τους από πέτρα της  Άργκον σηκωμένα σε πεδιάδες πολυπληθούς βλάστησης και αιωνίων καρπών που τα υγρά τους ανανεώνουν τα σώματα των Έχλων και Τόρνια. Θύρες από λίθους που έγιναν από τις σμίξεις των ορυκτών του Άρόνιαν. Οι διάδρομοι στολισμένοι από χρώμα χρυσοκύανο  να μεταμορφώνει την όψη σε άλλη συνείδηση τα σχέδια πολύπλοκα μυστηριώδη σε μια άλλη περιγραφή των επιπέδων του κόσμου τους. Μένεις με αγαλλίαση να αγναντεύεις αυτό το θαύμα των τεχνητών και να αφήνεσαι σιγά σιγά να σε καθοδηγεί το υπέρμετρο σχέδιο τους στριφογυρίζουν από αίθουσα σε αίθουσα από θαύμα σε θαύμα μέχρι να φθάσεις στην κορφή τους να ακούς τους χαρούμενους ήχους των μουσικών οργάνων Έχλον...τα παλάτια της Σεράνια έμειναν εκεί προς ανάμνηση των αιώνιων ταξιδιών σιωπηλά Πανδοχεία που το εισιτήριο της διαμονής το δίνουν ανέξοδα σε αυτούς που κτύπησαν την πόρτα μιας ξεχασμένης ενθύμησης......Γ.Α.

προστάτες της μορφής.......(αληθινό περιστατικό)

Οι παραδόσεις σε όλο το φάσμα της δραστηριότητας της γης δείχνουν ότι κάτι παρατηρούσε τους ανθρώπους από κοντά κάτι άλλο, κάτι εκτός της φυσικής ροής, σαν να έβλεπε  κάπως την όλη κίνηση και ίσως να κατέγραφε και καταγράφει τα πεπραγμένα και με την δική του άλλη ροή να επεμβαίνει η απλά να δείχνει με τον δικό του έμμεσο η άμεσο τρόπο την παράξενη παρουσία του. Όλες οι παραδόσεις βρίθουν από περίεργα όντα, επισκέπτες από άλλες πλευρές παραμυθιού που είτε καλύπτουν το "χρονικό" σημάδι τους με απλή παρουσία, είτε καλύπτουν τον "χρόνο" σε δικό τους μέτρο η ρυθμό επέμβασης η "διόρθωσης"...ξωτικά νεραϊδες νύμφες μαυροφορεμένοι παρατηρητές φώτα και μηχανές αποκρουστικές οντότητες και άλλοι οργανισμοί ενός μυστικού παραμυθιού που παραμένει ανεκπλήρωτο σε ένα πείραμα που ούτε και η ίδια η φύση του νου δεν μπορεί να κατανοήσει. Ο χρόνος μπορεί να έχει τέτοια τροπή 'η "εκκίνηση" που όλα να τείνουν σε ένα πρόγραμμα που όλο και "αυτόδιαμορφώνεται" η να "αυτοεξελίσσεται" σε κάποιο μυστικό και κρυφό πλάνο εκτίμησης..αλλά ποιός να εκτιμήσει και τι και από που να ξεκινήσει; Από κώδικες μυθολογικών παραδόσεων η από μυστικιστικές εμπειρίες που και αυτές αφήνουν πολλά αινίγματα στον ορίζοντα; Τα ήθη και τα έθιμα τα πιστεύω μας είναι όλα σε ένα κύκλο εκτιμήσεων της φύσης που και αυτή κινείται χαοτικά με πολλά ερωτηματικά του τι μπορεί να συμβαίνει.Μπορεί..τα "πιστεύω" να τα έχει δώσει κάτι έτσι για να μας μπερδεύει και με αυτόν τον τρόπο να κρύβεται έξυπνα και παραπλανημένα μέσα από τις δικές μας χαρές και λύπες..Η ιστορία που θα διηγηθώ είναι ένα αληθινό περιστατικό που συνέβει σε μια απλή οικογένεια όπως όλα τα παράξενα περιστατικά που έχουν συμβεί απρόσμενα στου "χρόνου" τα τερτίπια.........."Ήταν πριν χρόνια όταν το αγαπημένο ζευγάρι η Β. και ο Ι. ξεκίνησαν να κάνουν οικογένεια. Αποφάσισαν να κάνουν παιδιά για να ολοκληρώσουν τον κύκλο της ζεύξης τους. Ο τοκετός πήγε καλά και όλη η διάρκεια της κύησης πήγαινε καλά μέχρι που η Β. έφερε στον κόσμο δυο δίδυμα αγόρια και η ευτυχία τους άρχισε να κυλά σε άλλα επίπεδα θαλπωρής και χαράς για το συμπαντικό δώρο που είχαν. Οι πρώτες μέρες ήταν σε φυσιολογικά επίπεδα μητέρας και βρεφών πέρασε ένα μικρό χρονικό διάστημα και όλα έδειχναν ότι θα κυλούσε απλά χωρίς επιπλοκές. Όμως...μετά από κάποιες μέρες και ενώ η κατάσταση της μητέρας έδειχνε ότι επανερχόταν σε φυσιολογικά επίπεδα ξαφνικά εμφανίστηκε ένα "ογκίδιο" ένα σπυρί ενοχλητικό με πόνο στην περιοχή του αιδοίου και δεν έλεγε να φύγει, επισκέφτηκαν την ασθενή Ιατροί και παρακολουθούσαν στενά το φαινόμενο και έκαναν ότι γινόταν  δυνατόν να το προσπεράσει. Οι μέρες κυλούσαν αλλά αυτό δεν έφευγε και το ζευγάρι είχε αρχίσει να ανησυχεί για το που θα έφτανε αυτός ο απότομος μπελάς πους βρήκε με το να χάνουν τις ελπίδες τους. Αλλά.. κάτι άλλο από κάποιο άλλο "πάνελ" παρατήρησης είχε 'αλλα σχέδια για αυτή την κατάληξη. Ένα πρωί και ενώ η Β. ήταν ξαπλωμένη και χαλαρώνοντας με γαλήνια σκέψη το θέμα που την απασχολούσε ξάφνου είδε να μπαίνουν μέσα στο δωμάτιο δυο οντότητες που θύμισαν Άρχοντες.. φορούσαν ένα είδος κάπας και ό ένας από αυτούς κρατούσε ένα κουτί, μέχρι αυτό το σημείο μπόρεσε να θυμάται έπειτα έπεσε σε λήθαργο και όταν ξύπνησε με μεγάλη έκπληξη είδε ότι ότι ό πόνος την είχε αφήσει. Τρομαγμένη φώναξε τον σύζυγό της να τον ενημερώσει για το γεγονός και έπειτα οι δυό τους έκπληκτοι διαπίστωσαν ότι ο παράξενος όγκος είχε φύγει από το σημείο που την  ταλαιπωρούσε..κάπως 'ετσι τελειώνει αυτή η παράξενη ιστορία που έμεινε χαραγμένη στην μνήμη του ζευγαριού με έντονα σημάδια"..........αν ο κόσμος είναι ένα πείραμα αν οι πεποιθήσεις είναι ένα απλό παιχνίδι που τις έχει δώσει ένας πάροχος με άγνωστες προθέσεις και άλλους κανόνες "υπηρεσίας" τότε τι μπορεί να συμβαίνει στον κόσμο μας; Όλη η ζωή περνά από την μητρική πόρτα και έπειτα παρατηρεί αυτόν τον άγνωστο κόσμο, έπειτα κάπως παράξενα αισθάνεται ότι είναι δικός του...αλλά πριν την πόρτα που πέρασε που ήταν πριν; Όταν την άκουσα την παραπάνω ιστορία μου θύμισε έντονα την ταινία dark city (1997) και το πόσο έξυπνα ο σεναριογράφος πέρασε με αυτόν τον τρόπο τον "χρόνο" και το πως οι πλάστες αυτού του κόσμου ξέρουν να κρύβονται καλά..αλλά όπως και νά έχει το ερώτημα παραμένει..είναι αυτός ο κόσμος δικός μας η απλά ήμαστε ένοικοι ενός άγνωστου προγράμματος που μπορεί και οι ίδιοι αυτόβουλα έχουμε βάλει την δική μας έμπνευση η το δικό μας συμβόλαιο; Πειράματα επί των πειραμάτων "σπασίματα" πραγματικότητας και επισκέπτες από το πουθενά...ακόμα προσπαθώ να κατανοήσω τον διάλογο από την δεύτερη ταινία matrix2reloaded της ευγενούς κυρίας με τον neo για προγράμματα και σπασίματα...........Γ.Α.

Παραξενιές της νύχτας..(εικονική απόδραση στους φαντασιακούς δρόμους)

Οι δρόμοι γίνονται σαν παρακλάδια ενός χαμένου εντοπισμού, μιας ουτοπίας που κάπου σαν στάση περιμένει την αναμονή....  

Σαν λαβύρινθος που μπερδεύει  αντίστροφα...

Κάπου η συνείδηση τα χάνει και μπαίνει σε οδούς που ούτε τις θυμάται...

Διακλαδώσεις στις πόλεις με τον χρόνο να κάνει διακυμάνσεις στου ονείρου την διαδρομή..

Κάπου στα περίχωρα κάπου στις άκρες τα σημεία ζώνες σε διώχνουν σε ξαναστέλνουν μέσα στο πεδίο του λαβυρίνθου..

σου εγείρουν άλλες αισθήσεις ενός απότομου κενού σιωπής και μιας άλλης μουσικής απόχρωσης..

και εκεί που νομίζεις ότι ήσουν αργός ξάφνου πηγαίνεις γοργά σε άλλο χρόνο..

Σταυροδρόμια και παρακλάδια σε παράκαμψη του φόντου ένα δώρο για τον διαβάτη του εύκαμπτου χρόνου.........                                                            Ήταν πρωί στην ηλιόλουστη πόλη του Ποσάϊντον όταν οι εφημερίδες είχαν στα πρωτοσέλιδα την εξαφάνιση για Εννέα ημέρες του δρομέα Λέφτον ...."Οι οικείοι του αφού είχαν ειδοποιήσει τις αρμόδιες αρχές είχαν ξεκινήσει εκστρατεία αναζήτησης του αγαπημένου τους προσώπου. Όλες οι κινητοποιήσεις δεν απέδωσαν κάτι, αφού είχαν εξετάσει όλες τις εκδοχές που θα μπορούσαν να επιφέρουν αποτελέσματα στην ερευνά τους.Το μόνο που είχε αφήσει σαν στοιχείο ο χαμένος ήταν μόνο οι διαδρομές και οι χρόνοι σαν αρχείο, πράγμα που έκανε κάπως δύσκολη την διαδικασία.Όλα έδειχναν ότι και αυτή η περίπτωση θα είχαν την κατάληξη των αινιγματικών διαλευκάνσεων μέχρι που δόθηκε μια πληροφορία από την κωμόπολη του Άρμιταξ ότι εθεάθη εκεί ένας περιπλανόμενος και παρά το κρύο και τις άσχημες καιρικές συνθήκες ενεφανίσθη στις τοπικές αρχές με την θερινή ενδυμασία και ζητούσε εξηγήσεις για το πως βρέθηκε σε τόσο μεγάλη απόσταση από τη  εστία του. Όταν ρωτήθηκε τι του συμβαίνει είπε ότι καθώς βάδιζε μπήκε σε ένα στενό της γνωστής του διαδρομής και χωρίς να καταλάβει κάτι βρέθηκε σε αυτήν την μεγάλη απόσταση που είναι αδύνατον να την κάνει σε κανονικές συνθήκες προπόνησης. Το Άρμιταζ απέχει τα Επτακόσια χιλιόμετρα από την αφετηρία του την πόλη του Ποσαϊντον και ήταν αδύνατον να την κάνει σε μερικά λεπτά όπως ισχυρίστηκε. Η εκπληξή του έγινε μεγαλύτερη όταν του είπαν για την ημέρα που επισκέφθηκε τις άρχές...είχαν περάσει εννέα μέρες και εκείνος ισχυριζόταν  ότι ο μετρητής του του έδειχνε μόνο τρείς ώρες! Οι αρμόδιοι δεν το εξέλαβαν σαν σοβαρή κατάθεση και ξεκίνησαν την διαδικασία ενημέρωσης των δικών του προσώπων και επίσης την επιστροφή του με την παρατήρηση ότι είχε ξεπεράσει τα όρια του αστείου το "χόμπι του".....Γ.Α.

