κυανό φως.....(αφήγηση φαντασίας)

Κύκλοι ισημερίας τροχιές φωτισμοί από ανθρώπινη παρέμβαση στον ρυθμό του χειμερινού ηλιοστασίου χαμηλές θερμοκρασίες και μια δόση υπερκόσμιας σιωπής με φόντο τον καθαρό ουρανό και τα χιονισμένα τοπία στις μεγαλουπόλεις που ανοίγουν τον φωτεινό χαιρετισμό τους στις ομιχλώδεις ατμόσφαιρες του χώρου. Λένε ότι ο χειμώνας σαν εποχή είναι πιο καθαρός στην εικόνα που δίνει, σαν φακός ο αέρας κάνει το πεδίο να απομονώνει οτιδήποτε εμποδίζει την πλευρά του ουρανού αλλά και την όψη της φύσης. Ένα φυσικό φίλτρο που επεμβαίνει στις κατάλληλες στιγμές του γύρου της γης. Υγροί δρόμοι από την βροχή καθαρίζουν ότι έχει σηκώσει η δραστηριότητα της αλχημιστικής διαδικασίας των στοιχείων και στρώνουν έτσι ένα άλλο υφαντό έμπνευσης και παρατήρησης των στενών των γωνιών και της κάθε στολισμένης πλατείας των πόλεων που σαν γεωμετρικά πλάνα απλώνονται σαν γιγάντιες αμοιβάδες στην δική τους ταχύτητα δημιουργίας.............   Στο μυστήριο Άτεμ κάποιες ώρες στην νυχτερινή απόχρωση των φωτισμών αχνοφαίνονται ενός είδους κυανές ομίχλες που από μακρινή απόσταση ναι μεν τις παρατηρείς αλλά όταν φτάσεις στο σημείο αναφοράς τους κατά ένα περίεργο τρόπο έχουν "φύγει" όπως ο αντικατοπτρισμός των υγρών δρόμων στους καλοκαιρινούς μήνες όταν οι μεγάλες θερμοκρασίες κάνουν το δικό τους παιχνίδι. Τρεμοπαίζουν σαν μαγικές οάσεις και μπερδεύουν την συνείδηση στο δικό τους ρυθμό σαν οι μορφές της ύλης να θέλουν δείξουν ότι το στερεό από κάποια απόσταση χάνεται η είναι ένα εύκαμπτο στοιχείο που γοητεύει γητεύει την όραση στους κανόνες του. Εδώ στο Άτεμ σαν άλλος ζωγράφος η κυανή ομίχλη στολίζει τα σημεία παρουσίας της αλλά κατά ένα παράξενο τρόπο η κρυφό κανόνα της δεν την ορούν όλοι, σαν να έχει αποκλείσει συνειδήσεις από τους όρους της εικόνας της. Πλανάται σαν νοήμων ατμός έρπει σαν νοήμων επισκέπτης την κάθε πλευρά και κάθεται σαν ταξιδιώτης εκεί που θέλει σαν φάρος ενός άλλου κόσμου να δείξει 'ισως κάποιο παράπλευρο σταυροδρόμι κάποιο μαγικό πανδοχείο που περιμένει να οδηγήσει σε άλλες υπερκόσμιες χώρες και μέρη που αναμένουν με άλλη υποδοχή τον επισκέπτη. Ενός άλλου εαυτού που επιστρέφει από κάτι απότομο σε μια άλλη μέτρηση χρόνου μια άλλη πυξίδα πλοήγησης σαν μια κρυφή Βαλχάλα που παίζει ένα κρυφτό γιατί κάπως ξέχασε ο διαβάτης τους κανόνες ή κάποια κλείδα κάποιο σύνθημα ίσως στην ροή της πλάνης του "σε περιμέναμε βγήκες για λίγο αλλά δεν ξανήρθες από τότε είχες μεταβεί στις χώρες της πλάνης και κόλλησες εκεί από ένα σφάλμα της μνήμης ξέχασες τον γυρισμό ευτυχώς θυμήθηκες "...ίσως το μυστικό να είναι η υπέρβαση στην πλάνη της κίνησης της σκέψης της όρασης στα λεγόμενα παιχνίδια του μυαλού ίσως ό "εγκλωβισμός" του μυαλού να οφεί-λεται στο κουλούριασμα του.. στον Όφι που μπερδεμένος και μέσα στο καβούκι της ύπαρξης έγινε ένας γόρδιος δεσμός με αυτού του κόσμου τον λαβύρινθο...στο απόκοσμο Άτεμ ακόμη τρεμοπαίζει η κυανή ομίχλη από μακρυά, κάθεται εκεί και περιμένει να την αγγίξει ο κάθε περιπλανώμενος ταξιδιώτης μακρυά από τα άγχη τις σκέψεις τα εμπόδια είναι μια όαση ένας φάρος μια στολισμένη αχτίδα που σαν άλλο πλοίο του ονείρου οδηγεί εκεί όπου ξεχάσαμε στην Βαλχάλα όπου χρόνος δεν υπάρχει......Γ.Α. 

