Αίλουροι στο στερέωμα..

Μαζεύονται στις αυλές, φωνάσκουν σε τόνους μυστικιστικούς τονίζοντας την παρουσία τους από αιώνια παρελθόντα της αρχαιότητας. Κάποιοι από αυτούς τους ακροβάτες επισκέπτες σε διαλέγουν να τους περιποιηθείς να τους υπηρετήσεις σαν φίλος σαν ιερέας από τα παλιά. Θα έρθουν μπουσουλώντας να φυλάν το παραθυρό σου τον χώρο σου θα σε αγαπήσουν με σημάδια των νυχιών τους οι υπογραφές. Θα σε δαγκώσουν με δύναμη να σου δείξουν ότι είσαι δικός τους.Θα μπλεχτούν στα πόδια σου όταν εσύ θα περπατάς αμέριμνα. Αν παρατηρήσεις τα μάτια τους το περίβλημα έχει κάτι από μάθημα χρόνου είναι σαν κρυστάλλινη μπάλα οραμάτων. Το βλέμμα τους περίεργο με περίεργες πλευρές εκεί που το δικό σου δεν βλέπει. Παράξενα πλάσματα που συντροφεύουν την πορεία μας, οδηγοί της νύχτας, του φεγγαριού σύντροφοι, θα σου πουν τα τραγούδια του φάρου της Γης το ταξίδι τους το δικό σου της ζωής των Κόσμων, μοιράζονται τις γνώσεις τους όταν τους αγαπήσεις και δεν θα σε αφήσουν ποτέ. Των θεών φρουροί, στέλνουν  μηνύματα με τη Σιωπή και χάνονται στη Σιωπή......Γ.Α.

Σημάδια στου χρόνου τα κενά..

Θα μπορούσε άραγε η ανθρωπότητα να είναι μια ιδιοκτησία σε κάτι υπερβολικά κρυφό και ακατανόητο? Και αν ναι, πως θα μπορούσε αυτό να ελέγχει το είδος και με ποιες διαδικασίες? Το κρυφτό θα είναι ένας από τους άσσους στο μανίκι του η θα είχε και άλλα μοτίβα εμφάνισης η παρουσία του? Κατά καιρούς η ανθρωπότητα στο χώρο των παράξενων φαινομένων είχε πολλά να δείξει στον τρόπο εκδήλωσης που έγιναν και συνεχίζουν να γίνονται. Ένα από αυτά τα παράξενα, είναι οι σφραγίδες η σημάδια η στίγματα ανάλογα την εμφάνιση στο ανθρώπινο σώμα. Ξαφνικά και εκεί που ο άλλος είναι αφημένος στα προβλήματά του ρεμβάζοντας την επιβίωση και χαμένος σε δραστηριότητες που τον αφορούν ανακαλύπτει με απορία  ότι κάτι τον έχει "μπλοκάρει" αν μπορούμε να το πούμε έτσι. Κάτι τον έχει σημαδέψει σαν να θέλει να του δείξει με αυτόν τον τρόπο ένα μήνυμα η την παρουσία του η να μην τον ενδιαφέρει καθόλου τι θα σκεφτεί το "εμπόρευμα"...στην ιστορία της έρευνας των συμπτωμάτων κάποιοι λεν ότι αυτά είναι μηνύματα  οντοτήτων από κάπου αλλού κάπου εξωδιαστατικά, άλλοι κάνουν λόγο για εμφάνιση Αγγελικής Παρουσίας(δεν λείπει η θρησκεία από το πρόβλημα) που έτσι, σου δείχνει τον δρόμο σου η ότι κάτι θέλει να σου πει να προσέξεις η να σκεφτείς..άλλοι λεν για δραστηριότητες του εγκεφάλου και άλλοι για μυστικιστικές εμπειρίες.΄Αλλά..κάτι που θέλει να επικοινωνήσει μαζί σου και εσύ δεν μπορείς να εξηγήσεις τότε γιατί να θέλει να σου δείξει και όχι κάτι να κάνει για τον δικό του σκοπό?.Πιθανόν αυτά, σε όποιον συμβαίνουν,να σχετίζονται και με άλλες εμπειρίες που είτε τις πρόσεξε(ίσως να τον άφησαν να τις προσέξει) είτε πέρασαν έτσι χωρίς να δώσει σημασία. Έτσι και αλλιώς ποιός θα μπορέσει να δώσει απαντήσεις σε αυτό το αχανές χάσμα του περάσματος της έμβιας ύλης από αυτόν τον κόσμο? Ένα από τα περίεργα των σημαδιών είναι οι αριθμοί..σε ανύποπτη ώρα το "είδος" προς παρατήρηση ανακαλύπτει με σοκ ότι έχει "τσεκαριστεί" με νούμερα και προσπαθεί να νοήσει κατανοήσει τι στο καλό να είναι αυτή η σφραγίδα..λες να περνάμε από αόρατο barcode και γι'αυτό έπειτα σβήνουν? Πολλά από αυτά είναι σαν αχνό μελάνι..αλλά το σοκ δεν είναι εκεί, είναι την ώρα που τα παρατηρείς. Η λεπτομέρεια είναι τόσο ακριβής σαν να έχεις κάνει ένα τέλειο τατουάζ σαν κάτι να ασχολήθηκε με μεράκι μαζί σου και έπειτα σε παράτησε (ξεχνώντας άραγε?) την "εργασία του"..δεν τον ενδιέφερε και πολύ το τι θα κάνεις το πως θα το πάρεις.. σε έγραψε (υποκειμενικά και κανονικά) έβαλε σαν άλλος ιδιοκτήτης την υπογραφή του στο είδος του στην περιουσία του κάπως έτσι. Αν έχουμε έρθει με ένα σκοπό έδώ θα μπορούσε αυτό να έχει και την ΕΠΙΒΛΕΨΗ? Θα μπορούσε να έχει την ανάγκη ελέγχου για αναβάθμιση του "είδους"? Τι..φυτρώσαμε έτσι χαοτικά εδώ η φυτρώσαμε γινήκαμε έτσι, για κάποια διασκέδαση?.........(Γιώργος Αποστολέας Δεκέμβρης 2016)

