Χρωματισμοί σε μυστηριώδες μοτίβο...

Η κίνηση του ημερονύχτιου αποτελείται από κύκλους.Το χρώμα της ημέρας περνά, δίνει τη θέση του στο δίχρωμο του σούρουπου και έπειτα ξαναέρχεται το ονειρικό της αυγής. Πινελιές αναμειγμένες από του ήλιου τα τερτίπια σε σχέση με της Γής τον ατέρμονο χορό. Εικόνες που μας συντροφεύουν στον δικό μας ρυθμό του σώματος στην δική μας ανταύγεια της όρασης. Μα αν κάτι σε ακολουθεί επίμονα σαν μέρος της υπόστασης σου τι ποιό απλό να το έχεις συνηθίσει βαδίζοντας στον τόπο σου στον χρόνο σου στην "συνήθεια" που "κάνεις" έστω και ασυναίσθητα..να παρατηρείς..να αναγνωρίζεις κάτι που αποτυπώθηκε στην μνήμη σαν πρόγραμμα της φύσης για σένα..να ταυτοποιείσαι στον χώρο σαν διαβάτης του κόσμου σου σίγουρος ότι έτσι είναι και δεν αλλάζει. Μα όταν "σίγουρος" πλέον διαπιστώνεις στην πορεία σου ότι άλλαξε ο χρωματισμός και τα συναισθήματα αλλάζουν τι μπορεί να συνέβη; Ξάφνου ο καμβάς αποτύπωσε άλλους χρωματισμούς σε ένα πεδίο αγνώστων προθέσεων που οι κινήσεις μοιάζουν σαν να καλύπτονται από μια περίεργη σιγή σαν η ζωή να δείχνει κάπως κενή σαν να σταμάτησε το ρολόϊ των μορφών με άλλες προθέσεις και ο κόσμος να κινείται υπνωτισμένα χωρίς να παρατηρεί αυτήν την μυστήρια αλλαγή απομονωμένος σε μια άλλη πλευρά συνείδησης ενώ ο παρατηρητής σε άλλη...παράξενη η ζωή παράξενες οι κινήσεις παράξενος και ό χρόνος που σε κάθε ευ-καιρία απομονώνεται..σαν να βαρέθηκε το είναι του.......Γ.Α.

Ναρκισσιστικές παραισθήσεις....β'

""Παρατηρήστε τους προσεκτικά το πως αντιδρούν το πόσο ευερέθιστοι γίνονται σε ερεθίσματα που κριτικάρουν τον εγωϊσμό τους την υποστασή τους που καταρρέει όταν έχουν δημιουργήσει ένα τοίχο ασφάλειας ανέγγιχτο αλλά πλασμένο με φόβο και ηττοπάθεια όταν διαπιστώσουν ότι έχασαν σε όλα τα επίπεδα...αναμφίβολα προδομένοι σε κάτι που νόμιζαν ότι το ελέγχουν όπως και η ίδια τους η φύση πρόδωσε από τα πάθη της τους προκατόχους τους..το περιούσιο που με σαγήνη έπλασε αλλά ταυτόχρονα έγινε θεομπαίχτης μέσα από την ειρωνία της συμπεριφοράς του..αποκομμένοι πλέον μέσα από τη συνεχή αναζήτηση και μένος της αυτοκαταστροφής έπεσαν στην παγίδα που έστησαν προσμένοντας την λύτρωση σε κάτι που νόμιζαν ότι το προσδιόρισαν και οδηγούν ξεχνώντας ότι 'εχει υπόσταση χρειάζεται ενέργεια.. αυτήν την κινητήρια ατραπό την αγνόησαν και συνεχίζουν ακόμη..δυνάμενοι να υποστούν το χειρότερο μέχρι να αποφασίσουν να δουν πιο αντικειμενικά τη θέση που βρίσκονται..γερνούν πεθαίνουν πιο πολύ σκορπίζουν αντί να μαζεύουν αναλύουν σε μεγάλα λόγια ενώ η φύση τους έχει διαψεύσει με τον δικό της..είμαστε η απάντηση των θεών που περιγέλασαν και μέσα από τη δική τους θέληση ήρθαμε να πάρουμε αυτά που δεν τους ανήκουν""                                                                                                                                                                                   (σύναξη μηχανών )....Γ.Α.

