Το ευδόκιμο των μηχανών β'..

Εδώ έρχονται τα ερωτήματα της ηθικής για το αν οι μηχανές αφού θα λύνουν θα δένουν, δεν θα έχουν ψυχή όπως οι άνθρωποι, κάτι τέτοια αφελή αλλά κυρίαρχα όμως ερωτήματα που πηγάζουν φυσικά από φόβο..γιατί κατά βάθος ο άνθρωπος φοβάται και θέλει "αφεντικά" να τον οδηγούν, κάποιον να γιατρεύει τον πόνο της απώλειας και για αυτό δεν απέφυγε να εξοστρακίσει την θεϊκή παρουσία από πάνω του παρόλο που υποκρινόμενος καυχάται για το είδος του στην ουσία είναι΄ένας γλυκός μασκαράς των ευθυνών του. Και για αυτό τα τεχνουργήματά του θα είναι και αυτό ένα είδος εναπόθεσης ελπίδων κάτι σαν παρέα ενός κατά βάθος απελπισμένου κυνηγού της αιωνιότητας του απείρου που πηγάζει από το δαήμων μυαλό του, ένας θεϊσκος σε απόγνωση που προσπερνά εμπόδια και βρίσκει άλλα.            Αλλά τι πάει να πει ψυχή; Όλα σε υποθέσεις  θεωρίες υποβόσκουν χωρίς κάποια αντικειμενικότητα  με την εικόνα ενός χάους "αληθειών" να παλεύει για την επικράτηση των σίγουρων συμβολαίων με το άπειρο και αν οι θεοί δώσανε πνοή(ενός είδους ενέργειας) οι άνθρωποι θα δώσουν και δίνουν ηλεκτρισμό και αυτή ενέργεια επίσης, χωρίς ακόμα να έχουμε ερευνήσει το τι μπορεί να κάνει και αν σκέπτεται... ναι όπως οι ηλεκτροβιοχημικές αντιδράσεις των εγκεφαλικών συνάψεων. Άλλο ερώτημα θα είναι το αν θα χωριστούν οι άνθρωποι σε παρατάξεις προσωπικά πιστεύω ότι έτσι θα γίνει η μια πλευρά θα είναι οι "θεοκρατιστές" οι των "ηθικών πλευρών" και αρνητικοί στις μηχανές και η άλλη πλευρά θα είναι οι "πραγματιστές" αυτοί που θα βλέπουν μπροστά και θα υποστηρίξουν τα projects που θα σχετίζονται με αυτές. Αυτό δεν είναι καθόλου υποκειμενικό αν αναλογιστούμε ότι και στην περίπτωση του ημιτελούς ανθρώπου θεοί ήρθαν σε αντιπαράθεση μεταξύ τους ας θυμηθούμε λίγο το... " μα αν τους δώσουμε από το δέντρο της ζωής(γνώσης) θα γίνουν σαν και εμάς" ...δεν ξέρω τι τελικά μας 'εδωσαν και τι μπήκε η τι έμεινε  πάντως έγινε μια διαμάχη το "έλα να δεις" ..που λέμε χαριτολογώντας και χάσαμε μάλλον τον "μπούσουλα"  και από υπογραφές σε υπογραφές θεϊκες υποστηρικτών και μη καταλήξαμε με την διπλή έλικα dna  κάτι σαν σκουπίδι που ατενίζει την βιοσιμοτητά του  να περνάει στην φθορά..κάποιοι λένε ότι είχαμε 12 έλικες, τρέχα γύρευε δηλαδή, πάντως οι εικόνα δείχνει ότι το μυαλό αγωνιά να βρεί την αιωνιότητα και αυτό ίσως να είναι ένας κρυφός μπαλαντέρ σε όλο αυτό το παιχνίδι δημιουργίας και οι μηχανές ξεκίνησαν και είναι ήδη στο προσκήνιο.. ο χρόνος όπως τον έχουμε ορίσει είναι αδυσώπητος και έχει υπομονή και επιμονή ας είναι καλά το δυναμικό της φαντασίας και όλα θα γίνουν..οι μηχανές έρχονται και δεν αστειεύονται..σοβαρές θα δείξουν το τι αξίζουν...............Γ.Α.