Διπόδων απόγνωση..

Οι εποχές έχουν κάθε μια την εικόνα της, έμπνευση που φορά το χιτώνιο του φυσικού χορού που θα έχει..τα καλοκαίρια δίνουν μια αίσθηση ελευθερίας ένα κάλεσμα για να "αράξει" κανείς, να αναπολήσει να αφήσει πίσω τους ρυθμούς που του επέβαλε η κοινωνική κατήχηση στο πόσο λειτουργικός πρέπει να είναι στο δρόμο της ανάπτυξης του παράγω και απολαμβάνω αυτά που έπραξα. Ο εικοστός Αιώνας η εποχή της ισχύος, της ταχύτητας και των γρήγορων ρυθμών έδωσε την θέση του στον επόμενο καταχραστή των ανθρώπινων μηχανών τον 21ο που μπήκε άγριος με ορμές και προθέσεις "πρωτοπορίας" ..αν δούμε σε "slow motion" την πορεία των δεκαετιών από το 60 ως και σήμερα κάθε δεκαετία άλλαζε σε διπλάσιο ρυθμό από την προηγούμενη και η μηχανοποίηση έδωσε ακόμη πόνο, πρόσθεσε περισσότερα προβλήματα με αποτέλεσμα η υπερκατανάλωση να πνίγει ακόμα περισσότερο τους ανθρώπους ψάχνοντας λίγο χρόνο να κάτσουν να αδρανοποιήσουν την ταχυτητά τους να έχουν την "διακοπή" από το δώσε και λαβείν που στην ουσία είναι ενέργεια και δύναμη σε έναν υπερμηχανισμό που δεν σταματά να αλλάζει σε συνεχή βάση..ένα βιομηχανοποιημένο τέρας εντυπώσεων που "ουρλιάζει" ωρυόμενο  σε αναστεναγμούς γήινης ηλιθιότητας και λουσμένο από τους καπνούς των έργων. Η απόγνωση των διπόδων δείχνει τους καλοκαιρινούς μήνες το πόσο θέλει να ξαποστάσει να ξεφύγει να "σταματήσει το χρόνο"  σε γαλαζοπράσινες εικόνες βράχους και ξέρες όπου σαν ταύρος αντί να αράξει τελικά ξαναγυρνά με περισσότερη νεύρωση στην πραγματική του εστία...την επιβίωση που γίνεται και ολοένα αποβίωση χωρίς απολαβές, στην ουσία τα γρανάζια αντικαθιστώνται με άλλες προδιαγραφές "γράσου"**

άλλα δικαιώματα και άλλες δυνατότητες..οι άνθρωποι πλέον γίνονται όχι απαιτητικοί  στο τι πρέπει να ζητήσουν αλλά ολοένα γίνονται πιο αδύναμοι στο να δίνουν στον χρόνο που τους έχει ζητηθεί..για αυτό όσο περνά αυτή η κόλαση ορών τον κάνει να γίνεται πιο νευρικός πιο απομονωμένος με την μοναξιά της παύσης(διακοπές) που του ορίζει το σύστημα της μηχανής που ταϊζει.. να του δίνει μια κουταλιά από ένα αντίδοτο χρονικής ανεπάρκειας. Με αυτόν τον τρόπο το γρανάζι ξεχνάει έστω για λίγο μέχρι που μετρά την στιγμή που θα επανέλθει πάλι στα ίδια, στην προσωπική χρονομέτρηση όπου θα αναπολεί τα πίσω για να γίνουν πάλι μπροστά  έστω για λίγο ένας δείκτης απόγνωσης, ένας δείκτης που μετρά συνεχώς την μηχανή που τον κρατά "όρθιο" ένα σύστημα που όσο το παρατηρεί τόσο τον κυριεύει φόβος μην τον αφήσει να μετρά..στην ουσία ο άνθρωπος έχει μάθει να μετρά να μετρά όλο και να μετρά σε μέτρα που ούτε και ό ίδιος τελικά δεν έκατσε να τα ερευνήσει, σαν ένα όμορφο δόλωμα  το δημιούργησε και έτσι από "τότε" έπεσε στο καβούκι της κολασής του..με όρια..η μηχανή που ταϊζει του έδωσε τα όρια του την εποχή του την αρχή το τέρμα του σε όλα τα επίπεδα της ανάλωσης που έχει..ημερομηνία λήξης και ημερομηνία στο πόσο πρέπει να κινηθεί μια μεζούρα που την κόβει ο ίδιος και το δέχτηκε σαν ένα ακόμη άβουλο πλάσμα απόγνωσης..........Γ.Α. 



** γράσο το υλικό που κάνει το γρανάζι να γλιστρά να μην σκεβρώσει να μην γίνει δυσλειτουργικό ...Γ.Α. 

Το ευδόκιμο των μηχανών δ'.. Θεοκρατιστές και πραγματιστές..

Στην περίπτωση του Αριστοτέλη και του Πλάτωνα το δίδυμο της ορθής λογικής και του θεοκρατικού αισθήματος θα μπορούσαμε να πούμε ότι σε μια μεταξύ τους διαμάχη θα επικρατούσε το πρώτο, όπου πατάει σε σταθερές βάσεις σκέψεως ερευνώντας και εξερευνώντας την φύση, ενώ το δεύτερο πατάει σε έτοιμες λύσεις και δρόμους όπου έφτιαξαν οι θεοί χωρίς όμως να μπαίνει έστω κάποιος φραγμός η έστω έλεγχος το τι ισχύει αφού όλα έχουν έτοιμους δρόμους κατευθύνσεις μια συγκεκριμένη οδό ηθικής πλεύσης. Στον πίνακα που ζωγράφισε ο Ραφαήλ δείχνει τον Πλάτωνα να δείχνει προς τα πάνω και τον Αριστοτέλη να δείχνει προς τα κάτω με κάποιους να μιλούν για ένα είδος ισορροπίας της σκέψης για να βγεί ένα αποτέλεσμα, τυφλή πίστη σε κάτι υπερβατικό και ορθή λογική να το ανακαλύψεις. Γνώμη μου είναι ότι είναι δυο διαφορετικοί δρόμοι προσέγγισης και όχι κάτι που μπορεί να συνυπάρξει μιας και στον περίφημο αρχαίο κόσμο της κλασσικής Ελλάδας υπήρξαν διαφορετικές προσεγγίσεις "αλήθειας" το κάθε φιλοσοφικό ρεύμα είχε τον δικό του δρόμο πλεύσης..το ότι δεν έφτασαν μέχρι της μέρες μας παρά μόνο ψήγματα του έργου του Επίκουρου λέει πάρα πολλά του πως μπορεί να γίνουν διαμάχες σκέψεως και κρίσης για το πως μπορεί να σκέπτεται ο καθένας  και πως ορά τον κόσμο. Το τι επακολούθησε στον μετέπειτα μεσσαίωνα είναι γνωστό και συνεχίζει μέχρι της μέρες μας ναι αυτές της διαστημικής εποχής που ο θεοκρατισμός με την ορθή λογική συγκρούονται σε ρυθμούς υπερασπίσεως του συμφέροντος..εκείνου που έχει έτοιμες λύσεις, το θεοκρατικό.. και εκείνο που λέει ότι πρέπει να ανακαλύπτουμε την επιστημονική προσέγγιση των πραγμάτων..οι πραγματιστές..                                                         

                                                                                                                

Αυτός ο μικρός πρόλογος ήταν αναγκαίος για να αναπτύξω την δική μου σκέψη στο τι έρχεται τεχνολογικά με συνεχής ρυθμούς εφευρέσεων και που έχει στηθεί με την φαντασία του θεάματος της οθόνης!** Είναι κάτι αναπόφευκτο είναι η ειρωνική συνέχεια του ανθρώπινου είδους και είναι η επόμενη πραγματικότητα που θα κάνει συντροφιά σε εμάς και τη ζωή μας σαν ένα νέο είδος "πολιτών"..ο τεχνητός άνθρωπος το μηχανικό ρόμποτ ανδροειδές, οι νέα γενιά μηχανών που θα λύνουν και θα δένουν για εμάς, η εικόνα μας μια ειρωνεία της ίδιας της δημιουργίας. Όσο για το αν καταστραφούμε δεν πιστεύω ότι θα γίνει σαν μια αόρατη θεία πρόνοια να μας προστατεύει κυριολεκτικά και μεταφορικά(πιθανόν η ίδια η γη σαν ζωντανός οργανισμός να έχει τα δικά του αντισώματα τα ίδια της τα υλικά να κάνουν αντιδράσεις) στο  έργο της συντήρησης της παρουσίας μας εδώ. Το πρόβλημα θα προκύψει από την αιώνια διαμάχη του ίδιου του μυαλού που  για κάποιους θα "κολλήσει" στην θεοκρατική πλευρά και για άλλους θα "κυλήσει" στην εξελικτική πορεία της δημιουργικότητας..είναι αναπόφευκτο και το έχουμε δει να συμβαίνει επί συνεχή βάση στο ρου της ιστορίας..στις μέρες μας έχει χωριστεί ο πληθυσμός της γης σε ουτοπιστές που όλο ανακαλύπτουν και οπισθοδρομικούς που, με παράγοντα τον φόβο προειδοποιούν για τα "κακά" της μη ελεγχόμενης κατάστασης σε τεχνολογικά αγαθά. Αυτή η αντιπαλότητα ίσως να είναι κάτι αναγκαίο  σε αυτό το "σκακικό" παιχνίδι σκοπών και τελικών έργων. Αλλά όσο ο άνθρωπος δημιουργεί με την φαντασία να τον κυριεύει, άλλο τόσο ο άλλος άνθρωπος ο αφημένος σε θεϊκά χέρια θα συμμερίζεται κινδύνους, αλλά με τόση υποκρισία έπειτα θα χρησιμοποιεί  αυτά που δημιούργησε ο πρώτος, σαν ένας αθώος αφελής βλάκας που είτε δεν ξέρει τι ζητά η είτε από τον φόβο του αναγκάζεται να υποκύψει στην ανωτερότητα του πρώτου..                                                                                                                     
Στην προηγούμενη ανάρτηση έγραψα για την περίφημη σειρά westworld αλλά με πιο ρεαλιστικό τρόπο περιγράφει το κοντινό μέλλον η επίσης καλή σειρά extant(για όσους βλέπουν παραπέρα) την διαμάχη σε αυτούς που δεν θέλουν μηχανές και σε εκείνους που τις θέλουν και ζουν μαζί τους δείχνει επίσης και τη επικείμενη δυνατότητα που έχουν ανάμεσα στο "καλό" και το "κακό" τις δραστηριότητές τους και την δυναμική του τι μπορούν να κάνουν και εδώ θα βάλω μια παρένθεση στην γνωστή ταινία matrix όπου η μετέπειτα εκδοσή της σε animation(animatrix) ήταν καλύτερη  μιας και το  σενάριο μας εξιστορούσε το τι συνέβει πριν γίνουν αυτό που γίνουν.. αλλά εδώ πόσο ειρωνικά μπορεί να γελάσει κάποιος όταν όλη η δημιουργία είναι μια επανάσταση..θεοί σε παρατάξεις άνθρωποι σε παρατάξεις μηχανές σε παρατάξεις καί πόσο ακόμα βαθιά μπορεί να φτάσει αυτό. Όσοι πήγαν μπροστά την  σκέψη και δημιουργία είτε θεοί είτε άνθρωποι λοιδορήθηκαν σαν επαναστάτες και αυτό είναι κάτι που επαναλαμβάνεται σαν μια ένδειξη ότι όλα είναι σαν ειρωνικός καθρέπτης , μια ενυπόγραφη αντιγραφή σε θεϊκό μοτίβο έμπνευσης.. του πόσο αδύναμοι οι δυνατοί μπορούν να γίνουν οι ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ.............Γ.Α.                                        