Χρυσοκύανη ανταύγεια......(αφήγηση φαντασίας)

"H Γάτα είναι ζώο απόκρυφο έχει μέσα της την ψυχή της αρχαίας Αιγύπτου...κοντινός συγγενής η Σφίγγα μιλάνε την ίδια γλώσσα αλλά σαν πιο αρχαία η γάτα θυμάται πράγματα που έμειναν ξεχασμένα" .......the cats of Ulthar H.P. Lovecraft somewhere in time June 1920                                                                                                                                                                                                                                                      "Χαμένοι μέσα στην χρυσοκύανη ανταύγεια των θόλων σμιλεύαμε τους κρυστάλλους χαλαζία να φωτίζει τις οδούς των δελφίνων. Έπειτα στρώναμε τα παλάτια με τους λίθους του 'Αρόνιαν και του Όλιαν σε επίπεδα βαθμιδωτά..κορφές σε έξαρση φωτεινή έστελνε τις ψαλμωδίες σε όλο το γαλαξία από τις κοσμικές φρυκτωρίες που έφτιαξαν οι 'Εχλων πριν από εμάς έμειναν ακόμα εκεί να αναβοσβήνουν στις διακλαδώσεις των δρόμων των άστρων..μια κοσμική εορτή ενθύμησης των Νόμι που απέτρεψαν τις προθέσεις των ΄΄Αρογκον για μια θέση όπου δεν τους άνηκε..και όταν οι ύμνοι τελείωναν η ηχώ του αυλού του Όλαμ ταξίδευε σε όνειρα γλυκά τα σώματα σε μια έξαρση σιωπής..τα ιπτάμενα όστρακα κύκλωναν όλη την πόλη και όλα τα ποτάμια της..ήταν σπειροειδή και μηδένιζαν κάθε απόσταση των κόσμων με τα θηρία τους να δαμάζουν με ατέρμονη ενέργεια επιβλητικά και φτιαγμένα με όλη την σοφία της αρχιτεκτονικής των στροβίλων..ήταν εκείνος ο χρόνος τόσο μαγικός τόσο αιώνιος σαν να μην υπήρξε σαν όλα να ήταν μια εικόνα μια εμπειρία διαλόγων με τους θεούς..κανείς δεν ήθελε να αφήσει την ονειρεμένη πόλη τις χρυσοκύανης ανταύγειας".....                                                                                                                  Λένε ότι τα πράγματα κάνουν τον κύκλο τους, μπορεί να είναι και έτσι πιθανόν κάτι να κρατάει την θύμηση για κάτι νέο και όμορφο που έμεινε ξεχασμένο σε βάθη ύδατος σε νήσους της γης η ακόμη σε νήσους του διαστήματος που σαν αόρατοι νευρώνες προσπαθούν να επικοινωνήσουν με κάτι που έχουν ξεχάσει κάτι σαν συμβόλαιο χρόνου και ονείρου....