Υ.Γ. δεν ξέρω αν θα το επεκτείνω σε έρευνα η μια διηγηματική αφήγηση αλλά αφήνω την απορία μου μαζί σας..

ΣΠΕΙΡΑ ...

Σειρές που αρχίζουν από ένα άγνωστο άπειρο-κέντρο και είτε αριστερόστροφα είτε δεξιόστροφα ταξιδεύουν σε επίπεδα του χωροχρόνου τους είτε ως βιομορφές όπως τα οστρακοειδή είτε ως Σώματα ύλης όπως τα 'αστρα και οι πλανήτες που τα συστήματα ομάδων που γυροφέρνουν κάνουν τις αόρατες σειρές να δείχνουν ως σπείρες..ένας αιώνιος χορός μικρόκοσμου μακρόκοσμου να αγναντεύει τον εαυτό του σε υπερκοσμικά κενά ύλης σε αριθμητικές κινήσεις και μέτρα..αν ο κοσμικός υπερνούς έδωσε ένα κλειδί για όλο αυτό το ψηφιδωτό να δονεί τις εξάρσεις των κινήσεων τότε είναι η ροπή προς τις στροφές.Τουλάχιστον έτσι το παρατηρούμε με τα ημικυκλικά μάτια μας στροφές γύρες χοροί δημιουργίας και επιβίωσης. Αριθμοί Γεωμετρίες Αποστάσεις απόκρυφες πράξεις της φύσης σε μοτίβο που σε κάνει να αγναντεύεις απροσάρμοστα αφού χάνεσαι στις επάλξεις των εικόνων. Οι αριθμοί είναι ιεροί και καθένας με τον ρόλο του..ένας αστρονόμος που προσπάθησε να βρει ένα μέρος των κλειδιών του σύμπαντος ήταν ο Γιόχαν Μπόντε..'εσπασε τον αριθμό επτά σε τρία και τέσσερα και έκανε τον νόμο των αποστάσεων των πλανητών από το άστρο που τους φωτίζει..το δικό μας τουλάχιστον..αν ο υπερνούς έδωσε και άλλα κλειδιά εκτός των αποστάσεων του χώρου και έδωσε και για τον χρόνο πως θα μπορούσαμε να τα βρούμε να κινηθούμε σε αντίθετες κατευθύνσεις και πορείες? Άραγε πως θα ήταν η εμπειρία αν ανακαλύπταμε κλειδιά χρόνου και σε τι χώρους(παρελθόντων μελλόντων) θα μας έβγαζαν? Αν ο κόσμος είναι μάγμα μη πραγματικό και του δώσαμε εμείς τα κλειδιά, πως θα ξυπνήσουμε να βρούμε που είναι κρυμμένα? ...Γ.Α.

ΕΜΠΝΕΥΣΕΙΣ..

