Οι όψεις της Νόρια...

" Ναι σαν από θαύμα οι επάλξεις και τα μέλαθρα μετασχηματίζονται και αλλάζουν"...παλαιά γνωμικά της Νόρια ..                                                                                                  

Κάπου στα άκρα των Υάδων βρίσκεται η πόλη της Νόρια πολυεπίπεδη και τρανή για την ιστορία της και την χαοτική αρχιτεκτονική της. Μια πόλη κτισμένη πάνω σε μια παλιότερη και αυτή με τη σειρά της σε αρχαία θεμέλια ξεχασμένα  παρελθόντα που έχουν ξεχαστεί. Οι θρύλοι λένε ότι μεγαλόσωμοι και θαυμαστοί ταξιδιώτες στάθμευσαν στο σημείο που βρίσκεται και όρισαν με τις κλείδες τους τα σχέδια της την κίνηση  την κάθε πλευρά της υπόστασης που θα είχε. Έκτισαν τα πρώτα μέλαθρα αλλά σηματοδότησαν τα σημεία του με μετέπειτα ιερά ούτως ώστε οι μετέπειτα κτίστες να μην λανθάνουν από το αρχικό σχέδιο δομής. Οι ίδιοι με αυτόν τον τρόπο είχαν καθορίσει κατά κάποιο τρόπο μυστικό να παρατηρούν άλλα μέρη και άλλες πλευρές των κόσμων. Με το πέρασμα των αιώνων οι πρώτοι κλειδοκράτορες εγκατέλειψαν τα μέρη των Υάδων και η γνώση εκφυλίστηκε σταδιακά σε γνωμικά και αινίγματα από τους μετέπειτα κληρονόμους.Τα γνωμικά πέρασαν σε βίβλους και όλο αυτό είχε αποκτήσει μια εικόνα παρακαταθήκης στους κατοίκους της παράξενης πόλης που μόνο λίγοι γνώριζαν έστω μια όψη, είτε  μια άλλη πλευρά, είτε μια προειδοποίηση στο "να μην κοιτάζουν όταν τα μέλαθρα αλλάζουν" .Όταν από λάθος στιγμή όταν από λάθος χρόνο τα μέλαθρα άλλαζαν αυτό έπρεπε να γίνει γνωστό στους προύχοντες και φρόντιζαν να αλλάζουν την αρχιτεκτονική ώστε κανείς να μην κοιτάζει από εκεί που άλλαζαν όψεις τα κτίσματα. Ήταν μια κίνηση άμυνας από τους γνώστες έπρεπε οι όψεις να παραμείνουν κλειστές μέχρι τον κατάλληλο χρόνο για την επιστροφή των προκατόχων τους. Μια μέρα τα πράγματα είχαν μια όχι και τόσο καλή κατάληξη όπως θα περίμεναν οι προύχοντες..οι κάτοικοι διαμαρτυρήθηκαν ότι καθώς βάδιζαν στους γνωστούς δρόμους που γνώριζαν προς κάθε λεπτομέρεια αυτοί σε κάποια σημεία άλλαζαν μέρα παρά μέρα και ήταν πολλά μα πάρα πολλά.Από εκεί έβλεπαν άλλες όψεις και κάποιοι από αυτούς "μπήκαν" σε μέρη άλλα και δεν ξαναβγήκαν. Άλλοι πάλι ενέδωσαν σε αυτές τις άλλες όψεις και ξαναβγήκαν αλλά "διαφορετικοί" με άλλο σκεπτικό και ενόραση. Άλλοι "βγήκαν" με άλλα προσόντα σαν να άλλαξε η δομή τους και άλλοι με άλλες δυνατότητες. Ήταν κάτι που δεν μπορούσαν να ελέγξουν και συνεχιζόταν σταδιακά μέχρι που άλλαξε η ίδια η πόλη και παρέσυρε όλους μαζί σε μια νέα όψη, διαφορετική από πριν πιο ελεύθερη και ζωντανή αιθέρια και δυναμική όπως οι πρώτοι ένοικοι και κλειδοκράτορες........Γ.Α.