Ό Όλνταμ παλιός θαλασσοπόρος ψαράς το επάγγελμα δέχτηκε μια πρόσκληση από έναν παλιό Αρχαιολόγο να τον οδηγήσει σε μια ξέρα πέρα από την νήσο Θόρια. Είχε φροντίσει για την απαιτούμενη 'αδεια και είχε μαζί του ακόμη τρείς βοηθούς του. Δεν ήταν η πρώτη φορά που είχε επισκεφτεί το νησί του ψαρά και ήταν λίγο πολύ γνωστός στην τοπική κοινωνία. Όταν συστήθηκαν και τελείωσαν όλα τα σχετικά με τα ναύλα του πλοίου και την ημερομηνία πλεύσης κανόνισαν να βρεθούν σε ένα τοπικό εστιατόριο να τα πουν καλύτερα. Όταν ήρθε εκείνη η ώρα ο Όλνταμ ενημερώθηκε από τους ντόπιους ότι την προηγούμενη νύχτα οι γάτες του νησιού έκαναν κάτι κύκλους σαν περίεργο χορό  στην  άκρη της προκυμαίας. Ο ξερακιανός Όλνταμ έπαιζε μαζί τους από μικρός τους είχε αδυναμία και του είχαν δείξει πολλά.Το θεώρησε σαν σημάδι για κάτι παράξενο που είχε η όλη ατμόσφαιρα και πήρε άρον άρον τον ερευνητή να φύγουν αμέσως για την ξέρα χωρίς να έρθουν οι βοηθοί, θα δικαιολογούσε την αναχωρησή τους ότι θα επισκέπτονταν μια τοπική παραλία για κολύμπι. Ετοιμάστηκαν όπως μπορούσαν και ξεκίνησαν για τον προορισμό τους, αφού έδεσαν το πλοιάριο σε έναν βράχο πρόχειρα πήραν τα απαραίτητα και άρχισαν την πεζοπορία. Σέ όλο αυτό το διάστημα ο ψαράς ήταν σιωπηλός και αυτό έβαζε σε ανησυχίες των ερευνητή αλλά το κατάλαβε και τον καθησύχασε λεγοντάς του ""-ίσως μας αφήσουν να τα δούμε είναι απερίγραπτα τόσο όμορφα και είναι από άλλο χρόνο άλλο κόσμο αυτό συμβαίνει τρείς φορές τον χρόνο και είσαι τυχερός δεν ανοίγουν για τον καθένα μάλλον σε έχουν διαβάσει διαφορετικά δεν θα συνέβαινε αυτό οι γάτες τους ακούν με προειδοποιούν όταν ανοίγουν"" μετά από αρκετή απόσταση  πήρε το μονοπάτι που οδηγούσε στο σημείο όπου η μελωδία έδειχνε την πορεία του. Σταμάτησαν  σε έναν συμπαγή βράχο αλλά σε κάποια άκρη σαν οφθαλμαπάτη οι ευθείες έδειχναν ως τεθλασμένες μιας σχισμής που όλο και άνοιγε. "- όσο μπορείς γρήγορα δεν θα κρατήσει για πολύ" και με μια φόρα βάδισαν περίπου 30 μέτρα όπου και είδαν σε μια φωτεινή κρυστάλλινη αίθουσα ένα από αυτά τα θαυμαστά κοχύλια να αιωρείται και σε ένα βάθρο ένας από εκείνους τους περίφημους λαξευτές να γνέφει με μια κίνηση το κοχύλι να βρίσκεται κάτω..ήταν φωτεινός το προσωπό του σαν να είχε νικήσει τον χρόνο φορούσε ένα τιρκουάζ διάδημα που στη μέση είχε ένα κρύσταλλο επίσης και στην ζώνη του με ένα ιδιαίτερο κόψιμο και σχήμα, το άμφιο ήταν χρυσοκύανο με διακλαδωτές ραβδώσεις τους έκανε μια χειρονομία φιλική και είπε στον ερευνητή να μπεί μέσα στον θαλαμίσκο να το δεί καλύτερα ο επισκέπτης ήταν φοβισμένος μα στο τέλος νίκησε όποιο εμπόδιο είχε...έκατσε στον χρόνο που του όρισαν εκείνοι και τότε πρόσταξαν τον Όλνταμ να φύγουν. Όλα  έγιναν γρήγορα γιατί έπρεπε να κλείσουν την παρουσία τους εκεί ο ψαράς με τον επισκέπτη γύρισαν και όπως του υποσχέθηκε ο δεύτερος θα έμενε μεταξύ τους η εμπειρία..     "'-δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι αν ήξεραν ότι δεν ήσουν έτοιμος δεν θα άνοιγαν τώρα γνωρίζεις είναι σαν να είμαστε δικοί τους σε χρόνους δικούς τους θα ξαναέρθουν το γιατί μην το ρωτάς""............ Γ.Α.

κυνηγητό στις διαστάσεις.....(αφήγηση φαντασίας)

Πάει καιρός τώρα που οι πλευρές αλλάζουν άνθρωποι παρατηρούν τους εαυτούς τους σε άλλες πτυχές ενός πολυδιαστατικού σύμπαντος. Εικόνες εαυτών σε διανύσματα άλλων χρόνων άλλων χώρων εικόνες να τρεμοσβήνουν μέρη να εμφανίζονται εκεί που δεν υπήρχαν. Σαν η πραγματικότητα να μπήκε σε μια διαδικασία επαναφοράς η να επανεκκινεί τον εαυτό της σε συνεχείς φορές σε μια απότομη διάσπαση μιας  ατυχούς συγκυρίας φθοράς που είχε. Ενός κοσμικού ιού που επενέβη στις εικόνες, μια πλάνη που πλανάται σε κοσμικά έδρανα και έκατσε στην συνείδηση και από τότε η ανθρωπότητα διασπάστηκε ανήμπορη να απαιτήσει κάποιον όρο σε μια ροή θανάτου. Ένα αποτέλεσμα ίασης από κάτι αρχαίο που "έκατσε" στα κύτταρα σε όλο το φάσμα της ζωής. Προσπαθεί να αμυνθεί στον πομπό του Άστρου της Υάδας που επαναπρογραμμάτισαν οι πειρατές του ΄΄Αρκον και του Ρόαρχ. 'Ηδη στο βασίλειο του Ράγκναροκ στήθηκαν εορτές και γλέντια για την ολική επαναφορά του αγαπημένου Άστρου της Υάδας που κοσμικό ακόμη δείχνει και επιβλητικό στο φως του Ηλίου.....Γ.Α. 