Tripmaker......(αφήγηση φαντασίας)

"Ήρθε σαν τοποτηρητής από τις πλειάδας τα σταυροδρόμια.Ένας γιγάντιος λύχνος φωτίζει ακόμα εμπνεύσεις και ιδέες.Της ζωής το βιβλίο και του χρόνου η πένα                                                                                  
Μέσα από το πρόσωπο που παρατηρεί τις εκφράσεις της κίνησης σαν Μορφέας παρασύρει τον ύπνο σε τόπους χλοερούς από τρεχούμενα νερά και κρυστάλλινους θόλους την άχνα από τα ρυάκια όπου μέσα τους παίζουν οι δέλφινοι που έζησαν πριν την κληρονομιά των κρυστάλλων.Έχουν πάψει τα θηρία της να βοούν μα είναι σε ένα σιγανό βρυχηθμό ώστε να μην γυρνά στην θέα τους.Σε ένα χαμένο ταξίδι επιστροφής οι κυβερνήτες κάπου περιμένουν και από τότε οι πομποί της ξεκινούν το όνειρο.Άσβηστο φώς σε επίπεδα ηλίου προσμένει να ξαναεπανέλθει από εκεί που ξεκίνησε"                                                                             Ολοι στην πόλη ξεκίνησαν να εορτάζουν τους συνεχείς κύκλους των περιόδων με τα συναφή των ορισμών στα πεδία των μορφών που άλλαζαν από γενιά σε γενιά. Τα πάρκα στολίστηκαν τα δέντρα των οδών και όλα τα στενά ντύθηκαν με όλα τα στολίδια τα πολύτιμα πετράδια και τα παρελκόμενα και τα φώτα και όλα είχαν πάρει μια μαγική εικόνα που άλλαζε τον ψυχισμό και στον πιό κακομούτσουνο παρατρεχάμενο κακομοίρη. Τα ωράρια των δραστηριοτήτων τους άλλαξαν επίσης και όλα κινούνταν στον ρυθμό των χρωμάτων από σταθερό φωτισμό ως και τις παραλλαγές των ιδιαίτερων "Νεον". Όλα πήραν την πορεία του ξέφρενου πανηγυριού που αναμενόταν για όλη αυτή την χρονική διάρκεια της εορτής των κύκλων. Μα  κάποια μέρα όλα άρχισαν να μπερδεύονται οι σταθμοί σημάτων και όλο το δίκτυο ενέργειας άρχιζε να τρεμοπαίζει τα φώτα 'εσβησαν και η πόλη βυθίστηκε στο σκοτάδι. Οι κάτοικοι άρχισαν ο ένας μετά τον άλλον να βυθίζονται και αυτοί σε έναν ύπνο και όλα σταμάτησαν να λειτουργούν. Μέσα στην απόλυτη μαύρη σκοτεινιά ξεπρόβαλε ο λύχνος αναδυόμενος σαν μια πρόποση θεϊκή στων θνητών την μοίρα και τότε όλοι ονειρεύτηκαν όλες τις πλευρές της ζωής τους όπου είχαν βρεθεί όπου τους είχε στείλει το τεφτέρι που δεν ξεχνά και δεν σβήνει. Κανείς δεν ξέρει πως σταμάτησε αυτό μα όταν ξαναεπανήλθαν τα φώτα η πόλη είχε αλλάξει και η ίδια και οι κάτοικοι είχαν ξεχάσει ότι τους είχε ειπωθεί ότι τους είχε υποσχεθεί από τα συμβόλαια με τους θεούς..τους είχαν ξεχάσει εντελώς και τότε αποφάσισαν να παρατήσουν την πόλη και τις εορτές των κύκλων και ζήτησαν να ανέβουν στον λύχνο του δρόμου της πλειάδας για άλλες εορτές και άλλους κύκλους άλλον χρόνο και άλλα όνειρα............Γ.Α. (αφιερωμένο στον H.P. Lovecraft)

κυανό φως.....(αφήγηση φαντασίας)

Κύκλοι ισημερίας τροχιές φωτισμοί από ανθρώπινη παρέμβαση στον ρυθμό του χειμερινού ηλιοστασίου χαμηλές θερμοκρασίες και μια δόση υπερκόσμιας σιωπής με φόντο τον καθαρό ουρανό και τα χιονισμένα τοπία στις μεγαλουπόλεις που ανοίγουν τον φωτεινό χαιρετισμό τους στις ομιχλώδεις ατμόσφαιρες του χώρου. Λένε ότι ο χειμώνας σαν εποχή είναι πιο καθαρός στην εικόνα που δίνει, σαν φακός ο αέρας κάνει το πεδίο να απομονώνει οτιδήποτε εμποδίζει την πλευρά του ουρανού αλλά και την όψη της φύσης. Ένα φυσικό φίλτρο που επεμβαίνει στις κατάλληλες στιγμές του γύρου της γης. Υγροί δρόμοι από την βροχή καθαρίζουν ότι έχει σηκώσει η δραστηριότητα της αλχημιστικής διαδικασίας των στοιχείων και στρώνουν έτσι ένα άλλο υφαντό έμπνευσης και παρατήρησης των στενών των γωνιών και της κάθε στολισμένης πλατείας των πόλεων που σαν γεωμετρικά πλάνα απλώνονται σαν γιγάντιες αμοιβάδες στην δική τους ταχύτητα δημιουργίας.............   Στο μυστήριο Άτεμ κάποιες ώρες στην νυχτερινή απόχρωση των φωτισμών αχνοφαίνονται ενός είδους κυανές ομίχλες που από μακρινή απόσταση ναι μεν τις παρατηρείς αλλά όταν φτάσεις στο σημείο αναφοράς τους κατά ένα περίεργο τρόπο έχουν "φύγει" όπως ο αντικατοπτρισμός των υγρών δρόμων στους καλοκαιρινούς μήνες όταν οι μεγάλες θερμοκρασίες κάνουν το δικό τους παιχνίδι. Τρεμοπαίζουν σαν μαγικές οάσεις και μπερδεύουν την συνείδηση στο δικό τους ρυθμό σαν οι μορφές της ύλης να θέλουν δείξουν ότι το στερεό από κάποια απόσταση χάνεται η είναι ένα εύκαμπτο στοιχείο που γοητεύει γητεύει την όραση στους κανόνες του. Εδώ στο Άτεμ σαν άλλος ζωγράφος η κυανή ομίχλη στολίζει τα σημεία παρουσίας της αλλά κατά ένα παράξενο τρόπο η κρυφό κανόνα της δεν την ορούν όλοι, σαν να έχει αποκλείσει συνειδήσεις από τους όρους της εικόνας της. Πλανάται σαν νοήμων ατμός έρπει σαν νοήμων επισκέπτης την κάθε πλευρά και κάθεται σαν ταξιδιώτης εκεί που θέλει σαν φάρος ενός άλλου κόσμου να δείξει 'ισως κάποιο παράπλευρο σταυροδρόμι κάποιο μαγικό πανδοχείο που περιμένει να οδηγήσει σε άλλες υπερκόσμιες χώρες και μέρη που αναμένουν με άλλη υποδοχή τον επισκέπτη. Ενός άλλου εαυτού που επιστρέφει από κάτι απότομο σε μια άλλη μέτρηση χρόνου μια άλλη πυξίδα πλοήγησης σαν μια κρυφή Βαλχάλα που παίζει ένα κρυφτό γιατί κάπως ξέχασε ο διαβάτης τους κανόνες ή κάποια κλείδα κάποιο σύνθημα ίσως στην ροή της πλάνης του "σε περιμέναμε βγήκες για λίγο αλλά δεν ξανήρθες από τότε είχες μεταβεί στις χώρες της πλάνης και κόλλησες εκεί από ένα σφάλμα της μνήμης ξέχασες τον γυρισμό ευτυχώς θυμήθηκες "...ίσως το μυστικό να είναι η υπέρβαση στην πλάνη της κίνησης της σκέψης της όρασης στα λεγόμενα παιχνίδια του μυαλού ίσως ό "εγκλωβισμός" του μυαλού να οφεί-λεται στο κουλούριασμα του.. στον Όφι που μπερδεμένος και μέσα στο καβούκι της ύπαρξης έγινε ένας γόρδιος δεσμός με αυτού του κόσμου τον λαβύρινθο...στο απόκοσμο Άτεμ ακόμη τρεμοπαίζει η κυανή ομίχλη από μακρυά, κάθεται εκεί και περιμένει να την αγγίξει ο κάθε περιπλανώμενος ταξιδιώτης μακρυά από τα άγχη τις σκέψεις τα εμπόδια είναι μια όαση ένας φάρος μια στολισμένη αχτίδα που σαν άλλο πλοίο του ονείρου οδηγεί εκεί όπου ξεχάσαμε στην Βαλχάλα όπου χρόνος δεν υπάρχει......Γ.Α. 

Χρυσοκύανη ανταύγεια......(αφήγηση φαντασίας)

"H Γάτα είναι ζώο απόκρυφο έχει μέσα της την ψυχή της αρχαίας Αιγύπτου...κοντινός συγγενής η Σφίγγα μιλάνε την ίδια γλώσσα αλλά σαν πιο αρχαία η γάτα θυμάται πράγματα που έμειναν ξεχασμένα" .......the cats of Ulthar H.P. Lovecraft somewhere in time June 1920                                                                                                                                                                                                                                                      "Χαμένοι μέσα στην χρυσοκύανη ανταύγεια των θόλων σμιλεύαμε τους κρυστάλλους χαλαζία να φωτίζει τις οδούς των δελφίνων. Έπειτα στρώναμε τα παλάτια με τους λίθους του 'Αρόνιαν και του Όλιαν σε επίπεδα βαθμιδωτά..κορφές σε έξαρση φωτεινή έστελνε τις ψαλμωδίες σε όλο το γαλαξία από τις κοσμικές φρυκτωρίες που έφτιαξαν οι 'Εχλων πριν από εμάς έμειναν ακόμα εκεί να αναβοσβήνουν στις διακλαδώσεις των δρόμων των άστρων..μια κοσμική εορτή ενθύμησης των Νόμι που απέτρεψαν τις προθέσεις των ΄΄Αρογκον για μια θέση όπου δεν τους άνηκε..και όταν οι ύμνοι τελείωναν η ηχώ του αυλού του Όλαμ ταξίδευε σε όνειρα γλυκά τα σώματα σε μια έξαρση σιωπής..τα ιπτάμενα όστρακα κύκλωναν όλη την πόλη και όλα τα ποτάμια της..ήταν σπειροειδή και μηδένιζαν κάθε απόσταση των κόσμων με τα θηρία τους να δαμάζουν με ατέρμονη ενέργεια επιβλητικά και φτιαγμένα με όλη την σοφία της αρχιτεκτονικής των στροβίλων..ήταν εκείνος ο χρόνος τόσο μαγικός τόσο αιώνιος σαν να μην υπήρξε σαν όλα να ήταν μια εικόνα μια εμπειρία διαλόγων με τους θεούς..κανείς δεν ήθελε να αφήσει την ονειρεμένη πόλη τις χρυσοκύανης ανταύγειας".....                                                                                                                  Λένε ότι τα πράγματα κάνουν τον κύκλο τους, μπορεί να είναι και έτσι πιθανόν κάτι να κρατάει την θύμηση για κάτι νέο και όμορφο που έμεινε ξεχασμένο σε βάθη ύδατος σε νήσους της γης η ακόμη σε νήσους του διαστήματος που σαν αόρατοι νευρώνες προσπαθούν να επικοινωνήσουν με κάτι που έχουν ξεχάσει κάτι σαν συμβόλαιο χρόνου και ονείρου....

Ό Όλνταμ παλιός θαλασσοπόρος ψαράς το επάγγελμα δέχτηκε μια πρόσκληση από έναν παλιό Αρχαιολόγο να τον οδηγήσει σε μια ξέρα πέρα από την νήσο Θόρια. Είχε φροντίσει για την απαιτούμενη 'αδεια και είχε μαζί του ακόμη τρείς βοηθούς του. Δεν ήταν η πρώτη φορά που είχε επισκεφτεί το νησί του ψαρά και ήταν λίγο πολύ γνωστός στην τοπική κοινωνία. Όταν συστήθηκαν και τελείωσαν όλα τα σχετικά με τα ναύλα του πλοίου και την ημερομηνία πλεύσης κανόνισαν να βρεθούν σε ένα τοπικό εστιατόριο να τα πουν καλύτερα. Όταν ήρθε εκείνη η ώρα ο Όλνταμ ενημερώθηκε από τους ντόπιους ότι την προηγούμενη νύχτα οι γάτες του νησιού έκαναν κάτι κύκλους σαν περίεργο χορό  στην  άκρη της προκυμαίας. Ο ξερακιανός Όλνταμ έπαιζε μαζί τους από μικρός τους είχε αδυναμία και του είχαν δείξει πολλά.Το θεώρησε σαν σημάδι για κάτι παράξενο που είχε η όλη ατμόσφαιρα και πήρε άρον άρον τον ερευνητή να φύγουν αμέσως για την ξέρα χωρίς να έρθουν οι βοηθοί, θα δικαιολογούσε την αναχωρησή τους ότι θα επισκέπτονταν μια τοπική παραλία για κολύμπι. Ετοιμάστηκαν όπως μπορούσαν και ξεκίνησαν για τον προορισμό τους, αφού έδεσαν το πλοιάριο σε έναν βράχο πρόχειρα πήραν τα απαραίτητα και άρχισαν την πεζοπορία. Σέ όλο αυτό το διάστημα ο ψαράς ήταν σιωπηλός και αυτό έβαζε σε ανησυχίες των ερευνητή αλλά το κατάλαβε και τον καθησύχασε λεγοντάς του ""-ίσως μας αφήσουν να τα δούμε είναι απερίγραπτα τόσο όμορφα και είναι από άλλο χρόνο άλλο κόσμο αυτό συμβαίνει τρείς φορές τον χρόνο και είσαι τυχερός δεν ανοίγουν για τον καθένα μάλλον σε έχουν διαβάσει διαφορετικά δεν θα συνέβαινε αυτό οι γάτες τους ακούν με προειδοποιούν όταν ανοίγουν"" μετά από αρκετή απόσταση  πήρε το μονοπάτι που οδηγούσε στο σημείο όπου η μελωδία έδειχνε την πορεία του. Σταμάτησαν  σε έναν συμπαγή βράχο αλλά σε κάποια άκρη σαν οφθαλμαπάτη οι ευθείες έδειχναν ως τεθλασμένες μιας σχισμής που όλο και άνοιγε. "- όσο μπορείς γρήγορα δεν θα κρατήσει για πολύ" και με μια φόρα βάδισαν περίπου 30 μέτρα όπου και είδαν σε μια φωτεινή κρυστάλλινη αίθουσα ένα από αυτά τα θαυμαστά κοχύλια να αιωρείται και σε ένα βάθρο ένας από εκείνους τους περίφημους λαξευτές να γνέφει με μια κίνηση το κοχύλι να βρίσκεται κάτω..ήταν φωτεινός το προσωπό του σαν να είχε νικήσει τον χρόνο φορούσε ένα τιρκουάζ διάδημα που στη μέση είχε ένα κρύσταλλο επίσης και στην ζώνη του με ένα ιδιαίτερο κόψιμο και σχήμα, το άμφιο ήταν χρυσοκύανο με διακλαδωτές ραβδώσεις τους έκανε μια χειρονομία φιλική και είπε στον ερευνητή να μπεί μέσα στον θαλαμίσκο να το δεί καλύτερα ο επισκέπτης ήταν φοβισμένος μα στο τέλος νίκησε όποιο εμπόδιο είχε...έκατσε στον χρόνο που του όρισαν εκείνοι και τότε πρόσταξαν τον Όλνταμ να φύγουν. Όλα  έγιναν γρήγορα γιατί έπρεπε να κλείσουν την παρουσία τους εκεί ο ψαράς με τον επισκέπτη γύρισαν και όπως του υποσχέθηκε ο δεύτερος θα έμενε μεταξύ τους η εμπειρία..     "'-δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι αν ήξεραν ότι δεν ήσουν έτοιμος δεν θα άνοιγαν τώρα γνωρίζεις είναι σαν να είμαστε δικοί τους σε χρόνους δικούς τους θα ξαναέρθουν το γιατί μην το ρωτάς""............ Γ.Α.