Τα κεραμικά σκεύη του Άρτιον..

Λεπτεπίλεπτη εργασία με όλη την γνώση και σοφία των πυλοποιών του Άρτιον τα κεραμικά σκεύη σμιλευμένα σε διαφορετικές διαστάσεις ήταν με τέτοιο τρόπο κατασκευασμένα να καίνε το ΄φως των ιερών του Άρμοτρον. Η φωτεινές δέσμες περνούσαν από τα ανοίγματα και αυτά με τη σειρά τους με ειδικά κάτοπτρα καθρέφτιζαν τους σχεδιασμούς ολόγυρα με ιδιαίτερη σοφία και σειρά. Εκεί έδειχναν όλη την ιστορία του Ρίγκελου από τα πρώτα αστέρια ως την μετέπειτα εξέλιξη του γαλαξία και τις υπέρμετρες δίνες της Αλκυώνης . Ήταν οι βίβλοι των πλειάδων και οι υπογραφές των Κόμητων του Άλγκόλ. Ο χρόνος δεν τα αγγίζει και τα υλικά τους είναι ότι ανώτερο έδωσε η βασιλική Ωριανική ζώνη. Όλοι οι ταξιδιώτες κατέβαιναν στον Ρίγκελο να θαυμάσουν και να αποκτήσουν από ένα σκεύος από αυτά τα θαυμαστά στολίδια για τους ίδιους η να τα δωρίσουν σε αγαπημένα τους πρόσωπα. Με το πέρασμα του αστρικών σειρών αυτά επεκτάθηκαν σε όλες τις γαλαξιακές αποικίες και έγιναν τα αγαπημένα συλλεκτικά σουβενίρ όσων αναζητούσαν να μάθουν το παρελθόν του Άρτιον και των άστρων. Στη Γη τα έφεραν οι τεχνίτες και τα τοποθέτησαν ανάμεσα σε λίθινα μνημεία και μετά τις μεγάλες καταστροφές 'έμειναν ξεχασμένα να λάμπουν υπό τω φως των πράσινων κρυστάλλων σε ξεχασμένες γαλαρίες και μέρη κρυμμένα σε βουνά παράξενα με πρόσωπα σμιλευμένα. Ίσως κάποτε οι Κόμητες του Αλγκόλ τα αναζητήσουν και εδώ, την όψη τους να δούνε.. και τότε στην  παρουσία τους   θα δώσουν  λάμψεις και νεφέλες, κρύφιοι και συνάμα μεγαλουργοί ώστε οι Άρχοντες της Γης να μην έχουν που να κρυφτούνε ...Γ.Α.

Οι Θόλοι της Ούριαν..

Κάπου χαμένη στα αστρικά πεδία των Υάδων βρίσκεται η Ούριαν η πόλη των μαγικών Θόλων και των σταθμαρχίων των πολύπλευρων διασταυρώσεων των διαδρομών από του Ωρίωνα τα μέρη ως τους ανέμους του Περσέα. Εκεί οι πρώτοι κτίστες προσάρμοσαν σε κάθε πλατεία γιγάντιους Θόλους ώστε ο ουράνιος χάρης να φιλτράρεται από τους σχεδιασμούς της επιφανείας τους. Ο καθένας από αυτούς είχε ένα σχεδιασμένο χαοτικό μοτίβο ώστε να κάνει την συνείδηση να παίξει με το συνεχόμενο "μπέρδεμα" και έπειτα να βρίσκει την γεωμετρική τάξη σε σχήματα και μέρη. Σαν μια τεράστια μαγική οθόνη που σε όποιο σημείο εστίαζες την όραση εκείνη σου έδειχνε κάτι κρυμμένο που από πριν δεν υπήρχε.Με αυτόν τον τρόπο σταδιακά η συνείδηση αναβαθμιζόταν σε πιο περίπλοκα επίπεδα γεωμετρικών συνειρμών και σκέψεων. Η Ούριαν έμεινε εκεί ως το μονοπάτι  και ο σταθμός αναψυχής σε άλλα επίπεδα κατανόησης έρευνας σε πολυδιαστασιακές διάνοιες και γεωμετρίες....Γ.Α.

