Σκάφη απο υπερπέραν............(αφηγηματική φαντασία)

Υπερδιαστατικά υπερκόσμια σκάφη με άγνωστη σύνθεση κινούμενα με κάποιον σκοπό κάνουν βάρδιες στους συμπαντικούς περιπάτους αφήνουν το στίγμα τους εκεί που θέλουν, μεταμορφώνονται σε ρυθμούς χαοτικούς, κατευθύνονται όπου θέλουν...στη γη μας, περνάν τις περισσότερες φορές απαρατήρητα ο χρόνος τους διαφορετικός.. και αν μετρά..η βαρύτητα σε άλλες παραμέτρους αντίθεσης μαγνητικής ροπής..ατενίζουν το σύμπαν από άλλα πεδία αντίληψης..σώματα που γίνονται σκάφανδρα, μπορεί...κέλυφος που γίνεται ένα με τον υπερκόσμιο ονείροταξιδευτή.. όλα γίνονται μια κοσμική αλάνα που ο χρόνος είναι ένα παιχνίδι εμπειριών..έχουν όλα τα πλοκάμια του σαν να είναι κάτι δικό τους..αλλάζουν τις εικόνες της πραγματικότητας με την μαγική παρουσία τους θεοί μιας μυστικής ταχύτητας παγώνουν το ρευστό των τοπίων, μεταβάλλουν τα σώματα στη δική τους έλξη, σχηματίζουν μετασχηματίζουν την ίδια την δημιουργία σαν καθρέπτης του εαυτούς τους....άγνωστα μυστηριώδη σκάφη του υπερπέραν σε βλέπουν σαν να δίνεις ραντεβού μαζί τους σε μια άγνωστη γλώσσα του νου..όνειρα σε ένα μουσικό τόνο έλξης αμέτρητων τόπων που σαν να έχεις επιλέξει να πετάξεις..σαν να έρχονται οι άλλες πλευρές, οι δικές σου πλευρές να σε ανταμώσουν δινοντάς σου το σήμα το στίγμα το ραντεβού...........Γ.Α.

Σιωπηλές σημαδούρες.......(αφήγηση φαντασίας)