κυνηγητό στις διαστάσεις.....(αφήγηση φαντασίας)

Πάει καιρός τώρα που οι πλευρές αλλάζουν άνθρωποι παρατηρούν τους εαυτούς τους σε άλλες πτυχές ενός πολυδιαστατικού σύμπαντος. Εικόνες εαυτών σε διανύσματα άλλων χρόνων άλλων χώρων εικόνες να τρεμοσβήνουν μέρη να εμφανίζονται εκεί που δεν υπήρχαν. Σαν η πραγματικότητα να μπήκε σε μια διαδικασία επαναφοράς η να επανεκκινεί τον εαυτό της σε συνεχείς φορές σε μια απότομη διάσπαση μιας  ατυχούς συγκυρίας φθοράς που είχε. Ενός κοσμικού ιού που επενέβη στις εικόνες, μια πλάνη που πλανάται σε κοσμικά έδρανα και έκατσε στην συνείδηση και από τότε η ανθρωπότητα διασπάστηκε ανήμπορη να απαιτήσει κάποιον όρο σε μια ροή θανάτου. Ένα αποτέλεσμα ίασης από κάτι αρχαίο που "έκατσε" στα κύτταρα σε όλο το φάσμα της ζωής. Προσπαθεί να αμυνθεί στον πομπό του Άστρου της Υάδας που επαναπρογραμμάτισαν οι πειρατές του ΄΄Αρκον και του Ρόαρχ. 'Ηδη στο βασίλειο του Ράγκναροκ στήθηκαν εορτές και γλέντια για την ολική επαναφορά του αγαπημένου Άστρου της Υάδας που κοσμικό ακόμη δείχνει και επιβλητικό στο φως του Ηλίου.....Γ.Α. 

Άνδεις.....(αφήγηση φαντασίας)

Οι οροσειρές έχουν μια μυστική γεωμετρική συμφωνία μια συνοχή σχημάτων ενός μυστικού αιθέρα που σχηματίζει σε ρυθμούς πλέγματος πεδιάδες και κορφές. Στο πεδίο τους θα βρείς ίχνη από ανθρώπινες κατασκευές μέχρι δάση και λίμνες που προσθέτουν μια έμφαση στο φυσικό γκροτέσκο που βρίθει από ζωή και μυστήριο. Οι περίφημη οροσειρά των Άνδεων απλώνεται σε ένα τεράστιο μήκος των επτά χιλιάδων χιλιομέτρων και πεντακοσίων χιλιομέτρων πλάτος, μοιράζεται σε επτά χώρες της Λατινικής Αμερικής. Ένας  τεράστιος μακρόστενος γίγαντας που υψώνεται στο δυτικό μέρος σαν ΄'ενας τοίχος προς την πλευρά του ειρηνικού. Από εκεί περάσαν οι πιο γνωστές αρχαίες φυλές με πολλές στάσεις στην λίμνη Τιτικάκα ήταν για αυτούς σαν μια λίμνη καθαρμών και απόθεσης δώρων κάτι σαν τους Δελφούς των Αρχαίων Ελλήνων η το Ύγκνρασίλ των Παλαιών Σκανδιναβών. Ένα πολύτιμο δώρο από τότε που οι άρχοντες των Υάδων το έφτιαξαν από τις κυανές ακτίνες των σκαφών τους σε  μια μέρα και από τότε ξεκίνησε η δημιουργική αρχιτεκτονική να απλώνεται με τη σειρά της σε όλη την ήπειρο από το γιουκατάν μέχρι την νότια άκρη σε χρόνους ΄΄Αγνωστους. Κάποια σκόρπια δείγματα σε βράχους κάποια άλλα σε πεδιάδες και ποτάμια πριν την έλευση τον επιβλητικών πυραμίδων μαρτυρούν ένα απόκοσμο και βίαιο παρελθόν διενέξεων και ενός είδους κυνηγητού από μεγαλόσχημα και άγνωστα όντα.Σε προφορικές παραδόσεις οι απόγονοι των Τολτέκων έλεγαν ότι πριν από κάθε ΄'ελευση οι κυνηγοί προειδοποιούν τους ευαίσθητες ψυχές κάτι σαν προπομποί κάθε πρόθεσης των μακρυνών χωρών..τώρα τελευταία στους πρόποδες της οροσειράς και σε οικισμούς όπου έχουν απομείνει κάποιοι από τις παλαιές σπορές ενημέρωσαν τις ντόπιους ότι έλαβαν μηνύματα  μιας λέξης σε προ-κολομβιανή διάλεκτο  που δεν γνώριζαν αλλά είχαν την σημασία της "Γάμπιο  Γάμπιο κάτι πελώριο από τον ουρανό Γάμπιο Γάμπιο κάτι πελώριο από τον ουρανό"  ήταν κάτι που έιχε να γίνει πολύ καιρό και όταν εμφανιζόταν ήταν μια χρονική αλλαγή σε κάτι άλλο. Κανείς δεν γνωρίζει τις προθέσεις παρά μόνο οι κυνηγοί ειδοποιούν τους "δικούς τους" για μια προετοιμασία κάτι επιβλητικού κάτι που θα σαρώσει εποχές και χρόνους.....Γ.Α.

μηχανικοί ξενιστές..

Ακόμη περισσότερη τεχνητή νοημοσύνη more artificial intelligence σε μια πορεία δίχως σταματημό εφευρέσεις δειγματισμοί πειράματα παραγωγή έργα και ημέρες όπως θα τις 'εγραφε ένας χρονικογράφος μιας νέας Ατλαντίδας που η γοητεία της τρεμοπαίζει σε δίνες για να εισπράξει άλλες δίνες που είτε θα δημιουργήσουν είτε θα καταστρέψουν.H θα πάμε πιο πέρα ψάχνοντας την αθανασία μέσα από την αυτοκαταστροφή η θα αναλάβουν τα ηνία οι άλλοι μας εαυτοί που θα βάλουν τάξεις και αταξίες .Μπορεί το μέλλον να το είχαν προσδιορίσει η να το προφητέψει οι χρυσές πένες του παρελθόντος η όλα είναι ένα κακόγουστο αστείο του μυαλού. Όπως και να το δείς ήρθαμε σε έναν κόσμο άγνωστο περνώντας τις πόρτες της γέννησης και ήταν όλα στρωμένα στις ελπίδας τον καμβά από αιωνιότητα μέχρι ανταμοιβές πατρώνων που σαν προστάτες έδειχναν δρόμους. Είναι περίπλοκο μιας και οι άνθρωποι κατάλαβαν ότι πρέπει να το δουλέψουν ότι και να είναι αυτό παρά τις αντίξοες συνθήκες του άγνωστου κόσμου τους. Άλλοι θεοί τους έπαιξαν άλλοι τους μεταβίβασαν γνώσεις για να επιβιώσουν και άλλοι ίσως και τώρα να στοιχηματίζουν υπέρ τους γνώθι σ'αυτόν φίλε και θα επιβιώσεις όπως και να έχει το έχουμε γράψει στον κωδικά σου αρκεί να το δεις και εσύ ο ίδιος. Και με χρόνια με καιρούς το δίποδο είδε στα βάθη τις σκέψης του ότι το πάλεψε και συνεχίζει έτσι με τις δυο εκφάνσεις της φύσης του αυτοκαταστροφή και αυτοδημιουργία ......                                

Αν οι μηχανές από τώρα σκέπτονται πόσο στο άμεσο μέλλον να αρχίζουν να αντιγράφουν τους εαυτούς τους .. αν αυτές δεν πεθαίνουν δεν γερνούν και αν αποφασίσουν να βοηθήσουν τους ανθρώπους έστω να έχουν ένα είδος συντήρησης αυτό θα είναι τα ανθρώπινα μηχανικά μέρη. Όχι όπως τα γνωρίζουμε στην εικόνα που έχουν αλλά με την βοήθεια της νανοτεχνολογίας επεξεργαστές θα μπαίνουν στα σώματα σαν ξενιστές και θα είναι σε θέση έπειτα να αντιγράφουν τα μέρη(δική μου εκτίμηση αν και οι επόμενες δεκαετίες πολλά θα δείξουν). Μιά βιό-μηχανική καρδιά ίσως εκεί που η άλλη θα χάνει την ουσία της. Ένα βιό-μηχανικό συκώτι εκεί που το άλλο θα έχει αδρανίσει. Οι μεθεπόμενες γενιές ανθρώπων θα λειτουργούν με μηχανικά μέρη θα είναι κάτι σαν μετά-αποκάλυψη. Οι ορίζοντες έχουν ακόμα κενά αλλά και στον τομέα του διαστήματος πόσο θαυμαστό θα είναι τα σκάφη να έχουν άτρωτες μηχανές που θα αντέχουν όλες τις δοκιμασίες του ταξιδιού μιας και το ανθρώπινο σώμα είναι φτιαγμένο για την γη. Αν οι οριζοντές μας και το πεπρωμένο μας είναι τα 'αστρα τότε θα πρέπει να καλωσορίσουμε  τις μηχανές  σαν τους άλλους "από μηχανής θεούς" που ήρθαν από τις δικές μας προσπάθειες και μόχθους..όσο για εκείνους που θα ειρωνευτούν θα τους υπενθύμιζα τον περίφημο ΤΑΛΟ των Κρητών μπορεί να πετάει κάπου ξεχασμένος η να θυμηθεί να έρθει από  μια χρονοδίνη μήπως και περισώσει μια κατάσταση  που παρεκκλίνει κατά την δική του ΚΡΙΣΗ........Γ.Α.

Ενώσεις..

"Αυξάνεστε και πληθύνεστε" σε μια κραυγή έργου προπαρασκευασμένου για αποικίες και μέρη επίβλεψης..λένε ότι οι θεοί το είπαν έτσι σαν "ευχή".. όλα τα είδη σε ένα πανδαιμόνιο συνεύρεσης απλώνονται σαν τα κύτταρα της γης.Ενώσεις βιομάζας και άλλο ένα οπτικό πεδίο οφθαλμών να παρατηρεί την απεραντοσύνη το χώρο που η μια ζωή έπειτα θα τελειώσει την άλλη με το νόμο της διατροφής. Μέσα από την απώλεια θα έρθει η άλλη γέννεση και αυτή με τη σειρά της θα πάρει τον δρόμο του αόρατου του κενού..όλη αυτή η έμβια ύλη εχάθη και ίσως να αναπλάστηκε να μεταμορφώθηκε σε κάτι άλλο με κενά μνήμης. Αύτή η μνήμη είναι η μεγαλύτερη κατάρα που μπορεί να μπήκε σαν ιός, σαν πρόγραμμα παίδευσης μια παρέμβαση κακίας ίσως, ένα τείχος ασφαλείας μη τυχών και χάσουν οι θεοί τα βάθρα που ορίζουν.Την έχεις σε ακολουθεί, την χάνεις και γίνεσαι κάτι άλλο ..μη τυχών και θυμηθούν..μη τυχών και αρχίσουν να ζητούν..μη τυχών και μας ξεμπροστιάσουν εμπρός σε έναν κόσμο που και εμείς ακόμα ζητάμε. Σε αυτό το χάος πως να έχεις εμπιστοσύνη εκεί που το ορίζεις έπειτα σε ορίζει αυτό. Την άβυσσο του κενού την φοβήθηκαν και οι θεοί βάζοντας πρώτα τις μνήμες τους σε συνεχή έξαρση μην τυχών και απολέσουν το είναι τους. Τρανοί μπαγαπόντηδες με υπεκφυγές ανασφάλειας αφού κατόρθωσαν να "δέσουν" τη  "εικόνα τους" την γεμάτη ερωτηματικά μορφή τους σε ρυθμούς λαοπλάνων ώστε να διατηρηθούν στο επέκεινα της γένεσης και της φθοράς. Έπρεπε κάπως να υπάρχουν μέσα από τον φόβο των αδυνάτων έπρεπε να διατηρηθούν μέσα από την λήθη της μνήμης. Κάθισαν στους σβέρκους των θνητών με την πλάνη του φόβου και παρατηρούν σαν χάνοι το αποτέλεσμα τους. "παρατηρήστε τους είναι από τις ίδιες ουσίες άναρχοι και χάνονται ζητώντας ελεημοσύνες"..έτσι, επεκτάθηκε η πλάνη στην αιωνιότητα και η μνήμη η δική τους συνεχίζεται ενώ η μνήμη των θνητών σβήνει μαζί με την κατάρα που ευωδίασαν με πέπλα επιστροφής..μπορεί τα κλειδιά της απόδρασης να υπάρχουν στις ενώσεις μπορεί εκεί να υπάρχει ένα μεγάλο ράπισμα στα πρόσωπα των θεών μπορεί εκεί να έχει κρυφτεί ένα αντίδοτο που η μνήμη το έκρυψε σαν μια χαμένη ελπίδα θεϊκής ανανέωσης.....Γ.Α.