Μεταστάσεις...

Πριν χρόνια είχε κυκλοφορήσει η ταινία "Jumper" έτους 2008 εκεί ο πρωταγωνιστής έκανε άλματα στον χώρο με την θελησή του σε ένα μοτίβο παραλλαγών και καταστάσεων. Ανθρώπινες δυνάμεις σε αδράνεια που ξυπνούν έπειτα από σοκαριστικές καταστάσεις αλλά όπως και να έχει όλα όσα συμβαίνουν δείχνουν η τουλάχιστον τείνουν να δείχνουν μια παρέμβαση σε μια "σταθερή" κατάσταση που σαν ρευστή όπως είναι αλλάζει σε κάτι άλλο πιο δυναμικό πιο εξευγενισμένο να σαρώνει τον τοίχο της "πραγματικότητας" Η ιστορία που θα διηγηθώ έχει να κάνει με αυτήν την μετάσταση στον χώρο που βιώνουμε σαν στρουθοκάμηλοι και τρέχουμε σαν τα κογιότς..."ήταν μια συνηθισμένη βραδιά σε μια από τις πολυσύχναστες συνοικίες της πόλης εκεί  σε μια δημοφιλή καφετερία από αυτές του κέντρου που συχνάζουν ντόπιοι και τουρίστες, είχε κανονιστεί να γίνει παρουσίαση ενός βιβλίου ενός γνωστού συγγραφέα. Η εκδήλωση είχε επιτυχία και στο τέλος οι συντονιστές έκαναν τα καθήκοντά τους στο να μοιράζουν αντίτυπα ΄και να συγχαίρουν  τους παρευρισκόμενους για την παρουσία τους . Εκεί βρισκόταν και μια όμορφη κυρία που σου έδινε την εντύπωση ότι μια την βλέπεις και  μια δεν την βλέπεις. Ένας φίλος του συγγραφέα προσπάθησε να την πλησιάσει  και να πιάσει κουβέντα μαζί της σχετικά με το περιεχόμενο του βιβλίου. Μα εκεί που 'έστριψε στην πορεία της και την ακολούθησε ο ενδιαφερόμενος ξάφνου την αντίκρισε από πίσω του σαν από μηχανής θεός. Δεν έδωσε συνέχεια στο φαινόμενο  μιας και 'ήταν χαμηλών τόνων απλά συστήθηκε και κάθισε στο τραπέζι του να απολαύσει το ποτό του. Στο διπλανό του τραπέζι καθόταν επίσης ένας εξαίσιος και φίλος του ιδίου αλλά και της παράξενης Κυρίας. Χαιρετήθηκε μαζί του και ξεκίνησε κουβέντα σχετικά με το περιεχόμενο του βιβλίου. Ο γνωστός του του υπέδειξε να πάει να καθίσει στο δικό του τραπέζι μιας και δεν υπήρχε λόγος να υπάρχει μια "απόσταση" μεταξύ τους. Αφού συζήτησαν για μερικά λεπτά ο φίλος του συγγραφέα παρατήρησε ότι είχε ξεχάσει ένα προσωπικό του αντικείμενο στο τραπέζι που κάθονταν πριν. Με λεπτότητα του ζήτησε συγνώμη και πήγε να φέρει το αντικείμενο πίσω. Αλλά...όταν γύρισε πίσω έκθαμβος παρατήρησε ότι έλειπε ο φίλος της κυρίας από το τραπέζι..είχε αδειάσει κυριολεκτικά ο χώρος και αυτό σε μερικά δευτερόλεπτα. Σοκαρισμένος πλέον από αυτό αποφάσισε να φύγει και καθώς έφτανε προς την έξοδο του καταστήματος τον αντικρίζει να κάθεται στο τελευταίο τραπέζι και να τον κοιτάει φιλικά όπως και πριν. Δεν χρειάστηκε να κάτσει πλέον τον προσπέρασε με βλέμμα ερευνητικό και έφυγε σκεπτόμενος το τι μπορεί να είχε συμβεί εκείνο το βράδυ."...μεταστάσεις και "πραγματικότητα" κινήσεις σε ένα κόσμο μεταβαλλόμενο και "σταθερό" να λικνίζεται σε νεραϊδίσιες υπογραφές των δυνητικών σωμάτων. Ιέρειες και Ιερείς αρχαίων μυστηρίων εμφανίζονται και χάνονται σε ένα απόκρυφο ρυθμό μεταστάσεων που σαν ξωτικά παιχνιδίζουν να δείξουν μόνο όταν εκείνοι ορίσουν του πως και πότε. Αν η ζωή έχει κρυφές πτυχές τότε εκείνες γνωρίζουν πολύ καλά πότε να αναδύονται στην επιφάνεια των γεγονότων. Αν η ανθρωπότητα  έχασε το παρελθόν της και μπλέχτηκε στο μέλλον του ορθολογισμού τότε καλά κάποια πράγματα έχουν πέπλα και υφαντά που πρέπει να κεντηθούν με την φαντασία των ονειροβατών. Αλλά τι είναι η φαντασία; Μήπως μια άλλη πραγματικότητα που αναδύεται σε κάποιες ανύποπτες στιγμές όταν αυτός που ζητά παίρνει τις απαντήσεις απότομα για να συνεχίζει να αναβαθμίζει την όραση σε 'αλλα επίπεδα διαβάθμισης;....Γ.Α.