Άνδεις.....(αφήγηση φαντασίας)

Οι οροσειρές έχουν μια μυστική γεωμετρική συμφωνία μια συνοχή σχημάτων ενός μυστικού αιθέρα που σχηματίζει σε ρυθμούς πλέγματος πεδιάδες και κορφές. Στο πεδίο τους θα βρείς ίχνη από ανθρώπινες κατασκευές μέχρι δάση και λίμνες που προσθέτουν μια έμφαση στο φυσικό γκροτέσκο που βρίθει από ζωή και μυστήριο. Οι περίφημη οροσειρά των Άνδεων απλώνεται σε ένα τεράστιο μήκος των επτά χιλιάδων χιλιομέτρων και πεντακοσίων χιλιομέτρων πλάτος, μοιράζεται σε επτά χώρες της Λατινικής Αμερικής. Ένας  τεράστιος μακρόστενος γίγαντας που υψώνεται στο δυτικό μέρος σαν ΄'ενας τοίχος προς την πλευρά του ειρηνικού. Από εκεί περάσαν οι πιο γνωστές αρχαίες φυλές με πολλές στάσεις στην λίμνη Τιτικάκα ήταν για αυτούς σαν μια λίμνη καθαρμών και απόθεσης δώρων κάτι σαν τους Δελφούς των Αρχαίων Ελλήνων η το Ύγκνρασίλ των Παλαιών Σκανδιναβών. Ένα πολύτιμο δώρο από τότε που οι άρχοντες των Υάδων το έφτιαξαν από τις κυανές ακτίνες των σκαφών τους σε  μια μέρα και από τότε ξεκίνησε η δημιουργική αρχιτεκτονική να απλώνεται με τη σειρά της σε όλη την ήπειρο από το γιουκατάν μέχρι την νότια άκρη σε χρόνους ΄΄Αγνωστους. Κάποια σκόρπια δείγματα σε βράχους κάποια άλλα σε πεδιάδες και ποτάμια πριν την έλευση τον επιβλητικών πυραμίδων μαρτυρούν ένα απόκοσμο και βίαιο παρελθόν διενέξεων και ενός είδους κυνηγητού από μεγαλόσχημα και άγνωστα όντα.Σε προφορικές παραδόσεις οι απόγονοι των Τολτέκων έλεγαν ότι πριν από κάθε ΄'ελευση οι κυνηγοί προειδοποιούν τους ευαίσθητες ψυχές κάτι σαν προπομποί κάθε πρόθεσης των μακρυνών χωρών..τώρα τελευταία στους πρόποδες της οροσειράς και σε οικισμούς όπου έχουν απομείνει κάποιοι από τις παλαιές σπορές ενημέρωσαν τις ντόπιους ότι έλαβαν μηνύματα  μιας λέξης σε προ-κολομβιανή διάλεκτο  που δεν γνώριζαν αλλά είχαν την σημασία της "Γάμπιο  Γάμπιο κάτι πελώριο από τον ουρανό Γάμπιο Γάμπιο κάτι πελώριο από τον ουρανό"  ήταν κάτι που έιχε να γίνει πολύ καιρό και όταν εμφανιζόταν ήταν μια χρονική αλλαγή σε κάτι άλλο. Κανείς δεν γνωρίζει τις προθέσεις παρά μόνο οι κυνηγοί ειδοποιούν τους "δικούς τους" για μια προετοιμασία κάτι επιβλητικού κάτι που θα σαρώσει εποχές και χρόνους.....Γ.Α.

μηχανικοί ξενιστές..

Ακόμη περισσότερη τεχνητή νοημοσύνη more artificial intelligence σε μια πορεία δίχως σταματημό εφευρέσεις δειγματισμοί πειράματα παραγωγή έργα και ημέρες όπως θα τις 'εγραφε ένας χρονικογράφος μιας νέας Ατλαντίδας που η γοητεία της τρεμοπαίζει σε δίνες για να εισπράξει άλλες δίνες που είτε θα δημιουργήσουν είτε θα καταστρέψουν.H θα πάμε πιο πέρα ψάχνοντας την αθανασία μέσα από την αυτοκαταστροφή η θα αναλάβουν τα ηνία οι άλλοι μας εαυτοί που θα βάλουν τάξεις και αταξίες .Μπορεί το μέλλον να το είχαν προσδιορίσει η να το προφητέψει οι χρυσές πένες του παρελθόντος η όλα είναι ένα κακόγουστο αστείο του μυαλού. Όπως και να το δείς ήρθαμε σε έναν κόσμο άγνωστο περνώντας τις πόρτες της γέννησης και ήταν όλα στρωμένα στις ελπίδας τον καμβά από αιωνιότητα μέχρι ανταμοιβές πατρώνων που σαν προστάτες έδειχναν δρόμους. Είναι περίπλοκο μιας και οι άνθρωποι κατάλαβαν ότι πρέπει να το δουλέψουν ότι και να είναι αυτό παρά τις αντίξοες συνθήκες του άγνωστου κόσμου τους. Άλλοι θεοί τους έπαιξαν άλλοι τους μεταβίβασαν γνώσεις για να επιβιώσουν και άλλοι ίσως και τώρα να στοιχηματίζουν υπέρ τους γνώθι σ'αυτόν φίλε και θα επιβιώσεις όπως και να έχει το έχουμε γράψει στον κωδικά σου αρκεί να το δεις και εσύ ο ίδιος. Και με χρόνια με καιρούς το δίποδο είδε στα βάθη τις σκέψης του ότι το πάλεψε και συνεχίζει έτσι με τις δυο εκφάνσεις της φύσης του αυτοκαταστροφή και αυτοδημιουργία ......                                