Εγκαταλειμμένα παράξενα σπίτια που η φθορά τους  τα κάνει σιωπηλούς φρουρούς του μυστηρίου της σιωπής τους. Κενά από ζωή στέκονται σαν φαντάσματα στην σταδιακή καταστροφή που τους προκαλεί ο χρόνος και η αμέλεια των κληρονόμων. Ίσως να μην υπάρχει  κανείς που να τα διεκδικεί. Απόκοσμες σημαδούρες σαν σκοτεινοί φάροι της νύχτας , την μέρα φαντάζουν σαν σκουπιδότοποι όπου αράζουν αδέσποτα και η πυκνή βλάστηση. Στην πόλη του Γκλόβερ υπήρχαν πολλά τέτοια σπίτια και οι υπηρεσίες δεν είχαν ενδιαφερθεί να τα αξιοποιήσουν και έτσι αφέθηκαν στην μοίρα τους μόνα και έρημα. Αν δούμε από ψηλά τις πόλεις σαν γιγάντια πανδαιμόνιο αρχιτεκτονικής ιδιοφυϊας τα συγκεκριμένα σημεία των σπιτιών θα δείχνουν σαν μαύρες τρύπες ενός δικτύου λαβυρίνθων. Σταυροδρόμια, πλατείες πλήθη παραλλήλων, ημικυκλικοί δίαυλοι σαν τεράστιες βεντάλιες απλώνονται σε τεράστιες διαστάσεις αλλάζοντας σε άλλους περίπλοκους συνδυασμούς.....ο Αιμίλιος σπουδαγμένος στην ιστορία πολιτισμών και ένας καλός αρχαιολόγος, του άρεσαν οι περίπατοι, πεζός είχε χαρτογραφήσει τα περισσότερα πολεοδομικά τετράγωνα της περιοχής του και είχε μαρκάρει αρκετά από αυτά τα σπίτια. Αυτό που του προκάλεσε εντύπωση ήταν ότι στον έναν λόφο της περιοχής του το ένα από αυτά έδειχνε σημάδια κίνησης παρόλο που φαινόταν πάντα εγκαταλειμμένο, τα βράδια όταν περνούσε από εκεί πάντα φώτιζε μια λάμπα σε έναν μικρό προθάλαμο της εισόδου μα για ποιόν λόγο να υπήρχε εκεί? Σκέφτηκε τι καλύτερο για κάποιους που θα ήθελαν να μένουν κρυφοί να επισκέπτονται αυτόν τον χώρο και να κάνουν τις όποιες υπόγειες δραστηριότητες. Επίσης το αν κάποιοι ιδιαίτεροι τύποι που θα ανήκουν σε κάποιες κάστες υπηρεσιών πολεοδομίας τι πιο  λογικό θα ήταν να έχουν ήδη χαρτογραφήσει με έναν άλλο πιο  διακριτικό και κρυφό τρόπο τις κενές σημαδούρες των συγκεκριμένων σημείων και να έχουν χαράξει κάποια άλλα σημάδια σε σημεία κάπου εκεί κοντά ώστε να περνούν απαρατήρητα από τους περισσοτέρους η από όλους χωρίς να δίνουν κάποιο σήμα η ένδειξη? Εντείνοντας  τις προσπαθειές του να βρεί έστω κάτι που να δείχνει μυστήριο και ουσιώδες ανακάλυψε ότι υπήρχαν κάποιοι σχηματισμοί που δεν υπήρχε λόγος της εμφανισής τους εκεί που ήταν. Π.χ στον δρόμο προς τον λόφο εκεί που ήταν το παράξενο σπίτι υπήρχε ένας άλλος δρόμος πλακόστρωτος και εκεί που τον παρατηρούσες προσεκτικά στην μια πλευρά υπήρχαν χαραγμένοι ρόμβοι πολύ μικροί για να τους δεις σε ορισμένες πλάκες και αυτοί ήταν έτσι παρατεταμένοι σε απόσταση μερικών μέτρων ο ένας από τον άλλον η σε κάποια άλλα σημεία υπήρχαν αντικείμενα που μόνο όταν πήγαινες κοντά και με  προσεκτική παρατήρηση μπορούσες να δείς έστω κάποιους σχηματισμούς που προκαλούσαν εντύπωση για τον λόγο που έγιναν με αυτόν τον τρόπο. Σε γενικά πλαίσια το συμπέρασμα ήταν το εξής:....."δεν δημιουργήθηκαν για την οπτική καλαισθησία του τοπίου δίνουν την εντύπωση ότι έγιναν εκεί για να δείχνουν κάτι σαν μέρος η κάποιου είδους διαδρομή σε γνώστες του φαινομένου".....