Μεταμορφώσεις.....(Δυναμική στην δομή των Μορφών)

Many,in man's first Youth, sought out the glow..                     

But what they found no one will ever know....                         

H.P.Lovecraft the Elder Pharos                                                

                                                                                                                                                                                                  

Δεν ξέρω αν ο παραπάνω τίτλος που διάλεξα από την ποίηση του παραπάνω μύστη είναι ικανή να αποδώσει τιμές..αλλά μπορεί και να είναι έτσι. Ήταν μια παράξενη βραδιά στις παρυφές της πόλης. Μια από τις πολλές συναντήσεις για συζητήσεις και λίγο τσίπουρο με μεζέδες για κεφάτη ροή έτσι για να ξεχνάν για λίγο τα σοκ των αλλαγών στο αλισβερίσι απαντήσεων ερωτήσεων οι ομιλητές.Ο εκεί οικοδεσπότης γνωστός για τις παράξενες έρευνες και συμπεράσματα που είχε, έκανε μια αναφορά στο μυστήριο των αιλουροειδών συγκεκριμένα στις περίφημες γάτες..ναι αυτές που μας ενοχλούν και μας νιαουρίζουν..ξάφνου μπήκε στο σαλόνι των συναντήσεων μια "γάτα" και παρατήρησαν ότι σάλταρε με ένα νεύμα και κοίταξε τον ίδιο σε έναν μυστικιστικό διάλογο μαζί του και έπειτα πήγε κατευθείαν σε έναν της παρέας και κόλλησε κυριολεκτικά το πρόσωπό της στο κεφάλι του, ενώ ταυτόχρονα κοίταζε και τον οικοδεσπότη. Όλοι του γύρου είχαν και από μια γάτα και λίγο πολύ γνώριζαν από συμπεριφορές και παιχνίδια. Αλλά αυτό ήταν το κάτι άλλο, μια παράξενη συμπεριφορά και όχι συνηθισμένη. Οι περισσότεροι κοιτάχτηκαν  μεταξύ τους ενώ ο μουσαφίρης που είχε κολλημένο το πρόσωπο του αιλουροειδούς σοκαρισμένος έγνεψε να παίξει και αυτός..Ο οικοδεσπότης είχε ένα  βλέμμα εξερευνητικό στο πως θα αντιδράσει ο στόχος σε μια τέτοια αντίδραση της γάτας οι άλλοι προσπαθούσαν να καταλάβουν όλο αυτό το σκηνικό.....