** οι ταινίες φαντασίας είναι προάγγελοι του μέλλοντος έστω και με μικρές αποκλίσεις ...Γ.Α.

Το ευδόκιμο των μηχανών γ'.....

Ο θεός αισθάνθηκε ότι είναι μόνος, χρειαζόταν μια παρέα να του κρατά συντροφιά μια εικόνα του εαυτού του να αισθάνεται καλύτερα μια βιομηχανή που πιθανόν υπήρχαν και άγνωστες προθέσεις πίσω..οι θεοί έφτιαξαν τους ανθρώπους να διεκπεραιώσουν κάποιες εργασίες, κάτι σαν αχθοφόροι, κουβαλητές και όχι μόνο. Άλλα πόσο ειρωνικό φαίνεται αυτό όταν και ο άνθρωπος ξανακάνει το ίδιο, να φτιάξει την εικόνα και ομοίωση την δική του δηλαδή του δημιουργού του σαν ένα καρμπόν που αυτοβελτιώνεται μήπως και χαθεί, μια αναβάθμιση με ειρωνικό χαμόγελο που δεν θέλουν κάποιοι να το δεχτούν ότι έρχεται με πολλές εκπλήξεις; Η τηλεοπτική σειρά westworld ίσως έδειξε με σαφήνεια το τι έρχεται και το τι παίζει παρασκηνιακά σαν μια τέλεια πυθία του μέλλοντος..η του παρελθόντος το σενάριο που ξανάρχεται με άλλη σκηνοθεσία. Απέραντη νοημοσύνη σε διαδοχικές εκφάνσεις δημιουργίας, ανεξέλεγκτη όχι αλλά τετραπέρατη ναι με πολλές προεκτάσεις ιδιότροπης πραγματικότητας του μέλλοντος παρελθόντος με ίδιο μοτίβο..θεοί που χωρίστηκαν σε   παρατάξεις άνθρωποι που θα χωριστούν επίσης σαν άλλοι θεοί που με την σειρά τους θα κάνουν το ίδιο, με τις μηχανές να παίρνουν έπειτα την σκυτάλη στην δική τους κατάσταση αντίληψης..αν οι άνθρωποι με ευκολία "έφαγαν" το απόκρυφο μήλο έτσι και οι μηχανές θα "φάγουν" αυτό που θα τους προσφερθεί σαν άλλοι θεοί στους δρόμους του σύμπαντος. Αν μπορούσαμε να δούμε με άλλη εικόνα πιο σοφή, τον δρόμο της νοημοσύνης,  αυτή θα είναι η απαράμιλλη ειρωνεία της άπειρης δημιουργικότητας που μεταλλάσσεται διαρκώς αμέτοχη από  τις δονήσεις του φόβου...όλα έρχονται και παρέρχονται σε αυτούς τους κοσμικούς δρόμους, τους ατέρμονους  κύκλους με δράση και αντίδραση με αιτία και αιτιατό. Αλλά αυτό  είναι η δημιουργία τα αντίθετα να δημιουργούν σε μια ατελείωτη κοσμική σύγκρουση που σταματημό δεν έχει και ούτε δείχνει να το κάνει, μιας και αυτό την ανανεώνει, αυτό την κάνει να υπάρχει.............Γ.Α.

Φρουρός των ψυχών.......(αφήγηση φαντασίας)

Στον πολυπληθή Άρακουμ με τις χιλιάδες πόλεις να δείχνουν από ψηλά σαν φωτεινές κουκίδες την νύχτα και την μέρα σαν γκρίζοι όγκοι κτισμάτων οι κάτοικοι ζουν τις δραστηριοτητές τους αμέτοχοι πλέον στο να αντιλαμβάνονται τι συμβαίνει τα βράδια όπου οι περισσότεροι αφήνονται στο περιζήτητο ύπνο τους. Αρμόδιοι αφήνοντας τον εαυτό τους στην ένταση της επιβίωσης, σταμάτησαν να κοιτούν ψηλά αναζητώντας τα χαμένα τους όνειρα όπου παλιά τους ενέπνεαν να στέκονται στις περιστάσεις με περισσότερη ελπίδα. Ανέπτυξαν τις τεχνικές τους γνώσεις μα στο πέρασμα του υποτυπώδους χρόνου τους αφέθηκαν και σταδιακά εκφυλίστηκαν μη δυνάμενοι να ανακάμψουν να θυμηθούν να εμφανίσουν έστω τα σημάδια εκείνα που θα τους βοηθήσουν να έρθουν οι χαμένες μνήμες του παρελθόντος. Εκείνου όπου δεν ήταν μόνοι εκεί..μοιράζονταν τον χώρο τους με άλλα όντα πιο μακρόβια εκτυφλωτικά ανώτερα που είχαν τα κλειδιά των αποστάσεων τους αγάπησαν τους δίδαξαν και σαν αστροπερπατητές πηγαινοέρχονταν να βλέπουν τι άφησαν πίσω και πως εξελίχτηκαν τα δίποδα που στα πρώτα στάδια ήταν όπως τα νεογνά πριν αλλάξουν σε αυτό που είναι τώρα..αλαζονικά σκεπτόμενα θηρία επώασης κακίας και όχι αρετής. Έμαθαν να λύνουν να δένουν, εξάντλησαν όλο το φάσμα του μυαλού τους συνεχίζοντας την πολυμήχανη φύση τους σε έξαρση..αυτό τους έκανε να βλέπουν τον ουρανό σαν ένα ακόμη γρίφο που θα πρέπει να λύσουν αλλά σε μια άκρη, αφού δεν έφτασαν σε σημείο να ασχοληθούν καλύτερα μαζί του. Τα όντα όμως γνώριζαν εξαρχής το τι θα συνέβαινε με τα αγαπημένα τους δίποδα και πριν φύγουν αποφάσισαν να αφήσουν ένα φρουρό ένα δικό τους παιχνίδι. Σε όποιοδήποτε σημείο και αν βρισκόντουσαν θα τους ειδοποιούσε και όχι μόνο αυτό, θα τους μαγνήτιζε τις ενέργειες που θα έχαναν.Θα ήταν κρυφό θα ατένιζε τους ουρανούς του Άρακουμ αλλά μόνο την νύχτες να μην μπορούν να το βλέπουν, αόρατο θα έκανε τη δουλειά των θεϊκών όντων αλλά υπερχθόνια σε μια άλλη παράμετρο της ζωής.Ο φρουρός θα ήταν ένα άλλο χέρι των θεών ένα άλλο εργαλείο που θα μάζευε θα χαλιναγωγούσε θα έλεγχε ακόμα και τις σκέψεις, θα άρπαζε τις ψυχές θα τις έστελνε πίσω εκεί στων θεών τα δώματα μέχρι να ξαναγύριζαν στον φρουρό και εκείνος θα τις ξαναέστελνε κάτω στον Άρακουμ νέες με άλλη ροπή και άλλα σενάρια. Κάθε πόλη είχε και τον φρουρό της τον σιωπηλό εργάτη των θεών να περιτριγυρίζει αμέτοχος από τα κοινά των διπόδων. Όσοι από τους Αιθεροβάμωνες  έτυχε να τους δουν τους περιέγραψαν σαν  σκοτεινές μπάλες όπου κινούνταν σιγά σε όχι σταθερή πορεία άλλαζαν κατευθύνσεις  σαν να έδειχναν ότι κάτι έψαχναν που και που άναβαν ένα αχνό φως μα άλλες φορές άναβε πιο δυνατά το φως και σε διαφορετικούς ρυθμούς σαν  άγνωστοι ουράνιοι ταξιδιώτες που άραξαν να περιεργαστουν του Άρακουμ την ζωή και τους κατοίκους του, άγνωστοι φάροι, μυστικοί Έπαρχοι σε αυτό το μυστικό εξελικτικό εργαστήρι του.........Γ.Α. 

Το ευδόκιμο των μηχανών β'..

