Είχε περάσει καιρός που ο Ενήλιος είχε να δει έστω ένα σημάδι από τις ξαφνικές επισκέψεις της περίεργης σιλουέτας που αυτοπροσδιοριζόταν ως Ηλιάνα. Έπειτα οι ρυθμοί της ζωής τον έκαναν κάπως να ξεχάσει όλο αυτό το σκηνικό που σαν εμπόδιο του έδινε αμφισβήτηση σε ότι ζούσε..εκείνη την μέρα απογευματιάτικα η ατμόσφαιρα είχε μια έντονη ησυχία, όπως κάθε φορά που αντιμετώπιζε ένα τέτοιο συμβάν ετοιμαζόταν για την έξοδό του, απερίσκεπτα και χωρίς προορισμό.Έτσι αφέθηκε σε κάποιες σκέψεις και έψαξε τα κλειδιά του διαμερίσματος για να εξασφαλίσει την εισοδό του μετά από τον περίπατο μάταιο όμως τα κλειδιά με ένα περίεργο και μαεστρικό κόλπο της στιγμής είχαν χαθεί και έκει που έψαχνε με μανία το μάτι του έπεσε σε ένα ανοιγμένο συρτάρι του γραφείου του..θυμόταν ότι το είχε κλειστό, ευκαιρία είπε να ψάξω και εκεί. Καθώς ανακάτευε τα χαρτιά και σημειώσεις βρήκε κάποιο χαρτί που τα γράμματα δεν ήταν δικά του............."ο κόσμος που βρίσκεσαι έχει εφεύρει τον χρόνο..έχει χωρίσει τις στιγμές σε μια προσπάθεια να ελέγξει τις στιγμές που χάνονται, σε όλη αυτή την αλλαγή της φθοράς, από την Διαίρεση στην Ζεύξη και πάλι από την αρχή, δυνάμεις που δεν κατανόησε ούτε πρόκειται με τους ρυθμούς σκέψεων που έχει ο χρόνος σταμάτησε στο 12 ο μήνας στο 30 με 31 η εβδομάδα στο 7 και πάλι από τη αρχή με τις ώρες της δέσμευσης να μένουν στο 24..τα όνειρα μένουν σε αποτυπώσεις φύλλων και τώρα σε μορφές ενέργειας που έχετε μάθει να αποθηκεύετε αλλά με φόβο μην χαθούν..πάντα έχετε στο νού σας τον φόβο και αυτός είναι ο λόγος που αποτυγχάνετε να λειτουργήσετε με σωστή κατεύθυνση την μοίρα σας και έρχεστε αντιμέτωποι μεταξύ σας φθοροποιοί και απερίγραπτοι..μια καταστροφή που στήσατε μόνοι σας απομονωμένοι σε αυτό το ηλιακό σύστημα όπως το ονομάζετε που και ακόμα ο ήλιος σας τυφλώνει χωρίς να έχετε μάθει να τον αντικρίζετε όπως θα έπρεπε..μην απορείς για αυτά, μπορεί να μάθεις, αν το αποφασίσεις αλλά αυτό εξαρτάται μόνο και μόνο από σένα μην περιμένεις να δεις με την όραση που δεν μπορείς να ελέγξεις αν οι 'άνθρωποι εξέταζαν με πιο σαφήνεια σημάδια που τους ακολουθούν, καταστάσεις που δεν μπορούν να εξηγήσουν άλλα με αφέλεια προσπερνούν, ίσως να ήταν διαφορετικά τα πράγματα..οι παλαιότεροι έδιναν μια σημασία και προφορικά μετέδιδαν αυτά που με παράξενες αφηγήσεις αλλά αυτές έμειναν στην λήθη από την έξαρση του των ανούσιων απαιτήσεων ύλης σε αποθήκευση που μένει μόνο αυτή στο τέλος μόνο τα σώματα λιώνουν..αλήθεια, πόσες ώρες ξόδεψες σε σκέψεις ? πόση σκέψη ξόδεψες σε ώρες? τι είναι αυτό που νομίζεις ότι έφυγε? τι είναι αυτό που νομίζεις ότι ήρθε?...".............
Αυτή ήταν και η τελευταία φορά που είδε ένα σημάδι από εκείνη σπάνια την αναζητούσε κοιτάζοντας ψηλά μα το πρόβλημα έμενε στα χαμηλά, συνέχισε την ζωή του απομονωμένος να ατενίζει τους θορύβους της ζωής σιωπηλός.....Γ.Α.