Εμπνεύσεις  που ταλανίζουν τον νού εμπνεύσεις που σαν δεκανίκια του χρόνου  παρουσιάζονται να μας θυμίσουν πορείες και ωδές από άλλες εμπειρίες που σκηνοθέτες και κομπάρσοι απαιτήσαμε να ζήσουμε ρόλους υπαινικτικούς αληθινούς ταξιδιάρηδες και παραμυθένιους ..έρχονται ως μηνύματα να μας υποδείξουν να μας σκουντήξουν απρόσμενα, σαν να θέλουν να δεχτούμε ότι οι ευθείες ακυρώνονται και όλα επιμένουν  σε ένα ανελέητο τώρα με αλλαγές πορείας σε γνώριμα μέρη και πλάτη..σε αυτούς τους κύκλους του χορού της γης στριφογυρίσαμε ανέμελοι και ζήσαμε ως αγύρτες του ονείρου..άραγε, αν ο χρόνος μέτρηση δεν έχει τι θα μας 'εδινε να καταλάβουμε μέσα από τα ψηφιδωτά δημιουργίας που αλχημικά σχηματίζουν ορδές εικόνων πλεύσης του νου?.... ..Γ.Α. κάπου στο χρόνο

Περιπατητές στου χρόνου την πνοή...(διήγημα φαντασίας)

Στις παρυφές της ασημένιας γης ταξιδιώτες γυρνούν και φεύγουν σε στιγμές που και οι ίδιοι να ήθελαν δεν μπορούσαν να τις ελέγξουν .Οι εποχές του χρόνου έρχονται αλλάζουν παραμορφώνουν την στατική κατάσταση της φύσης και φανταστικοί χρωματισμοί δίνουν το ρεσιτάλ για εναύσματα εμπνεύσεων.Οι κύκλοι των ισημεριών τα ζενίθ των ηλιοστασίων σε μια συμφωνία με την ημιτονοειδή κίνηση του πλανήτη δίνει μια άλλη χροιά στην επιφάνεια που αναζητά να φωτιστεί από τα φώτα του ήλιου και της σελήνης, όπου σαν συμπληγάδες πέτρες αφήνουν κάποια έξοδο στο χρυσοκύανο χρώμα της κάθε αυγής, του κάθε σούρουπου.

Ένα από τα χαρίσματα που έχει ο άνθρωπος είναι το περπάτημα. Του δόθηκε σαν ένα προσόν να κινείται σε ότι αφορά τις υποχρεώσεις του στην πραγματικοτητά του.Υπάρχουν εκείνοι που θα το θεωρήσουν μια αγγαρεία,κάποιοι άλλοι δεν θα το σκεφτούν καν, υπάρχουν και εκείνοι που από ένα εσώτερο σκίρτημα φεύγουν και χάνονται στα αρχιτεκτονήματα της πόλης και είναι κάτι από το είναι τους σαν να τους δίνει ζωή.

Εκείνη την εποχή πριν την μεγάλη ανακατάταξη του κόσμου υπήρξαν περιστατικά που ταξιδιώτες χάθηκαν για μεγάλο χρονικό διάστημα και επανεμφανίσθηκαν έπειτα από μέρες. Αυτό όμως που  που κάνει εντύπωση είναι τα περιστατικά όπου σε ανύποπτες στιγμές περιπατητές χάνονταν σε άγνωστο χρόνο και εμφανιζόντουσαν μακριά σε άλλες περιοχές χωρίς να θυμούνται τίποτα Άλλοι πάλι βάδιζαν απερίσκεπτα χωρίς να ξέρουν που πηγαίνουν. Το πιο παράξενο από αυτά που σε κάνουν να αναρωτιέσαι που υπάρχει άκρη στις εικόνες που βλέπεις, είναι οι παράξενες εμφανίσεις ταξιδιωτών που λες και βγήκαν από κάπου αλλού. Μέχρι και το χρώμα του δέρματος είναι διαφορετικό σαν η βιογονική σύσταση να μη δέχεται τις συνθήκες αυτής της ατμόσφαιρας. Παράξενα περιστατικά όπου διαβάτες έχασαν τον χρόνο και βρέθηκαν να ξυπνούν αλλού χωρίς να θυμούνται κάτι. Ιστορίες όπου αφημένοι στων δρόμων την πορεία ονειροπόλοι παρατηρούσαν σε κάθε σοκάκι διαλόγους και τα θέματα αφορούσαν αυτούς τους ίδιους. Παράξενες πορείες που σαν να σχεδιάστηκαν από το ίδιο το μυαλό και τον σε συνεργασία με τον κόσμο. Η  κίνηση μπορεί να είναι μια λιτανεία, μια τελετή στον θρόνο της φύσης, μια μουγκή απαγγελία που κινεί άλλους τόνους και ήχους που ανοιγοκλείνουν σαν τα μαγικά κουτιά και αφήνουν να περάσουν μελωδίες από κάτι άλλο, κάτι μη εξηγήσιμο που ίσως να είναι έτσι, ώστε να μην χαθεί το μυστήριο των κόσμων που ρεμβάζει σε άχρονους ρυθμούς και προσπαθεί να μας φυσήξει στο πρόσωπο τους ανέμους μιας άλλης κατάστασης όπου αρχαία βασίλεια δεν πέθαναν ποτέ παρά μόνο κοιμούνται.................(Γιώργος Αποστολέας αφιερωμένο και ξεσηκωμένο από κάτι παλιές σημειώσεις....κάπου στα 1999)

