Τελικά τι είναι η πραγματικότητα του κόσμου μας, εύκαμπτη η άκαμπτη? Απορία και αυτή… Τα περιθώρια που δίνει το κοινό λεγόμενο «ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα» σε σκέψη και αποτέλεσμα, μπορεί να διαφέρουν από τον έναν στον άλλον, αλλά άντε να τρέχεις για νησί και τι θα «πηδήξεις» (μου αρέσουν οι αλληγορίες, άλλωστε ποιος από εμάς τα αρσενικά και θηλυκά δεν βάδισε προς νήσους για να ενώσει τον εαυτό του με κάτι άλλο?). Αλλά εδώ που τα λέμε, αυτά τα εμπόδια που μας έχουν βάλει στην σκέψη μας αυτοί που τους βολεύει το άκαμπτο, έχουν και αντίστοιχα αποτελέσματα. Από την άλλη πλευρά, υπάρχει και κάποιο εσώτερο σκίρτημα που ελοχεύει κάθε ανύποπτη στιγμή, όταν ενωθεί με άλλα…αλλά, αυτά τα άλλα, το πώς θα τα προσδιορίσει κανείς δικό του το πρόβλημα και το «πήδημα» επίσης…..Το παρακάτω περιστατικό το ανακάλυψα όταν έπεσε στα χέρια μου ένα βιβλίο «συμβάντων» από μια τοποθεσία που είναι γνωστή για το θρησκευτικό αίσθημα και τα περίεργα που προκαλεί από «απόμακρα καλέσματα» Το βασικό μοτίβο είναι εμφανίση και εξαφάνιση παράξενων φιγούρων που δίνουν το στίγμα τους και έπειτα μένεις με την απορία στο στόμα..το περιστατικό είναι αριθμημένο με το νούμερο 50..και ο λόγος που το διάλεξα, είναι ότι έχω επισκεφτεί εκείνη την περιοχή με έναν συνοδοιπόρο που βίωσε κάποια ανάλογη εμπειρία στο ίδιο σημείο…«Παράξενοι νυχτερινοί επισκέπτες στην ¨Παναγίᨻ «Σύμφωνα με διήγησιν ενός ευλαβούς προσκυνητού εκ Ρόδου* μαζί, με δύο περίπου άλλα άτομα, επισκέφθησαν το Άγιον Όρος πρίν έξι περίπου χρόνια (1998). Ανέβηκαν και στην κορυφή του Άθωνα, όπου είναι και το εκκλησάκι της μεταμορφώσεως του Χριστού. Αφού προσκύνησαν και προσευχήθηκαν, επειδή ήταν αργά το απόγευμα και δεν προλάβαιναν να πάνε σε καμιά Σκήτη η Μονή για να διανυκτερεύσουν, κατέβηκαν και έμειναν στην τοποθεσία ¨Παναγία¨, όπου υπάρχει ευρύχωρον δωμάτιον όπου τρώνε οι πανηγυριστές την ημέρα της μεταμορφώσεως. Αφού άνοιξαν τους υπνόσακους τους, ξάπλωσαν κατά γης, διότι ήταν μήνας Ιούλιος, για να κοιμηθούν. Λίγο πρίν τα μεσάνυκτα κάποιοι μπήκαν μέσα στην Παναγία, άνοιξαν την πόρτα , περπάτησαν και βρήκαν εκεί χώρον και ξάπλωσαν και αυτοί. Όμως δεν είχαν μαζί τους ούτε φακούς. Ακούσαμε, λέγει ο προσκυνητής, το άνοιγμα της πόρτας όπου μπήκαν έξι-επτά άτομα, όπως καταλάβαμε από τα βηματά τους, και μετά ακούσαμε τους κτύπους που έκαναν όταν ξάπλωσαν. Ψιθύρισαν κάτι σαν προσευχές και αμέσως ξάπλωσαν και μετά επικρατούσε ηρεμία απόλυτη. Τα χαράματα όταν ξυπνήσαμε, αφηγείται ο προσκυνητής, διαπιστώσαμε ότι οι νυχτερινοί φιλοξενούμενοι της Παναγίας δεν υπήρχαν στο Δωμάτιο. Ένα παράξενο πράγμα. Τότε αμέσως πήγε το μυαλό μου σ΄αυτούς τους μυστηριώδεις αόρατους ασκητές, διότι κάτι είχα διαβάσει για αυτούς. Μου έκανε εντύπωση το γεγονός ότι περπατούσαν νύχτα χωρίς φώς και νύχτα πάλιν εξαφανίστηκαν.»…τίτλος βιβλίου ¨ΟΙ ΑΟΡΑΤΟΙ ΕΡΗΜΙΤΕΣ ΤΟΥ ΑΘΩΝΑ¨ Το μυστήριον της αθωνικής ερήμου….Βλασίου Μοναχού Αγιορείτου…..εκδόσεις ΤΕΡΤΙΟΣ 2009Αυτό με ολίγα λόγια ήταν το περιστατικό..υπόψιν ότι η συγκεκριμένη τοποθεσία βρίσκεται στα 1500μ. και είναι ένα είδους καταφύγιο για τους προσκυνητές.Το πιο κοντινό μέρος(Αγία Άννα) για να σε φιλοξενήσουν απέχει περίπου 4-5 ώρες πεζοπορία κατάβαση με όχι και τόσο έυκολη διαδρομή. Όσο για την περιοχή είναι δύσβατη με την ευκολία να χαθείς έτσι και λοξοδρομήσεις. Η ανάβαση είναι δύσκολη κουραστική όσο για τις καιρικές συνθήκες πάντα υγρασία και κρύο. Επίσης ότι κάνεις το κάνεις μέρα έπειτα την πάτησες..και αν κάνεις το λάθος και βγεις χωρίς φως ακόμα χειρότερα.. πυκνό σκοτάδι με δυνατούς αέρηδες την νύχτα, σκέτη τρομάρα..όσο για το περιστατικό με μένα ήταν μια εμπειρία πανωλεθρίας..Άνοιξη και το είχε στρώσει με μια χιονοθύελα για 10 λεπτά και φανταστείτε δεν έβγαινες έξω, μέρα, χα! Πόσο νύκτα..λοιπόν για να μην μακρηγορώ εκείνο το βράδυ αφού είχαμε χ***εί γενικά από όλη την ατμόσφαιρα κοιμηθήκαμε νωρίς εγώ και ο συνοδοιπόρος..τον φίλο όμως δεν τον έπαιρνε ο ύπνος την νύχτα και σε κάποια στιγμή όπως ήμασταν ξαπλωμένοι μια φιγούρα γέρου μας παρατηρούσε πάνω από τα κεφάλια μας για κάποια λεπτά..Εγώ κοιμόμουν του καλού καιρού..το περιστατικό κράτησε λίγο και από ότι μου είπε δεν αισθάνθηκε κάτι σαν απειλή, του έδωσε την εντύπωση πως ήταν ένα είδος ¨προστασίας¨.. ( ο καθένας ας υποθέσει ότι θέλει σε αυτό το σημείο)…Στην αρχή του κειμένου έγραψα για την πραγματικότητα, ιδού λοιπόν το «πήδημα» του καθενός από εμάς, τα συμπεράσματα δικά σας..*νάτες και οι συμπτώσεις όταν ξεψάχνιζα το βιβλίο και είχα στο νού μου τη Ρόδο και το «πήδημα»………(Γιώργος Αποστολέας 12/2014)
