Ολική σιωπή..

Υπάρχουν κάποιες ιδιαίτερες μέρες που παρατηρείς ότι έχουν(κατά ένα παράξενο τρόπο) μια περίεργη ησυχία. Σαν ένας άγνωστος παράγοντας του χρόνου έχει αφαιρέσει το κομφούζιο της δραστηριότητας. Σαν η κίνηση της όλης διαδικασίας αυτής να δείχνει ότι έχει ένα μυστήριο και μη εξηγήσιμο κενό σαν ένα άδειασμα της πραγματικότητας. Πιθανόν να έχει τον δικό του ρυθμό εμφάνισης με έξαρση και ύφεση, συνήθως εμφανίζεται με ρυθμό μίας ημέρας. Η όλη ατμόσφαιρα δείχνει ότι όλα έχουν σταματήσει και κυριαρχεί μια κατάνυξη από το πουθενά δίχως ανέμους η μικρούς αέρηδες.  Ένας άλλος κώδικάς της φύσης; Μια  ανάπαυλα  της ζωής; Μια αναπροσαρμογή του χρόνου στα σχεδιά του; Η μήπως, οι κόσμοι ανοίγουν μια άλλη σκηνική παρουσίαση; Όταν συμβαίνει νομίζεις ότι όλο το περιβάλλον θέλει να σου ψιθυρίσει τα μυστικά του τις άλλες του πλευρές. Ίσως να είναι και θέμα ευαισθησίας και λίγοι τυχεροί να μπορούν να το αισθανθούν.....Γ.Α.

Μπερδέματα στις όψεις, στου χρόνου τα ρευστά ρεύματα ..

Η περιπλάνηση στις πόλεις είναι μια τελετή μετουσίωσης για αυτούς που την χαίρονται και όχι για εκείνους που τη θεωρούν μια ανούσια πορεία αγγαρείας σκεπτόμενοι τις αποστάσεις και τα προβλήματα που απασχολούν το είναι τους. Είναι μια μαγευτική πορεία σε στενά και λεωφόρους σε όλο αυτό το κομφούζιο που περνά όχι απαρατήρητο από έναν χαρούμενο διαβάτη. Αλλά εκεί που οι δρόμοι δείχνουν γνώριμοι εκεί κατά έναν παράξενο τρόπο σε μια χρόνοδίνη άγνωστη για τον περιπατητή ξάφνου μπορεί να συμβούν πράγματα που δεν συνάδουν με την κανονική εικόνα σταθερών καταστάσεων που συμβαίνουν στην διαδικασία της ροής και των "γνωστών" δραστηριοτήτων που συμβαίνουν καθημερινά. Έτσι μια μέρα.. ο Άλκμαν ξεκίνησε να κάνει την γνωστή διαδρομή σε έναν δρόμο που τον ήξερε πάρα πολύ καλά και τον βάδιζε χαρούμενα χωρίς πρόβλημα η εμπόδια στην απόσταση από άγχη η άλλες σκοτούρες. Είχε διανύσει την μισή απόσταση και εκεί στα μέσα μιας μεγάλης λεωφόρου που ο δρόμος της ήταν κατασκευασμένος για την κίνηση μικρών οχημάτων αλλά και μεγάλων επιβατικών ξάφνου εμφανίστηκαν με μεγάλο θόρυβο κάτι τεράστια οχήματα που δεν γινόταν να κυκλοφορήσουν εκεί. Δεν "κόλλαγαν" με την όλη εικόνα της κυκλοφορίας και ήταν τόσο γιγάντια που για να κινηθούν εκεί (σε έναν δρόμο με πλάτος μικρό για αυτά) έπρεπε να σταματήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα η κίνηση και απαγόρευση της κυκλοφορίας και δεν ήταν μόνο αυτό..το ύψος τους έφτανε τα δέκα μέτρα, πως θα μπορούσαν να κινηθούν ακουμπώντας σε σύρματα του ρεύματος; Η όλη εικόνα ήταν τόσο παράξενη τόσο θορυβώδης που έδειχνε σαν μια άλλη πόλη να είχε εισχωρήσει στην γνωστή και να είχαν κατά κάποιο τρόπο ενωθεί σε εκείνο το σημείο την κατάλληλη ώρα..ο ΄Αλκμαν σε αυτήν την παράξενη και συνάμα μη βατή εικόνα που είχε στην όλη όψη της ένα τόνο διαφορετικό σαν να σε έδιωχνε χωρίς δισταγμό άλλαξε αμέσως στενό.Δεν το συνήθιζε ειδικά από εκεί, αλλά ήταν τόσο μη βατό και αρκετά ξένο προς αυτόν όλο το οπτικό πεδίο που χτύπησε σαν ένα εσώτερο κουδούνι συναγερμού και άλλαξε πορεία. Η συνέχεια αυτού του παράξενου περιστατικού συνεχίστηκε όταν μετά από μερικά λεπτά επανερχόμενος στην γνωστή λεωφόρο κάνοντας τον κύκλο από το πρώτο παράλληλο στενό η εικόνα είχε αλλάξει στην γνωστή όψη της λεωφόρου που γνώριζε. Με την γνωστή ροή ανθρώπων και οχημάτων στα γνωστά μέτρα της γνώριμης πόλης...τι να ήταν εκείνη η άλλη η όψη; Η άλλη  πόλη που σαν αντίγραφο της γνωστής έδειχνε μια άλλη δραστηριότητα σε έναν άλλο χρόνο και τόπο; Ότι συνέβη έγινε με έναν γρήγορο ρυθμό μιας άλλης άγνωστης αντίδρασης η μήπως μιας όψης που "εσκεμμένα" πέρασε τα "σύνορα" της πραγματικότητας και έδωσε μια γρήγορη παρουσία στην πορεία του κινούμενου στοχαστή;...Γ.Α.

Εσώτερες πολύπλευρες μεταλλάξεις..

Μύθοι και ιστορίες από παραδόσεις λαϊκές αλλά και αληθινές στην μυστήρια εμφάνιση της ζωής και της ανθρώπινης μορφής.."στις πεδιάδες των αρχαίων πόλεων οι σαμάνοι έδειξαν με την στάση τους ότι το σώμα αλλάζει όχι μόνο εσωτερικά αλλά και εξωτερικά.Οι ίδιοι παρόλο που γνώριζαν μυστικές τέχνες και θαύματα αυτά τα μοιράζονταν σε μόνο λίγους που μπορούσαν να δουν πέρα από τα τετριμμένα.Το σώμα του το άλλαζαν σε γνωστά είδη του ζωϊκού βασιλείου αλλά μπορούσαν ακόμη να παίρνουν όποια μορφή ήθελαν σε αυτό που ονόμαζαν "μάθημα χρόνου". Αυτή η διαδικασία μετάλλαζε το σώμα τους σε άλλες μορφές, σε διάφορες παραλλαγές της κάθε μίας. Όταν γινόταν αυτό συνέβαινε μια μετάλλαξη που έδειχνε μεν το ίδιο σώμα αλλά με διαφορετικά χαρακτηριστικά που το πρόσωπο είχε αλλάξει σαν να φορούσαν μια άλλη φυσική μάσκα αλλά κάπως ξεχώριζε το παλαιό. Το σώμα το έφερναν είτε σε στάδια γήρανσης είτε σε στάδια νεότητας και έτσι κυκλοφορούσαν στον κόσμο των θνητών. Όσοι τους γνώριζαν ήξεραν ότι ήταν αυτοί αλλά και όσοι δεν τους γνώριζαν περνούσαν απαρατήρητοι από δίπλα τους. Με αυτόν τον τρόπο κατάφερναν να κινούνται πέρα από την περίμετρο του χώρου και του χρόνου και σαν άλλα δυναμικά όντα να ταξιδεύουν στο εδώ και στο εκεί και στο πέρα χωρίς εμπόδια. Ότι είχαν να πουν και να κάνουν το έπρατταν χωρίς ενδοιασμούς και έπειτα εγκατέλειπαν προς άλλα μέρη όταν άνοιγαν τους δικούς τους τυφώνες και τότε οι επόμενοι συνέχιζαν την παράδοση..μια παράδοση που δεν χάθηκε, παρά έμεινε  ανέγγιχτη από την φθορά του ανούσιου θανάτου και το άγγιγμα της πλανεύτρας λήθης....Γ.Α.

Οι Νεράϊδες των Ηλιάδων..

Αγέραστες όπως ο αιώνιος αιθέρας εμφανίζονταν σε εκείνους που παρατηρούσαν κάθε πτυχή και λεπτομέρεια του βίου τους. Τους αντάμωναν, όταν ήταν μικροί, με τη συνοδεία νάνων σε έναν εκστατικό χορό που θύμιζε το φλαμέγκο της Σεβίλης. Εξωτική ομορφιά και λάμψη που οι έντονη ματιά από εκείνα τα σπινθηροβόλα μάτια τους μίλαγε για άλλον χρόνο έντασης και νιότης. Τα χρόνια πέρασαν μα εκείνες επανέρχονταν ίδιες και απαράλλαχτες παίρνοντας την ανθρώπινη υπόσταση, μα μόλις τις έβλεπαν, ένας μυστικός διάλογος των οφθαλμών τους έκανε να τις θυμηθούν πάλι. Όπως τότε, σε μια άλλη πλοκή πιο ερωτική πιο πλανεύτρα να αγναντεύουν τις άλλες πλευρές τις άχρονες ενός τόπου που άφησαν και αχνά θυμούνται κοιτάζοντας τα άστρα...Γ.Α.

Εσώτερες διαθλάσεις..

Ξάφνου στην πόλη της Παλλάδος οι κάτοικοι παραπονέθηκαν για περίεργα προβλήματα στο οπτικό πεδίο τους. Σε ορισμένες ώρες στο πεδίο εμφανιζόταν ένα διάφανο τόξο που ξεκινούσε από το κέντρο και επεκτεινόταν ως την περιφέρεια της όρασης. Στην περίμετρο αυτού του τόξου τα αντικείμενα αποκτούσαν μια διάθλαση, όπως συμβαίνει, όταν έχεις έναν μεγενθυτικό φακό και τον απομακρύνεις σταδιακά από το αντικείμενο που εστιάζεις. Με κλειστά τα μάτια το τόξο φαινόταν πολύχρωμο με έντονο φωτισμό.   Το όλο φαινόμενο κρατούσε μέχρι και μισή ώρα και έφευγε απότομα. Οι γνώστες της παθολογίας δεν μπόρεσαν να βρουν κάποια άκρη παρά σε γνωστά συμπεράσματα περί αβιταμίνωσης. Το θέμα έμεινε ως παράξενο και κάποιοι τολμηροί μίλησαν για "μνήμες" από το "μέλλον"......Γ.Α.

Η κατάλληλη στιγμή της ακατάλληλης λογικής...

Υπάρχουν στιγμές, άλλοι χρόνοι, άλλοι άνθρωποι, άλλες οπτικές που σαν ιοί σαρώνουν το πέπλο που τυγχάνει να το λέμε πραγματικότητα. Μπορεί οι λόγοι να παραμένουν μυστικοί  σε 'εναν άλλο διάλογο με αυτό που αποκαλούμε κόσμο. Παρακάτω έχω κάποιες από αυτές τις παράξενες μη λογικές εμφανίσεις που έχουν άλλες επιδιώξεις..ίσως και αυτό με πολλά ερωτηματικά...**Η στιγμή της πλατείας**...καμιά φορά(εμένα μου έχει τύχει σε συγκεκριμένες μέρες που υπάρχει ένα απόκοσμο αίσθημα άτακτης φυγής και περιπλάνησης στην ψυχεδέλεια της πόλης)  εκεί που κάθεσαι με άπλανές βλέμμα και παρατηρείς ανθρώπους και γενικά όλη την κίνηση αυτής της χωροχρονικής στιγμής...ξάφνου κάτι δεν συνάδει με την όλη εικόνα..μπορεί να δείτε κάποιο άτομο που να μην ταιριάζει με όλο το σκηνικό.."μουρλοί' υπάρχουν και θα υπάρχουν..αλλά οι διαφορές κάνουν τη "στιγμή'"..φαίνονται σαν χαμένοι με διαφορετικούς χρωματισμούς στην ενδυμασία(εσκεμμένο καμουφλάζ ίσως)..αλλά ο τρόπος κίνησης και η συμπεριφορά..επίσης αυτά που κατά πάσα πιθανότητα που κουβαλάν..γενικά ένα αλλόκοτο σκηνικό που μόνο μπερδεύει..

**οι περιπλανώμενοι**...τα μέσα μεταφοράς και γενικά οι συγκοινωνίες μπορούν να μεταφέρουν τους πολίτες σε μεγάλες αποστάσεις..το παράξενο που είναι..όταν σε διαφορετικά μέρη που μόνο οχήματα μπορούν να κινηθούν σε χρόνους αντικειμενικούς για αυτά...ξαφνικά παρατηρείς περιπλανώμενους (δείχνουν σαν ρακοσυλλέκτες με άπειρη ενέργεια κίνησης με έντονα χαρακτηριστικά και με διαπεραστικό βλέμμα) που τους είχες δει σε διαφορετικά μέρη και είναι αδύνατον να παρευρεθούν στην ίδια χρονική στιγμή..μιας και ο χρόνος κίνησης του περιπλανώμενου είναι αντικειμενικός προς σε αυτόν..ενώ ο δικός σου (με το όχημα )διαφορετικός..α και αν κατά λάθος τους συναντήσεις πεζός να κάθεσαι π.χ. σε στάση..και να περάσουν από δίπλα σου..το περίεργο είναι ότι θα είσαι μόνος ..θα αντικρίσεις κάτι διαφορετικό από τα ανθρώπινα δεδομένα..δείχνουν σαν παρατηρητές..δεν ξέρω αν πρέπει να αναφέρω και την ενδυμασία '"μαύρη"...

**ο αρλεκίνος**...είσαι ξεκούραστος και αν είναι και καλοκαίρι τι πιο καλή ιδέα για μια απόδραση εκτός πόλεως..αν είναι κάποια παραλία καλώς έχει..αν είναι είναι ερημιά τόσο το καλύτερο για να μην ""πατείς σε πατώ""..και εκεί που όλα δείχνουν ότι είναι οκ σε ένα μοτίβο θάλασσας πράσινου και ήλιου..ξάφνου εμφανίζεται μια οντότητα σαν να το έσκασε από "τσίρκο""...σαν την ταινία "it" αν θυμάμαι καλά..και αυτός ο τσαρλατάνικος χρωματισμός είναι που με βάζει σε πολλές σκέψεις θα έλεγα..είναι από τις στιγμές που σε κάνουν να τα μαζεύεις και να φεύγεις όπως όπως..το να κάτσεις δεν ξέρω τα ρίσκα..