 

Χρονοπύλες στις εικόνες....(Διήγημα στου χρόνου τα παράξενα)

«Νέοι ἐστέ τάς ψυχάς πάντες. Οὐδεμίαν γάρ ἐν αὐταῖς ἔχετε δι’ ἀρχαίαν ἀκοήν παλαιάν δόξαν οὐδέ ΜΑΘΗΜΑ ΧΡΟΝΩ πολιόν οὐδέν»..Αιγύπτιος ιερεύς προς Σόλωνα τον Αθηναίο..ΠΛΑΤΩΝ ΤΙΜΑΙΟΣ

Ο Άνθρωπος στην προσπαθειά του να έχει κάποια τεκμήρια από το παρελθόν του εφεύρε την φωτογραφία. Παρατρεχάμενος από του χρόνου τα δεσμά και την γνώση της απώλειας του από την πραγματικότητά που τον περιτριγυρίζει,αποτύπωσε σε ειδικό χαρτί τις στιγμές του ιδίου και του περιβάλλοντος που τον συντροφεύει ώστε να κάνει άλματα πίσω σκεπτόμενος τις αλλαγές που έχουν γίνει σε αυτόν και στα μέρη που επισκέφθηκε.Παράθυρα από μια άλλη εποχή που άλλες φορές τον ξενίζει και άλλες τον ευχαριστεί παρατηρώντας τον εαυτό του με αγαπημένα πρόσωπα και πράγματα,χαμένος να αγναντεύει την παραξενιά και τις αλλαγές όπου ανήμπορος δεν μπορεί να ελέγξει. Είναι στιγμές που τις κοιτά με απλανές βλέμμα να του στέλνουν μηνύματα και άλλες να μην θυμάται καν του πότε του γιατί και πως ήταν εκεί(ναι υπάρχουν και αυτές) σαν από μια άγνωστη αιτία να χάθηκαν από τη μνήμη του οι χρονικές στιγμές αποτύπωσης της συγκεκριμένης χρονοπύλης στο παρελθόν του.Είναι πάλι άλλες φορές που νοητικά προσπαθεί να πάει πίσω έστω και ονειρικά να ξαναζήσει αυτό το κάτι που άφησε πίσω το σώμα του, η συνείδηση του αυτό το ταξίδι της ευθείας του νου του που όλο αφήνει το νήμα σε ένα λαβύρινθο γεγονότων, μέχρι αυτό να τελειώσει και να μείνει μια σκυτάλη, ένα ραβδί που θα το δώσει σε μια παραδοξότητα της φύσης που έχει ονομάσει θάνατο φθορά, σβήσιμο της υπόστασης αιτιατή αλλαγή, ξεκαθάρισμα της κοσμικής σοφίας σε άγνωστες βλέψεις ανανέωσης...ο άνθρωπος πάνω στον φόβο της απώλειας μένει ξεκρέμαστος και οι εικόνες μένουν να τον συντροφεύουν σιωπηλές να του δείχνουν τις αιωνιότητας το επέκεινα, το ατέρμονο δάκρυ της κρυμμένης φιλοσοφικής λήθης ίσως λίθου? Ποιός μπορεί να γνωρίζει? Η απελπισία της φθοράς αυτό που αγωνιά να εξέλθει από τα βάθη της φωτεινής έξαψης των νευρικών συνάψεων να μαρτυρά παρελθόντα που κατοικούσε σε κρυστάλλινους θρόνους και βασίλεια όπου δεν χάθηκαν, παρά και εκείνα με την σειρά τους έριξαν τον θνητό σε μαγικές εικόνες εμπειριών και δρόμων......................(Γιώργος Αποστολέας ιούνης 2016) 

Xρονική Ανεπάρκεια..(διήγημα, σκέψεις στου χρόνου τα παράξενα)