Πυραμίς..

"ουδέποτε ανέγνωτε εν ταις γραφαίς, λίθον ον απεδοκίμασαν οι οικοδομούντες, ούτος εγενήθει εις κεφαλήν γωνίας¨παρά κυρίου εγένετο αυτή και έστι θαυμαστή εν οφθαλμοίς ημών"  κατά Ματθαίον κα΄42                                                                                                                                                                                                                                                                     Διάσπαρτες σε όλη την υφήλιο παράξενες μυστηριώδεις είτε εν επιφάνεια είτε υπογείως στις εσχατιές της θαλάσσης μόνες να εξιστορούν θαυμαστά παρελθόντα σε απόκρυφες γεωμετρίες με αποδέκτες μόνο τους κτίστες και την απόκοσμη σιωπή. Αλλες βαθμιδωτές και άλλες λείες με τα εξωτερικά περιβλήματα να έχουν χαθεί από τις παρεμβάσεις θνητών και να δείχνουν ακόμα το γιγάντιο γρίφο της αρχαιότητος. Υπογραφές άγνωστων όντων σε ένα αρχιτεκτονικό μοτίβο που εξυπηρετούσε σκοπούς συμπαντικούς και σταυροδρόμια πορειών σε ένα αχανές άγνωστο. Εγέρθηκαν χιλιάδες χρόνια πίσω και παραμένουν ακόμα όρθιες σε ένα αιώνιο πείσμα σαν να περιμένουν να λειτουργήσουν και πάλι και οι αιθουσές τους είναι ακόμα σε αναμονή μιας απότομης παρέμβασης πλασμάτων από μακριά. Τέτοια εγκατάλειψη για να αφήσει με τη σειρά της την ανέγερση τεραστίων πόλεων από την πλευρά των ανθρώπων και αυτή είναι αποτέλεσμα μόνο των τελευταίων δύο αιώνων. Μπορεί να είμαστε κυρίαρχοι σε ένα παιχνίδι τεχνολογικής υπερηφάνειας μα πόσο θα αισθάνονταν κυρίαρχοι κάποιοι που άφησαν κτίσματα να ατενίζουν τον κόσμο μας ακόμη και "άδεια"...αν η γη είναι ένας σταθμός διαφορετικών φυλών και απόψεων για τους "ντόπιους" για τους ξένους τι μπορεί να είναι; Το κυνήγι τους; το πειραμά τους; η ιδιοκτησία τους;( και αν είναι έτσι τα πράγματα παραμένουν σοβαρά με επικείμενη επιστροφή) η περιουσία που προστατεύουν; χώρος διαδκέδασης; Μέρος αναπαραγωγής; Όποια κατηγορία και να επικρατήσει ο κίνδυνος είναι εμφανής σε κάτι που αχνοφαίνεται και υφαίνει κάτι σαν χαμόγελο..και όλα αυτά αν υποθέσουμε ότι κάτι εξωτερικό ήλθε και και απήλθε και σίγουρα θα θελήσει να ξανακάνει περιπάτους στην περιοχή του. Αν δεχθούμε ότι είναι ανθρώπινες κατασκευές του παρελθόντος αυτό δεν συνάδει καθόλου με την πανάθλια πορεία της ανθρωπότητας εκτός και αν κάνουμε κάποια παράκαμψη  σε χρυσές εποχές αλλά και εκεί ομιλούν για θεούς που έκαναν παρέα στα θνητάρια και ίσως κάνουν ακόμα σαν τον "κλέφτη μέσα στην νύχτα"...............Γ.Α.

Τρέμουλο στις όψεις......(αφήγηση φαντασίας)

Έκεί που η όψη σβήνει εκεί που η όψη τρεμοπαίζει σε έαν ρυθμό σαμάνου χορευτή εκεί που τα σχέδια στις μορφές αρχίζουν να ξεφτίζουν..είναι σαν να άνοιξε μια άλλη πηγή ενέργειας μια άλλη πηγή δύναμης αέναης που ανοιγοκλείνει την εικόνα της σαν ένας κινηματογραφικός σκηνοθέτης. Αν το έξω διαπραγματεύεται με το μέσα ο παρατηρητής μεταξύ ύλης και ανθρώπου είναι η ίδια παράμετρος αφήγησης της ζωής. Σχεδιασμός συμπαγής μα συνάμα έυπλαστος να ανοίγει να κάνει την όψη πιο διαφορετική πιο περίεργη πιο θαυμαστή σαν τα παραμύθια της ονειρικής χώρας που περιμένει τον κλειδοκράτορα να ανοίξει την πόρτα και να εισέλθει σε μέρη που παρέμειναν γνωστά στης μνήμης την λήθη..                                                                                                                                                                                         Στην χώρα του ραπαπάμ και του σαυρομάτη έκανε την εμφανισή του ένα περίεργο φαινόμενο. Οι κάτοικοι παραπονέθηκαν ότι σε ορισμένα χρονικά διαστήματα τρεμόπαιζαν οι εικόνες εκεί που εστίαζε η όραση. Ο ροκοκόμ  ο ηγέτης τους καθησύχαζε και ότι είναι παιχνίδια του μυαλού τους μα εκείνοι επέμεναν ότι αυτό επέμενε. Τότε ο ροκοκόμ τους παρότρυνε να δοκιμάζουν το μαγικό βότανο που υπήρχε στις πλατείες και να το εφαρμόσουν στο διαιτολογιό τους εκείνο θα έκανε τη δουλειά του να χαλαρώσει την κατάσταση. Εκείνοι σαν καλοί πολίτες και δημότες το έκαναν με ευχαρίστηση μα ότι και να έκαναν εκείνο δεν υποχωρούσε. Τα παράπονα ξαναγύρισαν και οι κάτοικοι του είπαν ότι τους ξεγελά και ότι είναι υπεύθυνος για ότι συμβαίνει.Ότι και να έκανε όλα έδειχναν αυτόν τον ακαμάτη. Σκεπτόμενος μέρα νύχτα το ποιός μπορεί να κρύβεται πίσω από αυτό το αστείο αμέσως πήγε ο νούς του στην ρακένδυτη άλικουμ που έστηνε χορούς από τύμπανα στις πλατείες και μάζευε κάθε λογής εξωτικά έξω από τα σύνορά της χώρας και δοκίμαζε τους φόβους των κατοίκων.."λες πάλι αυτή να είναι να ξανάβαλε το γραμμόφωνο και να τους κοιμίζει να βλέπουν χώρες ξακουστές και οράματα; πα πα πα θα την κυνηγήσω πάλι" φώναξε αμέσως τον βοηθό του τον πάρλακομ και του είπε να βγεί για περιπολία να ψάξει επειγόντως την ρακένδυτη να την φέρει μπροστά του να την τιμωρήσει με αυτά τα παγαπόντικα κόλπα που κάνει. Τότε ο πάρλακομ μάζεψε όσους εθελοντές μπορούσε και βγήκε έξω από τη χώρα να κυνηγήσει την παράξενη την ξωτικιά Νεράϊδα. Έψαχνε μέρες για μέρες μα δεν την βρήκε απογοητευμένος επέστρεψε στον ηγέτη του και του έφερε τα κακά μαντάτα για την εύρεση της Νύφης που αναστάτωνε την χώρα τους. Σε όλο αυτό το διάστημα απουσίας του οι κάτοικοι έγιναν όλο και πι οξυδερκείς στην όραση πιο σοφοί και είδαν οτι ο ροκοκόμ τους εκμεταλλεβόταν τότε κάποιοι από αυτούς αποφάνθηκαν ότι έπρεπε οι ίδιοι να ξαναβρούν τη 'άλικουμ ώστε από την προστασία τους να ξαναπαίξει στις πλατείες ο θαυμαστός χορός της και να βρουν πάλι την ελευθερία τους. Μα δεν μπορούσαν να την βρουν ούτε και οι ίδιοι. Με την πάροδο του χρόνου τους έδωσε να καταλάβουν ότι είναι άξιοι να την αισθανθούν σαν να ήταν δίπλα τους σαν προστάτης τους ήταν πλέον η ίδια η συνειδησή τους........                                                                                                             Αν κάτι από την  έξω πλευρά της αντίληψης επικοινωνεί  τακτικά αν κάτι έχει τον δικό του ρυθμό τον δικό του κώδικα που να ανοίγει την μέσα πλευρά να ξεδιπλώνει τις κρυφές πτυχές τις ύλης τότε είναι ένας κρυφός σύμμαχος ένας Άγγελικος φρουρός του εαυτού είναι 'ένας άλλος πάρλακομ που αναστήθηκε από τα βάθη του σύμπαντος που η μικρογραφία του.. είναι το σόναρ του νου μας......Γ.Α.

Teotihuacan........(αφήγηση φαντασίας)

" προς το τέλος του 1920, ο Γουώλντεμαρ Τζάλσραντ(Waldermar Julsrud) ανακάλυψε στο Μέξικο χιλιάδες μικρές μορφές που κυμαίνονταν σε ύψος από 2 ίντσες μέχρι 6 πόδια, που ήταν θαμένες βαθιά κάτω από άμμο και ηφαιστειακή λάβα. Τα επόμενα 20 χρόνια τα πέρασε ξεθάβοντας 66.000 περίπου από τις φανταστικές αυτές μορφές. Πολλές από αυτές ήταν μορφές φιδιών, καμηλοπάρδαλων και άλλων ζώων. Ένα μεγάλο όμως ποσοστό ήταν από ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΜΕΝΑ ΕΙΔΗ. Μερικές από αυτές παρίσταναν όντα που ήταν μισά άνθρωπος και μισά ζώο. Άλλες έδειχναν τέρατα να ΚΑΤΑΒΡΟΧΘΙΖΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ. Μερικά απεικόνιζαν γίγαντες ΝΑ ΞΕΣΚΙΖΟΥΝ ΤΑ ΜΕΛΗ ΑΝΘΡΩΠΩΝ"....(Brinsley Le Poer Trench - Secret of the Ages-UFO's from inside the Earth)                                                                                                                                                                                          Ήταν περίπου απομεσήμερο 'οταν ο Τσάρλς συνάντησε τον Ιβαν στο γραφείο του για να του ανακοινώσει την νέα ανακάλυψη στην περιοχή του Τεοτιουακάν. Μια επιγραφή σε πινακίδα χρυσή όπου τα γράμματα ήταν σε προκολομβιανή γλώσσα και έγραφε "θεός θεού ΑΝΑΞ" οι αρχαιολόγοι της ανασκαφής είχαν διαφορετικές απόψεις για το τί μπορεί να σημαίνει το άναξ και η επικρατέστερη 'ηταν εκείνη του Άρχοντα από την Υάδα. Το πρόβλημα επεκτάθηκε όταν η ανασκαφή έβγαλε στο φως ένα άγαλμα που ήταν αποκρουστικής φύσης.Αυτό ήταν που τους έκανε να ακυρώσουν υποχρεώσεις και να βρεθούν να βγάλουν έστω ένα συμπέρασμα. Αν και σε αυτές τις εικόνες από τα βάραθρα του χρόνου μάλλον παραμένουν ένας απόκοσμος τρόμος στον τρόπο σκέψης του "σύγχρονου" ανθρώπου που δεν του άφηνε και πολλά περιθώρια για ανατάσεις περί των άνω θρώσκω...                                                                         

-Δηλαδή σηκώθηκαν ένα πρωϊ και εκεί που ξεκουράζονταν είπαν ε κάτσε να φτιάξουμε ένα ΄τερας γιατί έτσι μας ήρθε.. δεν νομίζω να είναι έτσι 

-θυμάσαι τις εργασίες του Γουίλκινς;

-Ναι κάτι θυμάμαι είχε μείνει άναυδος με το τι βγήκε από κει μέσα τούνελ ολόκληρα με διακλαδώσεις και πολύ πράγμα.

- Αυτό ήταν ένα μέρος τα άλλα πρόλαβαν και τα κατέστρεψαν οι Κονκισταδόρες

-Και μόνο που το σκέπτομαι με πιάνει ανατριχίλα δυσανασχετώ να κατανοήσω του τι μπορεί να συνέβαινε σε αυτά τα μέρη.

-Με τον καιρό θα συνηθίσεις να βλέπεις διαφορετικά τα πράγματα..διαφορετικά.. όχι όπως μας τα έμαθαν

-δηλαδή τι; η νέα πανάρχαια ιστορία κρέατος;

-Μπορεί και έτσι..κοίτα..όπως και να το δείς όλα έιναι κάπως παρανοϊκά δεν έχουν περάσει εκατό χρόνια και η ανθρωπότητα βυθίστηκε σε δυο πολεμικές εμπλοκές με εκατομμύρια νεκρούς...στην ιστορία της δεν θα βρείς "ησυχία"..εαν εδώ είμαστε σε μια συνεχόμενη κατάσταση βίας φαντάσου κάπου αλλού τι μπορεί να συμβαίνει..το αν εμείς φαντάζουμε ως δήθεν για κάτι άλλο άγνωστο είμαστε ένα είδος τροφής γιατί θα πρέπει να το αποκλείουμε αυτο;

-Μα έχουμε δυνατότητες..