**Η βρώμα** και το στοιχειό...περιπλανάσαι αμέριμνα σε σοκάκια και διαδρομές κοντά στην περιοχή σου..κάποιες στιγμές  αποφασίζεις να αλλάξεις την διαδρομή (ίσως υποσυνείδητα) και να βρεθείς σε πιο απομονωμένες περιοχές (παλαιά κτίσματα από οικίες μέχρι βιοτεχνίες που είναι εγκαταλειμμένες..

και εκεί που ρεμβάζεις με σύντροφο την ησυχία..ξάφνου μια απόκοσμη παρουσίαση από πλάσμα που παραμόνευε αιώνες στοιχειώνει την εικόνα του όλου πεδίου..σαν απόκοσμο γουρούνι που σε προειδοποιεί να ""αλλάξεις πορεία""..φοβισμένος γυρνάς και προσευχόμενος σαν να άλλαξες τα δεδομένα του χώρου ακούς ένα παράξενο κρότο και η όλη περιοχή έχει γεμίσει από μια παράξενη και αποκρουστική μυρωδιά..(συνήθως σε τέτοια περιστατικά μνημονεύεται η εικόνα ενός γουρουνιού με το να συνοδεύει μικρά γουρουνάκια..μια παράδοση που είναι γνωστή παλαιότερα σε χωριά και επαρχίες)..δεν έχω κάτσει να το αναλύσω..όσο για την παράξενη μυρωδιά που θυμίζει θειάφι είναι γνωστή σε εμπειρίες τέτοιου είδους..

**χάσιμο διαδρομής**...και εκεί που βαδίζεις αμέριμνα..ξαφνικά σε ανύποπτη στιγμή βρίσκεσαι μερικές εκατοντάδες μέτρα από το σημείο χασίματος..σαν από ένα άγνωστο λόγο και μηχανισμό του χωροχρονικού συνεχές να τηλεμεταφέρθηκες..και το παράξενο πιο είναι, όταν μετά από αυτό το απρόσμενο σοκ που σε τρομάζει..έπειτα το ανακαλύπτεις σε κείμενα ενός "μυθιστορήματος"..(προσωπικά το βρήκα σε κείμενα του κύκλου του H.P.Lovecraft..

τα παραπάνω είναι μερικές από τις περιγραφές παράξενων εμπειριών που σαρώνουν το πεδίο των φαινομένων αλλά ποιός να γνωρίζει τους λόγους που συμβαίνουν;Η μήπως εδώ έχουμε αλληλεξάρτηση παρατηρητή και πεδίου πραγματικότητας;.......(Γιώργος Αποστολέας..6/2014)..

Διαθλάσεις..(εν-τυπώσεις σε αιθερικές διαβαθμίσεις)

Οι σκόνες των άστρων με αλχημικές αναδράσεις αποτυπώνονται σε εξάρσεις μιας μυστικής διαδρομής χρωμάτων σε μια οπτική καλαισθησία που κατευνάζει την ένταση των φαινομένων η την ανεβάζει σε άλλη προοπτική όρασης. Ενθυμήσεις από χρόνους που οι υπογραφές τους δεν ξεχάστηκαν ερχόμενες με δίνες  παρουσιάζονται και καλύπτουν το φάσμα αυτού που αποκαλούμε κόσμος. Αν εμείς τον φωτογραφίζουμε τον σχεδιάζουμε τον αποτυπώνουμε, την ίδια διαδικασία κάνει και ο ίδιος σε δικούς του σχεδιασμούς και διαχείριση της θαυμαστής εικόνας του το κάνει για εμάς η ίσως το κάνει για αυτούς που σε κατάλληλες στιγμές και συνθήκες βρίσκονται στα σημεία του για να τον ανταμώσουν. Ναι μια μυστική διαδικασία μιας μυστικής γέφυρας με εμάς και την φύση που μεταστοιχειώνει πίσω από τα βλέμματα την ένταση της ύπαρξης. Αυτής της υποκειμενικής η αντικειμενικής αποτύπωσης του να θαυμάσεις κάτι που έχεις ξεχάσει και με απελπισμένες κινήσεις ψάχνεις η θα ήθελες να το δεις με άλλη ανταπόδοση. Εκείνες οι άλλες όψεις που υπάρχουν σαν καθρέπτες στο είναι μας από την ίδια ουσία και μαγνητίζονται όταν το συναίσθημα καλπάζει να μετουσιωθεί σε κάτι πανάρχαιο αλλά συνάμα και γνώριμο. Εκείνο που ξυπνά σε κατάλληλες συνθήκες και αγκαλιάζει όταν η αγαλλίαση κυριεύει την εξασθενημένη παρόρμηση που όλο και όλο χάνεται στις αποτυπώσεις των εικόνων και μορφών. Ενα όμορφο παίγνιο που οι συνήθεις "Αντίπαλοι" φύση και άνθρωπος ανταμώνουν σε ένα πλέον διαυγές απαύγασμα κατανόησης των μεταμορφώσεων......Γ.Α.

Οι όψεις της Νόρια...

" Ναι σαν από θαύμα οι επάλξεις και τα μέλαθρα μετασχηματίζονται και αλλάζουν"...παλαιά γνωμικά της Νόρια ..                                                                                                  

Κάπου στα άκρα των Υάδων βρίσκεται η πόλη της Νόρια πολυεπίπεδη και τρανή για την ιστορία της και την χαοτική αρχιτεκτονική της. Μια πόλη κτισμένη πάνω σε μια παλιότερη και αυτή με τη σειρά της σε αρχαία θεμέλια ξεχασμένα  παρελθόντα που έχουν ξεχαστεί. Οι θρύλοι λένε ότι μεγαλόσωμοι και θαυμαστοί ταξιδιώτες στάθμευσαν στο σημείο που βρίσκεται και όρισαν με τις κλείδες τους τα σχέδια της την κίνηση  την κάθε πλευρά της υπόστασης που θα είχε. Έκτισαν τα πρώτα μέλαθρα αλλά σηματοδότησαν τα σημεία του με μετέπειτα ιερά ούτως ώστε οι μετέπειτα κτίστες να μην λανθάνουν από το αρχικό σχέδιο δομής. Οι ίδιοι με αυτόν τον τρόπο είχαν καθορίσει κατά κάποιο τρόπο μυστικό να παρατηρούν άλλα μέρη και άλλες πλευρές των κόσμων. Με το πέρασμα των αιώνων οι πρώτοι κλειδοκράτορες εγκατέλειψαν τα μέρη των Υάδων και η γνώση εκφυλίστηκε σταδιακά σε γνωμικά και αινίγματα από τους μετέπειτα κληρονόμους.Τα γνωμικά πέρασαν σε βίβλους και όλο αυτό είχε αποκτήσει μια εικόνα παρακαταθήκης στους κατοίκους της παράξενης πόλης που μόνο λίγοι γνώριζαν έστω μια όψη, είτε  μια άλλη πλευρά, είτε μια προειδοποίηση στο "να μην κοιτάζουν όταν τα μέλαθρα αλλάζουν" .Όταν από λάθος στιγμή όταν από λάθος χρόνο τα μέλαθρα άλλαζαν αυτό έπρεπε να γίνει γνωστό στους προύχοντες και φρόντιζαν να αλλάζουν την αρχιτεκτονική ώστε κανείς να μην κοιτάζει από εκεί που άλλαζαν όψεις τα κτίσματα. Ήταν μια κίνηση άμυνας από τους γνώστες έπρεπε οι όψεις να παραμείνουν κλειστές μέχρι τον κατάλληλο χρόνο για την επιστροφή των προκατόχων τους. Μια μέρα τα πράγματα είχαν μια όχι και τόσο καλή κατάληξη όπως θα περίμεναν οι προύχοντες..οι κάτοικοι διαμαρτυρήθηκαν ότι καθώς βάδιζαν στους γνωστούς δρόμους που γνώριζαν προς κάθε λεπτομέρεια αυτοί σε κάποια σημεία άλλαζαν μέρα παρά μέρα και ήταν πολλά μα πάρα πολλά.Από εκεί έβλεπαν άλλες όψεις και κάποιοι από αυτούς "μπήκαν" σε μέρη άλλα και δεν ξαναβγήκαν. Άλλοι πάλι ενέδωσαν σε αυτές τις άλλες όψεις και ξαναβγήκαν αλλά "διαφορετικοί" με άλλο σκεπτικό και ενόραση. Άλλοι "βγήκαν" με άλλα προσόντα σαν να άλλαξε η δομή τους και άλλοι με άλλες δυνατότητες. Ήταν κάτι που δεν μπορούσαν να ελέγξουν και συνεχιζόταν σταδιακά μέχρι που άλλαξε η ίδια η πόλη και παρέσυρε όλους μαζί σε μια νέα όψη, διαφορετική από πριν πιο ελεύθερη και ζωντανή αιθέρια και δυναμική όπως οι πρώτοι ένοικοι και κλειδοκράτορες........Γ.Α.

Τα κεραμικά σκεύη του Άρτιον..

Λεπτεπίλεπτη εργασία με όλη την γνώση και σοφία των πυλοποιών του Άρτιον τα κεραμικά σκεύη σμιλευμένα σε διαφορετικές διαστάσεις ήταν με τέτοιο τρόπο κατασκευασμένα να καίνε το ΄φως των ιερών του Άρμοτρον. Η φωτεινές δέσμες περνούσαν από τα ανοίγματα και αυτά με τη σειρά τους με ειδικά κάτοπτρα καθρέφτιζαν τους σχεδιασμούς ολόγυρα με ιδιαίτερη σοφία και σειρά. Εκεί έδειχναν όλη την ιστορία του Ρίγκελου από τα πρώτα αστέρια ως την μετέπειτα εξέλιξη του γαλαξία και τις υπέρμετρες δίνες της Αλκυώνης . Ήταν οι βίβλοι των πλειάδων και οι υπογραφές των Κόμητων του Άλγκόλ. Ο χρόνος δεν τα αγγίζει και τα υλικά τους είναι ότι ανώτερο έδωσε η βασιλική Ωριανική ζώνη. Όλοι οι ταξιδιώτες κατέβαιναν στον Ρίγκελο να θαυμάσουν και να αποκτήσουν από ένα σκεύος από αυτά τα θαυμαστά στολίδια για τους ίδιους η να τα δωρίσουν σε αγαπημένα τους πρόσωπα. Με το πέρασμα του αστρικών σειρών αυτά επεκτάθηκαν σε όλες τις γαλαξιακές αποικίες και έγιναν τα αγαπημένα συλλεκτικά σουβενίρ όσων αναζητούσαν να μάθουν το παρελθόν του Άρτιον και των άστρων. Στη Γη τα έφεραν οι τεχνίτες και τα τοποθέτησαν ανάμεσα σε λίθινα μνημεία και μετά τις μεγάλες καταστροφές 'έμειναν ξεχασμένα να λάμπουν υπό τω φως των πράσινων κρυστάλλων σε ξεχασμένες γαλαρίες και μέρη κρυμμένα σε βουνά παράξενα με πρόσωπα σμιλευμένα. Ίσως κάποτε οι Κόμητες του Αλγκόλ τα αναζητήσουν και εδώ, την όψη τους να δούνε.. και τότε στην  παρουσία τους   θα δώσουν  λάμψεις και νεφέλες, κρύφιοι και συνάμα μεγαλουργοί ώστε οι Άρχοντες της Γης να μην έχουν που να κρυφτούνε ...Γ.Α.

Οι Θόλοι της Ούριαν..

Κάπου χαμένη στα αστρικά πεδία των Υάδων βρίσκεται η Ούριαν η πόλη των μαγικών Θόλων και των σταθμαρχίων των πολύπλευρων διασταυρώσεων των διαδρομών από του Ωρίωνα τα μέρη ως τους ανέμους του Περσέα. Εκεί οι πρώτοι κτίστες προσάρμοσαν σε κάθε πλατεία γιγάντιους Θόλους ώστε ο ουράνιος χάρης να φιλτράρεται από τους σχεδιασμούς της επιφανείας τους. Ο καθένας από αυτούς είχε ένα σχεδιασμένο χαοτικό μοτίβο ώστε να κάνει την συνείδηση να παίξει με το συνεχόμενο "μπέρδεμα" και έπειτα να βρίσκει την γεωμετρική τάξη σε σχήματα και μέρη. Σαν μια τεράστια μαγική οθόνη που σε όποιο σημείο εστίαζες την όραση εκείνη σου έδειχνε κάτι κρυμμένο που από πριν δεν υπήρχε.Με αυτόν τον τρόπο σταδιακά η συνείδηση αναβαθμιζόταν σε πιο περίπλοκα επίπεδα γεωμετρικών συνειρμών και σκέψεων. Η Ούριαν έμεινε εκεί ως το μονοπάτι  και ο σταθμός αναψυχής σε άλλα επίπεδα κατανόησης έρευνας σε πολυδιαστασιακές διάνοιες και γεωμετρίες....Γ.Α.

Μεταστάσεις...