άλλα αν κάποιοι σε αυτό το κοσμικό ψηφιδωτό της πόλης έχουν μαρκάρει σημεία που λειτουργούν ως δείκτες κάποιας μορφής ενέργειας η έστω κάποιας μορφής αόρατου ρευστού τότε τι να συμβαίνει όταν δείχνουν την διαδρομή και σε ποιον;..οι σέκτες που μαζεύονται σε αυτά τα σημεία έχουν και άλλες δραστηριότητες; όλο αυτό έχει να κάνει και με άλλα παράξενα πράγματα; Όπως και να έχει κάποτε κάποιος ερευνητής είχε ακούσει εντελώς τυχαία σε ένα άνοιγμα ενός τέτοιου, εγκαταλειμμένου σπιτιού διαλόγους σε μια 'αγνωστη διάλεκτο και τότε δεν τον είχε πιστεύσει κανένας..αλώνιζε γυροφέρνοντας από καφενεία και στέκια της περιοχής του ανέβαινε σε μια καρέκλα και έβγαζε λόγο σαν κήρυγμα "ότι υπογείως η γη κατοικείται από περίεργα πλάσματα και ότι κάποια μέρα θα ανέβουν στην επιφάνεια...η σεισμοί είναι δραστηριότητα δική τους..έχουν υποτακτικούς στην επιφάνεια που τους υπηρετούν.."..και άλλα τέτοια περίεργα, του έδωσαν το παρατσούκλι "ο τρελός της περιοχής" και έμεινε εκεί το θέμα παρόλο που ήταν επιστήμονας και γνώστης αρκετών γλωσσών. Αυτός το μόνο που έκανε (μιας και τον είχαν αποκλείσει από παντού χάνοντας ακόμη και την δουλειά του) ήταν να βγάζει κάποια φωτοτυπημένα αντίγραφα να τα μοιράζει και όποιος πρόλαβε πήρε. Όλη αυτή η ιστορία 'εμεινε ξεχασμένη για δεκαετίες μέχρι που εκδόθηκε ένα βιβλίο από έναν όχι και τόσο γνωστό συγγραφέα αλλά γνώστη των πολιτισμών της λατινικής Αμερικής με μια πολύ καλή ανάλυση 'οτι υπάρχουν δίοδοι εσωτερικά της γης αλλά και ότι πολλά ανοίγματα είναι και ένα είδος "ανάσας"  εννοούσε ότι η γη σαν ζωντανός οργανισμός αναπνέει  αλλά όχι συνέχεια, η ανάσα της έχει χρονικά επίπεδα όπως των όντων, δηλαδή "κάποιες συγκεκριμένες μέρες όταν η αναπνοή δίναται να εξέρχεται(η να εισέρχεται) από τα σημεία των οπών τότε ένα δυνατά ρεύματα δίνες υλοποιούν και εξαϋλώνουν πράγματα και αντικείμενα"..δεν άργησε να γίνει ντόρος για αυτά σε όλη την επιστημονική κοινότητα και στους κύκλους των ερευνητών. Άλλοι τα έβρισκαν αδιανόητα και άλλοι τα προσπέρασαν. Ωστόσο υπήρχε ένα κεφάλαιο που  έκανε λόγο για τα παράξενα σπίτια των πόλεων και τον υπόγειο ρόλο τους σε τάγματα και κάστες που γνώριζαν αυτή την μυστική γνώση της γης. Μα καλά πίσω απο όλο αυτό να είναι οι πολεοδόμοι απλοί άνθρωποι ευυπόληπτοι και να παίζουν με περίεργους σχηματισμούς και γρίφους; Έπειτα ήταν και αυτή η στρέβλωση του χρόνου που παρατηρήθηκε σε αυτά τα χαμόσπιτα που μαρτυρούσαν ότι δεν τα έχουν αφήσει έτσι τυχαία. Το πρόβλημα παραμένει γιατί έχτισαν εκεί αλλά και αυτό ίσως να λύνεται αν ψάξει κανείς σε αρχεία για τους ιδιοκτήτες....κενά χρόνου, εξαφανίσεις, παράξενα μαζώματα σε υπόγεια, διαφορετική οπτική πραγματικότητα, αντικείμενα που πριν δεν φαίνονταν διάδρομοι που λες και ξεφύτρωσαν από το πουθενά...αν όλο αυτό το μοτίβο είναι ένα κρυφτό κάποιας άγνωστης δύναμης τότε οι πόλεις παίρνουν μια διαφορετική χροιά από αυτό που μας δείχνουν με τις σημαδούρες εγκατάλειψης να παίζουν έναν από τους ρόλους που έχουν σε ένα υπόγειο παιχνίδι αντίληψης...............Γ.Α.