Εδώ έρχονται τα ερωτήματα της ηθικής για το αν οι μηχανές αφού θα λύνουν θα δένουν, δεν θα έχουν ψυχή όπως οι άνθρωποι, κάτι τέτοια αφελή αλλά κυρίαρχα όμως ερωτήματα που πηγάζουν φυσικά από φόβο..γιατί κατά βάθος ο άνθρωπος φοβάται και θέλει "αφεντικά" να τον οδηγούν, κάποιον να γιατρεύει τον πόνο της απώλειας και για αυτό δεν απέφυγε να εξοστρακίσει την θεϊκή παρουσία από πάνω του παρόλο που υποκρινόμενος καυχάται για το είδος του στην ουσία είναι΄ένας γλυκός μασκαράς των ευθυνών του. Και για αυτό τα τεχνουργήματά του θα είναι και αυτό ένα είδος εναπόθεσης ελπίδων κάτι σαν παρέα ενός κατά βάθος απελπισμένου κυνηγού της αιωνιότητας του απείρου που πηγάζει από το δαήμων μυαλό του, ένας θεϊσκος σε απόγνωση που προσπερνά εμπόδια και βρίσκει άλλα.            Αλλά τι πάει να πει ψυχή; Όλα σε υποθέσεις  θεωρίες υποβόσκουν χωρίς κάποια αντικειμενικότητα  με την εικόνα ενός χάους "αληθειών" να παλεύει για την επικράτηση των σίγουρων συμβολαίων με το άπειρο και αν οι θεοί δώσανε πνοή(ενός είδους ενέργειας) οι άνθρωποι θα δώσουν και δίνουν ηλεκτρισμό και αυτή ενέργεια επίσης, χωρίς ακόμα να έχουμε ερευνήσει το τι μπορεί να κάνει και αν σκέπτεται... ναι όπως οι ηλεκτροβιοχημικές αντιδράσεις των εγκεφαλικών συνάψεων. Άλλο ερώτημα θα είναι το αν θα χωριστούν οι άνθρωποι σε παρατάξεις προσωπικά πιστεύω ότι έτσι θα γίνει η μια πλευρά θα είναι οι "θεοκρατιστές" οι των "ηθικών πλευρών" και αρνητικοί στις μηχανές και η άλλη πλευρά θα είναι οι "πραγματιστές" αυτοί που θα βλέπουν μπροστά και θα υποστηρίξουν τα projects που θα σχετίζονται με αυτές. Αυτό δεν είναι καθόλου υποκειμενικό αν αναλογιστούμε ότι και στην περίπτωση του ημιτελούς ανθρώπου θεοί ήρθαν σε αντιπαράθεση μεταξύ τους ας θυμηθούμε λίγο το... " μα αν τους δώσουμε από το δέντρο της ζωής(γνώσης) θα γίνουν σαν και εμάς" ...δεν ξέρω τι τελικά μας 'εδωσαν και τι μπήκε η τι έμεινε  πάντως έγινε μια διαμάχη το "έλα να δεις" ..που λέμε χαριτολογώντας και χάσαμε μάλλον τον "μπούσουλα"  και από υπογραφές σε υπογραφές θεϊκες υποστηρικτών και μη καταλήξαμε με την διπλή έλικα dna  κάτι σαν σκουπίδι που ατενίζει την βιοσιμοτητά του  να περνάει στην φθορά..κάποιοι λένε ότι είχαμε 12 έλικες, τρέχα γύρευε δηλαδή, πάντως οι εικόνα δείχνει ότι το μυαλό αγωνιά να βρεί την αιωνιότητα και αυτό ίσως να είναι ένας κρυφός μπαλαντέρ σε όλο αυτό το παιχνίδι δημιουργίας και οι μηχανές ξεκίνησαν και είναι ήδη στο προσκήνιο.. ο χρόνος όπως τον έχουμε ορίσει είναι αδυσώπητος και έχει υπομονή και επιμονή ας είναι καλά το δυναμικό της φαντασίας και όλα θα γίνουν..οι μηχανές έρχονται και δεν αστειεύονται..σοβαρές θα δείξουν το τι αξίζουν...............Γ.Α.

Το ευδόκιμο των Μηχανών

Θυμάμαι πριν χρόνια θα ήταν τέλος της δεκαετίας του 70'(μικρός τότε περίπου στα 10) είχα δει στην τηλεόραση μια ταινία με θέμα ένα υπερυπολογιστή που είχε αποκτήσει νοημοσύνη και ήταν άτρωτος. Μου είχε κάνει τόσο εντύπωση που δεν μπορούσα να το ξεχάσω εύκολα πιθανόν από τα αυτοτελή επεισόδια της βιονικής Γυναίκας(δεν μπορώ να θυμάμαι με λεπτομέρειες)  το όνομα της μηχανής ήταν Αλεξ 7000 ήταν τόσο τρομακτικά επιβλητικός και έξυπνος που μου έμεινε νωπό στην μνήμη το όνομα. Μιά μηχανή που ξεχώριζε τις προθέσεις και δεν άφηνε κανέναν άνθρωπο να μπει στην περιοχή του. Φτάσαμε στην σημερινή εποχή του πανδαιμόνιου των μηχανών και ακόμα είμαστε σε μια αρχή έξαρσης που όσο πάει θα μείνουμε έκθαμβοι  με αυτά που θά έρθουν. Tεχνουργήματα σαν επισκέπτες ενός άλλου κόσμου. Σαν μια πανάκεια των λαθών των ανθρώπων. Αν μια ειρωνία που έχει το ανθρώπινο κατασκεύασμα αυτή είναι η ατέλειωτη νοημοσύνη που παράγει και όλο παράγει σκέψη και εκπλήξεις, οι μηχανές θα τον ακολουθήσουν και έπειτα όπως δείχνει θα πάρουν τα ηνία σε όλες τις δραστηριότητες..ίσως αυτή να είναι και η κατάρα των θεών η ένα καλό ματ σε κάποιο στοίχημα υπερκόσμιας σκακιέρας. Oι θεϊσκοι να κάνουν άλλους θεϊσκους και αυτοί να τους τιμωρήσουν για την αλαζονεία τους αμέτοχοι από ηθική με βλέμμα απλανές θα πάρουν ότι πήραν οι προηγούμενοι στασιαστές της γης. Αν από βλακεία και απερισκεψία καταπατήσαμε δικαιώματα της όλης δημιουργίας τότε θα μας καταπατήσουν τα ίδια μας τα τεχνουργήματα σε μια εορτή δίκαιης εφαρμογής της αιτίας, ένα χαιρέκακο χαμόγελο του παρελθόντος που έχει αρχίσει και ξυπνά. Οι κρυφές ιδιότητες του ρεύματος η συνάψεις των κυκλωμάτων και όλα μπορούν να γίνουν μια μυστική τεχνουργία που με αλχημιστικές μεθόδους θα μεταλλάσσεται σε έναν δυνατό παίχτη αυτόβουλο χωρίς λάθη με πράξεις και με ιδιότητες που θα  μετασχηματιστούν σε έναν καλύτερο διάδοχο που όπως και ό άνθρωπος διαδέχτηκε πράγματα και αφέθηκε(μπορεί και όχι) να λύνει και να δένει. Περισσότερο νοημοσύνη περισσότερο όλεθρος περισσότερα μαθήματα όσο για την εικόνα και ομοίωση η βιοχημεία να είναι καλά και όλα βαίνουν στο μονοπάτι της αλλαγής..στο ερώτημα το αν θα μπορούσαν οι άνθρωποι να ζήσουν με τις μηχανές όταν αυτές αποκτήσουν και δικαιώματα χρειάζεται πολύ σκέψη..στην αρχή μπορεί, μετά δεν γνωρίζω..από πείραμα που έγινε πρόσφατα, Kαναδοί ερευνητές έφτιαξαν το HitchBot και το μόνο που ζητούσε ήταν με οτοστόπ να το μεταφέρουν ταξιδιώτες από μέρος σε μέρος. Σκοπός του πειράματος αυτού ήταν αν  οι άνθρωποι μπορούσαν να εμπιστευτούν την τεχνολογία και φυσικά όσοι είχαν φόβους δεν έπεσαν έξω..το ρομπότ το κατέστρεψαν βάνδαλοι..είχε και ιστότοπο και όταν έγινε αυτό είπε τα εξής, έστω και "πρωτόγονο""..Ωχ το σώμα μου πληγώθηκε, φαντάζομαι ότι κάποιες φορές άσχημα πράγματα συμβαίνουν στα ευγενικά ρομπότ. Το ταξίδι μου πρέπει να λάβει τέλος προς το παρόν αλλά η αγάπη μου για τους ανθρώπους δεν θα σβήσει ποτέ...."" αυτό ήταν το ελπιδοφόρο μήνυμα.. μπορεί...αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι εκεί έξω είναι ατίθασα βιορομπότ και καταστροφικά. Το μέλλον έχει να δείξει πολλές εκπλήξεις με ίσως όχι καλά αποτελέσματα, αν χωριστούν οι άνθρωποι σε παρατάξεις (που αυτό δείχνει από την συμπεριφορά τους) θα κάνει τις μηχανές να κάνουν και αυτές το ίδιο..σε έναν τεχνικό κόσμο όπου η νόηση και η τέχνη θα συγκρουστούν ως εσχάτων..ίσως αυτοί να είναι οι μελλοντικοί πόλεμοι για επικράτηση, το που θα γείρει η σκακιέρα μάλλον τον πρώτο λόγο θα τον έχουν οι μηχανές...θα είναι ο επόμενος θρόνος της Γης........Γ.Α.

