Διαδρομές στης αντίληψης το πλοίο..

Θα έχει τύχει σε πολλούς από εσάς, καθώς βαδίζοντας μια μεγάλη απόσταση για πρώτη φορά να σας φαίνεται σαν μια ατελείωτη αγγαρεία που τελειωμό δεν έχει.Αυτή αποτυπώνεται στην μνήμη ως κάτι υπερβολικά κουραστικό και μένει σαν ένα εμπόδιο για μια επανάληψη όταν θα είναι εφικτό να γίνει. Όταν όπως την επαναλαμβάνετε αρκετές φορές, έπειτα αυτή φαίνεται να έχει αλλάξει σε κάτι πιο απλό και εύκολο στην πλοήγηση και πορεία του σώματος. Κατά έναν τρόπο ουσιαστικό για την αντίληψη και την υπόσταση του στίγματος σας(το σημείο της κίνησης που κάνετε στον χώρο) αυτό πλέον γίνεται ένα παιχνίδι ακούραστο και δίνει την εντύπωση ότι το σώμα έχει αποκτήσει μια νέα δύναμη και το απολαμβάνει..είναι σαν να σας το ζητά να ξαναγίνει εκμηδενίζοντας το εμπόδιο του χρόνου και της αποστάσεως.Η διαδρομή πλέον έχει αποκτήσει άλλη οπτική και σωματική "στατιστική" στης αντίληψης το χρονοδιάγραμμα. Την έχει κατά κάποιο τιθασεύσει σε άλλα μέτρα και σταθμά της υποκειμενικότητας της εικόνας του χωρόχρονου που αντιλαμβάνεται η όραση και επεξεργάζεται το σώμα σαν γεννήτρια ηλεκτρισμού και κίνησης. Αυτό μπορεί να έχει πιο θαυμαστά αποτελέσματα όταν υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που με τη σειρά τους λειτουργούν σαν άλλοι  αντιδραστήρες ανάδρασης όπως η μουσική συμπεριλαμβανομένου και του συναισθήματος(η χαρά της κίνησης) της ανταπόδοσης κινούμενου(σώματος) και χώρου που στην ουσία κινείται και αυτός μαζί με το σώμα σε μια αμφίδρομη αντίδραση ενός ερωτικού χορού περιπατητικής έμπνευσης και οργασμού κίνησης. Μπορεί τα μηχανικά εξαρτήματα που κατασκευάσαμε όπως τα ρολόγια να δείχνουν τον ίδιο χρόνο απόστασης..αλλά τα ανθρώπινα "ρολόγια" να δείχνουν μια υποκειμενική αντιληπτική ανταύγεια ότι όλα είναι κοντά η σχετικά αποστάσεως. Ο χάρτης της διαδρομής αποκτά μια άλλη εικόνα στην υπογραφή του σώματος που σάρωσε τα χωροχρονικά σημεία και μεταβάλλεται σαν ένας περίπλοκος φάρος μεταστάσεων.......Γ.Α.