Πριν χρόνια είχε κυκλοφορήσει η ταινία "Jumper" έτους 2008 εκεί ο πρωταγωνιστής έκανε άλματα στον χώρο με την θελησή του σε ένα μοτίβο παραλλαγών και καταστάσεων. Ανθρώπινες δυνάμεις σε αδράνεια που ξυπνούν έπειτα από σοκαριστικές καταστάσεις αλλά όπως και να έχει όλα όσα συμβαίνουν δείχνουν η τουλάχιστον τείνουν να δείχνουν μια παρέμβαση σε μια "σταθερή" κατάσταση που σαν ρευστή όπως είναι αλλάζει σε κάτι άλλο πιο δυναμικό πιο εξευγενισμένο να σαρώνει τον τοίχο της "πραγματικότητας" Η ιστορία που θα διηγηθώ έχει να κάνει με αυτήν την μετάσταση στον χώρο που βιώνουμε σαν στρουθοκάμηλοι και τρέχουμε σαν τα κογιότς..."ήταν μια συνηθισμένη βραδιά σε μια από τις πολυσύχναστες συνοικίες της πόλης εκεί  σε μια δημοφιλή καφετερία από αυτές του κέντρου που συχνάζουν ντόπιοι και τουρίστες, είχε κανονιστεί να γίνει παρουσίαση ενός βιβλίου ενός γνωστού συγγραφέα. Η εκδήλωση είχε επιτυχία και στο τέλος οι συντονιστές έκαναν τα καθήκοντά τους στο να μοιράζουν αντίτυπα ΄και να συγχαίρουν  τους παρευρισκόμενους για την παρουσία τους . Εκεί βρισκόταν και μια όμορφη κυρία που σου έδινε την εντύπωση ότι μια την βλέπεις και  μια δεν την βλέπεις. Ένας φίλος του συγγραφέα προσπάθησε να την πλησιάσει  και να πιάσει κουβέντα μαζί της σχετικά με το περιεχόμενο του βιβλίου. Μα εκεί που 'έστριψε στην πορεία της και την ακολούθησε ο ενδιαφερόμενος ξάφνου την αντίκρισε από πίσω του σαν από μηχανής θεός. Δεν έδωσε συνέχεια στο φαινόμενο  μιας και 'ήταν χαμηλών τόνων απλά συστήθηκε και κάθισε στο τραπέζι του να απολαύσει το ποτό του. Στο διπλανό του τραπέζι καθόταν επίσης ένας εξαίσιος και φίλος του ιδίου αλλά και της παράξενης Κυρίας. Χαιρετήθηκε μαζί του και ξεκίνησε κουβέντα σχετικά με το περιεχόμενο του βιβλίου. Ο γνωστός του του υπέδειξε να πάει να καθίσει στο δικό του τραπέζι μιας και δεν υπήρχε λόγος να υπάρχει μια "απόσταση" μεταξύ τους. Αφού συζήτησαν για μερικά λεπτά ο φίλος του συγγραφέα παρατήρησε ότι είχε ξεχάσει ένα προσωπικό του αντικείμενο στο τραπέζι που κάθονταν πριν. Με λεπτότητα του ζήτησε συγνώμη και πήγε να φέρει το αντικείμενο πίσω. Αλλά...όταν γύρισε πίσω έκθαμβος παρατήρησε ότι έλειπε ο φίλος της κυρίας από το τραπέζι..είχε αδειάσει κυριολεκτικά ο χώρος και αυτό σε μερικά δευτερόλεπτα. Σοκαρισμένος πλέον από αυτό αποφάσισε να φύγει και καθώς έφτανε προς την έξοδο του καταστήματος τον αντικρίζει να κάθεται στο τελευταίο τραπέζι και να τον κοιτάει φιλικά όπως και πριν. Δεν χρειάστηκε να κάτσει πλέον τον προσπέρασε με βλέμμα ερευνητικό και έφυγε σκεπτόμενος το τι μπορεί να είχε συμβεί εκείνο το βράδυ."...μεταστάσεις και "πραγματικότητα" κινήσεις σε ένα κόσμο μεταβαλλόμενο και "σταθερό" να λικνίζεται σε νεραϊδίσιες υπογραφές των δυνητικών σωμάτων. Ιέρειες και Ιερείς αρχαίων μυστηρίων εμφανίζονται και χάνονται σε ένα απόκρυφο ρυθμό μεταστάσεων που σαν ξωτικά παιχνιδίζουν να δείξουν μόνο όταν εκείνοι ορίσουν του πως και πότε. Αν η ζωή έχει κρυφές πτυχές τότε εκείνες γνωρίζουν πολύ καλά πότε να αναδύονται στην επιφάνεια των γεγονότων. Αν η ανθρωπότητα  έχασε το παρελθόν της και μπλέχτηκε στο μέλλον του ορθολογισμού τότε καλά κάποια πράγματα έχουν πέπλα και υφαντά που πρέπει να κεντηθούν με την φαντασία των ονειροβατών. Αλλά τι είναι η φαντασία; Μήπως μια άλλη πραγματικότητα που αναδύεται σε κάποιες ανύποπτες στιγμές όταν αυτός που ζητά παίρνει τις απαντήσεις απότομα για να συνεχίζει να αναβαθμίζει την όραση σε 'αλλα επίπεδα διαβάθμισης;....Γ.Α.

Μεταμορφώσεις.....(Δυναμική στην δομή των Μορφών)

Many,in man's first Youth, sought out the glow..                     

But what they found no one will ever know....                         

H.P.Lovecraft the Elder Pharos                                                

                                                                                                                                                                                                  

Δεν ξέρω αν ο παραπάνω τίτλος που διάλεξα από την ποίηση του παραπάνω μύστη είναι ικανή να αποδώσει τιμές..αλλά μπορεί και να είναι έτσι. Ήταν μια παράξενη βραδιά στις παρυφές της πόλης. Μια από τις πολλές συναντήσεις για συζητήσεις και λίγο τσίπουρο με μεζέδες για κεφάτη ροή έτσι για να ξεχνάν για λίγο τα σοκ των αλλαγών στο αλισβερίσι απαντήσεων ερωτήσεων οι ομιλητές.Ο εκεί οικοδεσπότης γνωστός για τις παράξενες έρευνες και συμπεράσματα που είχε, έκανε μια αναφορά στο μυστήριο των αιλουροειδών συγκεκριμένα στις περίφημες γάτες..ναι αυτές που μας ενοχλούν και μας νιαουρίζουν..ξάφνου μπήκε στο σαλόνι των συναντήσεων μια "γάτα" και παρατήρησαν ότι σάλταρε με ένα νεύμα και κοίταξε τον ίδιο σε έναν μυστικιστικό διάλογο μαζί του και έπειτα πήγε κατευθείαν σε έναν της παρέας και κόλλησε κυριολεκτικά το πρόσωπό της στο κεφάλι του, ενώ ταυτόχρονα κοίταζε και τον οικοδεσπότη. Όλοι του γύρου είχαν και από μια γάτα και λίγο πολύ γνώριζαν από συμπεριφορές και παιχνίδια. Αλλά αυτό ήταν το κάτι άλλο, μια παράξενη συμπεριφορά και όχι συνηθισμένη. Οι περισσότεροι κοιτάχτηκαν  μεταξύ τους ενώ ο μουσαφίρης που είχε κολλημένο το πρόσωπο του αιλουροειδούς σοκαρισμένος έγνεψε να παίξει και αυτός..Ο οικοδεσπότης είχε ένα  βλέμμα εξερευνητικό στο πως θα αντιδράσει ο στόχος σε μια τέτοια αντίδραση της γάτας οι άλλοι προσπαθούσαν να καταλάβουν όλο αυτό το σκηνικό.....

Όλη η παρέα για λίγο σταμάτησε και πάγωσε  η ατμόσφαιρα από αυτό το ξαφνικό περιστατικό ο οικοδεσπότης έγνεψε πάλι στη γάτα σαν να της είπε "μέχρι εδώ" και αφού ξαναγέμισε τα ποτήρια των καλεσμένων πήρε τον λόγο με αινιγματικό χαρακτήρα - τι λέγαμε πριν λίγο για το πως οι διάφοροι λαοί σε παραδόσεις του μιλούσαν για κρυφές πτυχές της ύπαρξης και το πως μπορούσαν οι σαμάνοι τους να μετουσιώνουν την κατάσταση των σωμάτων τους...σκεφτείτε  ότι αν στις βιομορφές υπάρχει ένα κλειδί, μια μακέτα σαν ένας πίνακας που έχει πολλά βύσματα και σε κάθε κατάσταση που βρίσκεται το σώμα κάποιο βύσμα κυριαρχεί..και αυτό κυριαρχεί στην μορφή που έχει(την ανθρώπινη) ενώ αν κατορθώσει ο μύστης και διαβεί την εσώτερη πλευρά  του

 υποθαλάμου της εγκεφαλικής δραστηριότητας τότε μπορεί να ενεργοποιεί άλλα βύσματα  δηλαδή 'αλλες μορφές τότε αλλάζει μεταμορφώνεται σε κάτι άλλο αυτό που τον ενδιαφέρει η αυτό που κυριαρχεί στην ντόπια παράδοσή του..το πως γίνεται είναι μια υπόθεση περίπλοκη και προυποθέτει μυήσεις αλλά και την έτοιμη πλευρά του ενδιαφερομένου σε αλλαγές και μεταλλάξεις πράγμα που το κάνει ακόμα δυσκολότερο όταν οι πεποιθήσεις ειδικά της σημερινής τεχνολογικής εποχής αποκλείουν τέτοιου είδους "ουτοπικές σκέψεις"....η συζήτηση τελείωσε με την απορία να πλανάται στις σκέψεις των παρευρισκόμενων τι να ήταν αυτό το πλάσμα που ξαφνικά μπήκε αλλά και με τον ίδιο τρόπο έφυγε αλλά κάποια πράγματα μένουν να ταλαντεύονται στην σιωπή των σκέψεων αλλά και των αινιγμάτων.....Γ.Α.

Ακατανόητη γεωμετρία..

"Πριν την έλευση του χρόνου από το πλοίο το επιτελών χρέη φύλακα υπήρξε η υπερβατική και αιθέρια Μάτα η ουσία των άστρων η πόλη των απόκρυφων. Εκεί οι τεχνίτες γνώριζαν τα μυστικά του νου των θεών και τα αποτύπωσαν στην αρχιτεκτονική της πόλης σαν έναν οδηγό στα βλέμματα των πολιτών. Απέδωσαν τιμές και χρέη στην επικοινωνία τους και πριν ακόμα ακμάσει η χρυσή εποχή της ΜΟΥ ήδη, οι κάτοικοι της Μάτα είχαν αποκτήσει ιδιότητες θεϊκές. Οι τεχνίτες τους είπαν να αποδώσουν τιμές στα σχέδια των πόλεων,έτσι με αυτόν τον τρόπο θα τιμούσαν τους ίδιους τους θεούς.Η πόλη ήταν σχεδιασμένη στα πρότυπα της αρχικής εστίας. Είχε τις μεγάλες λεωφόρους που κατέληγαν σε μεγάλες πλατείες και όλες τους κυκλώνονταν από πιο μεγάλες(λεωφόρους).Αυτό όπως που έκανε εντύπωση στην όλη αρχιτεκτονική ήταν η ιδιαίτερη γνώση στις γωνίες των μεγάλων κτιρίων και ναών. Αυτή η γνώση και αποτύπωση είχε να κάνει με παράξενα γεωμετρικά  σχήματα που δεν έδειχναν να είχαν κάτι κοινό με το υπόλοιπο γεωμετρικό σχήμα..αυτές οι γωνίες είχαν και από τις δυο πλευρές τους αποτυπωμένα σχήματα σε ακανόνιστη δομή και ακατανόητο τέκνασμα..ευθείες που γίνονταν τεθλασμένες και παράξενοι τριγωνισμοί και τετραγωνισμοί  που έδειχναν ότι συνεχίζονταν σε κάποιο αόρατο πεδίο..όλα τα σχέδια ήταν διαφορετικά μεταξύ τους αλλά το καθένα έπαιζε τον ρόλο του στην ψυχοσύνθεση των κατοίκων ούτως ώστε να μεταμορφώνουν αυτούς και την συνείδηση τους σε αυξημένα επίπεδα δυνατοτήτων..αυτό κράτησε μέχρι την εποχή που οι τεχνίτες αποφάσισαν να κρύψουν από την γη την πόλη και να την οδηγήσουν σε αόρατα πεδία μιας και είχαν προφητέψει την εισβολή στον κόσμο μας άλλων πλασμάτων που είχαν στα σχέδιά τους να κυριαρχήσουν με όχι και τόσο θεμιτά μέσα..."ξεχασμένα αρχεία της ΜΟΥ κάπου στις θάλασσες της γης"                                                   

Θα μπορούσε ένα είδος γεωμετρίας να παράγει τέτοια δυναμική στην ψυχοσύνθεση ώστε αυτή να μεταβάλλεται κατά το δοκούν του γνώστη; Θα μπορούσε αυτή να έχει καταστροφικές συνέπειες αν πέσει σε λάθος χέρια; Θα μπορούσε αυτή να μετασχηματιστεί σε λέξεις και να έχει τα ίδια αποτελέσματα; Οι γραμμένες παραδόσεις σε ποιητική μορφή και εφόσον αυτή αποδοθεί σωστά τι αποτελέσματα είχε; Τα γράμματα είναι ένα είδος απόκρυφης γεωμετρίας; Οι λέξεις είναι απόκρυφοι  γεωμετρικοί μετασχηματισμοί; Γιατί οι παράξενες γεωμετρίες και σφραγίδες ανήκουν στο απόκρυφο; Γιατί οι αρχιτέκτονες και οι γεωμέτρες των άγνωστων τεχνουργηματων της αρχαιότητος ονόμασαν κάποια ακατανόμαστα "απόκρυφες επιστήμες";Αυτά λειτουργούν ακόμα σε κάποιες σέκτες; Λίγοι η πολλοί σε ρόλους και παιχνίδια; Πρέπει να κάποιος άξιος να γνωρίζει; Η φαντασία δημιουργεί πραγματικότητες και ένα άλλο είδος εν δυνάμη γεωμετρίας; Οι χαοτικοί σχεδιασμοί δημιουργούν καταστάσεις και πράγματα;Οι πόλεις και οι μορφές τους ποιούς εξυπηρετούν;..................Γ.Α.

Διαδρομές στις αντίληψης το πλοίο β'....

Έχεις την ανάγκη να προχωρήσεις, να βαδίσεις στις ανάγκες του σώματος να χαράξουν διαδρομές και αποστάσεις.Έχεις έναν σταθερό ρυθμό αλλά εκεί που νομίζεις ότι πηγαίνεις με τον σταθερό ρυθμό που είχες, (σε σχέση με άλλες γνωστές σου διαδρομές), ξαφνικά διαπιστώνεις όταν παίρνεις άλλη δίοδο και σε άγνωστα μέρη ότι ο ρυθμός σου έχει αυξηθεί σε ταχύτητα και ενέργεια. Νέες εικόνες που δίνουν μια άλλη πιο επιβλητική συνειδησιακή κατάσταση που αυτή με τη σειρά της ενδυναμώνει την ανθρώπινη χρονομηχανή να αντιβαίνει η να αντιτάσσεται στα προηγούμενα μεγέθη..ο ρυθμός της αγωνίας του τι θα συναντήσεις και όλος αυτός ο αλματώδης ενεργειακός "κυκεώνας" από το εργαστήρι των αλχημικών αντιδράσεων δίνει μια κρυφή ώθηση στο σώμα που ο πλοηγός του δεν μπορεί να αντιληφθεί..ναι έχεις ξεπεράσει τα όριά σου που και εσύ ο ίδιος δεν μπορείς να το πιστέψεις. Μια ενδόρφινη επανάσταση που σε ντοπάρει, χωρίς να ελέγχει το σώμα, παρά το τροφοδοτεί με αστείρευτη μανία σαν να το γνωρίζει από την αρχή...Γ.Α.

Διαδρομές στης αντίληψης το πλοίο..