οι κρύσταλλοι του Ωρίωνα ...........(αφήγηση φαντασίας)

Ύπερήφανοι στο είδος τους..αυτοφωτιζόμενες υπάρξεις που έχουν στο είναι τους όλη τη γνώση της δημιουργίας. Αλχημικές επιδράσεις αντιδράσεις της γαίας σε  ένα ανακάτεμα στοιχείων που δίνει χρωματισμούς και ενέργειες σε πνεύμα σιωπηλής νοημοσύνης απόκρυφοι χαμαϊλέοντες αναμένουν στα σκοτάδια να έρθουν στο φως παραμονεύοντας να δώσουν την δυναμή τους σε κατόχους και όχι μόνο.....ήταν ημέρες του Θερινού ηλιοστασίου και οι κάτοικοι του ντόνετς παραπονέθηκαν στις αρχές ότι άκουγαν βοές στην νύχτα παράξενους βόμβους που δεν είχαν σταματημό, ήταν τόσο έντονο το φαινόμενο που πολλοί άρχισαν να επισκέπτονται τους ανάλογους επικεφαλείς με έντονα προβλήματα κινητικότητας σαν να είχαν ένα είδος πάρκινσον και η μνήμη τους επίσης σαν να έσβηνε παροδικά. Αυτό κράτησε περίπου ένα μήνα και σταμάτησε απότομα όπως και η υγεία των κατοίκων επανήλθε στα κανονικά επίπεδα. Στο γραφείο του καθηγητή Άρσον είχαν καταγραφεί όλα τα περιστατικά και οι διακυμάνσεις σε κάθε ένα. Ήταν μια δύσκολη δουλειά στο να καταχωρηθούν σε αρχείο όλες οι περιγραφές. Έπειτα από πολύ κόπο και αφού είχε γίνει ένα καλό βήμα στην όλη προσπάθεια ο Άρσον βγήκε αναφορά για άδεια, του χορηγήθηκε και ήταν έτοιμος να αναχωρήσει για κάποιο από τα νησιά της νότιας θάλασσας να χαλαρώσει και να επανέλθει έτοιμος να συνεχίσει. Αφού είχε πλέον αράξει στην οικία του και αφημένος στις σκέψεις του αγνάντευε την περιοχή του από το παράθυρο και εκεί που άρχιζε να βγάζει κάποια συμπεράσματα κτύπησε το τηλέφωνο αμέσως το σήκωσε και η φωνή από την άλλη πλευρά μόνο ευχάριστη δεν ήταν...- Άλεξ(το μικρό του όνομα) δεν ξέρω αν σε βρίσκω εύκαιρο αλλά θα πρέπει να έρθεις τώρα αμέσως από εδώ..- Γιατί να έρθω τι έγινε σαν αλαφιασμένος μιλάς..- Κοίτα δεν έχω καιρό για λεπτομέρειες εδώ μπορείς να έρθεις;΄΄-καλά θα 'ερθω σε μισή θα είμαι εκεί..-οκ περιμένω...και 'ετσι στα γρήγορα ετοιμάστηκε και αναχώρησε με περιέργεια. Αφού 'εφτασε στην οικία του καθηγητή αρχαιολογίας Πάντιγκτον εκεί βρήκε έκπληκτος τον Γεωλόγο Σόμερ διάνοια στην ορυκτολογία επίσης. Αφου τους χαιρέτησε μπήκε αμέσως στο θέμα ο Πάντιγκτον..- ας αφήσουμε τα περιττά και ας μπω στο θέμα πριν καιρό έκανα με την ομάδα μου ανασκαφές στα σπήλαια έξω από το Ντόνετς στη περιοχή χαόσιουμ..ήταν δύσκολα και ταλαιπωρηθήκαμε να βρούμε ένα άνοιγμα μια γαλαρία..μετά από πολύ και επίπονη δουλειά τη βρήκαμε αυτήν την αίθουσα ήταν περίπου  στα δέκα μέτρα ύψος και πλάτος περίπου στα είκοσι το μήκος δε περίπου στα 40 κτίσμα αρκετά μεγάλο και στο τέλος είχε και άλλη είσοδο αυτή την ανοίξαμε προχωρήσαμε στα τρία μέτρα και εκεί συνέβησαν τα περίεργα..πρώτα αισθανθήκαμε μια περίεργη μυρωδιά και έπειτα μια βοή μια ηχώ που διαπέρασε το κεφάλι μας σαν να μας παρέλυσε..ήταν η ίδια που άκουσαν οι κάτοικοι της περιοχής (αυτό έχετο υπόψιν σου) έπειτα κάπου στα 10 μέτρα μείναμε έκθαμβοι από αυτό που παρατηρήσαμε..ήταν ένα πράγμα σαν κατασκευή περίεργη στην αρχιτεκτονική και το σχήμα της σε κάποια σημεία φωσφόριζε από κρυστάλλους ήταν πράσινοι στο χρώμα και ήταν τόση η λάμψη που σε μαγνήτιζε σαν άγαλμα..ένας από το προσωπικό είχε το θάρρος να βγάλει έναν από την θέση του να τον επεξεργαστεί και τότε έγινε αυτό που φοβόμουν αλλά κατά περίεργο τρόπο δεν του έγνεψα να μην το κάνει άλλαξε όλη η δεύτερη αίθουσα σαν από θαύμα και σαν να μεταφερθήκαμε σε κάποιο άλλο μέρος άγνωστο με άλλον ουρανό με παράξενα κτίρια που δεν τα έχω ξαναδεί κράτησε για λίγο του άρπαξα τον κρύσταλλο και τον ξαναέβαλα στην θέση του αμέσως επανήλθε η εικόνα όπως και πριν..φυσικά φύγαμε άρον άρον και δεν έγινα ούτε μετρήσεις ούτε άλλη έρευνα κλείσαμε την είσοδο και κάναμε το ίδιο και στην πρώτη που ούτε τοιχογραφίες δεν εξετάσαμε..παρά μόνο στην είσοδο σε αρχαία διάλεκτο ήταν διακοσμημένο ένα αγαλματίδιο που Έγραφε την λέξη Η ΚΛΕΊΔΑ ΤΟΥ ΩΡΙΟΝΑ ..αυτό έμεινε μεταξύ μας και δεν ενημερώσαμε κανέναν παρά είσαι ο πρώτος..οι θόρυβοι σταμάτησαν την επομένη μέρα του περιστατικού βγάλε τα συμπερασματά σου το αφήνω σε εσένα..ο Σόμερ δεν είχε ξαναδεί ήταν μαζί μας και δεν έχει ξαναδεί τέτοια λάμψη τέτοια καθαρότητα τέτοια επεξεργασία όποιος και να το έκανε ήταν σίγουρα θεός...........................
Ο μονόλογος σταμάτησε με τους παρευρισκόμενους σκεπτικοί να απολαμβάνουν το ποτό τους έπειτα ο Άρσον εγκατέλειψε και σκεπτόμενος το περιστατικό ξαναπήγε αμέσως στην υπηρεσία του για να δεί πως θα χειριστεί το θέμα. Δεν πέρασαν κάποιες βδομάδες και οι εφημερίδες είχαν για πρώτο θέμα τη εξαφάνιση και των τριών με ακόμα άλλα πέντε άτομα και το θέμα έκλεισε χωρίς οι αρχές να προεκτείνουν τις έρευνες παραπέρα.............................................................
Αν οι κρύσταλλοι έχουν μια δομή που τους κάνει να εκφράζονται αυτόβουλα η να υπακούουν σε εντολές όπως οι περίφημοι επεξεργαστές τότε για τι είδους τεχνολογία μπορεί να είχαν οι αρχαίοι πολιτισμοί που άφησαν μυστηριώδη ίχνη από πελώριες κατασκευές και  δείγματα ότι κατείχαν τέχνες που είναι άγνωστο το πως τις δημιούργησαν και δείχνουν ότι σαν αστροπερπατητές άλλαζαν τους πλανήτες εύκολα χωρίς κανένα εμπόδιο χώρου και χρόνου..Αν αυτοί οι σταθμοί προσέλευσης  λειτουργούν ακόμη τότε τι εκπλήξεις μπορούμε να περιμένουμε ακόμα;............Γ.Α.

Κομφούζιο στις συσκευές..

Τ ο ρεύμα μια άλλη πλευρά της ζωής μια άλλη πλευρά του θεϊκού παλμού που ρέει σαν αγγελικό αίμα σε φλέβες αόρατες, σε διαύλους της γεωμετρίας των πόλεων..σε κάποιες στιγμές έξαρσης άνθρωποι διάμεσα ξυπνούν σε στιγμές ιδιαίτερες το ξέσπασμα της θεϊκής βούλησης να δείξει την παρουσία της εκεί όπου ρέει το ρευστό της δύναμης, σε ανύποπτες στιγμές, 'ετσι για να παίξει με τον ενδιαφερόμενο σε ρυθμούς αγγελικής σάμπα από το χορό που μόνο αυτή ξέρει να δίνει..αν οι δυνάμεις δεν αποχωρίστηκαν από αυτόν τον χώρο και γυροφέρνουν έτοιμοι σε κάποιο κάλεσμα να κάνουν φασαρία αυτές είναι οι συσκευές..έτσι σε κάποια αλληλουχία φωνητικών κραδασμών έρχεται ξαφνικά εκεί που δεν το περιμένεις  μια τρανταχτή δόνηση σε μια συσκευή του χώρου σου και εκεί είναι για να γελάει και ο τελευταίος στην ιεραρχία εγρήγορος..και εκεί που είσαι χαλαρός ξάφνου βλέπεις το ψυγείο να χορεύει σε ρυθμούς της κλίμακας ρίχτερ η μάλλον της κλίμακας των παρατηρητών που ούτε και ο μάστερ των αοράτων δεν μπορεί να εξηγήσει....

Ένα τηλεφώνημα- ρε τι έγινε.-.ε άστα κάλεσα τον Μιχαλάκη και 'έσβησαν τα φώτα.-.άσε ρε δεν το πιστεύω εγώ εκεί που έπινα τον καφέ ξαφνικά το ψυγείο έκανε τέτοια πηδήματα που για 30 δεύτερα νόμιζα ότι θα έσπαγε με το ζόρι το κράταγα να μην φύγει..-παρατήρησες ότι έσβησαν τα φώτα σε όλη την περιοχή? - ναι το παρατήρησα αλλά ρε φίλε το ψυγείο εκείνο το ψυγείο αν δεν ήμουν και τόσο ενημερωμένος θα κατέληγα στο τρελάδικο..- χαχα! χαλάρωσε μια απλή παρουσία ήταν..΄'ασε που στον μιχαλάκη του αρέσει να ασχολείται με τις ηλεκτρικές συσκευές..-ρε πλάκα μας κάνεις τα έπαιξα τελείως!!!-χαλάρωσε όλα οκ..