Πόρτα στον χρόνο...

Κάποιες φορές, λες και μαγνητίζεις πράγματα, σαν να είναι ένας δικός σου καθρέπτης που αντανακλούν την παρουσία σου στο πεδίο που κινείσαι, σαν να τα έχεις καλέσει από την εσώτερη βούληση, σαν να αποζητάς περιπέτειες για να ερευνάς περισσότερο..κάποιες γλώσσες εδώ και χρόνια διαδίδουν ότι στην διάρκεια του μεγάλου πολέμου από κάποιου είδους πείραμα εξαφανίστηκε ένα πολεμικό πλοίο. Ναι είναι η περίφημη ιστορία με το αντιτορπιλικό τσέπης η φρεγάτα για άλλους μιας και οι ναυτικοί κατάλογοι του έδωσαν και τις δυο ιδιότητες αλλά μάλλον η πρώτη ευσταθεί περισσότερο. Αυτό είχε το όνομα USS Eldridge (DE 173) και "φρέσκο" που ήταν  το 1951 το έδωσαν οι Αμερικανοί στην Ελλάδα είχε μόνο οκτώ χρόνια υπηρεσίας πράγμα περίεργο μιας και τα πλοία που δίνουν σε άλλες χώρες έχουν κάνει τον κύκλο τους . Το συγκεκριμένο μαζί με άλλα τέσσερα που δόθηκαν 'ηταν νέα  πλοία(μπορεί και να τους περίσσευαν εκείνη την εποχή) . Αυτό μετονομάστηκε σε ΛΕΩΝ (D54) και λίγο πολύ είναι γνωστή η ιστορία για όσους έχουν μελετήσει έστω με επιφύλαξη ότι έχει γραφτεί..α εγώ είχα την τύχη να κάνω την θητεία μου σε αυτό λίγο πριν παροπλιστεί και εκεί έμαθα τις περίεργες ιστορίες για τους αόρατους ναύτες και άλλα σχετικά κοινώς "κουφά" για την λογική αν και πριν είχα διαβάσει το βιβλίο του Τσάρλς Μπέρλιτζ για το αινιγματικό πείραμα της φιλαδέλφειας και ένα ξέμπαρκο άρθρο από ένα περιοδικό με αυτόν τον τίτλο. Το αν έγινε(το πείραμα) και μέσα στα πλαίσια του πολέμου μπορεί και να έγινε αλλά όλα αυτά με την εξαφάνιση και μετέπειτα εμφάνιση φαντάζουν λίγο εξωπραγματικά. Αν έφτασαν σε τέτοια επίπεδα κανανόησης δύσκολων πεδίων φυσικής και έκαναν τέτοια άλματα χωροχρονικά τότε δεν μπορώ να φανταστώ τώρα σε ποιές χώρες των θαυμάτων έχουν φτάσει. Μπορεί κάποτε να μας τα πει η Αλίκη του παραμυθιού η η άλλη του cern αν θα φτάσουμε και τι θα δούμε..η φάση είναι ότι τότε που διάβαζα το βιβλίο αναρωτήθηκε ένας φίλος "βρε μπας και υπηρετήσεις σε αυτό?" και να που έγινε. Φαίνεται αν ασχολείσαι με αυτά τα έλκεις περίεργα..Ακόμα θυμάμαι την απειλητική του μορφή που είχε όταν το παρατηρούσες ιδιαίτερα τα βράδια ιδίως από το πρόστεγο και όταν πήγαινες στην άκρη και εστίαζες την όραση σε ένα σημείο. Ο σχηματισμός της μορφής του σου έδειχνε σαν να ήθελε να σε καταπιεί η ίδια η 'αβυσσος ...αλλά μπορεί και να ήταν παιχνίδια του νου, πλάκα είχε, πέρασαν τα χρόνια και πλέον έχει περάσει σε έναν από τους μεγαλύτερους μύθους στην ιστορία έρευνας αλλά και συνωμοσιών. Χα βέβαια τα πράγματα κάποιοι τα διαστρέβλωσαν επίτηδες, ισχυρίζονται  ότι το πραγματικό πλοίο είναι το ΑΕΤΟΣ αλλά θυμάμαι ότι το όνομα του πλοίου το πρώτο το eldridge ήταν χαραγμένο στο επίστεγο του Λέοντα. Αυτό ήταν το πλοίο τώρα αν όλα αυτά τα τέσσερα αδελφάκια  είχαν πάρει και αυτά επίσης μέρος, αυτό είναι μια άλλη ιστορία και δεν θα την μάθουμε ποτέ. Σκαριά πελώρια μεταλλικά διέσχισαν τις θάλασσες και μόνο αυτά γνωρίζουν την παράξενη ιστορία τους..μάρτυρες  γεγονότων κρυφών επικίνδυνων πεπραγμένων που κάνουν μεταστάσεις στον χώρο..άραγε είναι η ανθρωπότητα ΄'ετοιμη για ταξίδια σε διαστάσεις και άλλους χώρους η αυτή η απόκρυφη γνώση θα μείνει μόνο σε λίγους και τολμηρούς;...........Γ.Α.

Άχρονη παγίδα..