Αν οι μηχανές από τώρα σκέπτονται πόσο στο άμεσο μέλλον να αρχίζουν να αντιγράφουν τους εαυτούς τους .. αν αυτές δεν πεθαίνουν δεν γερνούν και αν αποφασίσουν να βοηθήσουν τους ανθρώπους έστω να έχουν ένα είδος συντήρησης αυτό θα είναι τα ανθρώπινα μηχανικά μέρη. Όχι όπως τα γνωρίζουμε στην εικόνα που έχουν αλλά με την βοήθεια της νανοτεχνολογίας επεξεργαστές θα μπαίνουν στα σώματα σαν ξενιστές και θα είναι σε θέση έπειτα να αντιγράφουν τα μέρη(δική μου εκτίμηση αν και οι επόμενες δεκαετίες πολλά θα δείξουν). Μιά βιό-μηχανική καρδιά ίσως εκεί που η άλλη θα χάνει την ουσία της. Ένα βιό-μηχανικό συκώτι εκεί που το άλλο θα έχει αδρανίσει. Οι μεθεπόμενες γενιές ανθρώπων θα λειτουργούν με μηχανικά μέρη θα είναι κάτι σαν μετά-αποκάλυψη. Οι ορίζοντες έχουν ακόμα κενά αλλά και στον τομέα του διαστήματος πόσο θαυμαστό θα είναι τα σκάφη να έχουν άτρωτες μηχανές που θα αντέχουν όλες τις δοκιμασίες του ταξιδιού μιας και το ανθρώπινο σώμα είναι φτιαγμένο για την γη. Αν οι οριζοντές μας και το πεπρωμένο μας είναι τα 'αστρα τότε θα πρέπει να καλωσορίσουμε  τις μηχανές  σαν τους άλλους "από μηχανής θεούς" που ήρθαν από τις δικές μας προσπάθειες και μόχθους..όσο για εκείνους που θα ειρωνευτούν θα τους υπενθύμιζα τον περίφημο ΤΑΛΟ των Κρητών μπορεί να πετάει κάπου ξεχασμένος η να θυμηθεί να έρθει από  μια χρονοδίνη μήπως και περισώσει μια κατάσταση  που παρεκκλίνει κατά την δική του ΚΡΙΣΗ........Γ.Α.

Ενώσεις..

"Αυξάνεστε και πληθύνεστε" σε μια κραυγή έργου προπαρασκευασμένου για αποικίες και μέρη επίβλεψης..λένε ότι οι θεοί το είπαν έτσι σαν "ευχή".. όλα τα είδη σε ένα πανδαιμόνιο συνεύρεσης απλώνονται σαν τα κύτταρα της γης.Ενώσεις βιομάζας και άλλο ένα οπτικό πεδίο οφθαλμών να παρατηρεί την απεραντοσύνη το χώρο που η μια ζωή έπειτα θα τελειώσει την άλλη με το νόμο της διατροφής. Μέσα από την απώλεια θα έρθει η άλλη γέννεση και αυτή με τη σειρά της θα πάρει τον δρόμο του αόρατου του κενού..όλη αυτή η έμβια ύλη εχάθη και ίσως να αναπλάστηκε να μεταμορφώθηκε σε κάτι άλλο με κενά μνήμης. Αύτή η μνήμη είναι η μεγαλύτερη κατάρα που μπορεί να μπήκε σαν ιός, σαν πρόγραμμα παίδευσης μια παρέμβαση κακίας ίσως, ένα τείχος ασφαλείας μη τυχών και χάσουν οι θεοί τα βάθρα που ορίζουν.Την έχεις σε ακολουθεί, την χάνεις και γίνεσαι κάτι άλλο ..μη τυχών και θυμηθούν..μη τυχών και αρχίσουν να ζητούν..μη τυχών και μας ξεμπροστιάσουν εμπρός σε έναν κόσμο που και εμείς ακόμα ζητάμε. Σε αυτό το χάος πως να έχεις εμπιστοσύνη εκεί που το ορίζεις έπειτα σε ορίζει αυτό. Την άβυσσο του κενού την φοβήθηκαν και οι θεοί βάζοντας πρώτα τις μνήμες τους σε συνεχή έξαρση μην τυχών και απολέσουν το είναι τους. Τρανοί μπαγαπόντηδες με υπεκφυγές ανασφάλειας αφού κατόρθωσαν να "δέσουν" τη  "εικόνα τους" την γεμάτη ερωτηματικά μορφή τους σε ρυθμούς λαοπλάνων ώστε να διατηρηθούν στο επέκεινα της γένεσης και της φθοράς. Έπρεπε κάπως να υπάρχουν μέσα από τον φόβο των αδυνάτων έπρεπε να διατηρηθούν μέσα από την λήθη της μνήμης. Κάθισαν στους σβέρκους των θνητών με την πλάνη του φόβου και παρατηρούν σαν χάνοι το αποτέλεσμα τους. "παρατηρήστε τους είναι από τις ίδιες ουσίες άναρχοι και χάνονται ζητώντας ελεημοσύνες"..έτσι, επεκτάθηκε η πλάνη στην αιωνιότητα και η μνήμη η δική τους συνεχίζεται ενώ η μνήμη των θνητών σβήνει μαζί με την κατάρα που ευωδίασαν με πέπλα επιστροφής..μπορεί τα κλειδιά της απόδρασης να υπάρχουν στις ενώσεις μπορεί εκεί να υπάρχει ένα μεγάλο ράπισμα στα πρόσωπα των θεών μπορεί εκεί να έχει κρυφτεί ένα αντίδοτο που η μνήμη το έκρυψε σαν μια χαμένη ελπίδα θεϊκής ανανέωσης.....Γ.Α.