- Ε και; Δυνατότητες μπορεί να έχει και κάτι άλλο σε άλλη δυναμική...και έτσι όπως δείχνει σαν να είμαστε το μέρος που κυνηγάνε..υπάρχει πληθώρα παραδόσεων τουλάχιστον στη δική μας ήπειρο ξέχασες την παράδοση των Χιούρον που έλεγε για κάτι πλάσματα που εμφανιζόντουσαν απο το πουθενά και έπερναν μερικούς δικούς τους και ύστερα τους επέστρεφαν μισούς;

- τι μισούς; 

- Έλα τώρα ..άλλος χωρίς πόδια άλλος χέρια και ότι μπορούσε.. Ηταν μεγάλο λάθος της επιστημονικής κοινότητας να τα αγνοήσει αυτά μεγάλο.. 

- και τώρα τι γίνεται; πως θα περάσουν αυτά;

- Δεν θα περάσουν.. θα ξεχαστούν παρατημένα σε αποθήκες όπως και αυτό που βρέθηκε. Ποιός νομίζεις θα μπει σε μπελάδες να εξηγήσει;

-Μα τέτοια παράνοια;

-Γνωρίζεις πόσα μυρμήγκια πάτησες αθελά σου σήμερα καθώς ερχόσουν;.........Γ.Α.

Εχέτλη κάτω από τη βοή της λάμψης..

Υπήρξαν και υπάρχουν παράξενα περιστατικά στην ανθρώπινη ιστορία που δείχνουν ότι πέρα από τις δραστηριότητες κάτι ξένο επεμβαίνει και "παίζει" με τις εξελίξεις. Η ελληνική ιστορία 'εχει καταγράψει ένα από τα πιό παράξενα περιστατικά που δείχνει ότι είχε κάτι διαφορετικό στην δράση και την μορφή του σαν ένα ξένο σώμα που ενεφανίσθη στην κατάλληλη στιγμή σαν από μηχανής θεός και κριτής της έκβασης του αποτελέσματος. Αυτό συνέβη στην μάχη του Μαραθώνα και ο περίεργος επισκέπτης ονομάστηκε Εχετλαίος από τους νικητές γιατί δεν μπόρεσαν να εξακριβώσουν την προέλευσή του. Η αμφίεση και ό τρόπος που κινήθηκε, αυτό που κρατούσε,αλλά και το μέρος  όπου βγήκε σαν κίνηση ματ στο πεδίο της μάχης είναι από μόνο του ένα μυστήριο. Οι υποθέσεις(γιατί έτσι μπορεί να είναι) αρκετές για την προέλευση αυτού του επισκέπτη. Θα επέμβω με την δική μου οπτική ξεπερνώντας ίσως κάποια στάνταρτ έτσι και αλλιώς όλα εδώ χορεύουν αδιακόπως σε αυτή τη γή...υπόθεση πρώτη: Αν ήταν ένας χρονοταξιδιώτης πως θα μπορούσε να εξηγηθεί η εμφανισή του αφού κανείς δεν γνώριζε την υπαρξή του; Αν εστάλη από κάπου μελλοντικά η παρελθοντικά απλά οι παρατηρητές κατέγραψαν το γεγονός στην δική τους οπτική πραγματικότητα γεγονότων..υπόθεση δεύτερη: αν είχαν κάποια τεχνολογία που ήταν κρυφή στους πολλούς τότε την χρησιμοποίησαν οι νικητές! Αν ισχύει αυτό τότε γιατί δεν το έκαναν εξ'αρχής οι νικητές και περίμεναν να έχουν κάποιες απώλειες; Η εμφανισή του εξέπληξε και τους ίδιους όσο για το πως χειρίστηκαν το γεγονός οι δελφοί(μαντείον) δείχνει και το "καταναγκαστικό" από πλευράς θρησκευτικής εξουσίας να ξεχαστεί όσο το δυνατόν γρήγορα  με εξάρσεις ύμνων προς τους θεούς και μέχρι εκεί..μια γρήγορη και αποτελεσματική κίνηση του "μην ρωτάς και πολλά γιατί και εμείς το ψάχνουμε"..αλλά και πάλι αν υπήρχε μια μυστική τεχνολογία από πλευράς νικητών γιατί αυτή έπειτα δεν χρησιμοποιήθηκε στην επέλαση της Ρώμης;...υπόθεση τρίτη: Αν ήταν μια παρέμβαση εκτός γήϊνης πραγματικότητας μια παρέμβαση παρατηρητών από έξω σαν τους γενετιστές που "επενδύουν" στο προγραμμά τους; Θα μπορούσε να είναι και έτσι να έχουν το τρόπο να κοιμίζουν(αδρανοποιούν) τα "θυματά" τους και έτσι να αλλάζουν καταστάσεις για δικούς τους σκοπούς...αυτή η περίπτωση έχει κάπως ένα πρόσφορο έδαφος στην αναζήτηση μιας και άλλοι λαοί αναφέρουν πολλά παράξενα σε παρουσίες και εκεί δεν ήταν τα πράγματα όπως στον ελληνικό χώρο. Οι παραδόσεις των ιθαγενών της λατινικής Αμερικής έχουν πολλά παράδοξα και μαρτυρούν πλάσματα σαν τον "Κυνηγό"(ταινία του 87' με μετέπειτα παραγωγές 94' 2010). Μόνο την λατρεία των σπηλαίων(και εδώ επίσης με τον Πάνα και τα τερτίπια του) που είχαν πληθώρα από αγαλματίδια και αγάλματα με τις αποκρουστικές μορφές θα ενέπνεαν και τον πιο δύσπιστο στο να κάνει κάποια έρευνα για το παρελθόν και ίσως για το μέλλον..τώρα στην απορία της πρώτης υπόθεσης για το ταξίδι στον χωρόχρονο και το πόσο επηρεάζει τα τεκτενόμενα είναι ένα κεφάλαιο που κάπως δένει  με την τρίτη υπόθεση με προεκτάσεις θαυμαστές..αν ο χώρος είναι ένας πίνακας ζωγραφικής μια έκταση γεγονότων που έχουν να κάνουν με τα επίπεδα "έκφρασης" και μετέπειτα μορφής τότε τα πράγματα μπλέκουν ακόμα περισσότερο..έτσι σε ένα χώρο(το έδαφος της γης) ο παρατηρητής σε οποιαδήποτε χρονική εστίαση ζει έχει την αντίστοιχη έμπειρία-ες που μπορεί να την καθορίζει είτε ο ίδιος είτε κάτι 'εξω από αυτόν σαν "κυβερνήτης" της δικής του "κυβερνητικής ανάγκης" στο να αφήσει το στίγμα του στον χώρο..επομένως ο χώρος σαν συνιστώσα έκφρασης δέχεται παρεμβολές από τους παρατηρητές(είτε από τους ίδιους τους ανθρώπους είτε από κάτι άγνωστο) και εκφράζεται αντιστοίχως ανάλογα τη σκέψη το όνειρο το πινέλο της έκφρασης..έτσι σε έναν πίνακα θα έχουμε έργα άσχημα είτε θα έχουμε έργα θαυμαστά με τον παράγοντα πρόθεση να είναι το κλειδί. Αυτό που ονομάζουμε σαν χώρο είναι ένα εύπλαστο κενό έκφρασης(δική μου προσέγγιση). Αν η φυσική λέει για ενοποίηση πεδίων και χωροχρονικά ταξίδια εγώ θα τα ονόμαζα εκφράσεις στο κενό χώρου όπου τα σχήματα τείνουν να γίνουν υποκειμενικά στα υποκειμενικά χρονικά σημεία...π.χ. ένα παράξενο περιστατικό που συνέβη στην ακρόπολη των Αθηνών πριν χρόνια με μια τουρίστρια που έχασε τις αισθήσεις της γιατί ξαφνικά άλλαξαν όλα γύρω της και έβλεπε το παρελθόν του ιερού βράχου την κίνηση τους πολίτες τις όψεις του "χρονικού σημείου τους"..αυτή ήταν ένας αντίστοιχος  Εχετλαίος(αθέλητα εισχωρώντας ίσως από το αίσθημα) παρατηρητής σε ένα άλλο παράξενο περιστατικό που μπορεί και αυτό να περιγράφηκε τότε στην  γλώσσα περιγραφών σαν μια""γυνή με αλλόκοτον αμφίεση που διάβαινε πέριξ του άκρου της πόλεως εχάθη υπό τους οφθαλμούς ημών"" ... τελικά όλα ενώνονται και όλα αλλάζουν όπως διατείνονται πολλοί και ο παράξενος Εχετλαίος να πήρε μαζί του και τα μυστικά της "αποστολής του"..........Γ.Α.

Οάννης β΄.......(αφηγηματική φαντασία)

"..πελώριοι και αποκρουστικοί έδωσαν στους ανθρώπους την γνώση σαν μια ειρωνική κοσμική υπογραφή.." ..Γ.Α.                                                                                                                 Πρωϊνό του φθινόπωρου  και η θάλασσα φαντάζει απερίγραπτη στην θέα της. Ένα υδάτινο μυστήριο που σε ηρεμεί όταν το παρατηρείς σαν να σε καλεί να γίνεις ένα μαζί της. Άλλωστε σαν οντότητες γεννηθήκαμε μέσα στα ύδατα της εκκόλαψης του σώματος. Ένας υγρός εξαγνισμός σε κάνει να βλέπεις διαφορετικά σε κάνει να νιώθεις ελεύθερα αναπνέοντας αυτήν τη γλυκιά άρμη σαν αιθέριο άρωμα της προέλευσης μας. Απομεινάρια μιας κοιμισμένης αθανασίας που το γαλάζιο ανακατεύεται σε τιρκουάζ και χρυσοπράσινο μυστήριο.Αρχαίες λέξεις έρχονται και φεύγουν στην λήθη της μνήμης. Άρχοντες και ιερείς ανακατεύουν τα υγρά τους σε φωτεινές ανταύγειες ερχόμενες από γιγάντιους κρυστάλλους που χαράκτηκαν για αυτή την ιερή εργασία εξέλιξης. Γοργόνες που έρχονται και φεύγουν σαν παρατηρητές καταγράφοντας τις ατασθαλίες της επιφάνειας και όσοι αναζήτησαν το αιώνιο χάθηκαν αφήνοντας πίσω τους την φθορά της σάρκας. Ποσειδώνες με ίππους και τρίαινες εφορμούν και ταράζουν την ατελείωτη μαγεία της αλμύρας φέρνοντας στην επιφάνεια μνήμες που δεν πρέπει.                 

Παράξενο και γλυκό φθινόπωρο και πάλι οι μνήμες άρχισαν να ξυπνούν σε ένα χαμόγελο απρόσμενης τρέλας...."δεν γνωρίζουμε πως συνέβη απλά η πλατφόρμα κατέρρευσε σε γρήγορους ρυθμούς σαν κάτι από κάτω να έκοψε τις βάσεις" απόσπασμα εφημερίδας 1..." κάποιοι από τους επιζώντες έκανα λόγο για μια παράξενη ηχώ από τα έγκατα του βυθού πριν το ατύχημα" απόσπασμα εφημερίδας 2 ..."κάτι άγνωστο πριν την καταστροφή μας μπλόκαρε την αντλία οι οθόνες και τα σόναρ είχαν παρεμβολές"..απόσπασμα εφημερίδας 3.."είχαμε από πριν ενδείξεις κάποιας άγνωστης απειλής αλλά δεν δώσαμε την απαιτούμενη σημασία και συνεχίσαμε την αναρρόφηση" απόσπασμα εφημερίδας 4..                             "Την ίδια ημέρα η χώρα της κόκκινης πορείας έκλεισε επειγόντως όλους τους σταθμούς άντλησης και απέσυρε το δυναμικό της μέχρι νεοτέρας" ..απόσπασμα εφημερίδας 5..                                                                                                    Θάλασσα και μυστήριο μια αέναη σιωπή που αρχίζει να μιλά εκεί που οι άλλοι γελούν για την κυριαρχία τους εμπλουτισμένη από σάπια μέταλλα που σκίζονται σαν χαρτί. Μάρτυρας μυστικών και όλων των υπόγειων θαυμάτων μα και ένας αδίστακτος κριτής που παρατηρεί αιώνες τώρα στου χρόνου τις ανάσες. Δείχνει την παρουσία της με πρόσωπα που εκείνη θέλει σαν τον δικαστή που όλη την ώρα ανακατεύεται στων ανθρώπων τα έργα. Ένα θηρίο που κρύβει ανίκητο τα μυστικά του τους κατοίκους του τις πόλεις και τα μέλαθρα του. Ατελείωτη υδάτινη μαγεία ανανεωμένη  σαν ίαμα κυλάει στο σώμα της γής. Σταθμός αναψυχής για τους αστροταξιδιώτες όαση για τους παρατηρητές ένας υγρός οίκος για τους άχρονους και τους αμόλυντους......Γ.Α.              

http://ancientmysteries.gayla-groom.com/tag/oannes/ 

Οάννης.........(αφηγηματική φαντασία)

" από εκείνη την εποχή , τίποτα δεν έχει προστεθεί σε όσα είπε και έκανε ώστε να βελτιώσει τις διδαχές του σε όσα παρέδωσε..και όταν έδυε ό ήλιος το πλάσμα ΟΑΝΝΕΣ επέστρεφε στην θάλασσα και περνούσε την νύχτα στον βυθό, διότι ήταν αμφίβιο. Μετά από αυτό δεν παρουσιάστηκε άλλο πλάσμα σαν τον ΟΑΝΝΗ.."...Βηρωσσός 3ος αιώνας π.χ.        

