Το δίλημμα του Τάρχωνος...

"Οι παρείσακτοι μέσα στην ιστορία είναι οι ξένοι που υπάρχουν στον κόσμο μας σε ένα διαφορετικό διαστημικό χρόνο από τον δικό μας" Κeel John, A Oparation Trojan Horse                                                                                                                                                                                          "Μια μέρα την εποχή που βασίλευε ο Τάρχων(Tarchon)υιός του Τυρρηνού κοντά στην πόλη της Ταρκύνια(Tarquinia) ένας χωρικός όργωνε ανοίγοντας ένα βαθύ αυλάκι σε ένα χωράφι .Από εκεί(μέσα από τη γη) εμφανίσθηκε ένα μικρό παιδί με γκρίζα μαλλία και είχε την σοφία ενός γέροντα. Το παιδί αποκάλυψε πως το είχε στείλει ο Τίνιας ο ανώτερος των θεών να αποκαλύψει τους Νόμους την θρησκεία και την μαντική τέχνη στους Ετρούσκους Βασιλείς Lucomones" Μarcus Tillius Cicero                                                                                       

Πλάσματα από άλλες διαστάσεις; Διαστημικοί τουρίστες που οργώνουν και αυτοί με την σειρά τους την γή και διαλέγουν να ψυχαγωγηθούν από τους αυτόχθονες; Η ιστορία έχει καταγράψει πολλά περιστατικά με εξωκοσμικούς επισκέπτες που πέρασαν αφήνοντας το στίγμα τους με έναν περίεργο τρόπο. Από τα πράσινα παιδιά του Woolpit της Αγγλίας μέχρι το περιστατικό του Ρόσγουελ στις Η.Π.Α. όλες οι περιπτώσεις άφησαν και έναν διαφορετικό γρίφο στο περασμά τους.Όμως αυτή η περίπτωση στην περίοδο των Ετρούσκων έχει μια διαφορετική χροιά από τις υπόλοιπες..εδώ το πλάσμα κρατήθηκε αιχμάλωτο και μακριά από τα μάτια των αμύητων.Ήταν αυτό που ήταν υπεύθυνο για την μετέπειτα σοφία των Ετρούσκων την(haruspicinae disciplina). Aυτό το πλάσμα  παρίσταναν οι καλλιτέχνες με την μορφή ενός φαλακρού Νάνου.Το όνομά του ήταν Τάγης(Tages). Αν και δεν υπάρχουν πολλές ενδείξεις για την μορφή του η βασική ήταν ενός παιδιού που είχε μια απίστευτη σοφία και οι ιερείς της Ταρκυνίας τον άκουσαν προσεκτικά και κατέγραψαν τους λόγους του στα περίφημα "Libri Tagetici" σε μορφή διαλόγων με τον Τάρχωνα. Υπάρχουν διαφορετικές αφηγήσεις στο τι απέγινε αυτό το παιδί..άλλες γράφουν ότι πέθανε η εξαφανίστηκε την ίδια μέρα..άλλες ότι ο Τάρχων το πήρε στην οικία του και το έκρυψε ώστε να μαθαίνει συνεχώς από αυτό. Και μάλλον είναι αυτή που "στέκει". Ποιός θα άφηνε μια τέτοια "πηγή γνώσης" από την προσοχή του;

Μια απεικόνιση του Τάγη
http://www.ancientpages.com/2016/03/01/tages-etruscan-prophet-who-revealed-sacred-knowledge-before-he-vanished/

