Το ευδόκιμο των μηχανών δ'.. Θεοκρατιστές και πραγματιστές..

Στην περίπτωση του Αριστοτέλη και του Πλάτωνα το δίδυμο της ορθής λογικής και του θεοκρατικού αισθήματος θα μπορούσαμε να πούμε ότι σε μια μεταξύ τους διαμάχη θα επικρατούσε το πρώτο, όπου πατάει σε σταθερές βάσεις σκέψεως ερευνώντας και εξερευνώντας την φύση, ενώ το δεύτερο πατάει σε έτοιμες λύσεις και δρόμους όπου έφτιαξαν οι θεοί χωρίς όμως να μπαίνει έστω κάποιος φραγμός η έστω έλεγχος το τι ισχύει αφού όλα έχουν έτοιμους δρόμους κατευθύνσεις μια συγκεκριμένη οδό ηθικής πλεύσης. Στον πίνακα που ζωγράφισε ο Ραφαήλ δείχνει τον Πλάτωνα να δείχνει προς τα πάνω και τον Αριστοτέλη να δείχνει προς τα κάτω με κάποιους να μιλούν για ένα είδος ισορροπίας της σκέψης για να βγεί ένα αποτέλεσμα, τυφλή πίστη σε κάτι υπερβατικό και ορθή λογική να το ανακαλύψεις. Γνώμη μου είναι ότι είναι δυο διαφορετικοί δρόμοι προσέγγισης και όχι κάτι που μπορεί να συνυπάρξει μιας και στον περίφημο αρχαίο κόσμο της κλασσικής Ελλάδας υπήρξαν διαφορετικές προσεγγίσεις "αλήθειας" το κάθε φιλοσοφικό ρεύμα είχε τον δικό του δρόμο πλεύσης..το ότι δεν έφτασαν μέχρι της μέρες μας παρά μόνο ψήγματα του έργου του Επίκουρου λέει πάρα πολλά του πως μπορεί να γίνουν διαμάχες σκέψεως και κρίσης για το πως μπορεί να σκέπτεται ο καθένας  και πως ορά τον κόσμο. Το τι επακολούθησε στον μετέπειτα μεσσαίωνα είναι γνωστό και συνεχίζει μέχρι της μέρες μας ναι αυτές της διαστημικής εποχής που ο θεοκρατισμός με την ορθή λογική συγκρούονται σε ρυθμούς υπερασπίσεως του συμφέροντος..εκείνου που έχει έτοιμες λύσεις, το θεοκρατικό.. και εκείνο που λέει ότι πρέπει να ανακαλύπτουμε την επιστημονική προσέγγιση των πραγμάτων..οι πραγματιστές..                                                         

                                                                                                                

Αυτός ο μικρός πρόλογος ήταν αναγκαίος για να αναπτύξω την δική μου σκέψη στο τι έρχεται τεχνολογικά με συνεχής ρυθμούς εφευρέσεων και που έχει στηθεί με την φαντασία του θεάματος της οθόνης!** Είναι κάτι αναπόφευκτο είναι η ειρωνική συνέχεια του ανθρώπινου είδους και είναι η επόμενη πραγματικότητα που θα κάνει συντροφιά σε εμάς και τη ζωή μας σαν ένα νέο είδος "πολιτών"..ο τεχνητός άνθρωπος το μηχανικό ρόμποτ ανδροειδές, οι νέα γενιά μηχανών που θα λύνουν και θα δένουν για εμάς, η εικόνα μας μια ειρωνεία της ίδιας της δημιουργίας. Όσο για το αν καταστραφούμε δεν πιστεύω ότι θα γίνει σαν μια αόρατη θεία πρόνοια να μας προστατεύει κυριολεκτικά και μεταφορικά(πιθανόν η ίδια η γη σαν ζωντανός οργανισμός να έχει τα δικά του αντισώματα τα ίδια της τα υλικά να κάνουν αντιδράσεις) στο  έργο της συντήρησης της παρουσίας μας εδώ. Το πρόβλημα θα προκύψει από την αιώνια διαμάχη του ίδιου του μυαλού που  για κάποιους θα "κολλήσει" στην θεοκρατική πλευρά και για άλλους θα "κυλήσει" στην εξελικτική πορεία της δημιουργικότητας..είναι αναπόφευκτο και το έχουμε δει να συμβαίνει επί συνεχή βάση στο ρου της ιστορίας..στις μέρες μας έχει χωριστεί ο πληθυσμός της γης σε ουτοπιστές που όλο ανακαλύπτουν και οπισθοδρομικούς που, με παράγοντα τον φόβο προειδοποιούν για τα "κακά" της μη ελεγχόμενης κατάστασης σε τεχνολογικά αγαθά. Αυτή η αντιπαλότητα ίσως να είναι κάτι αναγκαίο  σε αυτό το "σκακικό" παιχνίδι σκοπών και τελικών έργων. Αλλά όσο ο άνθρωπος δημιουργεί με την φαντασία να τον κυριεύει, άλλο τόσο ο άλλος άνθρωπος ο αφημένος σε θεϊκά χέρια θα συμμερίζεται κινδύνους, αλλά με τόση υποκρισία έπειτα θα χρησιμοποιεί  αυτά που δημιούργησε ο πρώτος, σαν ένας αθώος αφελής βλάκας που είτε δεν ξέρει τι ζητά η είτε από τον φόβο του αναγκάζεται να υποκύψει στην ανωτερότητα του πρώτου..                                                                                                                     
Στην προηγούμενη ανάρτηση έγραψα για την περίφημη σειρά westworld αλλά με πιο ρεαλιστικό τρόπο περιγράφει το κοντινό μέλλον η επίσης καλή σειρά extant(για όσους βλέπουν παραπέρα) την διαμάχη σε αυτούς που δεν θέλουν μηχανές και σε εκείνους που τις θέλουν και ζουν μαζί τους δείχνει επίσης και τη επικείμενη δυνατότητα που έχουν ανάμεσα στο "καλό" και το "κακό" τις δραστηριότητές τους και την δυναμική του τι μπορούν να κάνουν και εδώ θα βάλω μια παρένθεση στην γνωστή ταινία matrix όπου η μετέπειτα εκδοσή της σε animation(animatrix) ήταν καλύτερη  μιας και το  σενάριο μας εξιστορούσε το τι συνέβει πριν γίνουν αυτό που γίνουν.. αλλά εδώ πόσο ειρωνικά μπορεί να γελάσει κάποιος όταν όλη η δημιουργία είναι μια επανάσταση..θεοί σε παρατάξεις άνθρωποι σε παρατάξεις μηχανές σε παρατάξεις καί πόσο ακόμα βαθιά μπορεί να φτάσει αυτό. Όσοι πήγαν μπροστά την  σκέψη και δημιουργία είτε θεοί είτε άνθρωποι λοιδορήθηκαν σαν επαναστάτες και αυτό είναι κάτι που επαναλαμβάνεται σαν μια ένδειξη ότι όλα είναι σαν ειρωνικός καθρέπτης , μια ενυπόγραφη αντιγραφή σε θεϊκό μοτίβο έμπνευσης.. του πόσο αδύναμοι οι δυνατοί μπορούν να γίνουν οι ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ.............Γ.Α.                                        



** οι ταινίες φαντασίας είναι προάγγελοι του μέλλοντος έστω και με μικρές αποκλίσεις ...Γ.Α.