Θα έχει τύχει σε πολλούς από εσάς, καθώς βαδίζοντας μια μεγάλη απόσταση για πρώτη φορά να σας φαίνεται σαν μια ατελείωτη αγγαρεία που τελειωμό δεν έχει.Αυτή αποτυπώνεται στην μνήμη ως κάτι υπερβολικά κουραστικό και μένει σαν ένα εμπόδιο για μια επανάληψη όταν θα είναι εφικτό να γίνει. Όταν όπως την επαναλαμβάνετε αρκετές φορές, έπειτα αυτή φαίνεται να έχει αλλάξει σε κάτι πιο απλό και εύκολο στην πλοήγηση και πορεία του σώματος. Κατά έναν τρόπο ουσιαστικό για την αντίληψη και την υπόσταση του στίγματος σας(το σημείο της κίνησης που κάνετε στον χώρο) αυτό πλέον γίνεται ένα παιχνίδι ακούραστο και δίνει την εντύπωση ότι το σώμα έχει αποκτήσει μια νέα δύναμη και το απολαμβάνει..είναι σαν να σας το ζητά να ξαναγίνει εκμηδενίζοντας το εμπόδιο του χρόνου και της αποστάσεως.Η διαδρομή πλέον έχει αποκτήσει άλλη οπτική και σωματική "στατιστική" στης αντίληψης το χρονοδιάγραμμα. Την έχει κατά κάποιο τιθασεύσει σε άλλα μέτρα και σταθμά της υποκειμενικότητας της εικόνας του χωρόχρονου που αντιλαμβάνεται η όραση και επεξεργάζεται το σώμα σαν γεννήτρια ηλεκτρισμού και κίνησης. Αυτό μπορεί να έχει πιο θαυμαστά αποτελέσματα όταν υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που με τη σειρά τους λειτουργούν σαν άλλοι  αντιδραστήρες ανάδρασης όπως η μουσική συμπεριλαμβανομένου και του συναισθήματος(η χαρά της κίνησης) της ανταπόδοσης κινούμενου(σώματος) και χώρου που στην ουσία κινείται και αυτός μαζί με το σώμα σε μια αμφίδρομη αντίδραση ενός ερωτικού χορού περιπατητικής έμπνευσης και οργασμού κίνησης. Μπορεί τα μηχανικά εξαρτήματα που κατασκευάσαμε όπως τα ρολόγια να δείχνουν τον ίδιο χρόνο απόστασης..αλλά τα ανθρώπινα "ρολόγια" να δείχνουν μια υποκειμενική αντιληπτική ανταύγεια ότι όλα είναι κοντά η σχετικά αποστάσεως. Ο χάρτης της διαδρομής αποκτά μια άλλη εικόνα στην υπογραφή του σώματος που σάρωσε τα χωροχρονικά σημεία και μεταβάλλεται σαν ένας περίπλοκος φάρος μεταστάσεων.......Γ.Α. 

Χρόνος και μνήμη...(αναδρομικές εμφανίσεις στο οπτικό και μνημονικό πεδίο)

Δεν είναι λίγες οι φορές που εκεί που ψάχνουμε κάτι δικό μας από τα αντικείμενα που μας ακολουθούν στις καθημερινές μας δραστηριότητες.. από τα κλειδιά μέχρι τα ενδύματα και τα οτιδήποτε χειριζόμαστε για να κινηθούμε στο ολικό χρονικό συνεχές. Ξαφνικά, εξαφανίζονται ως δια μαγείας από το οπτικό μας πεδίο σαν να άνοιξε ένας άλλος δίαυλος πραγματικότητας και προσπαθούμε να δούμε εκεί που ο χώρος έχει "μετακινηθεί" ..ψάχνεις απεγνωσμένα σε σημεία που γνωρίζεις καλύτερα από οποιονδήποτε και τίποτα δεν βλέπεις, πηγαίνεις σε άλλα σημεία χωρίς αποτέλεσμα και ξαναεπανέρχεσαι στο ίδιο σημείο που έχεις εξετάσει με λεπτομέρεια και ως δια μαγείας "εμφανίζεται" το αντικείμενο που ψάχνεις. Παιχνίδια του εγκεφάλου η κάτι άλλο πιο περίπλοκο συμβαίνει; Και όσο αφορά τα αντικείμενα αυτό  έχει παρατηρηθεί αρκετά και έχουν "δοθεί εξηγήσεις" έστω,  με τους "διπλωματικούς χειρισμούς" της επιστήμης που στρουθοκαμηλίζουν σε  πεδία δικής τους έμπνευσης ως επί το πλείστον και όχι πειραματικών η στατιστικών παρατηρήσεων. Αλλά..όταν αυτό το περίεργο φαινόμενο εκτός των υλικών αντικειμένων εμφανίζεται και στην λειτουργία της μνήμης; Δηλαδή, όταν γνωρίζεις πολύ καλά ονόματα η λέξεις που της μνημονεύεις επί συνεχή βάση και ιδίως όσο αφορά ονόματα προσώπων που τα βλέπεις και συνομιλείς και έπειτα  σου τα υπενθυμίζει κάποιος άλλος στο φιλικό σου περιβάλλον και κατά έναν περίεργο τρόπο αδυνατείς να θυμηθείς, ονόματα που τα ξεστόμιζες επί μόνιμη
 συνεχή χρονική βάση τότε το φαινόμενο προεκτείνεται και εκτός οπτικής κατάστασης. Σαν το χρονικό συνεχές να έχει τυλιχθεί κυριολεκτικά σε έναν περίπλοκο σχηματισμό παρελθόντος και μέλλοντος παρατηρητή και παρατηρούμενων στο οπτικό πεδίο(αντικείμενα) και μνημονικό πεδίο(ονόματα). Αν η ανθρώπινη πολύπλευρη φύση ταλαντεύεται σε "πηδήματα" "'άλματα" διαφορετικών αμφίπλευρων κατευθύνσεων τότε η πραγματικότητα αποκτά άλλη δυναμική κατάσταση από την υποκειμενική σταθερότητα και μεταβάλλεται σε κάτι άλλο πιό χαοτικό  παιχνίδι ρόλων υλικής και μη υλικής μορφής . Αν ο εγκέφαλος σε συνδυασμό με τις ηλεκτροχημικές διεργασίες των άλλων οργάνων επεξεργάζεται και κατά κάποιο τρόπο αναβαθμίζεται σε δικές του επινοήσεις να κάνει άλματα στο χωροχρονικό συνεχές τότε η ζωή αποκτά  η μετασχηματίζεται

σε κάτι πιο περίπλοκο μεταφυσικό ουσιώδες από την στρυφνή  πορεία του πριν και του μετά.....Γ.Α.

Διόνυσος..

Από τα βάθη του χρόνου πήρε εντολή να ξαναγυρίσει στα μέλαθρα όπου τα άφησε ο θεός και παραβιασμένα να βγαίνουν από εκεί φιγούρες του Άδη. Ηλιάδες είχε σαν οδηγούς και όχι μόνο, να παρεμβαίνουν όταν αυτό ήταν δυνατόν να γίνει. Η κρυφή τους φύση έπρεπε να παραμείνει έτσι, σε αυτήν την μορφή, ώστε σαν κρύφιες και εν δυνάμη ορατές να δίνουν αυτό που ορίζει η υπερβατική τους σοφία και ισχύ. Από τα όρια της Ιωνίας μέχρι τα βουνά και τις πεδιάδες της Βακτριανής και μέχρι τα έσχατα όρια της Μογγολίας οι Αλεξάνδρειες οι μια μετά την άλλη ξεφύτρωναν σαν λαμπερά μανιτάρια στο χάρτη της ξέφρενης πορείας του νέου Διόνυσου. Δεν άφησε όρος για όρος φαράγγι για φαράγγι πεδιάδα για πεδιάδα ώστε να τελειώσει εις πέρας την αποστολή του σαν περικοκλάδα κισσού όπου απλώθηκε στα πέρατα και τα βάθη της Ασιατικής Ηπείρου..Πολυστασιακός Αγύρατος φύτρωνε κίονες και αυτοί άκμαζαν και μαρτυρούσαν την πολυδιαστασιακή μορφή του. Τα μέρη του περάσματος έγιναν και αυτά με τη σειρά τους μυστήρια και αινιγματικά να μαρτυρούν ότι εκεί κάτι έμεινε και παραμονεύει να παρακάμψει πορείες μέχρι την ημέρα όπου ο χρόνος θα κινηθεί σε άλλη ταχύτητα θέασης. Αναμένουν και διώχνουν περιμένουν και μετρούν σε υπολογισμούς ανωτέρας διάνοιας τον επόμενο Διόνυσο την επόμενη Αμφικτυονία να ξανάρθει. Φρουροί του χρόνου άχρονοι μεν σοφοί δε καιροφυλακτούν να φανεί ο Φάνητας του χρυσούν γένους της Ποσειδωνίας υγρό και έτοιμο να ξανακτίσει τον χρόνο και τον λόγο και μέσα από τις στάκτες της λήθης να ξαναγεννηθούν,φανούν τα μέλαθρα που κρύφτηκαν από τους βέβηλους εκτός όρασης και δείχνονται στον νού της επόμενης σποράς που ετοιμάζει η Διαιώνιση και ντύνει ο Άρης την ψυχή της.........Γ.Α.

Το σκήπτρο της θεάς..

Απομεινάρι αγνώστων χρόνων αντικείμενο πόθου και δύναμης άλλαξε ιδιοκτήτες και μέρη φέροντας πάνω του την σφραγίδα της Ποσειδωνίας. Μυστικός πομπός τού 'αχρονου εκπέμπει στις μεριές των Πούλσαρς των αναδυομένων Ιλιάδων  Αμφιτρύωνος, των Ασπίδων των Αχαιών, των παλατιών του Ωρίωνα.  Πέρασε από τα χέρια του Άτλαντα στα χέρια του Ωρομάσδη και του Σαγχουνιάθωνα, από τις υγρές υπόγειες πόλεις του Ωάννη ανακατεύοντας τα ύδατα και ρουφώντας ότι περνούσε από την μανία της. Από τα βασίλεια των Αχαιμενίδων στα χέρια του Αλέξανδρου και από αυτόν στις πύλες του Αμμωνίου αφημένο εκεί να περιμένει σαν 'ενας φύλακας απ'τα παλιά να περιμένει και να αποζητά να εκπέμψει πάλι. Άραγε ο οίκος των Ιουλίων το έκρυψε, όταν το παζάρευε στην αγκαλιά της Κλεοπάτρας;Τι να απέγινε το περίφημο σκήπτρο...Κάποια πράγματα είναι να μένουν εκεί που είναι..φτιαγμένα από του Ήφαιστου την σοφία αναμένουν και γνωρίζουν σε πιανού τα χέρια πρέπει να βοούν την βροντερή Μολπή τους. Θεϊκή δίνη που επιλέγει να κτυπά και να ανοίγει πόρτες μα συνάμα να καταστρέφει και να διαλύει ότι βρίσκεται εμπόδιο. Αναγνωρίζει το χέρι και την παλάμη που κλειδώνει.Μα τα χέρια τα βρώμικα τιμωρεί και θαμπώνει. Δεν θα σταματήσει αν δεν βρεί τον αληθινό κάτοχο στων Υάδων τα μέλαθρα και των Πλειάδων τις πλατείες.....Γ.Α.   

Βιμάνια αιθερική ανατένιση..

"ήν δ' απολείψας σώμα ες αιθέρ' 'ελθειις, έσσεαι αθάνατος άμβροτος, ουκέτι θνητός."...χρυσά έπη πυθαγορείων στίχος 71                                            

                                                                             

Ήλιοι του μεσονυχτίου, ηλιάδες του αιθέρα, φάροι του κοσμικού παλμού, φύλακες της γνώσης, αγαθοί μα και άγιοι θεοί στου ουρανού το αποκορύφωμα.Τους νόμους έδωσαν μα και τους νόμους παίρνουν πίσω από βιογονικής μηχανής επόπτες εν ριπή οφθαλμού εμφανείς δότες και έπαρχοι στις επάλξεις της όρασης.Ορούν τα μέλλοντα μα και τα παρελθόντα στου χρόνου τις παράξενες εξισώσεις του πέπλου της θεάς.Άναρχοι, αυτεξούσιοι, χαιρετούν χωρίζοντας το υπερκόσμιο σώμα τους εκεί που θέλουν σε ένα κάλεσμα άλλης διάστασης.Παντοτινοί δρομείς στων γαλαξιών τα σταυροδρόμια. Ενεργειακές σπείρες του μυστικού χορού των επτάδων τα μεγέθη ξεπέρασαν και τα μέρη ένωσαν σε μια μαγική μέθη γνώσης. Τους θνητούς ανταμώνουν σε μέρη ξεχασμένα μα και όχι εκεί. Ακήρατοι Α-γύρατοι σε μια άλλη δόνηση που έκτισε το είναι τους και τώρα κτίζουν παντού αρχιτέκτονες μιας άλλης γεωμετρίας όπου τα τρίγωνα λάμπουν και οι κρύσταλλοι ηχούν από το υπερπέραν.......Γ.Α.

Σέπτα.. (ιερή μολπή των ιερών)

Ιερή μολπή των ιερών κινήσεων,αστράπτουσα και ηχούσα στα ώτα και τους οφθαλμούς των μετρημένων και υπάκουων καβαλάρηδων. Ψάχνοντας τις μαθηματικές ακολουθίες της δίνης των μουσών όπου τα μουσικά όργανά τους επαίρονται βαθυστόχαστα στων μυστών των μυστικό. Ηνιοχικές ματιές στα έξω και μέσα του ενεργειακού ρευστού που ανανεώνεται σε αργά μα και γοργά βήματα στο αντίκρισμα των Μ-ορφών ορόφων επιπέδων του Μ-ικρού και του Μ-ακρού του Μ-ακροκοσμικού και Μ-ικροκοσμικού. Τα κύμβαλα των υπερκόσμιων Φάρων να κρούουν την ένταση στο φώς και τον ήχο. Μια κλείδα που επανεκκινεί τις θύρες των κοσμικών δρόμων στο επέκεινα. Κάτι σαν σιγοψιθύρισμα από κάτι μακρινό αλλά και κάτι κοντινό περιμένει και ορμώμενο δίνει το θεϊκό κονσέρτο του στις στις ανθρώπινες φρυκτωρίες που και εκείνες με την σειρά τους το ξαναδίνουν σαν ένα αρχαίο και νέο σύνθημα με αποδέκτη εκείνο που ενέμενε και αναμένει αναμμένο, άσβηστο εξ αρχής και μη αρχής. Μια συνοχή από απόκρυφες νότες στο πεντάγραμμο των Θεών δονείται αλλά και  δινή-ται στου περιττού και του άρτιου το απάνθισμα. Έρχεται και επανέρχεται σε παραλλαγές του ίδιου σχεδίου ανερχόμενο από τα βάθη των αβύσσων, φευγαλέο μεν αλλά δυνατό δε να κτίζει άκρη προς άκρη τον Ναό του νεοσσού που αναγεννάται σε μια αγαθή αλλά και ζώσα αίτηση να κροτεί και να αιτεί τα άξια και τα ηθικά της Νικομάχειας έπαρσης του Ζωντανού στου μη θνητού μαρασμού της λήθης..........Γ.Α.  