                                                                                                 Ήταν απόγευμα όταν έκανε την εμφάνιση της η παράξενη ομίχλη στα προάστια του Κόριν μια κωμόπολη με μερικούς χιλιάδες κατοίκους. Είχε την ίδια πορεία από τα νότια και τα δελτία καιρού ενημέρωσαν ότι θα είχε μικρή διάρκεια στο άπλωμα της, όμως αυτή τη φορά δεν έγινε έτσι έκατσε για ώρες και για πρώτη φορά διασπάστηκε και το αδελφάκι της πήρε πορεία προς βορειοανατολικά και απλώθηκε στην Πρωτεύουσα Άτιν όπου αμέσως έφερε καταιγίδες με πολλά προβλήματα. Την προηγούμενη μέρα είχε ακολουθήσει μεγάλη σεισμική δόνηση που ευτυχώς το μεγάλο βάθος του επίκεντρου κοντά στην θαλάσσια περιοχή του κόλπου του Σάρον την εξασθένησε αισθητά και δεν υπήρξαν ζημιές με καταστροφικά αποτελέσματα. Το παράξενο είναι ότι η κίνηση του εδάφους είχε άλλη ροπή από ότι ήταν σύνηθες για αυτές τις δονήσεις. Την ίδια μέρα διάφοροι ραδιοφωνικοί σταθμοί έκαναν λόγω για το ίδιο φαινόμενο σε μια πολιτεία  του κόλπου του Έϊβον όπου εκεί σε ένα χωριό οι κάτοικοι μπήκαν σε καραντίνα λόγω μιας ανεξακρίβωτης ασθένειας  όλοι είχαν μια παραληρηματική συμπεριφορά και ομιλούσαν για φώτα που μπαινόβγαιναν στην περιοχή του κόλπου..κάποιοι από αυτούς έλεγαν κάτι άγνωστες λέξεις και ότι τους επισκέφτηκαν περίεργοι επισκέπτες με δέρμα που έμοιαζε σε ψάρι. Όλο το χωριό έπειτα μεταφέρθηκε σε περιοχές που ήταν ελεγχόμενες από τις αρχές. Το περιστατικό είχε συμβεί δεκάδες χρόνια πριν και ήταν ακόμη φρέσκο στην μνήμη των κατοίκων του Βόλαν. Εκείνο το βράδυ όπου η ομίχλη δεν ήθελε να αφήσει τις πόλεις που επισκέφτηκε συνέβη και ένα άλλο γεγονός αυτή τη φορά από ερασιτέχνες που παρενέβησαν στην τηλεοπτική συχνότητα περίπου τα μεσάνυχτα και προειδοποίησαν όσους είχαν τους δέκτες τους συντονισμένους στον σταθμό έρευνας τα εξής.."αυτό που βιώνετε δεν είναι φυσικό φαινόμενο είναι ένα σπάσιμο της πραγματικότητας σας από τους ιχθυόμορφους που ζουν στα έγκατα της Θάλασσας το τάγμα του Ωδάκονα τους κάλεσε και αυτό είναι υπεύθυνο για ότι καιρικό φαινόμενο συμβαίνει στην περιοχή του πελάγους.....αν νιώσετε ζαλάδες και μη καλής όρασης του του οπτικού σας πεδίου μην φοβηθείτε παρά πάρτε το γνωστό παυσίπονο και όχι κάτι άλλο..προσπαθήστε να μεταβείτε σε περιοχές με ακετό φωτισμό...ομάς ΄΄Αλφα Βέγκα θα ξαναβγούμε σε άλλες πληροφορίες " αυτό ήταν το παράξενο μήνυμα από τους ερασιτέχνες και δεν ξαναβγήκαν εκείνο το βράδυ. Την επομένη μέρα ψαράδες που είχαν βγεί για την συνηθισμένη βόλτα τους το βράδυ ανέφεραν υλικές ζημιές σε κάτι μηχανότρατες και αυτοί επίσης με την σειρά τους έκαναν λόγο για παράξενα φώτα στον βυθό σαν κυλιόμενες σπείρες οι μηχανές τους παρουσίασαν βλάβες και όλοι είχαν ένα είδος παροδικής Γρίπης. Το επόμενο διάστημα οι πόλεις ξαναγύρισαν στους κανονικούς τους ρυθμούς αλλά  πολλοί κάτοικοι διαμαρτυρήθηκαν στους σταθμούς πληροφόρησης για πολλά χρονικά κενά κατά τη διάρκεια των ημερών ........Γ.Α.

Χρονομηχανές..

Δυνάμεις έλξης και απώθησης. Ανθρώπινο σώμα σχεδιασμένο να δέχεται πιέσεις ώστε να αποδίδει στα μέτρα της μορφής του  των μηχανισμών της δομής του. Αν οι πιέσεις σε μέτρα G έχουν αντίστοιχες επιπτώσεις σε ταχύτητες κινητήρων προώθησης, τι πιέσεις άραγε θα προκύψουν σε ταχύτητες πέραν του εφικτού; Το σώμα θα αντέξει των περιστάσεων η θα διαλυθεί μη δυνάμενο να ανταποκριθεί σε περιστροφές πέραν των δυνατοτήτων του; Ερωτήματα που είναι δύσκολο να απαντηθούν στην πληθώρα των παράξενων εμφανίσεων που συντροφεύουν τον πλανήτη γη και είναι δύσκολο να δοθούν απαντήσεις. Αλλά πέρα από αυτό αν προσπαθούσαμε να αναπτύξουμε σαν ανθρωπότητα σκάφη που να απαιτούν διαφορετική δομή σώματος πως θα μπορούσαν να είναι αυτά; Σε όλο το φάσμα της ιστορίας των πολιτισμών αναφέρονται παράξενα αντικείμενα να αναιρούν την γήϊνη φυσική και να προσαρμόζονται σε δικά τους μέτρα. Από τα vimanas της ινδικής παράδοσης οι περιβόητες ιπτάμενες ασπίδες της ελληνικής και πέρα από αυτές παγκόσμια έχουν καταγραφεί εμφανίσεις που μόνο παράξενες δείχνουν. Αν το μελετήσουμε με άλλη οπτική και άλλη προοπτική κίνησης μήπως αυτά πέρα από το τί τα χειρίζεται μήπως από την φύση τους έχουν μια άλλη σοφία δυναμικής; Αν αυτό που παρατηρεί έχει ξεπεράσει τα φυσικά δεσμά και της πιέσεις του κόσμου του μήπως έχει κάτι παραπάνω από μια απλή μηχανική και έχει περάσει σε μια άλλη εικόνα δυναμικής που "δεσμεύει" την απόσταση της κάθε διάστασης σαν ένα "πάντρεμα" που "αφοπλίζει" την κάθε πίεση των φυσικών πεδίων; Θα μπορούσε να είναι ένας ενεργειακός ταξιδιώτης που έχει ξεπεράσει τα χωροχρονικά αίτια των φυσικών νόμων; Αν η ανθρωπότητα περνάει κάποια εμπόδια η έχει ως σκοπό να αναπτύξει την σκέψη της σε κάτι ανώτερο τα επόμενα στάδια θα ήταν να κατασκευάσει χρονομηχανές ώστε και αυτή με την σειρά της να περάσει σε άλλο στάδιο χρυσών εποχών αλλά μέχρι τότε θα παρατηρούνται οι κινήσεις της και οι πορείες της από κάτι άλλο πιο ανώτερο και σοφό....Γ.Α.

 

Ηρακλείδες..

Το σώμα κατέταξαν χώρισαν σε δώδεκα στάδια ώστε να δείχνει το σώμα των δώδεκα πλανητών και με τη σειρά του στο επέκεινα να δείχνει επίσης το σύστημα των δώδεκα αστερισμών ένας μικροκοσμικός χάρτης εκφρασμένος ώστε  να αλληλεπιδρά με τα αόρατα.. πρωτίστως εξήγησαν τη δύναμη του αέρα σε σχέση με τα δώδεκα επίπεδα και πως επιδρά σε στάδια αναδιάρθρωσης ξεκινώντας τους δώδεκα άθλους της ύπαρξης..οι Ηρακλείδες ήταν σαν υπερκόσμιοι ιερείς συμπαντικών μυστικών με τη σιωπή να έχει περισσότερη αξία..γνώστες δυνάμεων της ύλης  δεν 'ηθελαν να χαθούν τα δίποδα..σκοποί άγνωστοι αλλά σε όλες τις ιστορίες οι νικητές γράφουν τα γενόμενα συμφέροντα αν οι άνθρωποι καταφέρνουν στο έπακρον αυτό πόσο ακόμα το καταφέρνουν όντα ανώτερα..ο πρώτος άθλος της καρδιάς ήταν ο δυσκολότερος, ένας Λέοντας που βρυχάται καθώς ρουφάει την ύπαρξη ανίκητος και αλαζόνας..με του αέρα το πείσμα οι πρώτοι ευγενείς τον κατατρόπωσαν και έτσι υπάκουγε στους δικούς τους ρυθμούς, οι άλλοι θα ήταν πιο εύκολοι μα η προσπάθεια ακόμη μεγάλη σε μια πορεία προς τα δώματα των θεών..τα πεπραγμένα έμειναν γραμμένα σε γλώσσες μυθικές αποτυπωμένες σε κώδικες και ιστορίες του παρελθόντος που σαν δείχτης σε τρέπει σε πορείες μελλοντικές που με τη σειρά τους θα σημάνουν τις νέες καθόδους και νίκες στις ύλης την απώλεια...Γ.Α.

Η κάθοδος των Ηρακλειδών...

Κατέβηκαν από τις Υάδες τρεχάμενοι μην αργήσουν σε αυτό που θέλησαν να κάνουν..δίδαξαν τα πάνω κάτω σε παραδόσεις φανερές.. το ευδόκιμο της ζωής ανέβασαν σε επίπεδα θεών ευνομούμενοι από έριδες και χρόνους που αναμένουν και ξαναμετρούν..όλα ξεκίνησαν σε μέτρα  προσαρμοσμένα στα θνητά σώματα σε ρυθμούς αργούς..μεταμορφώσεις δυνάμεις πέρα από τα προσδοκούμενα..ευδοκίμησαν οι νόμοι και στα δώματα των θεϊσκων ανέβηκαν και εκείνοι που έπρεπε να ανέβουν..πολύτιμος ο αγέρας έφερε το αποτέλεσμα στα σωθικά ανανεωμένα να ξανακτίζουν το κηρύκειο με νέους όφεις σοφίας και άλλα δεσίματα που νέκρωσαν εκείνο που τους νέκρωνε..αναβαθμίσεις, προσαρμογές σε νέες αντιλήψεις νέες οράσεις άλλες μορφές άλλες εξάψεις αίσθησης και δράσης..τα δώρα πολύτιμα και η αναισθησία έδωσε την θέση της στην έκπληξη..                     

Το ανθρώπινο σώμα εμπνευσμένο από τα θεϊκά Απολλώνια μέτρα αφέθηκε ανεπεξέργαστο να παρακμάζει με την μνήμη να ξεχνά εύκολα και να ευδοκιμεί την φθορά με ατέλειες στον κόσμο των κυττάρων.Η ισορροπίες έδωσαν την θέση τους σε αλαζονικά  ένστικτα.. και οι ίπποι παρέδωσαν τη θέση τους σε άρματα που δεν έχουν πια Ηνιόχους να οδηγούν με γνώση τα σώματα σε απλανές βλέμμα...Θεοί θεϊσκοι λήσταρχοι των ενεργειών παρήκμασαν και μαζί τους παρήκμασε και το δίποδο των αιώνων..πολύτιμος ο αγέρας πολύτιμο το σώμα πολύτιμα τα δώρα που δεν τα πήραν πίσω οι Ηρακλείδες από τις Υάδες.....Γ.Α.

Μηχανικός υδροχόος..