Πυραμίς..

"ουδέποτε ανέγνωτε εν ταις γραφαίς, λίθον ον απεδοκίμασαν οι οικοδομούντες, ούτος εγενήθει εις κεφαλήν γωνίας¨παρά κυρίου εγένετο αυτή και έστι θαυμαστή εν οφθαλμοίς ημών"  κατά Ματθαίον κα΄42                                                                                                                                                                                                                                                                     Διάσπαρτες σε όλη την υφήλιο παράξενες μυστηριώδεις είτε εν επιφάνεια είτε υπογείως στις εσχατιές της θαλάσσης μόνες να εξιστορούν θαυμαστά παρελθόντα σε απόκρυφες γεωμετρίες με αποδέκτες μόνο τους κτίστες και την απόκοσμη σιωπή. Αλλες βαθμιδωτές και άλλες λείες με τα εξωτερικά περιβλήματα να έχουν χαθεί από τις παρεμβάσεις θνητών και να δείχνουν ακόμα το γιγάντιο γρίφο της αρχαιότητος. Υπογραφές άγνωστων όντων σε ένα αρχιτεκτονικό μοτίβο που εξυπηρετούσε σκοπούς συμπαντικούς και σταυροδρόμια πορειών σε ένα αχανές άγνωστο. Εγέρθηκαν χιλιάδες χρόνια πίσω και παραμένουν ακόμα όρθιες σε ένα αιώνιο πείσμα σαν να περιμένουν να λειτουργήσουν και πάλι και οι αιθουσές τους είναι ακόμα σε αναμονή μιας απότομης παρέμβασης πλασμάτων από μακριά. Τέτοια εγκατάλειψη για να αφήσει με τη σειρά της την ανέγερση τεραστίων πόλεων από την πλευρά των ανθρώπων και αυτή είναι αποτέλεσμα μόνο των τελευταίων δύο αιώνων. Μπορεί να είμαστε κυρίαρχοι σε ένα παιχνίδι τεχνολογικής υπερηφάνειας μα πόσο θα αισθάνονταν κυρίαρχοι κάποιοι που άφησαν κτίσματα να ατενίζουν τον κόσμο μας ακόμη και "άδεια"...αν η γη είναι ένας σταθμός διαφορετικών φυλών και απόψεων για τους "ντόπιους" για τους ξένους τι μπορεί να είναι; Το κυνήγι τους; το πειραμά τους; η ιδιοκτησία τους;( και αν είναι έτσι τα πράγματα παραμένουν σοβαρά με επικείμενη επιστροφή) η περιουσία που προστατεύουν; χώρος διαδκέδασης; Μέρος αναπαραγωγής; Όποια κατηγορία και να επικρατήσει ο κίνδυνος είναι εμφανής σε κάτι που αχνοφαίνεται και υφαίνει κάτι σαν χαμόγελο..και όλα αυτά αν υποθέσουμε ότι κάτι εξωτερικό ήλθε και και απήλθε και σίγουρα θα θελήσει να ξανακάνει περιπάτους στην περιοχή του. Αν δεχθούμε ότι είναι ανθρώπινες κατασκευές του παρελθόντος αυτό δεν συνάδει καθόλου με την πανάθλια πορεία της ανθρωπότητας εκτός και αν κάνουμε κάποια παράκαμψη  σε χρυσές εποχές αλλά και εκεί ομιλούν για θεούς που έκαναν παρέα στα θνητάρια και ίσως κάνουν ακόμα σαν τον "κλέφτη μέσα στην νύχτα"...............Γ.Α.

Τρέμουλο στις όψεις......(αφήγηση φαντασίας)