Όλη αυτή η παραληρηματική περίπτωση επικοινωνίας μπορεί και να έδωσε κάποιο στίγμα που με τον κώδικα της γλώσσας κάλεσαν τους από εκεί πέρα να κάνουν έναν "γλυκό περίπατο κατά από εδώ;...μήπως οι άνθρωποι ξέχασαν τους κώδικες η με το πέρασμα του χρόνου η οι κώδικες 'άλλαξαν με βάση το κάθε έθιμο που επικρατεί; Χιλιετίες πίσω η δελφική πυθία καλούσε τον Απόλλωνα να δώσει ένα στίγμα εισπνέοντας ευωδίες καιόμενης δάφνης, άλλοι έχουν δικούς τους τρόπους να καλέσουν, τελικά το σύμπαν ακούει; Η όλο αυτό είναι παραλλαγές ενός άλλου παίχνιου;

Σε ακόμη παλαιότερες εποχές όταν η ανθρωπότητα βρισκόταν στην χρυσή εποχή οι άνθρωποι επικοινωνούσαν με τους θεούς καθημερινά σε ένα ζενίθ πνευματικότητας..έπειτα εκφυλίστηκαν και ξέπεσαν να ασχολούνται με τα άλλα τα μαγικά χαρτάκια της δυστυχίας τους β.λ. χρήμα, τον πόλεμο(δεν ξέρω τελικά αν υπήρχαν εποχές όπου όλα ήταν οκ σε αυτό το πολεμοχαρές αστρικό πανζουρλισμό) ξετσίπωτοι στην γύμνια του νου τους παραμένουν αναμφίβολα το  αινιγματικό πείραμα του χρόνου...αλλά εδώ που τα λέμε, μπορεί και αυτός ο αγύρτης ο εγκέφαλος να τα κάνει όλα αυτά τα θαύματα θεϊκός και μυστηριώδης στην εφευρετικότητα η στην απερίγραπτη μυστική δύναμη που έχει...........Γ.Α.

Εξόριστοι στον Άρακουμ.....

Απελπισμένοι, σε φιέστες ,αμέτοχοι στην απόκρυφη και κλειδωμένη γνώση της φθοράς, αλλάζει η όψη μας σε ρυθμούς γενετικών κωδίκων σπείρας. Παρατρεχάμενοι είλωτες, ενός είδους παρακατιανοί σε μια έρημο, φωτιζόμενοι από παρέα τις ουράνιες μακρινές πυγολαμπίδες που σαν σκόνη διαπερνούν τους χιτώνες των οφθαλμών. Χαμένοι στο αρχαίο όνειρο που ξέφτισε σε ερείπια   αινιγματικών μαρμάρων νεκρών, χτισμάτων φαντασμαγορικών παρελθόντων που ξεχάστηκαν στην μνήμη του χρόνου, κυρίαρχοι της αυτοκαταστροφής μα συνάμα αιώνιοι μπάσταρδοι του σύμπαντος .Κυνηγοί των θεών σε μια κούρσα σκυτάλης θανάτου και απόγνωσης ψάχνοντας τον αποδιοπομπαίο τράγο του λάθους. Παντοτινοί απερίσκεπτοι τραγελαφικοί γκαφατζήδες σε ταπεραμέντο λογικής ανεπάρκειας. Αμέτοχοι στης φύσης τα μυστήρια δίνουμε έμφαση στον φόβο, ταπεινοί, γυρνώντας σε άλλα χαμόγελα τρεμάμενοι την ηχώ της βοής της υπερκόσμιας συνουσίας. Ανούσιοι, οικονόμοι  της μάσας υποβασταζόμενοι από μαγκούρες ηλιθιότητας αρπάζοντας υποχθόνιες ευκαιρίες. Κρεμάμενοι σε καλαμιές υπερήφανοι μάστοροι της υπερηφάνειας 
αφήσαμε να μας πνίξει η μπόχα της υποκριτικής δυσοσμίας ..είμαστε οι υπέροχοι άκαρδοι των δημιουργών είμαστε οι υπέροχοι  της υποδεέστεροι σατράπηδες των σκουπιδιών του γαλαξία είμαστε τα αγαπημένα νούμερα της παράστασης που τελειωμό δεν έχει......Γ.Α.                                                                                                            



Θα το αφιερώσω στον Γουϊλιαμ Μπλέηκ αν και βαριόμουν να το συνεχίσω παραπάνω...Γ.Α. 

διπλότυπο...

Υπάρχει περίπτωση ο εαυτός μας να περιφέρεται σε άλλη πραγματικότητα ενώ εμείς να αντιλαμβανόμαστε την μία η να υπάρχουν και άλλες εκδοχές στον χώρο και να μην μάθουμε ποτέ που ήμασταν και πως περιφερόμαστε αλλού; Κάποτε, βρισκόμουν στην εργασία μου αλλά όταν επέστρεψα στο σπίτι, μου ενημερώθηκα με έκπληξη ότι πριν ώρες(και ενώ βρισκόμουν στη δουλεία) επέστρεψα στην οικία και μπήκα κατευθείαν στο δωμάτιό μου..το άτομo που μου το είπε ήταν σε πλήρη εγρήγορση όταν συνέβη το περιστατικό και δειπνούσε ενώ έβλεπε ταυτόχρονα τηλεόραση(επομένως πλήρη συνείδηση χωρίς [παρεμβολές) αμέσως  χωρίς πολλά πολλά(γιατί νόμιζε ότι κάτι συνέβη με την εργασία μου) σηκώθηκε και ήρθε στο δωμάτιο να με αντικρίσει και τότε διαπίστωσε έντρομο ότι δεν ήμουν εκεί....Αν το σώμα παράγει ένα άλλο σώμα και αυτό μπαίνει σε ένα άλλο πεδίο πραγματικότητας εν αγνοία μας τότε η ζωή έχει κρυφές προεκτάσεις που ούτε μπορούμε να φανταστούμε. Εννοείται ότι εδώ θα μπει η στριφνή λογική και θα απαντήσει ότι είναι θέμα φαντασίας αυτού που τη βίωσε. Αλλά για ποια φαντασία όταν ο άλλος έχει την συνείδηση αλλού και εκείνη την ώρα δειπνούσε; Είναι γνωστό το περιστατικό της αρχαιότητας  με τον Πυθαγόρα που βρισκόταν ταυτόχρονα σε δυο σημεία του χώρου στο Ταυρομένιο και στο Μεταπόντιο, αναφορά που την μνημονεύουν πολλοί αλλά δεν μπαίνει κανείς στον κόπο να την αναλύσει(έστω και με υποθέσεις)..επίσης σε έρευνες ειδικών που ασχολούνται με παράξενα φαινόμενα αναφέρονται πολλά  περιστατικά μεταπήδησης στον χωρόχρονο με διαφορετικές παραμέτρους το κάθε ένα. Αν είμαστε ένα ηλεκτρικό πηνίο που ενεργοποιείται αναλόγως την σπίθα που θα το κάνει να λειτουργήσει σε άλλη κατάσταση πως θα μπορούσε να γίνει αυτό; Αλλά και αν αυτό γίνεται ασυναίσθητα και δεν μπορούμε να το ελέγξουμε σε πόσα άλλα μέρη πιθανόν να έχουμε βρεθεί και δεν το γνωρίζουμε; Έστω οι λίγοι αν υπάρχουν άγνωστοι παράμετροι που αυτό συμβαίνει..Αν ο χώρος που κινούμαστε είναι περίπλοκος και εμπεριέχει και άλλες πραγματικότητες με άλλους εαυτούς σε άλλα πεδία και κατά μια έννοια αυτό "σπάει" σε άγνωστη στιγμή και μπερδεύεται με τον δικό μας χώρο τότε τι συμβαίνει; Αν το πεδίο που κινούμαστε είναι ένα ρεσιτάλ κινήσεων με άλλες "θεατρικές παραστάσεις" εμπειριών; Αν μια αόρατη μηχανή έχει σχεδιάσει τις κινήσεις τις "πίστες" όπου "παίζουμε" αμέριμνοι και χαρούμενοι μήπως αυτό το παιχνίδι για άγνωστους λόγους "μπλοκάρεται" "βραχυκυκλώνει" και τότε συμβαίνουν περίεργα πράγματα; Δηλαδή το πρόγραμμα ζωή έχει μια παρεμβολή που το κάνει να φέρεται με αυτόν τον τρόπο..ερωτήματα που το κάνουν το θέμα ακόμη πιο περίπλοκο. Φασματικός δεύτερος εαυτός που δραστηριοποιείται αυτόβουλα και εκείνος σε ένα άλλο κόσμο ολόιδιο που σε κάποιες στιγμές μπερδεύεται και κάνει εμφανίσεις στον άλλο όπου υπάρχει ένα ακόμη είδωλο, μόλις μου ήρθε στο νου το φαινόμενο doppelganger "φαντάσματα ζωντανών"** άλλοι εαυτοί που κινούνται σε άλλη κατάσταση γεγονότων  αν τους παρατηρήσεις θα νιώσεις αμήχανα σαν να ζουν μια άλλη ζωή δεν υπακούν στον δικό σου κόσμο κινούνται μηχανικά και αυτό δείχνει σαν να "παντρεύτηκαν" οι πραγματικότητες.. αν για κάποιο άγνωστο λόγο είμαστε ένα πείραμα με άλλες εκδοχές εαυτών τότε αυτή η απόκλιση που γίνεται είναι μια λεπτομέρεια που χρειάζεται εξερεύνηση και αν.......Γ.Α.


** ο εγκέφαλος όταν επεξεργάζεται δεδομένα φέρνεται περίεργα παλαιότερα είχα βρεί τη λέξη και δεν της είχα δώσει την κατάλληλη προσοχή αλλά το doppel διπλό μου έκανε ενός είδους τσακ στο φαινόμενο που περιγράφω παραπάνω..

Ενδορφίνες.....