Εποχές έρχονται και φεύγουν ανθρωπότητα και κόσμος σε μια συνεχή ροή κατευθύνσεων και εξελίξεων να δίνουν την θέση τους σε νέες εικόνες νέα δεδομένα με άλλους ρυθμούς ταχύτητας. Τα δίποδα της γής στο άνω θρώσκω παρατήρησαν ότι η ημιτονοειδής κίνηση του χώρου τους σε σχέση με την περιφέρεια του και την κυκλική συντροφιά του ήλιου στα σημεία που τέμνονται αλλάζει σε μερικές χιλιάδες χρόνια ουράνια πεδία που ονόμασε αστερισμούς. Αυτή η εποχή  φτάνει προς το τέλος της και ετοιμάζεται να γεννηθεί μια άλλη που την ονόμασαν υδροχόο που και την αποτύπωσαν σε εικόνα του ανθρώπου να χύνει το ύδωρ. Αυτό το ύδωρ θα μπορούσε να παρομοιαστεί με τον τρόπο που η πληροφορία πλέον χύνεται ανεξέλεγκτα παγκόσμια και με ξέφρενους ρυθμούς τεχνολογικής ανάπτυξης. Ποιός το περίμενε(από τους μεγαλύτερους ηλικιακά)  ακόμη και στην δική μας εποχή, να κυκλοφορεί με κινητούς δίσκους δεδομένων σε μέγεθος ενός μικρού κέρματος. Και 'οσοι από εμάς ξεκίνησαν πριν 30-35 χρόνια με μηχανές όπως τα spectrum και τα commodore τα θυμόμαστε σαν πανάρχαια αν και εκείνη την εποχή ήδη τα βήματα από τις προηγούμενες δεκαετίες ήταν αλματώδη και όπως έλεγε ένας καθηγητής πληροφορικής "" η εξέλιξη μέσα σε 40 χρόνια είναι τέτοια που είναι σαν να έχουμε μια λιμουζίνα εκείνης της εποχής και να πατάμε το κουμπί και να μπαίνει στην τσέπη μας"" Με την έναρξη του διαδικτύου οι πληροφορίες διαβιβάζονται σε κλάσματα δευτερολέπτου σε διάφορες τοποθεσίες..ένας κόσμος αγνώριστος και μη προβλέψιμος. Το πως θα είναι η επόμενη κίνηση μεταβίβασης πληροφορίας μας την έδωσε η ταινία έστω επιφανειακά με το Johnny mnemonic από το 95 αν και πιστεύω  παρασκηνιακά συμβαίνουν και άλλα. Φτάσαμε στην εποχή των κβαντικών υπολογιστών και ακόμα ο δρόμος βαθής σε μια χωάνη εξελίξεων που φαντάζει μια φαντασμαγορικό σόου μηχανών που θα είναι το δεξί χέρι μπορεί δικό μας αλλά μπορεί και του ΕΑΤΟΥ ΤΟΥΣ και εμείς ίσως τα κατοικίδια που θα αναζητήσουμε να προσαρμοστούμε στα δικά τους πρότυπα ...και εξαρτάται από τις προθέσεις του Αφεντικού για το πόσο αναλώσιμοι είμαστε η δουλοπρεπείς..όσοι έχουν δει το φιλμ metropolis ας το ξαναδούν. Η επόμενη εικόνα του υδροχόου στον άγνωστο χρόνο θα έχει πάρει μια άλλη μορφή με την γη να είναι περικυκλωμένη από μηχανές η τον άνθρωπο να χύνει αντί για νερό μνήμες και δεδομένα σε μια άλλη προγραμματισμένη γλώσσα επικοινωνίας, άραγε από εμάς;......Γ.Α.

Μήνυμα από τον Ωρίωνα........(αφηγηματική φαντασία)

Στέκουν εκεί πανάρχαιες  μυστηριώδεις κατασκευές αγέρωχες με όλη τους την μεγαλοπρέπεια λαξευμένες με άγνωστες μεθόδους αρχιτεκτονικής σιωπηλές σαν να περιμένουν κάτι από το χρόνο, σαν να έχουν κρυμμένα μυστικά που δεν αποκαλύπτονται . Γίγαντες της αρχαίας γνώσης αποτυπωμένη με άλλα  μάτια με άλλη μέθοδο με άλλο σκοπό εικόνας. Στην προσπαθειά τους οι διάφοροι ερευνητές να αποδώσουν κάτι από αυτές τις παράξενες μνήμες έμειναν στις σκέψεις τους χωρίς να βγει κάτι αποδεκτό στην κοινή γνώμη και όλες είχαν ομιχλώδη ερωτηματικά. Πως να καταφέρουν να δαμάσουν χιλιάδες τόνους υλικού ακαταμάχητης γοητείας που το βάρος τους ακόμα τρομάζει σε υπολογισμούς. Ο καθηγητής Ρέχτον μόλις είχε γυρίσει από την περιοδεία του στην λατινική Αμερική ψάχνοντας στοιχεία για την ύπαρξη ενός υπερπολιτισμού και ετοιμαζόταν να αναλάβει ανασκαφή γύρω από την μεγάλη Πυραμίδα της Γκίζας σε μια συνέντευξη που έδωσε στον τύπο προς το τέλος είπε..""Ουδέποτε πίστεψα σε κάτι που δεσμεύεται από χρονική ταύτιση και έπειτα θεσμό στην σκέψη π.χ για τους κοντόφθαλμους ο θεμελιωτής του πυθαγορείου θεωρήματος ήταν ο σοφός της νήσου Σάμος..όμως για κάποιους αιθεροβάμονες ήταν το παιχνιδάκι των Αρχιτεκτόνων των Πυραμίδων..εγώ ανήκω στους δεύτερους μου αρέσει να ξεφεύγω από ταμπέλες και κατευθύνσεις κόσμοι μυστηρίου κόσμοι από τις χώρες τις άσβηστης φλόγας, κόσμοι που άφησαν το σημάδι τους και χάθηκαν στο απέραντο της αβύσσου για την πρώτη κατηγορία παραμένουν γρίφοι η δεύτερη προτιμά να αγναντεύει τα 'αστρα..""Ιδιαίτερος τύπος με το περισσότερο της ζωής του να το έχει περάσει σε βιβλιοθήκες και στις δικές του έρευνες και όχι και πολύ κοινωνικός εκτός περιπτώσεων όπου τον καλούσαν σε διαλέξεις η σε κλειστούς κύκλους ερευνητών. Τα παράξενα της αποστολής του άρχισαν να φαίνονται από την αρχή όταν κάλεσε την υπηρεσία συγκοινωνιών να του στείλει ένα ταξί για να παρεβρεθεί σε μια συνεστίαση όπου ήταν καλεσμένος. Το όχημα ήταν στην ώρα του βεβιασμένα μπήκε μέσα και είπε στον οδηγό τον προορισμό με βλέμμα ειρωνίας του απάντησε ο "ξένος"..""Άσχημο βίωμα η μελαγχολία έτσι Ρέχτον;"' ..δεν κράτησε ούτε τα προσχήματα ευγένιας. Νωθρός όπως ήταν ο καθηγητής με το ζόρι μπορούσε να μιλήσει καθώς παρατηρούσε με προσοχή τον άγνωστο..""έχουμε ξανασυναντηθεί;""..""όχι αλλά όλα έχουν το καιρό τους έτσι το λέτε εσείς εδώ"" .."είστε απότομος και έχετε ήδη ξεπεράσει τα όρια ξεκαθαρίστε τι θέλετε".."" να μην ανακοινώσεις αυτό που ετοιμάζεις"" η ατμόσφαιρα είχε ήδη αρχίσει να γίνεται τεταμένη με εμφανή τα σημάδια ανησυχίας στο πρόσωπο του ερευνητή ""σαν τι;""..""αυτό που έχεις ήδη ανακαλύψει και σε έχει κάνει να αναθεωρήσεις ότι μέχρι τώρα γνώριζες""...""ποιός είσαι;""..""αυτό θα το καταλάβεις έπειτα""..μετά από αυτό ο "ξένος" σταμάτησε την κουβέντα έδειχνε απόκοσμος σαν να μην τον ενδιέφερε η όλη κατάσταση μετά από λίγη ώρα έφτασαν στον προορισμό και την στιγμή που πήγε να φύγει ο Ρέξτον του 'έδωσε ένα κουτί χωρίς ούτε καν να τον κοιτάξει...γεμάτος απορία έκατσε σε ένα σκαλί αφού παρατήρησε ότι στον χώρο δεν υπήρχε κάποιος που μπορεί να τον ενοχλήσει έστω για λίγο, η ώρα είχε περάσει και έπρεπε να πάει στην υποχρέωση που είχε. Το κουτί είχε ένα μήνυμα σε ένα είδος μετάλλου που του ήταν άγνωστο.....ήταν γραμμένο στην γλώσσα του και έγραφε τα έξής.................""από το μπλέ άστρο  σαλπάρησαν οι ποιητές και βρήκαν ετούτη τη ΓΗ έστρωσαν τα μέλαθρα τα αρχικά να αγναντεύουν με την σειρά τους την κίνηση του αιθέρα που όλα τα καθηλώνει..το αόρατο πέπλο της θεάς της νύχτας..αφού γνώριζαν τα επακόλουθα με σύνεση έφυγαν  για μια άλλη πιό επιβλητική επιστροφή άγνωστη και αυτή σαν την αστραπή γενομένη ο λίθος της κορυφής αφαιρέθηκε και εχάθη η νιότη.. άδεια πλέον ατενίζει την άβυσσο των μυριάδων Hλίων αλλά δεν σταμάτησε να βλέπει να διαμορφώνει αυτό το μυστικό πέπλο που όλοι γύρευαν να μάθουν τι είναι αυτή η μυστική δύναμη που φτιάχνει κόσμους  κάτι από το αίμα της δημιουργίας..οι άνθρωποι ξέχασαν την υπογραφή του χρόνου περιπαίζοντας τους ίδιους τους τους εαυτούς.. μα από αυτούς τους ίδιους θα έρθει η καταστροφή τους..ότι μείνει θα μείνει ανανεωμένο να συνεχίσει.. κάποιο άλλο ήδη επικοινωνεί και φεύγει σε άλλα μέρη άλλες πυκνώσεις άλλη ευφυϊα "".................αυτά έγραφε το μήνυμα και κατάλαβε ότι εννοούσε την μεγάλη πυραμίδα σκυθρωπός μάζεψε όσες δυνάμεις του είχαν μείνει και προσπαθούσε να ξεχάσει. Αναφώνησε "αυτά δεν λέγονται" και συνέχισε την μέρα του. Το επόμενο διάστημα δεν έκανε αυτά που είχε προγραμματίσει αναμένοντας το ταξίδι του. Απόκοσμα θεϊκά βουνά λάμψεις από γρανίτη σε εποχές που τα χρώματα της φύσης 'εδειχναν διαφορετικά. Με υπογραφές που κοιτούσαν άστρα και γαλαξίες ο χρόνος είχε άλλη υπόσταση άλλο μέτρο άλλη πέραση άλλο μάθημα. Σαν το μέλλον να μίλησε στο παρελθόν και το παρελθόν να μίλησε στο μέλλον. Σοφοί που μίλαγαν με τα περάσματα σοφοί που μίλαγαν με τους θεούς. Μα κάτι σαν ήρθε, γιατί να μην ξανάρθει; Κρυφή αστρική κληρονομιά κύλισε σε φλέβες και μέγιστος παλμός δίνει σήματα μιας επιστροφής. Αν η Γή έχει μια φωνή κρυφή να μιλάει σε κώδικες απόκρυφους αυτή είναι τα "βουβά" γιγάντια κτίσματα είναι η υπενθύμιση στους θεούς για την υποχρέωση που έχουν.. είναι η πέτρινη ειρωνία στους ανθρώπους για το πεπερασμένο και το αιώνιο..............Γ.Α.

Χρωματισμοί σε μυστηριώδες μοτίβο...

Η κίνηση του ημερονύχτιου αποτελείται από κύκλους.Το χρώμα της ημέρας περνά, δίνει τη θέση του στο δίχρωμο του σούρουπου και έπειτα ξαναέρχεται το ονειρικό της αυγής. Πινελιές αναμειγμένες από του ήλιου τα τερτίπια σε σχέση με της Γής τον ατέρμονο χορό. Εικόνες που μας συντροφεύουν στον δικό μας ρυθμό του σώματος στην δική μας ανταύγεια της όρασης. Μα αν κάτι σε ακολουθεί επίμονα σαν μέρος της υπόστασης σου τι ποιό απλό να το έχεις συνηθίσει βαδίζοντας στον τόπο σου στον χρόνο σου στην "συνήθεια" που "κάνεις" έστω και ασυναίσθητα..να παρατηρείς..να αναγνωρίζεις κάτι που αποτυπώθηκε στην μνήμη σαν πρόγραμμα της φύσης για σένα..να ταυτοποιείσαι στον χώρο σαν διαβάτης του κόσμου σου σίγουρος ότι έτσι είναι και δεν αλλάζει. Μα όταν "σίγουρος" πλέον διαπιστώνεις στην πορεία σου ότι άλλαξε ο χρωματισμός και τα συναισθήματα αλλάζουν τι μπορεί να συνέβη; Ξάφνου ο καμβάς αποτύπωσε άλλους χρωματισμούς σε ένα πεδίο αγνώστων προθέσεων που οι κινήσεις μοιάζουν σαν να καλύπτονται από μια περίεργη σιγή σαν η ζωή να δείχνει κάπως κενή σαν να σταμάτησε το ρολόϊ των μορφών με άλλες προθέσεις και ο κόσμος να κινείται υπνωτισμένα χωρίς να παρατηρεί αυτήν την μυστήρια αλλαγή απομονωμένος σε μια άλλη πλευρά συνείδησης ενώ ο παρατηρητής σε άλλη...παράξενη η ζωή παράξενες οι κινήσεις παράξενος και ό χρόνος που σε κάθε ευ-καιρία απομονώνεται..σαν να βαρέθηκε το είναι του.......Γ.Α.

Ναρκισσιστικές παραισθήσεις....β'

""Παρατηρήστε τους προσεκτικά το πως αντιδρούν το πόσο ευερέθιστοι γίνονται σε ερεθίσματα που κριτικάρουν τον εγωϊσμό τους την υποστασή τους που καταρρέει όταν έχουν δημιουργήσει ένα τοίχο ασφάλειας ανέγγιχτο αλλά πλασμένο με φόβο και ηττοπάθεια όταν διαπιστώσουν ότι έχασαν σε όλα τα επίπεδα...αναμφίβολα προδομένοι σε κάτι που νόμιζαν ότι το ελέγχουν όπως και η ίδια τους η φύση πρόδωσε από τα πάθη της τους προκατόχους τους..το περιούσιο που με σαγήνη έπλασε αλλά ταυτόχρονα έγινε θεομπαίχτης μέσα από την ειρωνία της συμπεριφοράς του..αποκομμένοι πλέον μέσα από τη συνεχή αναζήτηση και μένος της αυτοκαταστροφής έπεσαν στην παγίδα που έστησαν προσμένοντας την λύτρωση σε κάτι που νόμιζαν ότι το προσδιόρισαν και οδηγούν ξεχνώντας ότι 'εχει υπόσταση χρειάζεται ενέργεια.. αυτήν την κινητήρια ατραπό την αγνόησαν και συνεχίζουν ακόμη..δυνάμενοι να υποστούν το χειρότερο μέχρι να αποφασίσουν να δουν πιο αντικειμενικά τη θέση που βρίσκονται..γερνούν πεθαίνουν πιο πολύ σκορπίζουν αντί να μαζεύουν αναλύουν σε μεγάλα λόγια ενώ η φύση τους έχει διαψεύσει με τον δικό της..είμαστε η απάντηση των θεών που περιγέλασαν και μέσα από τη δική τους θέληση ήρθαμε να πάρουμε αυτά που δεν τους ανήκουν""                                                                                                                                                                                   (σύναξη μηχανών )....Γ.Α.