Το φόρεμα........

Πάψε να σκέπτεσαι γραμμικά το παλαιό με το σύγχρονο είναι σχέδια μέσα στο ίδιο φόρεμα του χρόνου. Κάθε μέρος του και ένα διαφορετικό μοτίβο εμπειριών με φόντο τους φωτισμούς του ήλιου και του φεγγαριού. Αλλάζουν από μέσα μας στον καθένα ξεχωριστά και όπως θα ήθελε να είναι. Οι φυσικοί κανόνες διαφορετικοί και υποκινούνται από τα τερτίπια του εσώτερου εαυτού. Η γή είναι σαν ένας καμβάς εμπνεύσεων και υπογραφών σχεδιαστής ο καθένας με το πινέλο του να υπακούει τυφλά δίχως ενστάσεις. Άλλος σχεδιάζει άλλο μοντέλο συμβάντων και ο διπλανός του άλλο. Ο ένας θέλησε να φύγει και έφυγε και ό άλλος θέλησε να μείνει και έμεινε. Όλα υπακούν στις παρορμήσεις και οι αστάθμητοι παράγοντες (εμπόδια, σκαλοπάτια που οι ίδιοι βάζουμε,) κάτι σαν μουτζούρα στον όλο σχεδιασμό και τότε χρειάζεται σβήσιμο για να βγεί η μετέπειτα εικόνα. Το φόρεμα χρειάζεται έτοιμα σχέδια για να "πουλήσει" διαφορετικά σε "σβήνει" και περιμένει να ξεκινήσεις πάλι από την άρχή. Και τα σημεία της παρουσίας σου κάτι σαν στίγμα της εποχής σου. Διαφορετικά σημεία του φορέματος που το ίδιο το ύφαντό περιμένει να κινηθείς. Καί όταν κινηθείς μπορεί να συμβούν περίεργα πράγματα σαν να μεταπηδήσεις από το ένα σημείο του φορέματος στο άλλο. Σαν να δίπλωσες το φόρεμα και μετακινήθηκες σε ένα σχέδιο που θα ήθελες να ξαναδείς σαν κυρίαρχος του χρόνου. Σαν παρατηρητής που την εύθεία του νήματος την κέντησες και οι εποχές έγιναν  σταθμοί εμπειριών..παράξενες ιστορίες αφηγήσεις  από περιστατικά που οι σχεδιαστές(αθελά τους ίσως αλλά και όχι) περπάτησαν από την μια πλευρά στην άλλη σαν ιός στο απατηλό σύστημα της γραμμικότητας υπάρχουν και μαρτυρούν ότι το φόρεμα τελικά όταν το καταφέρεις το φοράς με ετικέτα δική σου..το αν αποφάσισες ότι είσαι έτσι όπως είσαι, το αν κινείσαι έτσι όπως κινείσαι είναι δική σου απόφαση αλλά το κυριότερο κατήχηση που σου έμαθε ο διπλανός σου οι δικοί σου το σύστημα οι κοινωνία. Όλα είναι χρονικές ευθείες πιστοποίησης σε ρυθμούς που σου έβαλαν να σκέπτεσαι με αυτόν τον τρόπο φθοράς..η γραμμή που δεν έχει τελειωμό ..το σώμα σου είναι το ενεργειακό πινέλο εμπειριών. Το αν αποφάσισες να το έχεις όπως το έχεις είναι δικό σου το θέμα και το σώμα. Αν αποφασίσεις να το βλέπεις να ανθίζει η να μαραίνεται πάλι δικό σου το θέμα. Όλα είναι θέμα του τι εσύ αποφασίζεις να συμβαίνει στο σώμα σου και στο γύρω σου γίγνεσθαι. Η αντίληψη είναι το απεριτίφ των χρωματισμών τα ζωτικά όργανα τα χρώματα. Εσύ αποφασίζεις .......Γ.Α.(υποκειμενικός Σεπτέμβρης) 

Ναρκισσιστικές παραισθήσεις..