Όλη η παρέα για λίγο σταμάτησε και πάγωσε  η ατμόσφαιρα από αυτό το ξαφνικό περιστατικό ο οικοδεσπότης έγνεψε πάλι στη γάτα σαν να της είπε "μέχρι εδώ" και αφού ξαναγέμισε τα ποτήρια των καλεσμένων πήρε τον λόγο με αινιγματικό χαρακτήρα - τι λέγαμε πριν λίγο για το πως οι διάφοροι λαοί σε παραδόσεις του μιλούσαν για κρυφές πτυχές της ύπαρξης και το πως μπορούσαν οι σαμάνοι τους να μετουσιώνουν την κατάσταση των σωμάτων τους...σκεφτείτε  ότι αν στις βιομορφές υπάρχει ένα κλειδί, μια μακέτα σαν ένας πίνακας που έχει πολλά βύσματα και σε κάθε κατάσταση που βρίσκεται το σώμα κάποιο βύσμα κυριαρχεί..και αυτό κυριαρχεί στην μορφή που έχει(την ανθρώπινη) ενώ αν κατορθώσει ο μύστης και διαβεί την εσώτερη πλευρά  του

 υποθαλάμου της εγκεφαλικής δραστηριότητας τότε μπορεί να ενεργοποιεί άλλα βύσματα  δηλαδή 'αλλες μορφές τότε αλλάζει μεταμορφώνεται σε κάτι άλλο αυτό που τον ενδιαφέρει η αυτό που κυριαρχεί στην ντόπια παράδοσή του..το πως γίνεται είναι μια υπόθεση περίπλοκη και προυποθέτει μυήσεις αλλά και την έτοιμη πλευρά του ενδιαφερομένου σε αλλαγές και μεταλλάξεις πράγμα που το κάνει ακόμα δυσκολότερο όταν οι πεποιθήσεις ειδικά της σημερινής τεχνολογικής εποχής αποκλείουν τέτοιου είδους "ουτοπικές σκέψεις"....η συζήτηση τελείωσε με την απορία να πλανάται στις σκέψεις των παρευρισκόμενων τι να ήταν αυτό το πλάσμα που ξαφνικά μπήκε αλλά και με τον ίδιο τρόπο έφυγε αλλά κάποια πράγματα μένουν να ταλαντεύονται στην σιωπή των σκέψεων αλλά και των αινιγμάτων.....Γ.Α.

Ακατανόητη γεωμετρία..