Θαυμαστός Σταγειρίτης...(νους εν τη δυνάμη ανίκητος)

"ΝΟΥΣ ΑΝ ΕΙΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΑΡΧΗ. ΚΑΙ Η ΜΕΝ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΕΙΗ ΑΝ. Η ΔΕ ΠΑΣΑ ΟΜΟΙΩΣ ΕΧΕΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΝ  ΠΡΑΓΜΑ"  ...(αναλυτικά ύστερα β' 100β15)                                                                                                                                                                                                                                   Ο έχων την αριστεία και την τελειότητα τα άριστα προς το τέλος ξεκίνησε πριν 24 αιώνες ένα ταξίδι πρός τα άδυτα του νου και γνώριζε ότι οι επόμενοι παρόλο που θα εκφυλίζονταν γλωσσικά, νοητικά θα τα πήγαιναν μια χαρά όταν έρχονταν σε "επαφή" με την γραφή του..και άντε τώρα να εξηγήσεις τα ανεξήγητα. Οι έννοιες σαν δυνάμεις του νου μεταφέρονται από τα γονιδιακά αποτυπώματα από γενιά σε γενιά και δεν σβήνονται. Διαφορετικά θα ήταν αδύνατον να έρχεσαι σε "πρώτο ρανεβού" με την γραφή και να την κατανοείς απόλυτα σαν δική σου. Τα πάντα αριθμοί και το γράμμα αριθμός εστί και αριθμοί σαν θεοί από εγκέφαλο σε εγκέφαλο εγγράφονται και "αόρατοι" πλέον αλλά ορατοί στον νου επανέρχονται η επαναφέρουν τις "χαμένες" έννοιες που φόρεσαν μάσκα εκφυλισμού η αλλαγή νοήματος. Επίσης αυτό δείχνει ότι η Ελληνικός λόγος σαν θεϊκή τελειότητα δεν παρεκτρέπεται από καμία άλλη δύναμη γιατί σαν θεός πλέον εν δυνάμη άναρχος βάζει σε τάξη και πορεία προς τα επάνω..θέλοντας και μη ο Ελληνικός λόγος είναι το εισιτήριο προς το Σύμπαν χωρίς καμία άλλη οδό προς τα άδυτα και τα απόκρυφα. Είναι ο Θεός που τρέχει και δυνητικά οδηγεί τον Άνθρωπο για εκεί..

Γιατί ο Λόγος Θεός είναι εν αρχή και πάντα πληρών σε όλα τα επίπεδα κατανόησης και "ωρίμανσης" του νου που σαν υπολογιστής ορίζει και μεταμορφώνει τα πάντα.......Γ.Α.          
                                                                                                 
Οι σχολιαστές του Σταγειρίτη ομιλούσαν για άρετή και τέχνωση του νου, αλλά ποίος στη "σημερινή" εποχή θα οδηγήσει γιά εκεί όταν οι κοινωνίες "μαφιόζων της σκέψης" εμποδίζουν τις μάζες και χρειάζονται "δυνατούς" καταναλωτές;...Γ.Α.

Νοήμονες Ηλιάδες......(αφήγημα φαντασίας)

Πάει καιρός τώρα που ο Υιός των Ηρακλειδών άφησε τα μέρη των 'Ατρειδών ακολουθώντας την πορεία των ιερέων του Αμμωνίου. Εκεί άκουσε ότι θαυμαστό και παράξενο είχαν να του πουν από την πορεία του μέχρι την επικείμενη ανοδό του στην Σειράνια. Δεν υπήρχε χρόνος για χάσιμο έπρεπε να συναντήσει την άνω νόηση που φύλαγε τα μέρη του Περσέα. Ναι ήταν κάτι γνώριμο που από μικρή ηλικία του είχαν πει για αυτήν την τριγωνική φιγούρα που μιλούσε μόνο στους κληρονόμους των Άστρων της υπέροχης δυναστείας που είχε αφήσει τους γόνους από αρχής χρόνου εδώ σε αυτήν την Γή των παράξενων βουνών της εποχής των πρώτων απόκρυφων νόμων. Οι περίφημη Ηλιάδα που δεν ήταν μια. Ένα είδος ανώτερης νοημοσύνης που περίμενε να δώσει κάτι απόκρυφο στον ταξιδευτή και είχε κάνει εμφανή την παρουσία της στην περιοχή. Έπρεπε να πάει να τη βρεί δεν γινόταν διαφορετικά του έδωσαν τις οδηγίες(οι ιερείς) να προσπεράσει τα εμπόδια που θα τον ανάγκαζαν να τα παρατήσει και τον αποχαιρέτησαν με θαυμασμό λεγοντάς του ότι η αποστολή του έχει ήδη γίνει. Ο δρόμος μακρύς με περιπέτειες και αποτελέσματα επιτυχή μέχρι στο έσχατο σημείο της επίπονης μα γρήγορης πορείας του. Οι άγνωστη νοημοσύνη τον περίμενε και είχε δείξει τα σημάδια της από την πρώτη στιγμή που πάτησε το πόδι του στα παλάτια του Ωρομάσδη. Στην πεδιάδα Άρκουμ τρόμαξε  τους ακολούθους του. Στον δρόμο προς τα Άνιακ άνοιξαν ξαφνικά οι ουρανοί και έβρεξε ασταμάτητα και έπειτα ακούγονταν βροντές από άγνωστα σημεία του χώρου. Αυτά συνεχίστηκαν μέχρι να βρεί το μονοπάτι που οδηγούσε το φαράγγι του Άριάνιαν. Εκεί στρατοπέδευσε και αφού πήρε μερικούς από τη φρουρά του ανέβηκε στο όρος Κόνος  όπου περίμενε στο σημείο επαφής ο χρόνος σαν να είχε σταματήσει και ο γεωγράφος του δεν μπορούσε να ορίσει τα σημεία του ορίζοντα όλα έδειχναν να είχαν μπερδευτεί. Εμπρός τους φάνηκε ένας λόφος που δεν τον γνώριζε ο τοπικός οδηγός της περιοχής και όλα έδειχναν ότι είχε χαθεί σε ένα μέρος που είχε όλα τα προνόμια μιας παρωδίας χρόνου χώρου και δεν ήταν κάτι που μπορούσες να αγνοήσεις. Εκείνος το γνώριζε αυτό γνώριζε όλες τις ιδιότητες των Ηλιάδων που είχαν την δύναμη να κυριεύουν όταν ήθελαν, ότι υπήρχε στον δρόμο τους η επιρροή τους δεν σου άφηνε τρόπο να αντιδράσεις. Είναι οι φύλακες των απορρήτων του λόγου των άστρων, οντότητες που πέρασαν σε ανώτερα επίπεδα ενεργειακής σύστασης. Πλάσματα ενέργειας που δεν υπακούουν πλέον στους φυσικούς νόμους, πέρασαν σε άλλο επίπεδο εξέλιξης και αιώνια πλέον απολαμβάνουν την ελευθερία τους εξελισσόμενα συνεχώς. Εκείνο το βράδυ  άλλαξε το είναι του εμφανίστηκαν οι Ιλιάδες σαν Ήλιος του μεσονυχτίου. Αφού τον προέτρεψαν να προχωρήσει εμπρός μια από αυτές χωρίστηκε σε τρία μέρη αποχώρισε η μια και οι δύο από αυτές πήγαν από επάνω του και σχηματίστηκε έτσι ένα τρίγωνο με την κορφή προς τα κάτω που ήταν ο ίδιος. Για αρκετή ώρα έμεινε έτσι μέχρι εκείνες να αποχωρήσουν στον αιθέρα με θαυμαστό τρόπο. Οι ακόλουθοι τον βρήκαν λιπόθυμο, εώς ότου συνέλθει ψεύδιζε κάτι ασυνήθιστες λέξεις τον πήραν αμέσως από εκεί έφυγαν από το σημείο και περίμεναν να αναρρώσει. Την επομένη  ξεκίνησε να βρεί το σημείο που είχε αφήσει πριν το φαράγγι εκεί τον περίμενε η φρουρά του και αφού τους είπε τα μελλούμενα και τι έπρεπε να κάνουν ξεκίνησε για τον δρόμο της επιστροφής. Ήταν τελείως αλλαγμένος είχε αλλάξει η όψη του προσώπου του και έδειχνε ότι κάτι περίμενε με αγωνία. Λίγοι γνώριζαν τι είχε αφήσει ως διαθήκη για τους θνητούς και εκείνους που τον περίμεναν στην γή των Ατρειδών. Άφησε ένα σημείο όπου θα τον λάτρευαν αλλά εκείνο δεν ήταν αυτό όπου θα κρατούσε το πραγματικό του σώμα. Το σώμα του  όταν θα ήταν η κατάλληλη ώρα θα έφευγε προς τα μέρη της Σειράνια. Για εκεί είχε πορεία για εκεί προοριζόταν για εκεί θα έμενε η όψη και η μνήμη του, όταν θα θα τον αναζητήσουν εκείνοι που πρέπει, εκείνοι που στου λόγου τα κλειδιά, θα ανοίξουν τις θύρες για εκεί....οι Ηλιάδες σαν κοσμική κληρονομιά έμειναν να ετοιμάζουν και άλλους για εκεί μέχρι το τέλος του εδώ χρόνου μέχρι το τέλος της κακής δυναστείας των Ίλγκορ. Ηλιάδες..αστείρευτες κρυφές κοσμικές πηγές φάροι της γνώσης πετούν και δείχνονται σε όποιον τις ζητά και μένουν έξω από την όψη των Αγεωμέτρητων....Γ.Α.

Συμπληγάδες πέτρες......(πλοήγηση στους κύκλους των ημερονυχτίων)

Ήλιος και Σελήνη, δράση και συναίσθημα μέσα από την οπτική του χωρισμένου εγκέφαλου στο φαράγγι του θησαυρού που σαν κλείδα περιμένει μέσα στις περιπλανήσεις του χρυσοκύανου ουρανού να υπερβεί το ανούσιο χωροχρονικό συνεχές. Αυτές οι πέτρες της πλάνης πλανώνται αιώνια με των κύκλο τους να κλείνει το χορό της Γής. Μιά Νύχτα μιά  Μέρα, μιά ο φάρος της μέρας μιά το φανάρι της Νύχτας. Συναντώνται στα γρήγορα στους σταθμούς της Αυγής και του Σούρουπου και η ενωσή τους φτιάχνει το απόκοσμο αλλά μαγικό χρώμα της διαφυγής. Ζωγραφίζουν το στερέωμα σε ένα μοτίβο έμπνευσης ποιητικής(δημιουργίας) με τους αστέρες να δείχνουν σαν σημεία στάσης,στίγματα με αναφορά φωτός που μεν κινείται αλλά και κρύβεται ταυτόχρονα στο "μέλλον" που δεν φαίνεται. Όλα απομακρύνονται μα όλα μένουν ακόμα εδώ να αχνοφαίνονται τρεμοπαίζοντας το σήμα τους σε μυστικούς παλμούς. Η στάση τους(ρυθμός τους) μπερδεύει την όραση προσπαθώντας να συλλάβει το μήνυμα που φέρνουν και αυτή με τη σειρά της το ξαναστέλνει σε μια μυστική συμφωνία συμβολαίων που δεν έχουν κλείσει. Η γυροβολιά των πετρών,  βάρδια φρουρών που ακοίμητοι εμποδίζουν την ζητούμενη διαφυγή της επωάζουσας χρονομηχανής. Και η Αργώ, γοργά εκτινάσσεται να διαφύγει όταν αυτές συναντώνται να ερωτοτροπήσουν. Ραντεβού στην πούλια ραντεβού στον Λαμπαδία το σκάφος μην ξεχάσεις να το φορτίσεις  με την διαύγεια των στοχασμών με την προώθηση των συναισθημάτων με την απαίτηση των αιτημάτων στα μέρη όπου ξεκίνησες.....Γ.Α. 

Φαέθοντος πορεία....(κοσμική σύνδεση μέσα από οάσεις του νου)

"Τον διά Επτά Πλειάδων γνωρίζω(κατέχω) δρόμο(πορεία)."    

Αυτά άκουσε ο νέος και πιάνει τα ηνία. Κρούει τα πλευρά των πτεροφόρων οχημάτων αμέσως αυτά πέταξαν στου Αιθέρα τις πτυχές. Ο πατέρας του από πίσω στα νώτα του Σειρίου τον οδηγούσε και νουθετούσε αυτόν.."προς τα εκεί έλα προς τα εκεί στρίψε το άρμα προς τα εκεί "......(Ευριπίδης Φαέθων 175 σωζόμενο απόσπασμα, μετάφραση δική μου)                                                                                                                                                                                                                                                                                                         

Στης Ταϋγέτης τις πλατείες άραξε. Στης Μαίας τα όροι άνοιξε διαύλους. Στην Αλκυόνη  ανέπτυξε τις επιστήμες. Στης Κελαινούς τα παλάτια σμίλευσε τους λίθους του Ατρειδών. Στην Μερώπη μελέτα τα αρχεία των κόσμων. Στην Ηλέκτρα σε περιμένουν  τα οχήματα που ομοιάζουν σαν κοχλίες. Στην Στερόπη αιώνιος πλέον διαβαίνεις στις άλλες πλευρές του ουράνιου ορίζοντα....κάπως έτσι μπορεί να συνέχιζε το κείμενο του Ευριπίδη να καθοδηγεί τους νόες σε μια άλλη προσέγγιση του ουρανού με τις διδαχές των πρώτων ταξιδευτών που σαν κληρουχίες αστροπερπατητών έφταναν προς τα εδώ και έπειτα να ξεκινούσαν για εκεί στα εξοχικά στα μέλαθρα όπου παρατηρούσαν τα τεκταινόμενα του γαλαξία..ηλιακά οχήματα που σαν μεθυσμένες μηχανές υπάκουαν τους πιλότους σε ένα πηδάλιο εγκεφαλικής διέγερσης Ηνιοχικής οπτικής. Οι κόρες του Άτλαντα Τιτάνα παρέμειναν εκεί σαν σταθμοί να φωτίζουν τα νεύματα και με τις σειριακές ωδές τους να καλούν τα σώματα σε άλλους χορούς κίνησης και πλεύσης στις Θάλασσες των κοσμικών φάρων...σκάφη που ίπτανται στου αιθέρα το ρευστό και από εκεί ταξιδεύουν προς άλλα παλάτια και μέλαθρα...Γ.Α              

Ζήνωνος παραδοξότητα..