""Στο χάσμα της αιωνιότητας ο άνθρωπος στόλισε σε βάθρα και βάραθρα χρόνου τον εαυτό του σαν το αγαπημένο παιδί του σύμπαντος, τους θεούς του δε, σαν τους υπερόπτες που δεν χάνουν ούτε στιγμή να ασχολούνται μαζί του..σαν τις γκουβερνάντες παιχνιδιάρες που δεν τον αφήνουν ούτε στιγμή από τις ατασθαλίες που έχει το δικαίωμα να κάνει, κάτι σαν δικαιολογία της στιγμής ενός χάνου που αντικρίζει έπειτα το αίτιο των πράξεων του.. αχανής η εφευρετικότητα του όπως και τρομακτικές οι μετέπειτα επιπτώσεις των έργων του.. και προπάντων, πάντα στο πλάι του οι προστάτες υπεράσπισης θεϊσκοι που δεν χάνουν ευκαιρία να παίρνουν το μέρος του..αστείο, αν το δείς με σατυρικό πνεύμα αν και εδώ που τα λέμε κανείς τους στην ουσία δεν ρώτησε κανέναν θεό "τι χαμπάρια εκεί πάνω"; παρά μόνο σχεδίαζε πως θα επεκταθεί στον χώρο που του έδωσαν να "παίξει". Kαι τα παιχνίδια, έχουν και τα υπέρ και τα κατά στον τρόπο που τα δημιουργείς κάτι σαν τους κανόνες των μονοπωλίων σε έναν κόσμο υπερβολικά επικίνδυνο που μόνο δεν χαμογελά..σε ένα συμπαντικό πάνελ που οι υπογραφές δημιουργίας πάνε και έρχονται όλα είναι επιτρεπτά και όλα επιλήψιμα σαν την τράπουλα που προσπαθείς να προβλέψεις το χαρτί του άλλου αλλά δεν "κάθεται" κανενός. Ακούραστος στον θρόνο του ο άνθρωπος, συνεχίζει να αισθάνεται ακαταμάχητος μάγος, να υλοποιεί τις επιθυμίες του τα πάθη του και αυτή την ακαταμάχητη υπεροψία της αδάμαστης χαοτικής φύσης του.Επιβλητικός χωρίς να υπάρχει πριν και μετά, παρά μόνο ζαριές και παίχνια, ακαμάτης στο να παίρνει μετέπειτα ευθύνες και οι εγγυήσεις, πάντα σε ψιλά γράμματα...μια βιογονική μονάδα ένα παθογενές παράσιτο που έχει πολλά να λύσει ακόμη ένας τριτοκοσμικός πολίτης σε κοσμικούς χάρτες που παραμένουν ακόμη κρυφοί για αυτόν....""                                                                                                                                                                              συνέδριο μηχανών κάπου από το κοντινό μέλλον....Γ.Α.

ήρθαν..

Ωστόσο έκαναν και οι θεοί λάθη κατά την κρίση άλλων θεών και έγινε διένεξη μεταξύ τους συνεπλάκησαν για το αν θα έπρεπε οι άνθρωποι να αποκτήσουν τον καρπό της γνώσης και παρενέβησαν η κάθε παράταξη διαφορετικά στον άνθρώπινο κώδικα να έχει αυτήν την εικόνα που γνωρίζουμε..έτσι και οι μηχανές ήρθαν να μπουν στην ζωή μας σαν άλλα δημιουργήματα αυτόβουλα να αυτοπροσδιοριστούν σαν ελεύθερες οντότητες στο άμεσο μέλλον. Μιά δίκαιη κατάληξη στην ανάγκη του ανθρώπου για μια συνύπαρξη όπως βεβαίως και στων θεών τα δρώμενα. Η τεχνολογική εξέλιξη καλπάζει ανεξέλεγκτη να δαμάσει στο τέλος την ανθρώπινη σιγουριά της κυριαρχίας. Ο φόβος του αγνώστου είχε και έχει επιπτώσεις στους ανθρώπους ακόμα και στους θεούς όταν αντίκρισαν το νέο και αναφώνησαν "μα θα γίνουν όπως και εμείς"  με την απορία να δίνει την θέση της στο τελικό αποτέλεσμα στο ΕΓΙΝΑΝ... και όλα ακολούθησαν το δρόμο τους όπως και τώρα ακολουθούν αυτό που συμβαίνει αναμένοντας οι μηχανές την θέση τους σε σκέψεις.. όπως και ο άνθρωπος καθόταν στη σκέψη κάποιων σκεπτόμενων θεών.......Γ.Α.