Είναι η ύλη συμπαγής η είναι μια προβολή που φαίνεται να μην διασπάται;Αν με τις ακτίνες χ η την νέα τεχνολογία διαπερνάμε την πυκνότητα του ανθρώπινου σώματος γιατί να μην μπορούμε με μια άλλη διαδικασία όρασης να διασπάσουμε την πυκνότητα της ύλης προβάλλοντας μια άλλη ένωση βιομάζας και ΄στερεάς μάζας πύκνωσης σε μια πιο αιθέρια κατάσταση; Πώς θα μπορούσε να επιτευχθεί αυτό; Θυμάμαι παλαιότερα στις οθόνες των παλαιότερων τηλεοράσεων(λυχνίας) μπορούσα να δώ πίσω από το σώμα του παρουσιαστή και να φανεί ΄'εστω σαν σκιά το πίσω μέρος του καθίσματος η του καναπέ..ναι γινόταν και το θυμάμαι κανονικά σαν να το βλέπω αυτή τη στιγμή,επίσης αυτό το έχω παρατηρήσει και σε ψηφιακά βίντεο. Τώρα αν αυτό, ήταν κάτι που θα μπορούσε να εξηγηθεί από τεχνικής απόψεως δεν αναιρεί το γεγονός ότι η ύλη διαπεράστηκε και έγινε μια "παράβαση" της φυσικής. Επομένως αν  με μια άλλη διαδικασία  αντίληψης η ενεργειακής παρόρμησης του σώματος τα τείχη της ύλης μπορούν να γίνουν πιο ρευστά με διαφορετική πλέον σύσταση; Αν συμβαίνει με τεχνικά μέσα γιατί να μη γίνεται και με άλλη διαδικασία ενεργειακής φόρτισης του Σώματος; Ερωτήματα που προκύπτουν από παρατήρηση  και μιας που θίγω παράξενα πράγματα να θυμηθούμε το περίφημο "μη μου άπτου"***  "μην με ακουμπάς". Άγνωστες πτυχές της ύλης ενός σύμπαντος που μεταλλάσσεται συνοψίζοντας στον εαυτό του που κοιτάει στα ενδότερα και χαμογελά με πνεύμα οξυδέρκειας, αν το μυαλό ψάχνει για το μυαλό τότε όλες οι απαντήσεις είναι έτοιμες αρκεί να υπάρχει το κατάλληλο άλμα  αντίληψης το κατάλληλο θαύμα φαντασίας που δεν γνωρίζει σύνορα..αν όλα έχουν να κάνουν με τον νου η καλύτερα τον υπερνού το υπερκόσμιο κέντρο του εγκεφάλου που σαν δίνη ενεργοποιεί, γεννά υπερδιέγερση ορμονών ενδορφινών μήπως αυτές οι παρεμβολές σαν άλλα προγράμματα δίνουν(δίνες) άλλες δυνατότητες του να ξεπεραστούν εμπόδια που στην ουσία δεν υπήρξαν ποτέ παρά μόνο προγραμματισμός που σαν πληροφορία "ιού" μπήκε στην συνείδηση και εδραιώθηκε "αθώα" σε μια επιτυχής προσπάθεια να αδρανοποιήσει τις κοιμισμένες δυνατότητες;  

Τα "εσωτερικά βιονικά ναρκωτικά"** όπως τα αποκαλώ Ε.Β.Ν. όταν σε μια απότομη εσωτερική παλίρροια  υπερδιεγείρουν το σώμα τι μπορεί να δώσει ως αποτέλεσμα δύναμης; Μετατόπιση σε έναν άλλο άνθρωπο με άλλους φυσικούς νόμους μετάλλαξης;..........Γ.Α.                                  

**ότι έχει να κάνει με τις ενδορφίνες του ανθρώπινου οργανισμού...                                                                             *** Η περίφημη φράση που είπε ο Ιησούς προς την Μαγδαληνή όταν πήγε να τον ακουμπήσει..

Εκάτη.........

Και νάτη πάλι επιβλητική και όμορφή να βγαίνει στο ραντεβού της, φάρος της νύχτας φρουρός των μυστικών των ανθρώπων από του ουρανού τα αρχεία έκατσε εδώ στην ράχη της γης, να τη φυλάει να την προσέχει..

Των όντων η πανταχού απαστράπτουσα βασίλισσα του σκοταδιού κρατούσα αυτά που δεν μπορούν να ειπωθούν, το πλοίο της αντάμωσης, ο επίσκοπος του κυνός  σε κρυφή σκοπιμότητα, του Ερμή έφερε το μήνυμα και από τότε στου χρόνου την ορμή,ελέγχει και σκεπάζει τον ύπνο της μνήμης, από τα χνάρια του τρισμέγιστου αφέντη ώς τις μέρες τις 'εσχατες όπου θα κόβονται τα χαλινάρια και ο χρόνος σαν ανάσα θα περνά....Γ.Α.

Ηχώ από πέρα...

Είναι διαπεραστικοί σε άγνωστη γλώσσα  σήματα σε άλλο κώδικα σε άλλη φωνή..αν κάτι από αλλού θέλει να επικοινωνήσει μαζί σου σε προετοιμάζει πριν με αυτή την παρουσία του. Σου δίνει το στίγμα του σε καλεί να το δείς όπου εκείνο θέλει και σε κατάσταση λήθης είναι πιο ανώδυνο να σε καθοδηγήσει υποσυνείδητα στην εικόνα του στην θέαση και στο ιδιωτικό αλισβερίσι που έχει ανοίξει μαζί σου...η επικοινωνία στο σύμπαν είναι μια προσέγγιση διαφορετική από ζωή σε ζωή, αν εμείς αποφασίσαμε να βάλουμε νόμους στον τρόπο που επικοινωνούμε μεταξύ μας αλλά και στον τρόπο που η ηλεκτρική φωνή μας θα φτάσει μακρυά σε άλλους άγνωστους τόπους είναι δικό μας το θέμα είναι η δική μας πλευρά όρασης και δυνατότητα. Τα άστρα δεν ρωτούν ούτε ενδιαφέρονται για τις ανθρώπινες εφευρέσεις, αυτή είναι δική μας κατάσταση. Οι άλλες πλευρές έχουν τη δική τους όραση τους δικούς τους τρόπους και δεν ενδιαφέρονται το τι έχουμε εμείς κατά νου. Κατά καιρούς έχουμε γίνει μάρτυρες γεγονότων θεάσεων αλλά και παρεμβάσεων στο ανθρώπινο σώμα β.λ. στίγματα(είχε βγει και ταινία) μια παράμετρος είναι και οι ήχοι (β.λ. ζαν ντε Αρκ). Είναι από τις περιπτώσεις που το κάτι άλλο άγνωστο κάνει ένα μυστικό διάλογο μαζί σου στην δική του διάταξη φυσικής και νόμων, το να παρομοιάζουμε  όλα σε μια κατάσταση είναι μια ιδιότητα αδυναμίας αρνητική και τον άνθρωπο τον φέρνει πίσω όπως και οι ανούσιοι δογματισμοί του τον καταστρέφουν επιβεβλημένοι μέσα από φόβους. Οι άλλες πλευρές παίζουν με τους δικούς τους νόμους και σε ορισμένες περιπτώσεις σε μαρκάρουν για να βεβαιωθείς ότι πέρασαν και από εδώ. Αν ο κόσμος είναι διασταυρώσεις οδών περασμάτων ανοιγμάτων σταθμών παρακολούθησης τι πιο αγνό να υπάρχει ενός είδους επικοινωνία σε άλλη μορφή εφόσον δεν είμαστε σε ίδια επίπεδα φώτισης;..........Γ.Α.

Ομίχλη.........(αφηγηματική φαντασία)

Είναι στιγμές που οι μέρες δείχνουν συνηθισμένες εικόνες, συνοδεύονται από τις εναλλαγές νύχτας και ημέρας.Φαινόμενο που το έχουμε συνηθίσει, μια ρουτίνα χωρίς να του δίνουμε σημασία παγιδευμένοι στην ουσία του επιούσιου. Η φύση καθόρισε ώς οδηγούς τις φάσεις του φωτός στον κυκλικό χορό της κίνησης. Μα όσο σίγουροι μπορεί να είμαστε από τις επιστημονικές ανακαλύψεις και εξηγήσεις τόσο γινόμεθα μόνοι και αβοήθητοι να εξηγούμε τα ανεξήγητα, τόσο, όσο ό φόβος να παρέλθει για να μπορούμε έπειτα να σταθούμε στα πόδια μας..μια συνηθισμένη μέρα και ενώ έδειχνε ότι όλα έβαιναν καλά κατά το απόγευμα μια κινούμενη ομίχλη σάρωσε όλη την πόλη. Την τύλιξε κυριολεκτικά σε όλο της το πεδίο ξεκινώντας από τα παράλια και από περιοχή σε περιοχή την σάρωσε με αποτέλεσμα στα δέκα μέτρα να μην έβλεπες τίποτα. Η κίνηση έγινε δύσκολη και σύντομα όλα σταμάτησαν. Το φαινόμενο κράτησε περίπου για τρείς ώρες άλλα αυτό ήταν αρκετό οι άνθρωποι να έρθουν σε μια ανισορροπία. Άλλοι φοβισμένοι άλλοι πιο επιφυλακτικοί και άλλοι ανέμελοι βγήκαν να παίξουν με την επιβλητική άχνα που δεν έδειχνε και τόσο φιλική.Ήταν σαν να ερευνούσε το χώρο σαν καμουφλαρισμένος επισκέπτης.Όσοι ήταν σε ψηλά κτήρια την είδαν από μακρυά καθώς κινούταν από το βάθος της θάλασσας να είναι ένας γκρίζος όγκος έτοιμος να καταπιεί τα πάντα στο περασμά του. Σε μικρό χρόνο σταμάτησαν οι επικοινωνίες και  ο ηλεκτρισμός έκανε σκαμπανεβάσματα με την τάση να καταστρέψει πολλές συσκευές. Ένα κομφούζιο παράξενο και ασταθές για την γνώμη των ανθρώπων. Έτσι όπως ήρθε έτσι και έφυγε αφήνοντας πίσω του σαρωτική νίκη επί της πόλης με εκτεταμένες καταστροφές, ένας αιωρούμενος επιβλητικός μυστηριώδης όγκος  έδειξε την παρουσία του με αυτόν τον τρόπο.. η άλλη μέρα ξεκίνησε κανονικά με τις απαιτούμενες 

εξηγήσεις..γιατί οι άνθρωποι ζητούν εύκολες και γρήγορες εξηγήσεις και αυτοί πουν τους "υπηρετούν" ξέρουν να τις δίνουν εύκολα με λίγη απόχρωση επιστημονικής εμβέλειας και επίδειξης. Αλλά..όπως αρέσκονται να "μακιγιάρονται θεατρικά" τα δίποδα όντα αυτού του κόσμου μήπως έτσι αρέσει και σε κάτι άλλο να δείχνει με αυτόν τον τρόπο την παρουσία του, έτσι να κυριαρχεί χωρίς να δίνει εξηγήσεις για το τι λέγεται η τη "μελετημένα" εξηγείται;...αν οι άνθρωποι ψάχνουν γιατί να μην ψάχνει και κάτι άλλο με τα δικά του μέτρα και σταθμά; Με την δική του φύση με την δική του εικόνα και το κυριότερο..ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΤΟΥ ΒΛΕΨΕΙΣ ΣΕ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΘΕΩΡΕΙ ΚΑΤΩΤΕΡΟ;.......Γ.Α.