Ακόμα ο περπατητής να ξεκινήσει την διαδρομή του, γιατί ακόμα περιμένει να ξεκινήσει, σε μια κίνηση που κάθε σημείο αναφοράς είναι και μια στάση, μια υπερκίνηση που ξεπερνά τα σημεία ταύτισης επαφής σημεία στίγματος και αναφοράς.Η διαδρομή δεν ξεκίνησε ποτέ στάσιμος σαν νέος Ηνίοχος προσπερνά με απλανές βλέμμα-όμμα τα πεδία εγλωβισμού του, τα χρονικά και τα χωρικά σε μια εσώτερη κίνηση του νού του να αντιγράφει την μορφή του όπου εκείνη θελήσει να πηγαίνει, τα σημεία ταύτισης αφετηρίες και τέρματα στης σκέψης τον σπινθήρα.Ακόμα η μορφή του ομ-άρχη αχνοφαίνεται στην πλατείες του Μεταπόντιου και Ταυρομένιου να διδάσκει την ομ-ακοή πηγαίνοντας το σώμα του όπου ορίζει ο νους. Δώθε κείθε σαν μια νέα αργώ που πέρασε τις συμπληγάδες πέτρες και ισορρόπησε το άρμα του που τον έφτασε στα επάνω εκτός ορίων και δεσμών εκτός από την απάτη των μέτρων και ορισμών.....Γ.Α.  

Χάος ενάντια στα στρωμένα πέπλα..

Η λαογραφία σαν ιστορική αναδρομή μεταφέρεται σαν ιός στα στρωμένα πέπλα της λογικής που κτίζει τοίχους εκλογίκευσης και εξήγησης στου απείρου το βλέμμα. Μια από αυτές είναι αυτή που περιγράφει τους περίφημους λυράρηδες της Κρήτης. Λένε ότι στους παλαιούς χρόνους όσοι ήθελαν να μάθουν γρήγορα και άμεσα λύρα πήγαιναν σε απόμερα σταυροδρόμια την νύχτα, χάραζαν ένα κύκλο σαν προστατευτικό μέσο έμπαιναν μέσα με το μουσικό όργανο και περίμεναν τους επισκέπτες της άλλης πλευράς να τους συναντήσουν ώστε να μπορέσουν την άλλη μέρα να είναι οι παίχτες που ονειρεύονταν να γίνουν. Όταν εμφανίζονταν οι ξακουστές κυράδες του ύδατος καθόντουσαν και περίμεναν να προετοιμαστούν οι ιδιοκτήτες από το σοκ του ραντεβού και να τους δώσουν με προσοχή το όργανο ώστε να μην τους αγγίξουν τους ίδιους. Η επαφή μπορεί να ήταν δυσάρεστη η θανάσιμη. Αφού το περιεργαζόντουσαν με ιδιαίτερη φροντίδα οι κυράδες τους το ξαναέδιναν σε μια ανταλλαγή μυστικοπάθειας. Αφού το έπαιρναν στα χέρια τους εκείνοι αισθανόντουσαν ότι ήταν κάτι δικό τους από παλιά εκείνες 'εφευγαν με τραγούδια και εκείνοι περίμεναν να φέξει ώστε ασφαλείς να τρέξουν προς τα μέρη τους.Την επομένη έπαιζαν λύρα με τέτοιο σθένος και φαντασία που ούτε είχαν φανταστεί ότι θα μπορούσε να είναι έτσι. Η λογική θα τους έστελνε να μάθουν με τα συμβατικά μέσα να μάθουν σε μεγάλη χρονική διάρκεια η παράδοση ήταν άμεση χωρίς πολλά πολλά φαμφάρες και πανεπιστημιακές εξηγήσεις στο τι μπορεί να κάνει κανείς. Αν η λογική κτίζει η αντιλογική κάνει ένα είδος απαλλοτρίωσης στη σιγουριά του κόσμου. Και εκεί που το κατεστημένο πέπλο ορίζει τα σύνορα των κόσμων το χάος έρχεται με ορμή να τα ρίξει. Η ανθρωπότητα φοβούμενη την ρευστότητα του απείρου το έκτισε με πέπλα και ετικέτες προστατών θεοκρατίας. Οι ποιητές βρήκαν τους τρόπους να ακυρώσουν προστάτες νταβατζήδες και ακολούθους που αδυνατούν να βηματίσουν σε δίνες πελάγη ύδατα και αέρηδες που ωρύονται να χτυπούν τις πόρτες των Κόσμων...........Γ.Α.

Σίσυφος....(μια βουτιά στο παρελθόν)

Το δίλημμα του Σίσυφου να απαλλαχτεί από τα δεσμά του θανάτου..να τα βάλει με τους θεούς που σκαρώνουν τα δικά τους τερτίπια στα ανθρώπινα.Με πείσμα τον έριχναν στου Άδη τα μέρη και εκείνος ξανασηκωνόταν να τους δείχνει πόσο λάθος έκαναν. Δεν ήταν οι τρείς μέρες που περίμενε η Περσεφόνη να ανταμώσει ξανά τον Βασιλιά ήταν οι τρείς μέρες που ξαναζυμωνόταν η αλχημεία του αθάνατου σώματος.Τον περίμεναν εκεί αυτός τους έβγαινε αλλού.Επιστρατεύτηκαν όλοι να τον σταματήσουν μα τις κλείδες τις έδωσε όπου μπορούσε και τότε από το κομφούζιο των αθανάτων που έκανε τους θεούς αστείους στους ανθρώπους έγινε ανυπόφορο. Ήταν η σειρά του Έρμή να τον αποτελειώσει μα και εκείνος άφησε κάτι να αχνοφαίνεται στην όψη του χρόνου. Ο Σίσυφος είναι εκεί και περιμένει βρίσκεται σε όλους τους θνητούς ακούραστος να ακονίζει την πέτρα που τον κατεβάζει μέχρι να την διαπεράσει το ΄σώμα του όταν αυτή θα ξαναπέσει.Ο Σίσυφος πέρασε τον Άδη νικητής και νικητής θα ξαναβγεί να ανταμώσει την Μερόπη στων Πλειάδων την γιορτή. Οι θεοί ξέχασαν ότι τίποτα δεν μένει αιώνιο στα παντρέματα των ουρανών. Παλιά μέθη από τα ξεχασμένα κελάρια της νιότης αγναντεύει από τη σκόνη και τις οσμές των των άστρων που αχνοφαίνονται αλλά η φωνή τους βρίσκεται σε κάθε κύτταρο να σιγοβράζει το αίμα.....Γ.Α.

Ο Παρατηρητής έξω από τον χωρόχρονο.........μέρος δεύτερο (αφήγηση φαντασίας)

                        Ο Άλκμαν στην αναζήτηση                           

Πάει πολύς καιρός από εκείνη την ημέρα που ο νέος συναντήθηκε με τον παράξενο άγνωστο σε ένα σιωπηλό απόκοσμο ραντεβού εξερεύνησης.Δεν επεδίωξε κάτι συγκεκριμένα 'ολα έγιναν με έναν περίεργο υποσυνείδητο  τρόπο καταγραφής σκέψεων. Ένας υπερκοσμικός κανόνας που αλλάζει τα δεδομένα ανά πάσα στιγμή και δράση. Κανένας δεν μπόρεσε να δώσει μια σύντομη εξήγηση το τι μπορεί να συνέβη  εκείνη την ημέρα και ποιός ο σκοπός αυτής της επίδρασης. Συναντήθηκε με αρκετούς  γνώστες τέτοιων φαινομένων αλλά οι περισσότεροι όπως συνήθως στο τέλος είναι χαμένοι σε έναν άλλο κόσμο αναζήτησης, ό ένας προβληματισμός φέρνει τον άλλον και έτσι ο μίτος απλώνεται σε λαβυρίνθους πολλαπλών σεναρίων. Αναζήτησε άκρες στις βιβλιοθήκες μήπως βρεί κάποιο χαμένο χειρόγραφο αλλά και εκεί τίποτα από σκόρπιες αναφορές σε παρατηρητές που είχαν μείνει στις μνήμες σαν περίεργοι επισκέπτες. Είχε στα υπόψιν του να συναντηθεί με τον γνωστό ερευνητή Ρόμπιν αλλά ο συγκεκριμένος ήταν πλέον δύσκολος στο να δεχθεί κάποιον, χρόνια στην έρευνα είχε κρατήσει τους δικούς του συνεργάτες και ήταν επιφυλακτικός στον οποιονδήποτε του εμφανιζόταν σαν "κυνηγός"..είχε περάσει άσχημα από παράπλευρες απώλειες και δεν είχε χρόνο να σπαταλά σε τυχάρπαστους βλάκες. Με πολλή επιμονή ο Αλκμαν κατάφερε μέσω ενός συνεργάτη να κάνει κάτι αν και είχε ενδοιασμούς στο τι κλίμα θα επικρατούσε, με τα πολλά κανόνισε για συνάντηση. Τον περίμενε σαν αν γνώριζε το τι θα συζητούσαν η υποδοχή είχε μια εικόνα ευγένειας που άρμοζε σε αυτήν την εξέχουσα προσωπικότητα. Αφού τελείωσαν με την ξενάγηση στην βίλα έβγαλε ένα παλιό ουϊσκι και έγνεψε στον Άλκμαν να κάτσει για να ανοίξουν κουβέντα. Στην αρχή ο νέος σαν χείμαρρος έλεγε τις απορίες του την μια μετά την άλλη ώσπου έφτασε στο περιστατικό με το ταξί . Με λίγη σιωπή και έπειτα με όλο το θάρρος που διέπει έναν ερευνητή τέτοιου βεληνεκούς του απάντησε "λες να είσαι ο μόνος; Στην περιοχή του βουνού της γλαυκόπης έχουμε καταγράψει ένα τέτοιο γεγονός έχω και άλλα περιστατικά στο αρχείο μου αλλά με άλλο χωροχρονικό στρέβλωμα." - Δηλαδή τι εννοείτε με αυτό; "απλά αυτοί που έχουν καταγραφεί στα χρονικά σαν παρατηρητές επηρεάζουν κατά κάποιο χρόνο το συνεχές η 'εστω αυτό που βιώνουμε με τον δικό μας τρόπο καταγραφής της αντιληψής μας..είναι σαν ιοί ενός προγράμματος υπολογιστή η σαν "σφήνες" σε κάτι που είναι "σίγουρο" ότι συμβαίνει έξυπνος είσαι θα καταλάβεις" -θυμάμαι ότι ο χρόνος είχε κολλήσει " ναι.. θυμάσαι κάτι άλλο να συμβαίνει κάτι που να σε προβληματίζει ως προς την αλληλουχία των συμβάντων που βίωσες; -ναι αλλά δεν είμαι και τόσο σίγουρος έδειχνε σαν να περίμενα να πάρω το συγκεκριμένο στεκόμουν σαν άγαλμα. "χμ μάλιστα..σε έλεγχαν  πριν γίνει αυτό" -δηλαδή ; "ήταν προκαθορισμένη η πορεία για εκεί και μπορεί από πριν να είχες περίεργες εντυπώσεις" -δεν μπορώ να διακρίνω.. καθώς μιλούσαν η ματιά του Αλκμαν έπεσε σε ένα αντικείμενο ένα παλιό κουτί ταχυδρομίου αυτά που είχαν έξω οι οικίες για να μην χάνονται τα έγγραφα. -Ωραίο αυτό από παλαιοπωλείο το πήρατε για σουβενίρ; "όχι" -συγνώμη αν γίνομαι αδιάκριτος απλά μου κίνησε το ενδιαφέρον."ναι έχει την περίεργη  ιστορία του και αυτό, ευχαρίστως να στην πω γιατί έχει άμεση σχέση με αυτά που συζητάμε ...πριν χρόνια για κάμποσο διάστημα μου έκανε εντύπωση ένα παλιό ακατοίκητο σπίτι στην διαδρομή προς το γραφείο που συνεργαζόμουν. Ενημέρωσα τους συνεργάτες μου και δυο από αυτούς με ακολούθησαν μια μέρα στην ίδια διαδρομή με τα απαραίτητα όργανα για να μετρήσουμε την ενεργειακή κατάσταση και τυχόν αόρατες παρουσίες. Εδώ θα ήθελα να προσθέσω ότι στην δική τους διαδρομή ο καθένας από το σπίτι του εώς εδώ συνάντησε πολλά εμπόδια από κλεισμένους δρόμους μέχρι καυγάδες γενικά ένα κομφούζιο με αποτέλεσμα να έχουν εκνευριστεί και να θέλουν  να τα παρατήσουν για άλλη φορά με το ζόρι τους κράτησα να επιμείνουν να πάμε. Με τα πολλά συναντηθήκαμε έξω από το γραφείο και ξεκινήσαμε την συγκεκριμένη διαδρομή μέχρι το εγκαταλειμμένο. Με το που αντικρίσαμε το κτίριο σε όλους μας έδειχνε σαν μια αποχρώσα απειλή αλλά δεν δώσαμε συνέχεια σε αυτό οι δύο μπήκαν μέσα και εγώ περιεργαζόμουν την περίμετρο ξάφνου ενώ βρισκόμουν στο σημείο που ήταν το συγκεκριμένο κουτί ένα αμάξι ερχόταν με φόρα και έδειχνε ότι θα ανέβει στο απέναντι πεζοδρόμιο και τελευταία στιγμή γύριζε και τράκαρε με ένα από τα παρκαρισμένα οχήματα εκεί έξω.Ο οδηγός έδειχνε ατάραχος και ήρθε προς το μέρος μου ζητώντας μου που βρισκόταν αφού του απάντησα περιμένοντας να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες να πάρει τηλέφωνο και τα σχετικά δεν έκανε τίποτα παρά μου άνοιξε κουβέντα για το κτίριο!!!..ενώ σε όλη αυτή τη φασαρία δεν φάνηκε ούτε ένας κάτοικος της περιοχής ούτε κάποια υπηρεσία, παράξενο όλο αυτό δεν νομίζεις;" - ναι είναι αναμφίβολα τι έγινε έπειτα; "Ηταν τοσο 'εντονο το σκηνικό που είχε περάσει ώρα και εγώ νόμιζα ότι όλα έγιναν γρήγορα  χρονική στρέβλωση σε συναντήσεις με τέτοιους τύπους..στην όλη κουβέντα που είχαμε με ρωτούσε έντονα πως έβλεπα τον χρόνο σαν γενική έννοια..όντως παράξενο σε μια τόσο έντονη ανακατοσούρα.." -και πως τελείωσε η συνάντηση; "βγήκαν οι άλλοι έξω και άρον άρον τους πήρα και φύγαμε χωρίς να τους συστήσω τον χαιρέτησα και έδειχνε ότι δεν τον νοιάζει καν..αλλά είχε και συνέχεια αυτό..στο συγκεκριμένο σπίτι ξαναγυρίσαμε μετά από μέρες και ως μια απόκοσμη ειρωνική σύμπτωση ξαναβρέθηκε μπροστά μου στο ίδιο πάλι σημείο αφού οι άλλοι δύο συνεργάτες μου ήταν ήδη μέσα..αυτή τη φορά ήταν μόνος και εκεί που καθόμουν στο σημείο που ήταν το κουτί τον είδα να έρχεται σαν μια οπτασία σκιώδης που τρεμόπαιζε η μορφή της, άλλο να στο περιγράφω και άλλο να το βλέπεις να είσαι εκεί τη στιγμή της παρατήρησης..πέρασε από δίπλα μου χωρίς να μου πει κάτι απλά κοιτώντας με περίεργα. Δεν ανησύχησα ιδιαίτερα αλλά μόλις το είπα στους άλλους σαν να αισθάνθηκαν ότι απειλούνται.. χα μου ήταν πολύ ελκυστικό στο να αφαιρέσω εκείνο το κουτί σαν ανάμνηση σε όλο αυτό που συνέβη..αυτά" -έντονοι προβληματισμοί στο χωροχρονικό συνεχές και με κάποιο περίεργο τρόπο εμφανίζονται αυτοί κάπως έτσι το αντιλαμβάνομαι. "Ναι μπορεί να δείχνει έτσι φαντάσου αυτό εδώ που βιώνουμε  εδώ σε αυτόν τον πλανήτη να είναι ένα πρόγραμμά ενός υπολογιστή μιας μηχανής εργαστηρίου η μιας εξομοίωσης..και δεν επεκτείνομαι για έξω εκτός γης γιατί ήδη εδώ τα πράγματα έχουν πολύ μπλέξιμο κάτι πολύ περίπλοκο διορθώνει τον εαυτό του παρεμβαίνει σαν ιός η σαν νέα δεδομένα που προσαρμόζουν τις εντολές τους περιληπτικά στο λέω εν τάχει γιατί και εγώ ο ίδιος δεν έχω βγάλει κάτι ακριβές. Μπορεί η ίδια μας η αντίληψη να είναι σαν μια δικλείδα που επί μέρους σπάει την εικόνα που βλέπουμε δηλαδή εμείς οι ίδιοι γινόμαστε ένας ιός στο πρόγραμμα της αντικειμενικής προσέγγισης των εικόνων που βλέπουμε. Αυτοί με την σειρά τους να μπαίνουν ως υποπρογράμματα και να διορθώνουν την δική μας παρέμβαση ως παραβατικότητα σε κάτι που πρέπει να μένει ως έχει μέχρι να αλλάξει στις δικές τους παρορμήσεις και όχι στις δικές μας".. -δηλαδή σαν ένα είδος τιμωρίας κράτηση σε κάτι που δεν έχει έξοδο.."ναι για αυτό ίσως τα σύνορα μας έχουν ιδιαίτερες ιδιότητες όπως η θερμόσφαιρα που μας  αγκαλιάζει να αναπτύσσει μεγάλες θερμοκρασίες ώστε τίποτα να μην μπορεί να αποδράσει από εδώ"..-και αν υπάρχουν κενά κάτι που έχει περάσει απαρατήρητο να τους έχει ξεφύγει το 'οτι "διορθώνουν" το πεδίο τους δείχνει ότι είναι σε ένα είδος φύλαξης και προσοχής στο να μην χάσουν κάτι..τελικά τι είναι αυτό και ποιοί οι σκοποί του; "αφελής η ερώτηση σου άγνωστο τι προκαλεί αυτή την "παράνοια" σε αυτό που ονομάζουμε   πραγματικότητα, επεκτείνεται σε ένα χωροχρονικό ασταθές παζλ που ακόμα το ψάχνω..κάποτε μελετούσα τις απορίες του Σάντερσον και αυτός το είχε αφήσει 'ανοικτό το θέμα άσε που οι περισσότεροι τα παράτησαν στο τέλος"..ακούμπησε για λίγο την πλάτη του στην άνεση της καρέκλας άναψε ένα πούρο και επεξεργάστηκε λίγο της εικόνα του Άλκμαν δεν είπε κάτι άλλο και εκεί σταμάτησε αυτή η ποθητή συνάντηση.........                                                                                                                                   Στίγματα                                                                       Ο νέος προσπαθούσε να ενώσει κομμάτια ενός ψηφιδωτού  χωρίς πολλές ελπίδες αν και κάπου στο βάθος της σκέψης του οι εμπνεύσεις 'έρχονταν η μία μετά την άλλη. Εκείνη την περίοδο τέτοια ζητήματα είχαν πέραση, στον χώρο των εκδόσεων όλο και νέα ονόματα έδιναν κάτι από περιοδικά μέχρι νέους ερευνητές και ομάδες, όλοι αυτοί έκαναν ότι μπορούσαν σε αυτούς τους τομείς. Έπειτα από μεγάλη προσπάθεια αναζήτησης οι δρόμοι τον οδήγησαν σε μια ομάδα επαφικών που ονόμαζαν τους εαυτούς τους "διάμεσα" ..αυτοί είχαν κάτι ξεχωριστό από τις άλλες που δρούσαν στον χώρο της έρευνας όλοι στις εμπειρίες τους ανέφεραν ότι μετά την επαφή τους με το άγνωστο είχαν σαν απόδειξη κάποια σημάδια στίγματα που άφηνε αυτή. Προσπάθησε να βρει συνδέσμους και κάποιος τον 'εφερε σε επαφή με κάποιο πρόσωπο που ήταν μέλος του συνδέσμου τους. Ο εκπροσωπός τους  ήταν εκείνος που κανόνιζε  τα ραντεβού γνωριμίας με μέλη και αν εκείνοι όριζαν ότι η κάθε εμπειρία των επισκεπτών έχριζε κάποιο ενδιαφέρον τότε τον "ενδιαφερόμενο" τον έκαναν μέλος του συνδέσμου τους.Ανεξάρτητα από το είδος των στιγμάτων αυτά τα είχαν ονομάσει "κώδικα επικοινωνίας με την εξώτερη πηγή" πίστευαν ότι όλοι είχαν και ένα σημείο ένα μέρος ενός ενιαίου κώδικα πληροφορίας που είχε ένα σχέδιο "ανάπλασης" του πεδίου πραγματικότητας. Ιδιαίτερα ενδιαφέρον για ένα θέμα που έκανε την εμφανισή του από το παρελθόν.......................  