Έκεί που η όψη σβήνει εκεί που η όψη τρεμοπαίζει σε έαν ρυθμό σαμάνου χορευτή εκεί που τα σχέδια στις μορφές αρχίζουν να ξεφτίζουν..είναι σαν να άνοιξε μια άλλη πηγή ενέργειας μια άλλη πηγή δύναμης αέναης που ανοιγοκλείνει την εικόνα της σαν ένας κινηματογραφικός σκηνοθέτης. Αν το έξω διαπραγματεύεται με το μέσα ο παρατηρητής μεταξύ ύλης και ανθρώπου είναι η ίδια παράμετρος αφήγησης της ζωής. Σχεδιασμός συμπαγής μα συνάμα έυπλαστος να ανοίγει να κάνει την όψη πιο διαφορετική πιο περίεργη πιο θαυμαστή σαν τα παραμύθια της ονειρικής χώρας που περιμένει τον κλειδοκράτορα να ανοίξει την πόρτα και να εισέλθει σε μέρη που παρέμειναν γνωστά στης μνήμης την λήθη..                                                                                                                                                                                         Στην χώρα του ραπαπάμ και του σαυρομάτη έκανε την εμφανισή του ένα περίεργο φαινόμενο. Οι κάτοικοι παραπονέθηκαν ότι σε ορισμένα χρονικά διαστήματα τρεμόπαιζαν οι εικόνες εκεί που εστίαζε η όραση. Ο ροκοκόμ  ο ηγέτης τους καθησύχαζε και ότι είναι παιχνίδια του μυαλού τους μα εκείνοι επέμεναν ότι αυτό επέμενε. Τότε ο ροκοκόμ τους παρότρυνε να δοκιμάζουν το μαγικό βότανο που υπήρχε στις πλατείες και να το εφαρμόσουν στο διαιτολογιό τους εκείνο θα έκανε τη δουλειά του να χαλαρώσει την κατάσταση. Εκείνοι σαν καλοί πολίτες και δημότες το έκαναν με ευχαρίστηση μα ότι και να έκαναν εκείνο δεν υποχωρούσε. Τα παράπονα ξαναγύρισαν και οι κάτοικοι του είπαν ότι τους ξεγελά και ότι είναι υπεύθυνος για ότι συμβαίνει.Ότι και να έκανε όλα έδειχναν αυτόν τον ακαμάτη. Σκεπτόμενος μέρα νύχτα το ποιός μπορεί να κρύβεται πίσω από αυτό το αστείο αμέσως πήγε ο νούς του στην ρακένδυτη άλικουμ που έστηνε χορούς από τύμπανα στις πλατείες και μάζευε κάθε λογής εξωτικά έξω από τα σύνορά της χώρας και δοκίμαζε τους φόβους των κατοίκων.."λες πάλι αυτή να είναι να ξανάβαλε το γραμμόφωνο και να τους κοιμίζει να βλέπουν χώρες ξακουστές και οράματα; πα πα πα θα την κυνηγήσω πάλι" φώναξε αμέσως τον βοηθό του τον πάρλακομ και του είπε να βγεί για περιπολία να ψάξει επειγόντως την ρακένδυτη να την φέρει μπροστά του να την τιμωρήσει με αυτά τα παγαπόντικα κόλπα που κάνει. Τότε ο πάρλακομ μάζεψε όσους εθελοντές μπορούσε και βγήκε έξω από τη χώρα να κυνηγήσει την παράξενη την ξωτικιά Νεράϊδα. Έψαχνε μέρες για μέρες μα δεν την βρήκε απογοητευμένος επέστρεψε στον ηγέτη του και του έφερε τα κακά μαντάτα για την εύρεση της Νύφης που αναστάτωνε την χώρα τους. Σε όλο αυτό το διάστημα απουσίας του οι κάτοικοι έγιναν όλο και πι οξυδερκείς στην όραση πιο σοφοί και είδαν οτι ο ροκοκόμ τους εκμεταλλεβόταν τότε κάποιοι από αυτούς αποφάνθηκαν ότι έπρεπε οι ίδιοι να ξαναβρούν τη 'άλικουμ ώστε από την προστασία τους να ξαναπαίξει στις πλατείες ο θαυμαστός χορός της και να βρουν πάλι την ελευθερία τους. Μα δεν μπορούσαν να την βρουν ούτε και οι ίδιοι. Με την πάροδο του χρόνου τους έδωσε να καταλάβουν ότι είναι άξιοι να την αισθανθούν σαν να ήταν δίπλα τους σαν προστάτης τους ήταν πλέον η ίδια η συνειδησή τους........                                                                                                             Αν κάτι από την  έξω πλευρά της αντίληψης επικοινωνεί  τακτικά αν κάτι έχει τον δικό του ρυθμό τον δικό του κώδικα που να ανοίγει την μέσα πλευρά να ξεδιπλώνει τις κρυφές πτυχές τις ύλης τότε είναι ένας κρυφός σύμμαχος ένας Άγγελικος φρουρός του εαυτού είναι 'ένας άλλος πάρλακομ που αναστήθηκε από τα βάθη του σύμπαντος που η μικρογραφία του.. είναι το σόναρ του νου μας......Γ.Α.

Teotihuacan........(αφήγηση φαντασίας)