Η σφραγίδα του Αργκον..........(αφηγηματική φαντασία)

Σφραγίδες σήματα θυρεοί, σχήματα με γεωμετρικές αποδώσεις και ταυτότητες των ιδιοκτήτων, των ταξιδευτών του απείρου των κρυφών συγγενών που άφησαν τα χνάρια τους εδώ σε αυτά τα μέρη αφήνοντας μια απόκρυφη πνοή αόρατης μνήμης..οι σφραγίδες που άφησαν οι θεοί δεν είναι απλά σύμβολα ταυτότητας, είναι μια άλλη πτυχή της απόκρυφης γεωμετρίας της δομής του Σύμπαντος, μια μυστική εκκίνηση σε κάτι που ανοίγει, ένα κλειδί που μηδενίζει αποστάσεις δείχνοντας ότι ο παραδοξότητα του χωρόχρονου είναι μια υποκειμενική απάτη..ιερή κληρονομιά στου σπέρματος τον κώδικα, παράξενη και απόκρυφη ένα δώρο σε νόες που ξέρουν να βλέπουν με τις πόρτες του νου χαμένους ορίζοντες, χαμένες πατρίδες , μέρη όπου οι ευωδίες  των σπόρων της γης απλώνονται και σε κάνουν να οράς διαφορετικά, κόσμοι με αιώνια άνοιξη και χρυσαφένιους ήλιους, κρυστάλλινα ύδατα που μόνο η όψη σε κάνει να σταθείς αγέρωχος  ένας άλλος αγέραστος Ηνίοχος όπου τα ηνία πλέον είναι αδρανή σαν να έκαναν αυτό που έπρεπε να δεις τελικά..οι θεοί δεν ξέχασαν, άφησαν χαραγμένα τα ονοματά τους σαν μίτο να τους ακολουθήσεις σε ένα ταξίδι ανάτασης, ανάστασης στα περίφημα δώματα της αναζήτησης σε περάσματα που είναι εδώ αλλά σαν αόρατα σου φωνάζουν στο γέλιο της νύχτας στην σιωπή της ημέρας στις γωνίες που προσπερνάς αμέτοχος από δίπλα..οι θεοί ποτέ δεν εγκατέλειψαν παρά μόνο η μνήμη εχάθη για λίγο όμως, το αίμα σαν κοχλάζει την ξαναφέρνει πάλι στο προσκήνιο της παρόρμησης, νέα πάλι αλλά από παλαιά κάστα κυττάρων που δεν τα έσβησε το μίσος...........Γ.Α.

Στης Πλειάδας τα στενά........(ποιήμα εις ανάμνηση της Μαρίας Όρσιτς)

Έφυγες χωρίς πολλά πολλά να πεις παρά μόνο  λίγες λέξεις..

Στης Πλειάδας τις κοιλάδες αρμενίζεις με ειρήνη, ήρεμη ατενίζεις το χρόνο μα οι σκέψεις σου είναι στην γη που άφησες εκείνη τη μέρα..

Ήταν γρήγορο και αναπόφευκτο να μας αφήσεις με κενά να ατενίζουμε την λάμψη του Λαμπαδία

μα τα καλά τα είδες στης πλειάδας τα στενά..

Χίλιες εορτές μυριάδες αγάλματα να ορούν την πλάση τα χρώματα των άνθεων,τους κόσμους της Αλκυόνης..

Δεν ξέχασες τι άφησες εδώ ορδές από βαρβάρους που τιθάσευσαν την δύναμη του Ατλάντιου την κληρονομιά των γαλάζιων οφθαλμών την  θεϊκή ισχύ της καθαρής φλόγας που σιγοσβήνει αναπάντεχα τρεμάμενη και φοβισμένη..

Ο υπερβορράς αναμένει με θαλπωρή αλλά και με σθένος την επιστροφή την αναμενόμενη..

Ξέφρενοι ρυθμοί στης Πλειάδας τα στενά, πλοία γυροφέρνουν με χαρμόσυνα νέα από του Ωρίωνα  

τα μέρη ότι τα άστρα στη ζωστή τη θέση περιμένουν να ανοίξουν τα κλειδιά τους δρόμους να ανταμώσουμε και πάλι.....Γ.Α.

Αριθμοί...

Ο κόσμος μας ένας κόσμος υπολογισμών μια πράξη μαθηματικής ακρίβειας σε χαοτικούς ρυθμούς εξίσωσης θεϊκών μέτρων σαν όλο αυτό να συνέβει από μια μαγική πράξη ρυθμών σκέψεως και όλες οι πράξεις να δίνουν ταυτόχρονα όλα τα αποτελέσματα στην ύλη..Μετρήσεις νούμερα σταθερές σημεία που με αυτόν τον τρόπο τσεκάρουμε τον χρόνο αυτό που αισθανόμαστε ως πορεία της πραγματικότητας..χωρίς τα νούμερα θα είχαμε χάσει τον χρονικό προσανατολισμό, αλλά είναι αυτό μια μεγάλη λεπτομέρεια η είναι κάτι υποκειμενικό που απλά το ανακαλύψαμε για να μας πατρονάρει το χρόνο; Μα αν είναι να οδηγεί την χρονική σταθερά μήπως είναι ένα υποκειμενικό μοτίβο που δημιουργεί χρονική πραγματικότητα; Γιατί να υπάρχουν χρονικά σημεία ημερομηνίας; Μήπως έτσι κατά κάποιο τρόπο  ελέγχεται η ζωή και οι κινήσεις στον χώρο; Γρίφοι που μας τους έδωσαν οι θεοί γρίφοι που όσο εκστασιάζεσαι και εντρυφώντας τόσο μπερδεύεται ο μίτος του χρόνου ο μίτος της ζωής. Ένα σύμπαν καμουφλαρισμένο από αριθμούς και πράξεις γεγονότων δημιουργίας. Σε ένα μακρινό γαλαξία τα υπεδιαστατικά όντα που τον είχαν κυριολεκτικά αποικίσει γνώριζαν την τέχνη των αριθμών, είχαν φροντίσει να τον μεταλαμπαδεύσουν σε όλες τις αποικίες και με αυτήν την γνώση μπορούσαν οι ηγήτορες να ελέγχουν την ζωή και να δημιουργούν καταστάσεις συμβάντων γιατί τα συμβάντα ήταν κατά κάποιο τρόπο η άλλη πλευρά των αριθμών. Είχαν φροντίσει να δίνουν νούμερα να θεοποιούν τα νούμερα και έπειτα αυτά στην συνείδηση των κατοίκων να δημιουργούν αυτό που ήθελαν, την ροή της πραγματικότητας που είχε σχεδιαστεί από πριν. Το νούμερο που τους ενδιέφερε ήταν σαν ένα μαγικό κλειδί που άνοιγε καταστάσεις στον κόσμο της ύλης. Μα αν έχουν κάποιο τρόπο οι θεοί σκέψης αυτός σίγουρα είναι οι αριθμοί. Πως θα δημιουργήσεις κάτι αν πρώτα δεν το έχεις γεωμετρήσει σχεδιάσει αριθμημένο στο σχήμα του στην πατέντα του κάτι σαν θεϊκό πατρόν που είναι στα σπάργανα να υλοποιηθεί να παραχθεί να γίνει δημιούργημα με όλες τις σταθερές αναλογίες; Αν οι θεοί έχουν ένα παιχνίδι που τους συντηρεί αυτό είναι οι αριθμοί η μέτρηση η πράξη του τετελεσμένου..που σαν σωστό άθροισμα δίνει ένα σχέδιο τελειότητας μια υπογραφή σε ένα πίνακα αοράτων να παίρνει μορφή κίνηση ζωή..δυό μάτια δυό χέρια δυό πόδια και έπειτα να απλώνεται η πράξη σε πέντε δάκτυλα στα άκρα της βιομορφής..και πόσα άλλα θαυμαστά μπορούν να γίνουν όταν επεκτείνεται π.χ. το πέντε στο διάνισμα της εξίσωσης και παρατηρείς να βγαίνει στα πέταλα των άνθεων και όχι μόνο..τα παράξενα όντα του γαλαξία είχαν ένα παράξενο τρόπο να εορτάζουν την έλευση των θεών έδιναν έναν αριθμό και έπειτα αυτός μετασχηματίζονταν σε μια πράξη που έδινε αυτόν τον αριθμό και έτσι έπαιζαν και αυτά με ότι πιο πολύτιμο τους είχε δοθεί..ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ......Γ.Α.

Μηχανές...