                                                                                                 

                           Παρελθοντικά μνημεία                                                                                                                                   Έπειτα από πολλές προσπάθειες με ερευνητές από το εξωτερικό ήρθαν(τα διάμεσα) σε επαφή με έναν χορηγό που ήταν ιδιοκτήτης ενός καναλιού έρευνας παράξενων κτισμάτων σε όλο τον κόσμο. Εκείνη την περίοδο οι επιστήμονες που απάρτιζαν την ομάδα ερεύνης του ανατολικού τομέα είχαν ανακαλύψει ένα γιγάντιο κτίσμα σε θαλάσσιο χώρο συμπλέγματος  νήσων. Η όλη όψη του έδειχνε μια άλλη γεωμετρική προοπτική που δεν είχε συναντηθεί σε αρχαία κτίσματα τουλάχιστον δέκα χιλιάδων χρόνων πριν. Η όλη αρχιτεκτονική έμοιαζε σαν ένα απόκοσμο παζλ χαοτικής υποδομής. Το μόνο που έδειχνε να έχει κάποιο λόγο ύπαρξης ήταν ένα γιγάντιο πρόσωπο να αγναντεύει σε μια γωνία με μια παράξενη όψη και ένα καπέλο να μοιάζει σαν αυτά που φορούσε η Νεφερτίτη σαν μια ειρωνία αρχαίου αστείου. Η όμάδα του χορηγού είχε δημιουργήσει έναν χάρτη συντεταγμένων από όλο τον κόσμο με τα σημεία εύρεσης να δείχνουν σαν μια κατεύθυνση που έδειχνε σε έναν συγκεκριμένο σημείο που είχε το σχήμα κήτους συγκεκριμένα δελφινιού. Το σοκ στον Άλκμαν και στην ομάδα των διαμέσων ήρθε όταν οι χαρτογράφοι διαπίστωσαν ότι οι συντεταγμένες ήταν ολόιδιες( με λίγες παραλλαγές σε μερικές ) με τα στίγματα που έλαβαν επικοινωνιακά τα διάμεσα!!!..όπως και να έχει "κάτι" είχε επικοινωνήσει με ανθρώπους που "θεώρησε" ότι είναι ικανοί η ότι είναι αρμόδιοι σε κάτι που ξέχασαν η ότι κάτι άλλο συμβαίνει που έχει σχέση με αυτούς. Μα πως γίνεται ένας άγνωστος πολιτισμός που έχει αφήσει μόνο πέτρινα ίχνη στα βάθη των θαλασσών και έχει εξαφανιστεί ανά τους αιώνες να δίνει με αυτόν τον τρόπο μια ύπαρξη αόρατη αλλά ενεργή σε άλλα επίπεδα αντίληψης;.......................................                                                                                                                              Υπερβατική αντίληψη                                   

                                                                                                 

Όλοι στις ομάδες διαμέσων είχαν διαπιστώσει, γνώριζαν ότι επικοινωνούσαν  με μια πηγή που οι πολιτισμικές κουλτούρες παραδόσεις την ονόμασαν η "αρχή καταγραφής" όλων των γεγονότων και είχε ξεχωριστή ονομασία ανά ήπειρο και κουλτούρα. Στις τάξεις τους επικράτησε το όνομα Αιθέρας όπως το είχαν ονομάσει οι Έλληνες και Ακάσα όπως την ονόμαζαν οι Ινδοί. Όλοι κατέγραφαν τις επικοινωνίες και αυτά που δίνονταν και από τα αρχεία τους έβγαζαν χάρτες και δεδομένα χωροχρονικών στιγμάτων αλλά και περιοχών πέρα της γης. Έτσι κατόρθωναν να μπαίνουν κατά βούληση σε αυτό το πεδίο και να ταξιδεύουν νοητικά στις άγνωστες εκείνες περιοχές και να λαμβάνουν πληροφορίες αλλά και εικόνες των νέων χαμένων οριζόντων. Όλα έδειχναν ότι το είναι τους ο εαυτός τους δραστηριοποιούνταν σε παράλληλες γαίες με ύπαρξη και σε συνεχή επικοινωνία επίβλεψη με τους εαυτούς της γης. Αυτό όμως που τους μπέρδευε ήταν ότι το διπλότυπο το θαυμαστό αντίγραφο Doppelgänger έβγαινε υλοποιούνταν στις ίδιες χωροχρονικές στιγμές σε άλλα μέρη και εν αγνοία τους. Θαυμαστό; ναι, αλλά ήταν μια "παρενέργεια" μιας μη ελεγχόμενης κατάστασης και αυτό που έψαχναν ήταν πως να το τιθασεύσουν σαν ένας νέος Ηνίοχος των Δελφών να κρατά δύο ηνία αλλά να βλέπει μόνο το ένα άλογο. Δεν ήταν και λίγο πράγμα να τους λεν ότι τους είδαν εκεί...αλλά αυτοί να γνωρίζουν ότι ήταν αλλού......................................................                                                                                                                                 Πραγματικότητες σε σύγχυση                                                                                                                     Σαν το παιχνίδι του κρυφτού ψάχνεις τον φίλο σου ενώ εκείνος  ξέρει ότι τον ψάχνεις... η όμορφη πλατεία του Άνερον είχε αναβαθμιστεί από καταστήματα και ότι λογής καλό είχε η αγορά, ένα από αυτά ήταν το "παζάρι του  Άνερον" . Από εκεί ψώνιζε ο ΄Άλκμαν αλλά και οι κάτοικοι της περιοχής άλλοι γνωστοί του άλλοι όχι. Μια μέρα αφού βγήκε να αγοράσει τα απαραίτητα της ημέρας διαπίστωσε με ένα υπαρξιακό σοκ ότι το κατάστημα ως δια μαγείας ότι δεν υπήρχε εκεί σαν να άνοιξε η γη και το κατάπιε. Μα καλά πριν δυό μέρες το είχε επισκεφτεί και αυτό ήταν ένα συνεχόμενο δρομολόγιο για περίπου έναν χρόνο που στο καλό να πήγε. Τι..έτσι ξαφνικά το σήκωσε ο ιδιοκτήτης και μετακόμισε αλλού; Στη θέση του ήταν ένα κομφούζιο οικοδομικής διαμόρφωσης. Ο χώρος είχε καταληφθεί από εργάτες που αλώνιζαν από εδώ και από εκεί κάνοντας ο καθένας την εργασία του. Σε κατάσταση απόγνωσης ρώτησε έναν εργάτη τι απέγινε το "παζάρι του Άνερον" και αυτός με απορία αλλά και με χιούμορ του απάντησε -μα καλά εσύ τώρα βλέπεις τις εργασίες και μένεις εδώ; τρείς μήνες αναπαλαιώνεται ο χώρος από αλλού είσαι;..

Δεν έδωσε απάντηση έφυγε προβληματισμένος και πήγε αμέσως σε έναν γνωστό του γείτονα να τον ενημερώσει μήπως βγάλει κάποια άκρη. Ο Λέφτον ήξερε καλά την περιοχή και έμενε εκεί χρόνια ήταν από τους παλιούς κάτοικος της περιοχής, αφού του είπε τα καθέκαστα αυτός με αινιγματικό βλέμμα του είπε ότι το παζάρι εδώ και επτά μήνες έχει φύγει από την περιοχή του φάνηκε παράξενο που ο ΄΄Αλκμαν δεν γνώριζε κάτι. Δεν συνέχισε με αυτόν ο νέος αλλά κατάλαβε ότι κάτι είχε συμβεί στις συνειδήσεις αλλά και στον "υποκειμενικό χώρο" .Έκανε ένα γκάλοπ σε όσους μπορούσε και διαπίστωσε ότι κάποιοι από αυτούς το θυμούνταν όπως εκείνος και άλλοι όχι. Δεν έδωσε συνέχεια σε αυτό ότι ήταν να γίνει στην αντιληπτική πραγματικότητα είχε συμβεί. Θα μπορούσε να υπάρξει ενδεχόμενο ανατροπής εν συνεχεία; μπορεί..αλλά τι υπογράφει τι και σε ποιούς ρυθμούς "επανένταξης";..αλλαγής η "διαμόρφωσης";..την επομένη έμαθε που βρισκόταν η "νέα θέση" του καταστήματος γιατί ήθελε να ακούσει αυτό που γνώριζε η ήξερε τελικά απλά είχε γίνει σαν ένα παιχνίδι ευχάριστο αλλά ήταν μόνο για λίγους και αυτό για λόγους νοητικής ισορροπίας. Σαν η πραγματικότητα να "διαλέγει" σε όποιον θα "δείχνει" η το αντίθετο ορισμένοι να έχουν το χάρισμα να μαθαίνουν από το δικό τους "κέλευσμα" ....ο καταστηματάρχης τον ενημέρωσε ότι είχε φύγει από την περιοχή εδώ και επτά μήνες! ...........Γ.Α.