"Πριν την έλευση του χρόνου από το πλοίο το επιτελών χρέη φύλακα υπήρξε η υπερβατική και αιθέρια Μάτα η ουσία των άστρων η πόλη των απόκρυφων. Εκεί οι τεχνίτες γνώριζαν τα μυστικά του νου των θεών και τα αποτύπωσαν στην αρχιτεκτονική της πόλης σαν έναν οδηγό στα βλέμματα των πολιτών. Απέδωσαν τιμές και χρέη στην επικοινωνία τους και πριν ακόμα ακμάσει η χρυσή εποχή της ΜΟΥ ήδη, οι κάτοικοι της Μάτα είχαν αποκτήσει ιδιότητες θεϊκές. Οι τεχνίτες τους είπαν να αποδώσουν τιμές στα σχέδια των πόλεων,έτσι με αυτόν τον τρόπο θα τιμούσαν τους ίδιους τους θεούς.Η πόλη ήταν σχεδιασμένη στα πρότυπα της αρχικής εστίας. Είχε τις μεγάλες λεωφόρους που κατέληγαν σε μεγάλες πλατείες και όλες τους κυκλώνονταν από πιο μεγάλες(λεωφόρους).Αυτό όπως που έκανε εντύπωση στην όλη αρχιτεκτονική ήταν η ιδιαίτερη γνώση στις γωνίες των μεγάλων κτιρίων και ναών. Αυτή η γνώση και αποτύπωση είχε να κάνει με παράξενα γεωμετρικά  σχήματα που δεν έδειχναν να είχαν κάτι κοινό με το υπόλοιπο γεωμετρικό σχήμα..αυτές οι γωνίες είχαν και από τις δυο πλευρές τους αποτυπωμένα σχήματα σε ακανόνιστη δομή και ακατανόητο τέκνασμα..ευθείες που γίνονταν τεθλασμένες και παράξενοι τριγωνισμοί και τετραγωνισμοί  που έδειχναν ότι συνεχίζονταν σε κάποιο αόρατο πεδίο..όλα τα σχέδια ήταν διαφορετικά μεταξύ τους αλλά το καθένα έπαιζε τον ρόλο του στην ψυχοσύνθεση των κατοίκων ούτως ώστε να μεταμορφώνουν αυτούς και την συνείδηση τους σε αυξημένα επίπεδα δυνατοτήτων..αυτό κράτησε μέχρι την εποχή που οι τεχνίτες αποφάσισαν να κρύψουν από την γη την πόλη και να την οδηγήσουν σε αόρατα πεδία μιας και είχαν προφητέψει την εισβολή στον κόσμο μας άλλων πλασμάτων που είχαν στα σχέδιά τους να κυριαρχήσουν με όχι και τόσο θεμιτά μέσα..."ξεχασμένα αρχεία της ΜΟΥ κάπου στις θάλασσες της γης"                                                   

Θα μπορούσε ένα είδος γεωμετρίας να παράγει τέτοια δυναμική στην ψυχοσύνθεση ώστε αυτή να μεταβάλλεται κατά το δοκούν του γνώστη; Θα μπορούσε αυτή να έχει καταστροφικές συνέπειες αν πέσει σε λάθος χέρια; Θα μπορούσε αυτή να μετασχηματιστεί σε λέξεις και να έχει τα ίδια αποτελέσματα; Οι γραμμένες παραδόσεις σε ποιητική μορφή και εφόσον αυτή αποδοθεί σωστά τι αποτελέσματα είχε; Τα γράμματα είναι ένα είδος απόκρυφης γεωμετρίας; Οι λέξεις είναι απόκρυφοι  γεωμετρικοί μετασχηματισμοί; Γιατί οι παράξενες γεωμετρίες και σφραγίδες ανήκουν στο απόκρυφο; Γιατί οι αρχιτέκτονες και οι γεωμέτρες των άγνωστων τεχνουργηματων της αρχαιότητος ονόμασαν κάποια ακατανόμαστα "απόκρυφες επιστήμες";Αυτά λειτουργούν ακόμα σε κάποιες σέκτες; Λίγοι η πολλοί σε ρόλους και παιχνίδια; Πρέπει να κάποιος άξιος να γνωρίζει; Η φαντασία δημιουργεί πραγματικότητες και ένα άλλο είδος εν δυνάμη γεωμετρίας; Οι χαοτικοί σχεδιασμοί δημιουργούν καταστάσεις και πράγματα;Οι πόλεις και οι μορφές τους ποιούς εξυπηρετούν;..................Γ.Α.

Διαδρομές στις αντίληψης το πλοίο β'....