" προς το τέλος του 1920, ο Γουώλντεμαρ Τζάλσραντ(Waldermar Julsrud) ανακάλυψε στο Μέξικο χιλιάδες μικρές μορφές που κυμαίνονταν σε ύψος από 2 ίντσες μέχρι 6 πόδια, που ήταν θαμένες βαθιά κάτω από άμμο και ηφαιστειακή λάβα. Τα επόμενα 20 χρόνια τα πέρασε ξεθάβοντας 66.000 περίπου από τις φανταστικές αυτές μορφές. Πολλές από αυτές ήταν μορφές φιδιών, καμηλοπάρδαλων και άλλων ζώων. Ένα μεγάλο όμως ποσοστό ήταν από ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΜΕΝΑ ΕΙΔΗ. Μερικές από αυτές παρίσταναν όντα που ήταν μισά άνθρωπος και μισά ζώο. Άλλες έδειχναν τέρατα να ΚΑΤΑΒΡΟΧΘΙΖΟΥΝ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ. Μερικά απεικόνιζαν γίγαντες ΝΑ ΞΕΣΚΙΖΟΥΝ ΤΑ ΜΕΛΗ ΑΝΘΡΩΠΩΝ"....(Brinsley Le Poer Trench - Secret of the Ages-UFO's from inside the Earth)                                                                                                                                                                                          Ήταν περίπου απομεσήμερο 'οταν ο Τσάρλς συνάντησε τον Ιβαν στο γραφείο του για να του ανακοινώσει την νέα ανακάλυψη στην περιοχή του Τεοτιουακάν. Μια επιγραφή σε πινακίδα χρυσή όπου τα γράμματα ήταν σε προκολομβιανή γλώσσα και έγραφε "θεός θεού ΑΝΑΞ" οι αρχαιολόγοι της ανασκαφής είχαν διαφορετικές απόψεις για το τί μπορεί να σημαίνει το άναξ και η επικρατέστερη 'ηταν εκείνη του Άρχοντα από την Υάδα. Το πρόβλημα επεκτάθηκε όταν η ανασκαφή έβγαλε στο φως ένα άγαλμα που ήταν αποκρουστικής φύσης.Αυτό ήταν που τους έκανε να ακυρώσουν υποχρεώσεις και να βρεθούν να βγάλουν έστω ένα συμπέρασμα. Αν και σε αυτές τις εικόνες από τα βάραθρα του χρόνου μάλλον παραμένουν ένας απόκοσμος τρόμος στον τρόπο σκέψης του "σύγχρονου" ανθρώπου που δεν του άφηνε και πολλά περιθώρια για ανατάσεις περί των άνω θρώσκω...                                                                         

-Δηλαδή σηκώθηκαν ένα πρωϊ και εκεί που ξεκουράζονταν είπαν ε κάτσε να φτιάξουμε ένα ΄τερας γιατί έτσι μας ήρθε.. δεν νομίζω να είναι έτσι 

-θυμάσαι τις εργασίες του Γουίλκινς;

-Ναι κάτι θυμάμαι είχε μείνει άναυδος με το τι βγήκε από κει μέσα τούνελ ολόκληρα με διακλαδώσεις και πολύ πράγμα.

- Αυτό ήταν ένα μέρος τα άλλα πρόλαβαν και τα κατέστρεψαν οι Κονκισταδόρες

-Και μόνο που το σκέπτομαι με πιάνει ανατριχίλα δυσανασχετώ να κατανοήσω του τι μπορεί να συνέβαινε σε αυτά τα μέρη.

-Με τον καιρό θα συνηθίσεις να βλέπεις διαφορετικά τα πράγματα..διαφορετικά.. όχι όπως μας τα έμαθαν

-δηλαδή τι; η νέα πανάρχαια ιστορία κρέατος;

-Μπορεί και έτσι..κοίτα..όπως και να το δείς όλα έιναι κάπως παρανοϊκά δεν έχουν περάσει εκατό χρόνια και η ανθρωπότητα βυθίστηκε σε δυο πολεμικές εμπλοκές με εκατομμύρια νεκρούς...στην ιστορία της δεν θα βρείς "ησυχία"..εαν εδώ είμαστε σε μια συνεχόμενη κατάσταση βίας φαντάσου κάπου αλλού τι μπορεί να συμβαίνει..το αν εμείς φαντάζουμε ως δήθεν για κάτι άλλο άγνωστο είμαστε ένα είδος τροφής γιατί θα πρέπει να το αποκλείουμε αυτο;

-Μα έχουμε δυνατότητες..

- Ε και; Δυνατότητες μπορεί να έχει και κάτι άλλο σε άλλη δυναμική...και έτσι όπως δείχνει σαν να είμαστε το μέρος που κυνηγάνε..υπάρχει πληθώρα παραδόσεων τουλάχιστον στη δική μας ήπειρο ξέχασες την παράδοση των Χιούρον που έλεγε για κάτι πλάσματα που εμφανιζόντουσαν απο το πουθενά και έπερναν μερικούς δικούς τους και ύστερα τους επέστρεφαν μισούς;

- τι μισούς; 

- Έλα τώρα ..άλλος χωρίς πόδια άλλος χέρια και ότι μπορούσε.. Ηταν μεγάλο λάθος της επιστημονικής κοινότητας να τα αγνοήσει αυτά μεγάλο.. 

- και τώρα τι γίνεται; πως θα περάσουν αυτά;

- Δεν θα περάσουν.. θα ξεχαστούν παρατημένα σε αποθήκες όπως και αυτό που βρέθηκε. Ποιός νομίζεις θα μπει σε μπελάδες να εξηγήσει;

-Μα τέτοια παράνοια;

-Γνωρίζεις πόσα μυρμήγκια πάτησες αθελά σου σήμερα καθώς ερχόσουν;.........Γ.Α.