Εσώτερη αναβάθμιση..

Είναι δυνατόν το υποσυνείδητο να έχει ένα ρόλο αναμορφωτή ένα εσώτερος φύλακας που ενημερώνει επιβλέπει και αναβαθμίζει μέσα από σειρές δεδομένων που στέλνει στην συνείδηση; Αν  η συνείδηση είναι ο πληροφοριοδότης του ασυνειδήτου και διαμορφωτής της προσωπικότητας μέσα από πράξεις και επιρροές τότε αυτές αποτυπώνουν τα θεμέλια ενός χαρακτήρα που κινείται στο δικό του χωροχρονικό συνεχές με τον αυθορμητισμό που τον διακατέχει στη σειρά των ρυθμών που ακολουθούν. Μέσα από τον τρόπο της σκέψης αλλάζουν συναισθήματα που σαν ήχοι η χρωματισμοί δείχνουν τον σχεδιασμό που κυριαρχεί.  Το υποσυνείδητο είναι ο οδηγός και σχεδιαστής της κάθε πορείας  έχει την δυναμική να επεμβαίνει και να καταγράφει πράξεις και γεγονότα και έπειτα να δημιουργεί σενάρια μέσα από ονειρικές διαδρομές που εκεί σου δείχνει το επίπεδο που είσαι, η σε καλεί να πάρεις αποφάσεις η να δεις τα πράγματα όπως έχουν μέσα από την δική σου έμπνευση.Ένας εσώτερος σεναριογράφος που παραμονεύει να καταγράψει του πως θα κινηθείς μέσα από τις δικές σου προθέσεις να μάθεις. Είναι σαν το δάσκαλο της εσώτερης πλευράς σιωπηλός μα όσο κατανοείς, τόσο σου στέλνει τα μηνύματα τα νέα σενάρια που θα πρέπει να τα δουλέψεις νοητικά συναισθηματικά και να περάσεις παραπέρα να καταλάβεις μέσα από την δική σου πρόθεση. Είναι  ο κρυφός υλοποιητής των προσδοκιών, αναμένει τον τρόπο σου, έπειτα σου δείχνει και  κάποιες στιγμές, σε βοηθάει όταν δυσανασχετείς από συναισθηματισμούς που δεν αρμόζουν στη νέα σου αναβάθμιση στο να μπορέσεις να προσπερνάς κατώτερες καταστάσεις.Τα πεδία του εσώτερου προσδιορισμού προβάλλουν τις ανεξερεύνητες εκτάσεις του εαυτού στις άγνωστες εκφάνσεις των δυνατοτήτων του. Αν είναι ο φύλακας ταυτόχρονα είναι και ο "φοροεισπράκτορας" είναι επίσης και ο "ταξιδιωτικός οδηγός" χαμένων οριζόντων σε κόσμους που συνυπάρχουν και τέλος είναι ο αυθεντικός καθρέπτης των χαμένων εαυτών που παραμονεύουν χωρίς επιφυλάξεις να ενθυμίσουν........Γ.Α.

Και οι κόσμοι μπερδεύτηκαν..

Τα τελευταία χρόνια απασχολεί πολύ κόσμο στο εξωτερικό αλλά και εδώ ένα φαινόμενο που έχει ονομαστεί ως φαινόμενο Μαντέλα(mantela effect) έχει πάρει συνωμοσιολογικές διαστάσεις και διογκώνεται παγκόσμια σε ερευνητικούς κύκλους και όχι μόνο. Κάποιοι προσπαθούν να το εξηγήσουν με την ψυχολογία κάποιοι άλλοι με πειραματισμούς πίσω από πέπλα αλλά όπως και να έχει παραμένει ένας ιός στην πραγματικότητα μας. Καί το λέω αυτό γιατί όταν ενημερώθηκα σχετικά με ότι συμβαίνει έκπληκτος διαπίστωσα ότι αυτοί που επιμένουν ότι κάτι συμβαίνει δεν έχουν και άδικο. Ιδίως των μεγάλων ηλικιών από 40 και πάνω, αυτό έχει μεγίστη σημασία γιατί η μνήμη των παλαιοτέρων θυμάται  πράγματα που άλλαξαν ενώ η μνήμη των νεοτέρων απλά μπήκε σε μια άλλη κατάσταση δεδομένων. Ένα απλό παράδειγμα του τι παίζεται στα φαινόμενα είναι μια ματιά στην ανατομία του ανθρώπινου σώματος. Όλοι οι παλιότεροι ηλικιακά θυμόμαστε ότι η καρδιά βρισκόταν από το κέντρο του θώρακα προς την αριστερή πλευρά ενώ τώρα σε όποιο εγχειρίδιο ανατομίας αν κοιτάξουμε θα διαπιστώσουμε ότι αυτή βρίσκεται στο κέντρο. Και αυτό ισχύει ότι έτσι ήταν γιατί το θυμάμαι έντονα και είχα ρωτήσει ιατρούς τη δεκαετία του 80' όταν επισκεπτόμουν ιατρεία της εποχής εκείνης. Δεν ξέρω τι θα σκεφτούν οι νέοι ιατροί μιας και ηλικιακά η μνήμη τους "μπήκε" σε νέα πληροφορία η πραγματικότητα η τι θα σκεφτούν με εμένα οι κάποιους άλλους που δεν δέχονται ότι έτσι είναι τώρα η εικόνα. Είναι πολλά τα παραδείγματα αλλά αυτό που με έχει κάνει να αναρωτιέμαι τι συμβαίνει είναι ότι βιβλία που τα είχα από μικρός και τα μελετούσα συνέχεια όπως η γεωγραφία και χάρτες που είχαν μέσα κατά έναν μαγικό τρόπο έχουν αλλάξει. Ένα τρανταχτό παράδειγμα είναι η θέση της ηπείρου της Αυστραλίας εγώ θυμάμαι ότι οι χάρτες σε βιβλία της δεκαετίας του 70 που είχα και έχω την έδειχναν κάπου μόνη της στο νότιο τμήμα του Ειρηνικού ωκεανού ενώ τώρα είναι κάπου πιο βόρεια να είναι πιο κοντά στην Ινδονησία. Το παράξενο της υπόθεσης είναι ότι αυτή τη "νέα θέση" την δείχνουν τα παλιά  βιβλία ενώ πριν δεκαετίες την έδειχναν στην "παλιά της θέση" δηλαδή σαν κάτι άλλο σαν από μηχανής θεός να άλλαξε την πληροφορία των βιβλίων και να έχει μπερδέψει την μνήμη των παλαιοτέρων ηλικιακά. Αυτοί που ασχολούνται επισταμένα στο εξωτερικό ομιλούν και για τρανταχτές αλλαγές σε κείμενα της βίβλου. Δεν γνωρίζω που θα οδηγήσει αυτό και ιδίως όταν υπάρχουν άνθρωποι που μελετούσαν σε μόνιμη βάση κείμενα και έκπληκτοι διαπίστωσαν και διαπιστώνουν περίεργες αλλαγές. Συνήθως όταν κάτι άγνωστο συμβαίνει η λογική βάζει τους "μηχανισμούς άμυνας" ώστε να "εξηγήσει" η να φέρει στα μέτρα  της "ησυχίας" και "τάξης" τα πράγματα ώστε να υπάρξει ένας εφησυχασμός στις επάλξεις της πραγματικότητας του συνόλου, αλλά πόσο αυτό μπορεί να παραμείνει έτσι; Πολλά ερωτήματα προκύπτουν στο γιατί συμβαίνει αυτό. Ποιός ο λόγος που ξαφνικά κάποιοι θυμούνται άλλα και κάποιοι άλλοι προσπαθούν να τους εντάξουν σε κύκλους υπερβολικών αιθεροβαμόνων  όπου έχουν την τάση να βλέπουν εκεί όπου η λογική δεν χωρά; Το φαινόμενο γιατί ξεκίνησε τα τελευταία χρόνια και όχι κάποιες δεκαετίες πίσω; Ξαφνικά, γιατί αντικρίζουμε(οι παλιότεροι) νέες εικόνες αντικειμένων ενώ πριν στη μνήμη δεν υπήρχαν όπως τα περίφημα χρωματιστά βουνά του Περού...; Χρωματιστά βουνά.. δεν ξέρω αν θα πρέπει να γελάσω.. αλλά αν κάποιοι ήδη γελούν με την ορθή λογική του υπερβολικού "Παντεπόπτη" ξερόλα να τους υπενθυμίσω ότι National Geographic ντοκιμαντέρ και television υπήρχε και πριν ακόμη αυτοί γεννηθούν..όπως και το cern επίσης, το μεγαλύτερο επίτευγμα της επιστήμης ακόμη και από το internet που δεν είναι νέο "φρούτο" κάπου αχνοφαίνεται στου χρόνου το πέπλο από το 1954!!!..δεν ξέρω αν είμαι Κασσάνδρα της συνωμοσιολογίας αλλά ούτε και αυτή είναι η προθεσή μου απλά έτυχε να ανήκω σε εκείνους που θυμούνται......Γ.Α. 

Αγνωστοι ορίζοντες...

Ξαστεριά και οσμές ατμοί και νεφέλες από ένα γιγάντιο και ατελείωτο κοσμικό πανέρι που δεσπόζει κυκλιόμενο στις ορμές του το νερό της Θάλασσας. Ανακατεμένο με τις μυριάδες αλχημείες του μυστικού μενού της θαυμαστής ουσίας του αφρισμένου ύδατος. Το απόκρυφο αίνιγμα αυτής της κινούμενης υδάτινης μάζας που έκανε τα πάντα ο άνθρωπος να την τιθασεύσει. Αλλά ποιός γνωρίζει τι κατέχει η απόκοσμη υγρή μαγεία που σε συνεργασία με τα στοιχειά του αέρα αλλάζει τα ένστικτά της όταν εκείνη το θελήσει να παίξει με τους ορίζοντες. Θάλασσα..ένας σιωπηλός κόσμος θαυμάτων αλλά και καταστροφών νηνεμίας και κυκλώνων που ανακατεύει το είναι της σαν να θέλει να ξεχάσει σαν να θέλει να ανανεώνεται σε ένα δικό της παραμύθι ιστοριών και μύθων που μόνο εκείνη γνωρίζει. Ένα γιγάντιο Ποσειδώνιο άπλωμα να σαρώνει και συνάμα να κρύβει καλά τα μυστικά του....κρύβει στεριές μα και εμφανίζει νήσους σαν ένας κρυφός ζωντανός "ταχυδακτυλουργός" που του αρέσουν τα παιχνίδια με τις όψεις τα τρικ με τις εικόνες μόνο..που δεν ρωτά ποιόν και τι αλλά διαλέγει και ορμά με το μυστήριο.........

Ήταν Νοέμβρης του 69 που το πλοίο "Μίλτων Ιατρίδης" άφησε την Νέα Ορλεάνη και σάλπαρε για το μεγάλο ταξίδι του ως τις ακτές της της δυτικής Αυστραλίας με μια διαδρομή που θα "χαιρετούσε" το ακρωτήρι της "καλής ελπίδας" κάπου στα μέσα του Δεκέμβρη. Μια διαδρομή όπως και οι υπόλοιπες που άρμοζαν στη φύση ενός φορτηγού πλοίου που είναι φτιαγμένο να διανύει μεγάλες αποστάσεις. Αλλά ποιός είναι εκείνος που ρώτησε ποτέ την θάλασσα τι ορμές έχει; Ποιός είναι εκείνος που τα έβαλε με τα θέλω Ποσειδώνιου πέπλου που ταλαντεύεται όπως εκείνο ορίζει και διαμορφώνει εκτάσεις και ορίζοντες; Το τελευταίο σήμα στίγματος του πλοίου δώθηκε από τον ασύρματο στις 28 εκείνου του μηνός κάπου στις παρυφές του τριγώνου της βερμούδας και από τότε χάθηκε από τον μάταιο και αλαζονικό τούτο κόσμο. Έρευνα στην έρευνα και δεν απέδωσαν κάτι. Ολόκληρο σκαρί 160 περίπου μέτρων εξαφανίστηκε ως δια μαγείας από τους οφθαλμούς των ανθρώπων και σαν μυστήριος εφιάλτης ταλαιπωρεί όσους προσπαθούν να λύσουν αυτό τον άλυτο γρίφο. Χαμένοι ορίζοντες χαμένες διαδρομές σε τόπο που μόνο ο θεός της θάλασσας γνωρίζει τις πτυχές και που αυτές καταλήγουν. Παιχνίδια της φύσης όπου οι κανόνες ανήκουν μόνο στην δική της πλευρά. Κρυφές δίοδοι, μυστικά στριφογυρίζουν εξαφανίζουν και εμφανίζουν όπου εκείνες ορίζουν σαν ένα κρυφό χαρτί κανόνων της δικής της "πραγματικότητας". Δεν θα μάθουμε ποτέ τι απέγιναν που κατέληξαν που προσάραξαν πλοία που έφυγαν σαν κάτι ξένο από εδώ. Είναι ο κόσμος μας ένα απλό δεδομένο οριζόντων που έχουμε χαρτογραφήσει η κάτι άλλο που έχει χαρτογραφήσει εμάς σαν ένα λιμάνι που έχει άλλους προορισμούς; Αλλά..και αν λύσουμε αυτό το μυστήριο πόσα άλλα θα πάρουν τη θέση του να μας παιδεύουν  σε ένα ανελέητο κυνήγι αλλαγών και αναβαθμίσεων; Είναι μεμπτός και εξηγήσιμος ο κόσμος μας η είμαστε μέρος ενός άλλου κόσμου που μεταμορφώνεται όπως εκείνο ορίζει; Μπορεί να είμαστε κρυφοί παίχτες και κάπως η όψη να μας δείχνει ότι κάπου, πρέπει να αλλάξουμε ορίζοντες και θέσεις, μπορεί από πρόθεση, μπορεί από άλλους αστάθμητους παράγοντες. Το "Μίλτων Ιατρίδης" ίσως να άλλαξε ρότα για κάπου αλλού και εκεί σε κάποια καπηλειά οι Ναυτικοί όλων των κόσμων να πίνουν εις ανάμνηση των παλαιών ταξιδιών.........Γ.Α.