Μεταστάσεις...

Πριν χρόνια είχε κυκλοφορήσει η ταινία "Jumper" έτους 2008 εκεί ο πρωταγωνιστής έκανε άλματα στον χώρο με την θελησή του σε ένα μοτίβο παραλλαγών και καταστάσεων. Ανθρώπινες δυνάμεις σε αδράνεια που ξυπνούν έπειτα από σοκαριστικές καταστάσεις αλλά όπως και να έχει όλα όσα συμβαίνουν δείχνουν η τουλάχιστον τείνουν να δείχνουν μια παρέμβαση σε μια "σταθερή" κατάσταση που σαν ρευστή όπως είναι αλλάζει σε κάτι άλλο πιο δυναμικό πιο εξευγενισμένο να σαρώνει τον τοίχο της "πραγματικότητας" Η ιστορία που θα διηγηθώ έχει να κάνει με αυτήν την μετάσταση στον χώρο που βιώνουμε σαν στρουθοκάμηλοι και τρέχουμε σαν τα κογιότς..."ήταν μια συνηθισμένη βραδιά σε μια από τις πολυσύχναστες συνοικίες της πόλης εκεί  σε μια δημοφιλή καφετερία από αυτές του κέντρου που συχνάζουν ντόπιοι και τουρίστες, είχε κανονιστεί να γίνει παρουσίαση ενός βιβλίου ενός γνωστού συγγραφέα. Η εκδήλωση είχε επιτυχία και στο τέλος οι συντονιστές έκαναν τα καθήκοντά τους στο να μοιράζουν αντίτυπα ΄και να συγχαίρουν  τους παρευρισκόμενους για την παρουσία τους . Εκεί βρισκόταν και μια όμορφη κυρία που σου έδινε την εντύπωση ότι μια την βλέπεις και  μια δεν την βλέπεις. Ένας φίλος του συγγραφέα προσπάθησε να την πλησιάσει  και να πιάσει κουβέντα μαζί της σχετικά με το περιεχόμενο του βιβλίου. Μα εκεί που 'έστριψε στην πορεία της και την ακολούθησε ο ενδιαφερόμενος ξάφνου την αντίκρισε από πίσω του σαν από μηχανής θεός. Δεν έδωσε συνέχεια στο φαινόμενο  μιας και 'ήταν χαμηλών τόνων απλά συστήθηκε και κάθισε στο τραπέζι του να απολαύσει το ποτό του. Στο διπλανό του τραπέζι καθόταν επίσης ένας εξαίσιος και φίλος του ιδίου αλλά και της παράξενης Κυρίας. Χαιρετήθηκε μαζί του και ξεκίνησε κουβέντα σχετικά με το περιεχόμενο του βιβλίου. Ο γνωστός του του υπέδειξε να πάει να καθίσει στο δικό του τραπέζι μιας και δεν υπήρχε λόγος να υπάρχει μια "απόσταση" μεταξύ τους. Αφού συζήτησαν για μερικά λεπτά ο φίλος του συγγραφέα παρατήρησε ότι είχε ξεχάσει ένα προσωπικό του αντικείμενο στο τραπέζι που κάθονταν πριν. Με λεπτότητα του ζήτησε συγνώμη και πήγε να φέρει το αντικείμενο πίσω. Αλλά...όταν γύρισε πίσω έκθαμβος παρατήρησε ότι έλειπε ο φίλος της κυρίας από το τραπέζι..είχε αδειάσει κυριολεκτικά ο χώρος και αυτό σε μερικά δευτερόλεπτα. Σοκαρισμένος πλέον από αυτό αποφάσισε να φύγει και καθώς έφτανε προς την έξοδο του καταστήματος τον αντικρίζει να κάθεται στο τελευταίο τραπέζι και να τον κοιτάει φιλικά όπως και πριν. Δεν χρειάστηκε να κάτσει πλέον τον προσπέρασε με βλέμμα ερευνητικό και έφυγε σκεπτόμενος το τι μπορεί να είχε συμβεί εκείνο το βράδυ."...μεταστάσεις και "πραγματικότητα" κινήσεις σε ένα κόσμο μεταβαλλόμενο και "σταθερό" να λικνίζεται σε νεραϊδίσιες υπογραφές των δυνητικών σωμάτων. Ιέρειες και Ιερείς αρχαίων μυστηρίων εμφανίζονται και χάνονται σε ένα απόκρυφο ρυθμό μεταστάσεων που σαν ξωτικά παιχνιδίζουν να δείξουν μόνο όταν εκείνοι ορίσουν του πως και πότε. Αν η ζωή έχει κρυφές πτυχές τότε εκείνες γνωρίζουν πολύ καλά πότε να αναδύονται στην επιφάνεια των γεγονότων. Αν η ανθρωπότητα  έχασε το παρελθόν της και μπλέχτηκε στο μέλλον του ορθολογισμού τότε καλά κάποια πράγματα έχουν πέπλα και υφαντά που πρέπει να κεντηθούν με την φαντασία των ονειροβατών. Αλλά τι είναι η φαντασία; Μήπως μια άλλη πραγματικότητα που αναδύεται σε κάποιες ανύποπτες στιγμές όταν αυτός που ζητά παίρνει τις απαντήσεις απότομα για να συνεχίζει να αναβαθμίζει την όραση σε 'αλλα επίπεδα διαβάθμισης;....Γ.Α.