  Ο Τάρχων με όλη την κάστα των ιερέων διευθέτησε το θέμα "στρατηγικά"..έκρυψε το παιδί σαν δικό του και οι παρατρεχάμενοι της εξουσίας έδωσαν χρησμό στον λαό να το "θυμάται" σαν το παιδί του Τίνια(Δία) Αν έμενε σε κοινή θέα θα μπορούσε να "κινδυνεύσει" από οποιαδήποτε κακόβουλη πράξη μικρόνοων που θα το είχαν σαν ένα κακό σημάδι των θεών η από άλλους γνώστες που θα το ήθελαν σαν τρόπαιο δικό τους. Εικασίες; μπορεί.. αλλά οι εξωκοσμικές η, αλλοκοσμικές συνδέσεις δεν σταματούν εδώ με περίπου παρόμοιο σενάριο. Στον Ελληνικό χώρο υπάρχει μια παρόμοια ιστορία όπου σε μια μάχη των Ηλείων με τους Αρκάδες συνέβη το εξής:          .http://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/mythology/lexicon/metamorfoseis/contents.html?name=%CE%9C%CF%89%CF%81%CE%AC%CE%A6%CE%AF%CE%B4%CE%B9%CE%B1                                                                                                                                                       

Μόνο που εδώ η πηγή δεν αναφέρει ότι οι ιερείς είπαν στον λαό των Ηλείων το μωρό να το λατρεύουν σαν " χθόνιο Ερμή" Επίσης υπάρχει το στοιχείο των ερπετών όπως και στην περίπτωση του Τάγη που ίδιος επίσης απεικονίζεται να έχει φίδια στα πόδια του. Και εδώ θα μπορούσαμε να πούμε ότι το Ιερατείο χειρίστηκε έξυπνα την υπόθεση με μια ονομασία. Όντα υπό κράτηση; Αυτές οι υποθέσεις θα μπορούσαν να παραλληλιστούν με σημερινές όπως εκείνη του Ρόζγουελ; Πιθανόν ναι και μπόλικο πέπλο μυστικότητας. Και εδώ μπαίνει ένα ερώτημα..συνεχίζονται τα contacts με τάγητες η Σωσίπολεις η Νάνους; Εγώ θα έλεγα ναι έτσι για το περίεργο κάθε χρονικής καμπής......Γ.Α.

Βόλνιους...

Ήταν εκείνα τα χρόνια της μεγάλης συγκομιδής, τα άροτρα όργωναν με ξέφρενους ρυθμούς την ορμή τους ώστε να αποδώσουν στα μέγιστα την καλλιέργεια και η γη να θρέψει