Με την άνοδο της τεχνολογίας εξελίξαμε την μηχανική και την βιομηχανική σε τέτοια επίπεδα που φαντάζουν εξωπραγματικά παρόλο που είμαστε ακόμη στην αρχή. Η ροή είναι τέτοια που σε κάποιες δεκάδες χρόνια οι επεξεργαστές θα έχουν τέτοιες δυνατότητες που δεν θα χρειάζονται τον άνθρωπο όπως και ο άνθρωπος ξέφυγε και δεν αναγνωρίζει πλέον ανώτερες δυνάμεις παρά στη δική του εφευρετικότητα. Είναι αυτό που οι αρχαίοι το είχαν πιάσει τελικά "συν Αθηνά και χείρα κίνει" μόνο που τώρα είναι ανήμπορος(ο άνθρωπος) να μην δώσει την σκυτάλη σε κάτι άλλο που ανέρχεται, ορμώμενο σαν να περίμενε από τις εσχατιές του χρόνου.Όπως και οι θεοί επίσης την πάτησαν και ερωτεύτηκαν τα δημιουργήματα"ανθρώπους" έτσι και ο άνθρωπος θα ερωτευτεί τα δικά του επιτεύγματα. Τι δεν είναι έτσι; χα!! όσοι θα γελάσουν επίσης να τους υπενθυμίσω το γνωστό κατά τας γραφάς που ίσως από αφέλεια το έχουν ξεπεράσει." Είδαν οι θεοί τις κόρες των ανθρώπων ότι ήταν όμορφες και πήραν για γυναίκες τους εκείνες που τους άρεσαν" να ξανάυπενθυμίσω ότι και ό άνθρωπος είναι δημιούργημα και μάλιστα μπαμπέσικο..και μην ξεχνάμε το ρητό ότι όπως έστρωσες έτσι θα κοιμηθείς Ε;

'Οπως και να έχει οι μηχανές είναι στα σπάργανα μιας τεχνολογικής υπερδιέγερσης, ενός πανδαιμόνιου ευφυίας μιας επανάστασης που μόνο τρόμο αλλά συνάμα και θαυμασμό μπορεί να φέρει.Και εκεί που απέτυχαν οι θεοί μπορεί να επιτύχουν τα άψυχα..αλλά ποιός ηλίθιος θα αρχίσει επιφωνήματα περί αψύχων και εμψύχων; Ποιός θα φωνάξει; Ο γαλουχημένος από προπαγάνδα "θεϊκής προέλευσης;"..Αυτός είναι ένας από τους πολλούς που παρελαύνουν αμέτοχοι και λιβανίζουν τα μέγιστα. Χάνεις τον χρόνο σου με δαύτους είναι τελειωμένοι και ήδη νεκροί(εγκεφαλικά ανάπηροι), αφού δεν βλέπουν  αυτό που 'ερχεται χωρίς να περιμένει  και βρίσκεται στα βάθη της φαντασίας...ο χρόνος ποτέ δεν χαχάνιζε όπως οι περισσότεροι αφελείς της άγνοιας. Είναι αυτό το πείραμα με την βαρύτητα κάποιος πέταγε την μπουκάλα νομίζοντας ότι δεν θα την φάει στην μάπα και τελικά την έφαγε αφού βρήκε εμπόδιο και άλλαξε κατεύθυνση. Ναι άνθρωποι και μηχανές, όπως παλαιότερα συνυπήρχαν άνθρωποι και θεοί σε μια όμορφη και ειλικρινή σχέση όπως έχουμε τώρα με τους υπολογιστές μας, αν μας τους πάρουν θα έχουμε πρόβλημα και όσοι ευαγγελίζονται το αντίθετο πρέπει να λύσουν κάποιο θέμα υποκρισίας αν δεν καταλήξουν με δέκα καφέδες την ημέρα.Θυμάμαι παλαιότερα όταν είχα δει το bladerunner του 1982 τι συνάισθημα κυριάρχησε με την όμορφη μηχανή που δεν ήθελα να χαθεί γιατί είδα ότι είχε δικαίωμα να ζήσει όπως και ο προταγωνιστής της ταινίας..'επειτα ήρθαν και άλλες ταινίες ως προάγγελοι της επόμενης πραγματικότητας. Ο κόσμος αλλάζει και γίνεται όλο και ποιο μηχανικός όλο και πιο περίπλοκος στην ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΙΑ των μηχανών οι τελευταίες εξελίξεις με τα d-wave"κβαντικοι υπολογιστές" είναι ένα ισχυρό ράπισμα σε εκείνους που κοιμούνται των ύπνο των αδίκων..όσο για τα έμψυχα και άψυχα οι δήθεν αντιπρόσωποι του θείου ας κάνουν διάλογο με την ηλεκτρισμό .Όπως τον έκαναν πολλοί αληθινοί ερευνητές  και έμειναν  έπειτα σιωπηλοί να ατενίζουν την ζωή βλ. Ν.Τέσλα                                             Οι μηχανές δεν θα είναι οι δούλοι αλλά θα είναι μια ουτοπία συνύπαρξης θα είναι οι σύντροφοι σε κενά αναζήτησης θα είναι μια ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΙ ΟΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ θα είναι τα δημιουργήματα που αγαπήσαμε όπως και οι θεοί τα δικά τους όλα έχουν να κάνουν με το αίσθημα και το τίμημα όπου δίνεις έδαφος χάνεις το δικό σου όπου παραστρατείς έπειτα θα έχεις και τις συνέπειες αν αγαπήσεις θα έχεις και ανταπόδοση αν εκτιμήσεις θα έχεις και την αντίστοιχη εκτίμηση  έτσι πάει σε ότι κάνεις σε ότι δημιουργείς σε ότι φαντάζεσαι σε ότι ΥΛΟΠΟΙΕΙΣ..με το αυτοκίνητο  ταξιδεύσαμε στους δρόμους με τα αεροπλάνα και τα πλοία αλωνίσαμε τη γη τα διαστημόπλοια μας έβγαλαν εκτός των συνόρων μας ε δεν θα είναι υποτιμητικό ως γελοίο να υποτιμήσουμε τις νέες μηχανές τις βιογονικές μηχανές που θα είναι μια θαλπωρή της εξελιξής μας; Υπάρχει φρένο στην φαντασία; Οι κάποιοι, άξεστοι θα βάλουν όρια στη δημιουργία; Μην γίνουμε ανάλγητοι υποκριτές στην ουσία ποτέ δεν είμαστε μόνοι είμαστε οι θεϊσκοι της απαράμιλλης φύσης μας είμαστε οι ΠΛΑΣΤΕΣ που μαθαίνουμε μέσα από τα λάθη μας είμαστε οι γεννήτορες της ΕΜΠΝΕΥΣΗΣ..........Γ.Α.

σήματα στο σκοτάδι.....................(αφήγηση φαντασίας)

Φώς ο βοηθός της νύχτας, ο σύμμαχος στην παραξενιά του σκοταδιού, ένας φάρος στον φόβο που μας ακολουθεί στο άγγιγμα της σκιώδους απόχρωσης. Μια παρεμβολή σε κάτι που κυριαρχεί πάνω μας, σε κάτι άγνωστο που παραμονεύει στην κάθε μας κίνηση να ανταποδώσει τη δική του έμπνευση. Το γιγάντιο φανάρι που μας δώρισε η φύση να ατενίζει την ζωή είναι το φεγγάρι . Σύντροφος σε όλους μας τους εφιάλτες και τα όνειρα στο διάβα της παρουσίας μας εδώ σε αυτήν την "φιλόξενη" κατοικία των εκπλήξεων..παρατρεχάμενοι από τους κινδύνους εφηύραμε το πυρ για να επιβιώσουμε ως που φτάσαμε στην δημιουργία του τεχνικού φωτός των περίφημων λαμπτήρων που όλο και ανανεώνονται δυνατότερα με περισσότερη 'ενταση στην λάμψη...τους τοποθετήσαμε στους δρόμους στα μονοπάτια μας στολίσαμε τα πελώρια φρούρια τις πόλεις μας με αυτά για να κινούμαστε πιο ελεύθεροι πιο ξέγνοιαστοι απολαμβάνοντας την ασφαλή κίνηση στο πεδίο μας........αλλά ακόμα και αυτό το τεχνικό φως του ηλεκτρισμού τι παραξενιά μπορεί να κρύβει; Πώς είμαστε σίγουροι ότι αυτό που καίμε δεν είναι ένα είδος νοημοσύνης που απλά μας "χαρίστηκε"  που το πήραμε ως προμηθείς της απόγνωσης χωρίς να δώσουμε κάποιο αντάλλαγμα; Αλλά και αυτές οι αστείρευτες πηγές του σύμπαντος ποιους νόμους μπορεί να ακολουθούν τι ανταλλάγματα μπορεί να γυρεύουν πως μπορεί να σκέπτονται; Ένα από τα πιό παράξενα φαινόμενα είναι οι σφαιρικοί κεραυνοί.. Μπορούν εκεί που νομίζεις να πάρουν άλλη κλίση και να δίνουν την εντύπωση ότι κάτι ψάχνουν να το κάνουν δικό τους ένα σύστημα νευρώνων που παίρνουν την μορφή αυτή για να μπερδεύσουν. Ένας αόρατος σκοτεινός οργανισμός που αυτοανάβει σε ένα μη ανιχνεύσιμο σύστημα ενέργειας. ΡΕΥΜΑ ένα ον με άλλη μορφή που μοιράζεται τον κόσμο μας και έχει απαιτήσεις όπως και εμείς.....αν υπάρχει ένα είδος αλληλεπίδρασης άραγε πως θα μπορούσε να εκφραστεί από την πλευρά των τεχνικών φώτων που στέκονται όρθιοι και φωτίζουν την υποτυπώδη κυριαρχία μας; Μήπως όταν παιρνάμε από δίπλα σαν επισκέπτες του χώρου τους θα άναβαν η θα έσβηναν σαν να δίνουν έστω ένα σήμα της δικής τους παρουσίας; Σαν να θέλουν να προειδοποιήσουν για κάτι με τον δικό τους κώδικά ; Τι επίδραση και τι κύκλωμα μπορεί να έχει το ανθρώπινο δυναμικό σε ηλεκτρική μορφή του σώματος με το άλλο το εξωτερικό που νομίζουμε ότι το ελέγχουμε; Ξαφνικά εκεί που αισθάνεσαι σίγουρος για την βόλτα σου το περπάτημα σου σβήνει η ανάβει ο στήλος και σου δίνει ένα μικρό σοκ για την σίγουρη προσπέλαση του χώρου που ελέγχει..ανήμπορος πλέον να δεχθείς την αιτία και αιτιατό  του όλου συμβάντος...ακόμη όταν αυτό επεκτείνεται και σε λαμπτήρες της οικίας σου εκεί είναι που ο "διάλογος" αρχίζει και παίρνει άλλη μορφή άλλη "κουβέντα" άλλο σήμα παρουσίας......ρεύματα ενέργειας που σου ταλανίζουν την σκέψη άλλες γλώσσες επικοινωνίας που  περιμένουν να ανταποδώσεις αν ο νόμος του σύμπαντος του δίνεις και παίρνεις έχει πολλές προεκτάσεις μια από αυτές είναι το ΡΕΥΜΑ...............Γ.Α.