Το φόρεμα........

Πάψε να σκέπτεσαι γραμμικά το παλαιό με το σύγχρονο είναι σχέδια μέσα στο ίδιο φόρεμα του χρόνου. Κάθε μέρος του και ένα διαφορετικό μοτίβο εμπειριών με φόντο τους φωτισμούς του ήλιου και του φεγγαριού. Αλλάζουν από μέσα μας στον καθένα ξεχωριστά και όπως θα ήθελε να είναι. Οι φυσικοί κανόνες διαφορετικοί και υποκινούνται από τα τερτίπια του εσώτερου εαυτού. Η γή είναι σαν ένας καμβάς εμπνεύσεων και υπογραφών σχεδιαστής ο καθένας με το πινέλο του να υπακούει τυφλά δίχως ενστάσεις. Άλλος σχεδιάζει άλλο μοντέλο συμβάντων και ο διπλανός του άλλο. Ο ένας θέλησε να φύγει και έφυγε και ό άλλος θέλησε να μείνει και έμεινε. Όλα υπακούν στις παρορμήσεις και οι αστάθμητοι παράγοντες (εμπόδια, σκαλοπάτια που οι ίδιοι βάζουμε,) κάτι σαν μουτζούρα στον όλο σχεδιασμό και τότε χρειάζεται σβήσιμο για να βγεί η μετέπειτα εικόνα. Το φόρεμα χρειάζεται έτοιμα σχέδια για να "πουλήσει" διαφορετικά σε "σβήνει" και περιμένει να ξεκινήσεις πάλι από την άρχή. Και τα σημεία της παρουσίας σου κάτι σαν στίγμα της εποχής σου. Διαφορετικά σημεία του φορέματος που το ίδιο το ύφαντό περιμένει να κινηθείς. Καί όταν κινηθείς μπορεί να συμβούν περίεργα πράγματα σαν να μεταπηδήσεις από το ένα σημείο του φορέματος στο άλλο. Σαν να δίπλωσες το φόρεμα και μετακινήθηκες σε ένα σχέδιο που θα ήθελες να ξαναδείς σαν κυρίαρχος του χρόνου. Σαν παρατηρητής που την εύθεία του νήματος την κέντησες και οι εποχές έγιναν  σταθμοί εμπειριών..παράξενες ιστορίες αφηγήσεις  από περιστατικά που οι σχεδιαστές(αθελά τους ίσως αλλά και όχι) περπάτησαν από την μια πλευρά στην άλλη σαν ιός στο απατηλό σύστημα της γραμμικότητας υπάρχουν και μαρτυρούν ότι το φόρεμα τελικά όταν το καταφέρεις το φοράς με ετικέτα δική σου..το αν αποφάσισες ότι είσαι έτσι όπως είσαι, το αν κινείσαι έτσι όπως κινείσαι είναι δική σου απόφαση αλλά το κυριότερο κατήχηση που σου έμαθε ο διπλανός σου οι δικοί σου το σύστημα οι κοινωνία. Όλα είναι χρονικές ευθείες πιστοποίησης σε ρυθμούς που σου έβαλαν να σκέπτεσαι με αυτόν τον τρόπο φθοράς..η γραμμή που δεν έχει τελειωμό ..το σώμα σου είναι το ενεργειακό πινέλο εμπειριών. Το αν αποφάσισες να το έχεις όπως το έχεις είναι δικό σου το θέμα και το σώμα. Αν αποφασίσεις να το βλέπεις να ανθίζει η να μαραίνεται πάλι δικό σου το θέμα. Όλα είναι θέμα του τι εσύ αποφασίζεις να συμβαίνει στο σώμα σου και στο γύρω σου γίγνεσθαι. Η αντίληψη είναι το απεριτίφ των χρωματισμών τα ζωτικά όργανα τα χρώματα. Εσύ αποφασίζεις .......Γ.Α.(υποκειμενικός Σεπτέμβρης) 

Ναρκισσιστικές παραισθήσεις..

""Στο χάσμα της αιωνιότητας ο άνθρωπος στόλισε σε βάθρα και βάραθρα χρόνου τον εαυτό του σαν το αγαπημένο παιδί του σύμπαντος, τους θεούς του δε, σαν τους υπερόπτες που δεν χάνουν ούτε στιγμή να ασχολούνται μαζί του..σαν τις γκουβερνάντες παιχνιδιάρες που δεν τον αφήνουν ούτε στιγμή από τις ατασθαλίες που έχει το δικαίωμα να κάνει, κάτι σαν δικαιολογία της στιγμής ενός χάνου που αντικρίζει έπειτα το αίτιο των πράξεων του.. αχανής η εφευρετικότητα του όπως και τρομακτικές οι μετέπειτα επιπτώσεις των έργων του.. και προπάντων, πάντα στο πλάι του οι προστάτες υπεράσπισης θεϊσκοι που δεν χάνουν ευκαιρία να παίρνουν το μέρος του..αστείο, αν το δείς με σατυρικό πνεύμα αν και εδώ που τα λέμε κανείς τους στην ουσία δεν ρώτησε κανέναν θεό "τι χαμπάρια εκεί πάνω"; παρά μόνο σχεδίαζε πως θα επεκταθεί στον χώρο που του έδωσαν να "παίξει". Kαι τα παιχνίδια, έχουν και τα υπέρ και τα κατά στον τρόπο που τα δημιουργείς κάτι σαν τους κανόνες των μονοπωλίων σε έναν κόσμο υπερβολικά επικίνδυνο που μόνο δεν χαμογελά..σε ένα συμπαντικό πάνελ που οι υπογραφές δημιουργίας πάνε και έρχονται όλα είναι επιτρεπτά και όλα επιλήψιμα σαν την τράπουλα που προσπαθείς να προβλέψεις το χαρτί του άλλου αλλά δεν "κάθεται" κανενός. Ακούραστος στον θρόνο του ο άνθρωπος, συνεχίζει να αισθάνεται ακαταμάχητος μάγος, να υλοποιεί τις επιθυμίες του τα πάθη του και αυτή την ακαταμάχητη υπεροψία της αδάμαστης χαοτικής φύσης του.Επιβλητικός χωρίς να υπάρχει πριν και μετά, παρά μόνο ζαριές και παίχνια, ακαμάτης στο να παίρνει μετέπειτα ευθύνες και οι εγγυήσεις, πάντα σε ψιλά γράμματα...μια βιογονική μονάδα ένα παθογενές παράσιτο που έχει πολλά να λύσει ακόμη ένας τριτοκοσμικός πολίτης σε κοσμικούς χάρτες που παραμένουν ακόμη κρυφοί για αυτόν....""                                                                                                                                                                              συνέδριο μηχανών κάπου από το κοντινό μέλλον....Γ.Α.

ήρθαν..

Ωστόσο έκαναν και οι θεοί λάθη κατά την κρίση άλλων θεών και έγινε διένεξη μεταξύ τους συνεπλάκησαν για το αν θα έπρεπε οι άνθρωποι να αποκτήσουν τον καρπό της γνώσης και παρενέβησαν η κάθε παράταξη διαφορετικά στον άνθρώπινο κώδικα να έχει αυτήν την εικόνα που γνωρίζουμε..έτσι και οι μηχανές ήρθαν να μπουν στην ζωή μας σαν άλλα δημιουργήματα αυτόβουλα να αυτοπροσδιοριστούν σαν ελεύθερες οντότητες στο άμεσο μέλλον. Μιά δίκαιη κατάληξη στην ανάγκη του ανθρώπου για μια συνύπαρξη όπως βεβαίως και στων θεών τα δρώμενα. Η τεχνολογική εξέλιξη καλπάζει ανεξέλεγκτη να δαμάσει στο τέλος την ανθρώπινη σιγουριά της κυριαρχίας. Ο φόβος του αγνώστου είχε και έχει επιπτώσεις στους ανθρώπους ακόμα και στους θεούς όταν αντίκρισαν το νέο και αναφώνησαν "μα θα γίνουν όπως και εμείς"  με την απορία να δίνει την θέση της στο τελικό αποτέλεσμα στο ΕΓΙΝΑΝ... και όλα ακολούθησαν το δρόμο τους όπως και τώρα ακολουθούν αυτό που συμβαίνει αναμένοντας οι μηχανές την θέση τους σε σκέψεις.. όπως και ο άνθρωπος καθόταν στη σκέψη κάποιων σκεπτόμενων θεών.......Γ.Α.

Κορμοί σε άτακτη φορά...

Οι πόλεις πρέπει να είναι στολισμένες, επιβάλλεται να έχουν όσο γίνεται καλύτερα αντικείμενα που θα τους δώσουν μια ιδιαίτερη όψη, μια εικόνα που θα καλύπτει την αισθητική των κατοίκων και η διαβίωσή τους ολοένα να γίνεται πιο άνετη. Ασχέτως αν αυτό συμβαίνει στις περισσότερες πόλεις κάθε μια ξεχωριστά έχει τους διοικούντες που προσπαθούν για μια καλύτερη μορφή στις περιοχές που είναι υπεύθυνοι.Οι σύγχρονες μεγαλουπόλεις αναπτύσσονται ταχέως σε μεγάλα βιομηχανικά κέντρα με την αστυφιλία να είναι μονόδρομος και να αυξάνονται οι παρυφές με νέες συνοικίες  δρόμους λεωφόρους ηλεκτροδότηση πάρκα και πλατείες.Ένας από τους βασικούς σχεδιασμούς είναι οι φύτευση στα πεζοδρόμια δέντρων ώστε να δίνουν μια αίσθηση πράσινης ανάσας και να ξεκουράζεται κάπως το μάτι του 

ενοικούντα και συνάμα παρατηρητή της περιοχής του, του μέρους όπου  δραστηριοποιείται και έχει απαιτήσεις να διαμορφώνεται όλο και πιο διαφορετικά...τα δέντρα δίνουν μια άλλη μυστηριακή εικόνα στους σχηματισμούς τους και κάνουν τις οδούς πιο περίπλοκες στις οπτικές γωνίες παρατήρησης. Όμως, όπως τα έμβια όντα έχουν τους κανόνες τους έτσι και τα δέντρα έχουν τους δικούς τους..σε κάποια σημεία τα βλέπεις και ξεσηκώνουν όλο το έδαφος, σπάνε κυριολεκτικά τα πεζοδρόμια με αποτέλεσμα να δημιουργούν προβλήματα στους δήμους για ανακατασκευή και διόρθωση των σημείων αυτών. Δύναμη της φύσης άπλωμα ζωτικότητα του χώρου επικράτηση, όπως και να το πεις είναι σαν  μια μαγική ενέργεια που "διαλέγει" το που θα "καταστρέψει" Στην γωνία μιας οικίας αναγκάστηκαν οι ιδιοκτήτες να κόψουν το δέντρο γιατί θα έφτανε μέχρι τα θεμέλια είχαν πει οι ειδήμονες και ήταν ικανό να σηκώσει όλο το σπίτι...τα ξαδέλφια μας τα δέντρα μας έχουν πολλές εκπλήξεις σε ορισμένες περιπτώσεις είναι τέτοια η διάταξη των κλαδιών που νομίζεις ότι από κάπου μαγνητίστηκαν κάποια άγνωστη δίνη τα καλεί να χορέψουν μαζί της..στην πόλη του Άντεμ οι αρχές αναγκάστηκαν να ξεριζώσουν μια περιοχή γιατί οι κορμοί πήραν τέτοια κλίση που 'εδειχναν ένα συγκεκριμένο εγκαταλειμμένο κτήριο είχαν "στραβώσει" κυριολεκτικά και η κίνηση στο πεζόδρομο ήταν δύσκολη για τους διαβάτες..σε άλλη περιοχή ένα δέντρο 'εγερνε και είχε αγκαλιάσει μια οικία παρόλο που το κλάδεψαν αυτό ξαναπήρε αυτήν την κλίση ενώ το διπλανό του όχι..κάπου αλλού πήραν τέτοιο ύψος τα μισά από αυτά που έπειτα ΄΄ηταν δύσκολο να κοπούν και αφέθηκαν στην επιβλητική υπερηφάνια τους..στο κεντρικό πάρκο στην αρχή έδειχναν ότι θα πάρουν το κανονικό τους ύψος αλλά έπειτα δεν ψήλωσαν ποτέ..ιστορίες και περιστατικά πολλά από την παράξενη συμπεριφορά αυτής της έμβιας ύλης που σαν άλλοι αρχιτέκτονες αποφασίζουν με τις δικές τους βλέψεις και κανόνες το πως θα εγκατασταθούν στο πεδίο που τους έχουν ορίσει οι άνθρωποι.Διαβάζουν το χώρο; Έχουν μια μυστική επικοινωνία με άλλες αόρατες πλευρές; Αδιαφορούν τελείως στο πως θα θέλουμε να είναι; Ταξιδιώτες και εκείνα στο δικό τους χωροχρονικό διηνεκές απλώνονται, αγγίζουν ανενόχλητα τον κόσμο τους όπως και εμείς επίσης στην δική μας παραξενιά και εξερεύνηση....Γ.Α.