Αυτή η παραξενιά του χρόνου σε κάνει υποχείριο στις αλλαγές της. Να δεσμεύεσαι από τις αλλαγές της ημέρας εώς και στις κινήσεις των άστρων, των εποχών, τις αλλαγές της έμβιας ύλης, εν τέλει  στην επέκταση των πάντων σε ένα χορό αυθόρμητο που τέλος δεν έχει παρά μόνο αλλαγές μοτίβα σε μια υπερκοσμική  αλχημική κατάσταση. Ε αυτή την κατάσταση η επιφανής επιστήμη την έχει βάλει σε ευθεία..από κείθε το παρελθόν από δώθε το μέλλον και στη μέση η επίσημη επιστημονική γραβάτα του παρόντος...

Όλα αυτά τα περίεργα της φύσης ταλάνιζαν τους κατοίκους αλλά και τους παράξενους ταξιδιώτες στο νησί της μεγάλης σπηλιάς από εκεί που πέρασαν βασιλιάδες πειρατές εώς και παρατρεχάμενοι και διωκόμενοι αντιθέτων πολιτικών παρατάξεων. Εκείνο το πρωϊνό στην πλατεία της χώρας το καφεδάκι πήγαινε και ερχόταν στα στρογγυλά τραπεζάκια των καφενείων και οι συζητήσεις, είχαν του καθενός τα προβλήματα τα άγχη τους σχεδιασμούς για το μετέπειτα.Ακούγοντας τους διαλόγους ο γεροδήμος ένας ξερακιανός θαλασσοπόρος έγνεψε με το χέρι του ότι δεν συμμερίζεται τους σχεδιασμούς και μίλησε για το τώρα που θα έπρεπε να δώσουν έμφαση χωρίς πολλά πολλά.Άλλοι πάλι έλεγαν για το παρόν που είναι ότι έχουμε και ότι πρέπει να το ζούμε σαν κάτι νέο. Άλλοι πάλι τα έριχναν σε μοίρες και σε θεούς και τις ευθύνες βέβαια δεν τις παίρναν οι άνθρωποι.Ο ταξιδιώτης με το ξεβαμμένο καπέλο που μόλις είχε καθίσει να απολαύσει τον καφέ του πήρε το θάρρος να αλλάξει θέση και να ζητήσει την άδεια να καθίσει σε ένα άλλο τραπεζάκι μιας και πολύ θα ήθελε να συμμετάσχει στην κουβέντα.Αφού έγνεψε καταφατικά ένας από τους ντόπιους του νησιού(στο να κάτσει στην παρέα τους) δεν έχασε το "χρόνο του" και είπε μονομιάς. -Χθες επισκέφτηκα το σπήλαιο του νησιού ήταν πραγματικά όμορφο και τα χρειάστηκα από το κρύο που έκανε στο τέρμα αν υποθέσουμε ότι είναι τέρμα και σταματά εκεί...- Δηλαδή τι εννοείς όταν λες ότι αν σταματά εκεί, του είπε με σθένος ένας ντόπιος που το γνώριζε  από μικρός  σαν χαρτογραφία. Ο ταξιδιώτης τον κοίταξε με απλανές βλέμμα και είπε-γνωρίζετε για τους μύθους των ινδιάνων και πόσο ιερά τα είχαν τα σπήλαια?- Όύχι δεν γνωρίζουμε από ότι μπορέσαμε και μάθαμε για την δική μας παράδοση οι αρχαίοι κατέβαιναν για περισυλλογή. -Ναι αυτό είναι γνωστό συνεχίστηκε και μετέπειτα με την αλλαγή σε άλλα πιστεύω..κάτι άλλο παράξενο έχετε ακούσει που να συνέβη στο σπήλαιο?- ούχι δεν έχει ακουστεί κάτι - Στους ινδιάνους υπήρχαν παραδόσεις ότι ο χρόνος είναι υποκειμενικός όταν έμπαινες στις σπηλιές..μπορεί να χανόσουν για μέρες..στους έξω ο χρόνος μπορεί να περνούσε κανονικά και να σε έχαναν για μεγάλο χρονικό διάστημα  ενώ για σένα μπορεί να περνούσαν λίγες ώρες αυτό από μόνο του δεν είναι παράξενο?- Κάποιοι από τις παρεάκια έκαναν κάποιες νύξεις για ξωτικά αλλά στο θέμα του χρόνου ήταν αμετάπειστα σκληροί για την δομή του και για το αδάμαστο πρόσωπο του. Ο ταξιδιώτης σιώπησε και αφού επεξεργάστηκε τον τρόπο σκέψης των συνδιαλεγόμενων απάντησε με απορία -Μα καλά δεν σας έχει τύχει να χάσετε τον χρόνο σας όταν για έναν άγνωστο τρόπο είχατε απορροφηθεί σε κάτι που σας απασχολούσε έντονα?..δηλαδή για εκείνη τη στιγμή αισθανθήκατε ότι περνούσε ο χρόνος για λίγο( ενώ έπειτα που κοιτάξατε την ώρα είχε περάσει πολλή ώρα..αυτό μπορεί να συμβεί και αντίστροφα..τι ήταν αυτό? δεν ήταν μια παρέμβαση της αντίληψης στη τόσο σκληρή δομή του χρόνου ώστε να τον κάνει να χάσει κάπως το έδαφος?- Κάποιος πήρε τον λόγο με απόγνωση και είπε.- Μα καλά αυτό είναι παιχνίδι του μυαλού- ο ξένος απάντησε - Ναι έτσι δείχνει όλα από το μυαλό ξεκινάν και τελειώνουν, αλλά θα το πάμε διαφορετικά σε ποιόν αιώνα πιστεύετε ότι ζούμε?- οι περισσότερο απάντησαν καταφατικά στον 21ο...-δηλαδή στην σύγχρονη εποχή όπου υπάρχει άφθονο το παρελθόν έτσι?- Ναί έτσι δείχνει είπαν χωρίς δεύτερη σκέψη.Ωραία απάντησε ο ξένος και πήρε και πάλι την σκυτάλη για ερωτήσεις.-Ας υποθέσουμε ότι γεννηθήκαμε και ζούσαμε σε οποιαδήποτε εποχή του χρόνου έτσι όπως τον έχει ορίσει ό άνθρωπος.. τώρα μπορεί να είμαστε στον 21ο ..αν γεννιώμασταν στον 5ο η τον 7ο η τον 15ο τι θα λέγαμε? δεν θα λέγαμε ότι θα ζούσαμε στην σύγχρονη εποχή χωρίς να υπάρχει μέλλον παρά άφθονο παρελθόν?-..ναι σίγουρα έτσι θα ήταν..του είπαν και ξανααπάντησε χαμογελώντας -ε γιατί να είναι τώρα η σύνχρονη εποχή και γιατί  να μην είναι ένα καλό παρελθόν που ίσως η συνείδηση αποφάσισε να βιώσει σε έναν ατέρμονο κύκλο βιωμάτων?- έπεσε για λίγο σιγή κάποιοι χαμογέλασαν και κάποιοι είπαν για παιχνίδια λογικής ναι ίσως να είναι και έτσι αλλά όταν σίγασαν τα σχόλια ξαναπήρε τον λόγο και είπε -Κάποιοι από εσάς δεν είχατε δει κάποιο όνειρο κάτι που να σας έδινε έστω ένα ψήγμα από το μέλλον?- ναι είπε κάποιος που έδειχνε πολλή αμφιβολία σε αυτούς τους συνειρμούς σκέψεων..-αυτό δεν δείχνει από μόνο του ότι το μέλλον δεν είναι και τόσο άγνωστο αλλά σαν πληροφορία ,μεταβιβάζεται σε κάποιον που το καλεί αθελά του ίσως?- δεν συνέχισε να τους "τσιγκλάει" άλλο παρά μόνο άναψε το πούρο του και έφυγε αφήνοντας ένα γενικό χαμόγελο..............(Γιώργος Αποστολέας Αντίπαρος Αύγουστος 2007)

ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ (Διήγημα Επιστημονικής Φαντασίας)

  
Ο χρόνος διανύει, απροσπέλαστος από ανθρώπινα όνειρα και υποσχέσεις παραδείσων τα βάθη των αιώνων. Το έργο του μετασχηματίζει την ύλη των άστρων των έμβιων όντων στις εναλλαγές του φωτός που απλώνονται στην άβυσσο του χάους Υπερμεγεθείς Σπείρες γαλαξιών στα βάραθρα του υπερκόσμιου κενού καθρεπτίζονται σε όλα τα μήκη και πλάτη των μικροκοσμικών αποτυπωμάτων. Πλάσματα που κινούνται με τους ξέφρενούς ρυθμούς αυτής της περίπλοκης κυκλικής μορφής μυστικιστικού χορού, ταξιδεύουν και εκείνα στον δικό τους ταξίδι, αφήνοντας τα απόκοσμα και μυστήρια σημάδια του να μπερδεύουν την νόηση των Ανθρώπων σε δέος για το άπειρο και τους σκοπούς του.. σε αυτόν τον γρίφο σε αυτήν απόκοσμη ροή δρόμων αοράτων και μη τα πράγματα ακόμα γίνονται πιο περίπλοκα όταν οι συμπαντικοί  «νόμοι» (αν μπορούμε και έτσι να τους ονομάσουμε) σαν φύλακες των κρυμμένων μυστικών αποδεσμεύουν κάποιες ιδιαίτερες ζωές στο να απολαμβάνουν την ατέρμονη αιωνιότητα αλλά με ρίσκα που και οι ίδιοι ακόμα προσπαθούν να κατανοήσουν..
Κόσμοι μαγικοί, κόσμοι με αντίτιμα, κόσμοι που θα σου τραγουδήσουν μόνο όταν αποφασίσεις να παίξεις μουσική με όνειρα και μόνο όνειρα….