εκείνο τον λαό της ιταλικής χερσονήσου. Το χώμα υγρό και λασπωμένο είχε μια άλλη έκπληξη να δώσει στους κατοίκους και από τότε οι μύθοι και παραδόσεις έδιναν και έπαιρναν σε όλη την επικράτεια. Τραγωδοί και μελωδοί συνέγραψαν τις ιστορίες τους ο καθένας με το δικό του ταλέντο με την δική του μυστική τέχνη του λόγου. Αλλά από όλους αυτούς ένας ξεχώρισε για τις τραγωδίες που έγραψε σε όλη την περίοδο που συνέβησαν τα γεγονότα της εμφάνισης του παιδιού των άστρων...ήταν ο ξακουστός Βόλνιους ο αρχιερέας των Ετρούσκων..                                    Τα παραπάνω λόγια είναι δικά μου αλλά, θα μπορούσαν να είναι του Ρωμαίου πολιτικού και συγγραφέα Μάρκου Τερέντιου Βάρρων(Μarcus Terentius Varro) που έζησε στην Ρώμη μεταξύ του δευτέρου και πρώτου αιώνα π.χ. Έγραψε περίπου στα 78 έργα σε 620 τόμους και από αυτά διασώθηκαν μόνο δύο. Το Rerum rusticarum(περί αγροτικών πραγμάτων) και το De lingua latina(περί λατινικής γλώσσης). Σκέτη καταστροφή, σε όλο αυτό το μεγάλο επίτευγμα να σώθηκαν μόνο δύο έργα. Στο πρώτο αναφέρει εκείνο το παράξενο όνομα με μια αρχετυπική μορφή ιερέα που ήταν κλειδοκράτορας των μυστικών κάθε πόλης εκείνου του θαυμαστού πολιτισμού, όπου απότομα,  σαν διάττοντας αστέρας, χάθηκε αφήνοντας πίσω του ψήγματα από την μυστηριώδη μορφή θεότητας που  τον συντρόφευε σαν ένας προφήτης από άλλους κόσμους.. τον περίφημο Τάγη. Τα βιβλία του παράξενου προφήτη η διδαχές τα γεγονότα που θα συνοδεύουν τον κόσμο τα λεγόμενα Libri Tageticι μπορεί να είναι κάπου φυλαγμένα σε μέρη απρόσιτα. Μπορεί αυτός ο μυστηριώδης Βόλνιους να τα πέρασε από την δική του λογοκρισία και να άφησε να περάσουν αυτά που πρέπει σε μια ανθρωπότητα που ακόμα μικρονοεί..μπορεί να τα άφησε ατόφια στην μυστική και αλλοκοσμική γλώσσα ώστε κάποιοι μελλοντικοί απόγονοι να είναι σε θέση να ξανα-δημιουργήσουν από μια υπερκόσμια καταστροφή. Η ανθρωπότητα κτίζει και καταστρέφει. Πιθανόν να είναι κυρίαρχη αλλά και να μην είναι..ο Βόλνιους(Volnius Etruscan) θυμίζει εκείνον στους Δελφούς τον Ακήρατο που έμεινε μόνος με τον θεό, σε έναν μυστικό διάλογο σε έναν επερχόμενο κίνδυνο.Θυμίζει επίσης τους ιερείς του Ναού του Σολωμόντα που σήμαιναν και δεν έδιναν στους θνητούς τις πραγματικές διδαχές των νόμων. Θυμίζει του ιερείς του Βααλ και της Αστάρτης που έλεγαν το easter everywhere σαν μια άλλη ανάσταση των χίλιων κοσμικών Ηλίων...ο Βόλνιους γνώριζε και άφησε τα αλλοκοσμικά βιβλία του παιδιού των άστρων να περάσουν από γενιά σε γενιά και να τα φυλάξουν οι Ρωμαίοι σε κάποιον από τους Επτά λόφους της Πόλης. Πιθανόν στον  Καπιτωλίνο  και έπειτα να πήραν τον δρόμο για αλλού..ίσως σε κάποια υπόγεια επτασφράγιστα για να μη  έρχονται σε επαφή οι νέοι θνητοί με τις εξωτικές γλώσσες..ο Βόλνιους είχε την τύχη να τον αντικρίσει όπως οι προηγούμενοι από αυτόν, μιας και η επαφή το αλλοκοσμικό contact συνεχίστηκε μέχρι την "αναχώρηση" του παιδιού για αλλού η για κάπου κοντά σε κάποιον σταθμό επιτήρησης..τα contact συνεχίζονται με ένα ιδιαίτερο σασπένς ψυχαγωγικού και ερευνητικού χαρακτήρα περιοδείας με αίθουσα αναψυχής την πραγματικότητα στο χωροχρονικό υποκειμενικό ψηφιδωτό που η μνήμη κολλάει σε αινίγματα όπου σαν ιοί μπερδεύουν την συνείδηση να κρατηθεί από κάπου..οι ιερείς των Ετρούσκων μπορούσαν να έχουν μνήμη γιατί ίσως να τους διάλεξαν τα ίδια τα παιδιά των άστρων στο να έχουν..αποτύπωναν την μορφή τους σαν καραφλά παιδιά με μεγάλους οφθαλμούς και χιτώνα με ζωγραφισμένα άστρα.....και αν ο σταθμός αναψυχής είναι των παιδιών οι γονείς που βρίσκονται; Αυτό δεν μπορώ να το απαντήσω  πιθανόν η απάντηση να βρίσκεται στα Libri Tagetici η στα σιβυλλικά βιβλία που προσπαθούσε να πουλήσει μια γριά Σίβυλλα στον Ταρκίνιο τον υπερήφανο(Tarquinius Superbus) έναν από τους πρώτους Ρωμαίους βασιλιάδες Ετρουσκικής καταγωγής......Γ.Α.