Έχεις την ανάγκη να προχωρήσεις, να βαδίσεις στις ανάγκες του σώματος να χαράξουν διαδρομές και αποστάσεις.Έχεις έναν σταθερό ρυθμό αλλά εκεί που νομίζεις ότι πηγαίνεις με τον σταθερό ρυθμό που είχες, (σε σχέση με άλλες γνωστές σου διαδρομές), ξαφνικά διαπιστώνεις όταν παίρνεις άλλη δίοδο και σε άγνωστα μέρη ότι ο ρυθμός σου έχει αυξηθεί σε ταχύτητα και ενέργεια. Νέες εικόνες που δίνουν μια άλλη πιο επιβλητική συνειδησιακή κατάσταση που αυτή με τη σειρά της ενδυναμώνει την ανθρώπινη χρονομηχανή να αντιβαίνει η να αντιτάσσεται στα προηγούμενα μεγέθη..ο ρυθμός της αγωνίας του τι θα συναντήσεις και όλος αυτός ο αλματώδης ενεργειακός "κυκεώνας" από το εργαστήρι των αλχημικών αντιδράσεων δίνει μια κρυφή ώθηση στο σώμα που ο πλοηγός του δεν μπορεί να αντιληφθεί..ναι έχεις ξεπεράσει τα όριά σου που και εσύ ο ίδιος δεν μπορείς να το πιστέψεις. Μια ενδόρφινη επανάσταση που σε ντοπάρει, χωρίς να ελέγχει το σώμα, παρά το τροφοδοτεί με αστείρευτη μανία σαν να το γνωρίζει από την αρχή...Γ.Α.

Διαδρομές στης αντίληψης το πλοίο..

Θα έχει τύχει σε πολλούς από εσάς, καθώς βαδίζοντας μια μεγάλη απόσταση για πρώτη φορά να σας φαίνεται σαν μια ατελείωτη αγγαρεία που τελειωμό δεν έχει.Αυτή αποτυπώνεται στην μνήμη ως κάτι υπερβολικά κουραστικό και μένει σαν ένα εμπόδιο για μια επανάληψη όταν θα είναι εφικτό να γίνει. Όταν όπως την επαναλαμβάνετε αρκετές φορές, έπειτα αυτή φαίνεται να έχει αλλάξει σε κάτι πιο απλό και εύκολο στην πλοήγηση και πορεία του σώματος. Κατά έναν τρόπο ουσιαστικό για την αντίληψη και την υπόσταση του στίγματος σας(το σημείο της κίνησης που κάνετε στον χώρο) αυτό πλέον γίνεται ένα παιχνίδι ακούραστο και δίνει την εντύπωση ότι το σώμα έχει αποκτήσει μια νέα δύναμη και το απολαμβάνει..είναι σαν να σας το ζητά να ξαναγίνει εκμηδενίζοντας το εμπόδιο του χρόνου και της αποστάσεως.Η διαδρομή πλέον έχει αποκτήσει άλλη οπτική και σωματική "στατιστική" στης αντίληψης το χρονοδιάγραμμα. Την έχει κατά κάποιο τιθασεύσει σε άλλα μέτρα και σταθμά της υποκειμενικότητας της εικόνας του χωρόχρονου που αντιλαμβάνεται η όραση και επεξεργάζεται το σώμα σαν γεννήτρια ηλεκτρισμού και κίνησης. Αυτό μπορεί να έχει πιο θαυμαστά αποτελέσματα όταν υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που με τη σειρά τους λειτουργούν σαν άλλοι  αντιδραστήρες ανάδρασης όπως η μουσική συμπεριλαμβανομένου και του συναισθήματος(η χαρά της κίνησης) της ανταπόδοσης κινούμενου(σώματος) και χώρου που στην ουσία κινείται και αυτός μαζί με το σώμα σε μια αμφίδρομη αντίδραση ενός ερωτικού χορού περιπατητικής έμπνευσης και οργασμού κίνησης. Μπορεί τα μηχανικά εξαρτήματα που κατασκευάσαμε όπως τα ρολόγια να δείχνουν τον ίδιο χρόνο απόστασης..αλλά τα ανθρώπινα "ρολόγια" να δείχνουν μια υποκειμενική αντιληπτική ανταύγεια ότι όλα είναι κοντά η σχετικά αποστάσεως. Ο χάρτης της διαδρομής αποκτά μια άλλη εικόνα στην υπογραφή του σώματος που σάρωσε τα χωροχρονικά σημεία και μεταβάλλεται σαν ένας περίπλοκος φάρος μεταστάσεων.......Γ.Α.