Από βραδής οι παρέα από την σχολή της διπλωματίας στο Άντεμ έδωσε ραντεβού στην κεντρική πλατεία της πόλης. Εκεί θα τον περίμενε ο αχώριστός σύντροφος των αιώνων ο Ρούστουκ, μαζί θα έπρεπε να  να ενδώσουν με τους αντίπαλους της άλλης πλευράς. Ο Άρνεμ ήταν ανήσυχος, ο Ρούστουκ από τις βόρειες χώρες προσπαθούσαν να τον καθησυχάσει. Έδειχνε ότι κάτι δεν πήγε καλά, από την προηγούμενη ημέρα στην συμπλοκή με τον περίεργο τύπο που του θύμισε σίγουρα τον Ρωμαίο συγκλητικό που είχαν αντιμετωπίσει πριν 18 αιώνες στην γη της Αγγλίας..Η περίφημη Σύγκλητος γνώριζε για την ύπαρξη των αιωνίων που μπαίνουν σε δρώμενα και αλλάζουν κατά βούληση καταστάσεις. Μόνο που δεν γνώριζαν ότι υπάρχουν αντίπαλες παρατάξεις από δαύτους και προσπαθούσαν διπλωματία να πλησιάσουν εκείνους που τους άφησαν έστω να δουν το χάος στο περασμά τους. Οί Ρωμαίοι  Δαιμόνιοι και ευρηματικοί στο να εφευρίσκουν τεκνάσματα να μεγενθύνουν την τότε Αυτοκρατορία τους, μα δεν υπολόγισαν όσο έπρεπε τις περιστάσεις των πραγμάτων στο τότε γίγνεσθαι. Η πανωλεθρία στο δάσος του Τευτοβουργίου, η τελειωμένη υπόθεση της εξαφανισμένης 9ης λεγεώνας στη βόρεια Αγγλία τους έκανε να πάρουν το μαθημά τους με κάποιες χιλιάδες Άντρες να γίνονται βωμός και παρελθόν από τα τεφτέρια των Στρατηγών και χιλίαρχων. Επίσης στην σύγχρονη εποχή της τεχνολογικής ταχύτητας στην τάξεις των ατέρμονων ήταν ακόμη νωπή η μνήμη των περιστατικών στην γνωστή σε όλους  μάχη της θάλασσας της Μάγχης. Τα φώτα στους ουρανούς μπέρδεψαν τόσο την κατάσταση που αρκετοί πιλότοι από την πλευρά των Άγγλων (όσοι από αυτούς γλύτωσαν ) κατέληξαν να παραμιλούν για ώρες μετά την προσγειωσή τους. Η άλλη πλευρά των Γερμανών έκανε λόγο για εμπλοκή στα όργανά τους με αποτέλεσμα να γυρίσουν όσοι πρόλαβαν όπως  όπως στις βάσεις τους. Ένας εναέριος χαμός που δύσκολα ξεχάστηκε από όσους το έζησαν και φέρνει σε αμηχανία σε όσους το ακούσουν. 
Όπως και να έχει, στην εποχή της γρήγορης πληροφόρησης οι ειδήσεις γίνονται εύκολα από περιστατικά απάτης ως και προπαγάνδες συνομοσιολογίας. Τον τελευταίο καιρό Στο Άντεμ όλα τα μέσα ενημέρωσης έγραψαν για το περιστατικό εμπλοκής πλοίων στη νότια θάλασσα των ηφαιστείων που λίγο ήθελε να γίνει μια από τις πιο θανάσιμες εμπλοκές της νεοτέρας ιστορίας. Στην αναμπουμπούλα της εμφάνισης πολλών πλευρών για την υποστήριξη των σκαφών της συμμαχίας δεν άργησε να γίνει αυτό που προσπαθούσαν να αποφύγουν οι περισσότεροι, η εμπλοκή των χωρών που είχαν το κοινό συμφέρον για την εκμετάλλευση  των πόρων των θαλασσών. Τα πλοία της χώρας του Άντεμ περιφρουρούσαν την πλευρά τους αλλά δέχθηκαν απροσδόκητη επίθεση από τα πλοία της χώρας της ερυθράς συμμαχίας και αφού όλα έδειχναν να παίρνουν την μορφή γενικευμένης σύρραξης, ξαφνικά εμφανίστηκαν από το πουθενά φωτεινοί τροχοί από τα βάθη της θάλασσας και αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αδρανήσει όλο το σκηνικό εμπλοκής. Η επιτιθέμενη παράταξη φοβούμενη ότι ήταν ένα σημάδι θεών σταμάτησε απότομα την στρατηγική της και αποχώρησε άρον άρον προς την περιοχή της χωρίς έπειτα να δώσει  την οποιαδήποτε πληροφορία στα μέσα ενημέρωσης για το τι συνέβη. Στην άλλη πλευρά τα μαντάτα έγιναν  ευρέως γνωστά και πολλοί αιθεροβάμωνες έκαναν λόγο για τον τρελό κάπτεν  Νέμο με τα υποβρύχια που με τους εναπομείναντες Άτλαντες των βυθών συνεργάζεται και επιβλέπει τα τεκτενόμενα της επιφανείας και ανά πάσα στιγμή θα ανεγερθεί να δείξει ότι τίποτα από το παρελθόν δεν έσβησε.
Ο Άρνεμ άνηκε στην σπορά εκείνων που γνωρίζουν αλλά μαζί με τον Ρούστουκ που ήταν και αυτός επίσης επίτιμο μέλος της 
Ακαδημίας των διπλωματών δεν άνοιγαν ανοικτά τα χαρτιά τους για τον φάρο της νύχτας εκείνον που ο συγγραφέας παράξενων διηγημάτων Η.P.Lovecraft  είχε γράψει ποιήματα και εμπνεύσεις..με απλανές βλέμμα παρατηρούσαν αλλά ποτέ μα ποτέ δεν θα αποκάλυπταν το ρόλο του φεγγοβόλου άστρου της νύχτας. Και οι δύο παρατηρητές από εποχή σε εποχή από παρελθόν και μέλλον ταξίδευαν και κατέγραφαν. Σε περιπτώσεις παρεμβολών της πορείας του χρόνου παρενέβησαν και άλλαζαν. Οι επισκέπτες της άλλης πλευράς είχαν και αυτοί το ίδιο ρόλο, κατάγονταν από μέρη που η ανθρώπινη νόηση δεν θα ήθελε να γνωρίζει, κάποιες σκόρπιες παραδόσεις διέσωσαν ψήγματα για αυτούς τις μεθόδους το πώς μεταμορφώνονται και την απόκοσμη  γεμάτη βία του τόπου όπου προήλθαν..
Εκείνο το βράδυ κατάφεραν να στριμώξουν εκείνον τον συγκλητικό από τα παλιά, γυρνόφερνε στο πλήθος, αμέτοχος έδειχνε, αλλά με μάτια σπινθηροβόλα κατέγραφε τους ανθρώπους αλλά με προσοχή περίμενε να βγουν στο οπτικό του πεδίο ο Άρνεμ και ο Ρούστουκ. Ήταν θέμα ολίγων λεπτών να τον απομονώσουν και να τον κάνουν να απλωθεί σε μια οροφή ταράτσας ώστε να ασχοληθούν με ιδιαίτερη προσοχή στο έργο τους. Οι περαστικοί από κάτω είδαν ότι σηκώθηκε ένας μικρός τυφώνας και έπειτα κάτι σαν φωτοδίνη απλώθηκε προς τον νυχτερινό ουρανό έπειτα έπιασε βροχή μικρής έντασης…τα μέσα ενημέρωσης είπαν για ένα μικρό καιρικό φαινόμενο που απότομα καταλαμβάνει περιορισμένης έκτασης περιοχές. 
Απλές λύσεις παράξενων συμβάντων που εξ αρχής της ιστορίας βόλευε και θα βολεύει την ανυπόστατη κρίση των ανθρώπων προς σε αυτά. Οι δυο παίχτες συνέχισαν να απολαμβάνουν τις κινήσεις τους ως το πέρας του χρόνου, ως το πέρας της ιστορίας της Γης……………..(Γιώργος Αποστολέας αφιερωμένο στον Κάπτεν Νέμο)