Άραγε,υπάρχουν μέρη που αγκιστρώνουν παγιδεύουν αντικείμενα και έμβια ύλη της δικής μας χρονικής πραγματικότητας σε μια άλλη άχρονη κατάσταση όπου ανεξήγητα είναι απρόβλεπτη και αινιγματική? Θα μπορούσε να υπάρχει. Μέρη όπως οι γνωστές Βερμούδες και άλλα επίσης ίσως να είναι χοάνες που ρουφούν πράγματα και τα μεταβιβάζουν σε ένα δικό τους μέρος άχρονο, με άλλους ίσως δικούς του νόμους.Φυσικά αυτό με τα μέσα που διαθέτουμε αλλά και τον συγκεκριμένο σταθερό τρόπο σκέψης που έχουμε δεν μπορεί να αποδειχθεί και μόνοι μάρτυρες είναι οι ίδιοι οι χαμένοι ταξιδιώτες.Μέρη παράξενα που μνημονεύονται σε παραδόσεις κουλτούρες και ιστορίες που από στόμα σε στόμα οι πρώτοι που τις ενέπνευσαν, ίσως να ήταν κάποιοι τυχεροί που επέστρεψαν από το ανείπωτο.. μπορεί με άλλη σκέψη, και αν τις πάρουμε στα σοβαρά,  να μαρτυρούν κάτι που να θυμίζει τον παραπάνω προβληματισμό..ξαφνικά χάνεσαι εκεί που δεν το περιμένεις και βρίσκεσαι σε μια άγνωστη γη όπου εκεί ανταμώνεις με κάτι που το έχεις μόνο σε μνήμες από τον δικό σου κόσμο. Έρχεσαι σε επαφή με ανθρώπους διαφορετικής πολιτισμικής κουλτούρας αρχαίους η μπορεί και ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΟΥΣ από την δική σου χρονική κατάσταση εφόσον και εσύ είσαι από το μέλλον για τον αρχαίο που θα σε ανταμώσει..Πιθανόν αυτή η παγίδα η "εμπλοκή" να υπάρχει σαν μέρος ενός προγράμματος (άγνωστης προέλευσης) που να επιτηρεί τη γη σαν μια εποπτεία κινήσεων.Κάπου ο προγραμματισμός  έχει πρόβλημα και ξεσπάει με αυτόν τον τρόπο σε σημεία δινών παγίδων που εγκλωβίζει την χωροχρονική δραστηριότητα. Θα μπορούσε να ισχύει αλλά μόνο υποθέσεις κάνω με φαντασία. Διαφορετικά έχουμε πολλά που έχουν γραφτεί για περίεργους λαούς και άγνωστα μέρη όπου οι "καλοί" επιβλέπουν την ανθρωπότητα και τα έργα της όπως η παραδόσεις που αφορούν τη μαγική πόλη Σαμπάλα η Αγκάρθα. Και δεν είναι μόνο αυτές, μια προσεκτική έρευνα σε παραδόσεις ιθαγενών από όλα τα μερη και ένας γενικός χαμός παρουσιάζεται από ινδιάνους μέχρι τη μυστηριώδη νήσο του Πάσχα. Αν η γη είναι ένα σταυροδρόμι κινήσεων, αν είναι κάτι σαν ένας σταθμός ανεφοδιασμού και υπογραφής από άλλες διευθύνσεις τότε τα πράγματα αρχίζουν και μπλέκονται περισσότερο .Και αυτό σε σχέση με τις απόκρυφες δυνάμεις του ανθρώπου τότε το πρόβλημα γίνεται πιο περίπλοκο..όπως και να έχει όλα είναι εντός του θεάτρου ΓΗ.. ΣΚΗΝΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ.........Γ.Α.

Απόκοσμος σκηνοθέτης..

κάτι απόκοσμο παίζει κ' μας δοκιμάζει στα όνειρά μας, ψάχνει τα όρια μας , εφευρίσκει σενάρια από εμπειρίες της ζωής μας και τα επαναλαμβάνει με άλλα σενάρια στον κόσμο των ονείρων..ένας κρυφός θεομπαίχτης της ψυχής μας, ένας παρατηρητής που σαν άλλος Μορφέας επιτίθεται ανέγγιχτος παίζοντας μαζί μας στου ύπνου τα μυστήρια μονοπάτια..ποιες ρωγμές της συνείδησης άνοιξε και εισέβαλε στα δικά μας σταυροδρόμια? Τι ζητάει? Καταγραφέας κινήσεων, κάπου έχει το κρυφό του τεφτέρι και γράφει, σαν το θέατρο του να είναι ο χωρόχρονος που μας φιλοξενεί, σε αυτήν την οπτασία που ζούμε..εμπλεκόμενες πραγματικότητες σε ένα καρμπόν που δεν αντιγράφει αλλά μετασχηματίζει.....Γ.Α.

Κρεσέντο Μελατονίνης

Βρικόλακες, Βαμπίρ, κυνηγοί των θεών σε μια ειρωνική αντιμετώπιση του θανάτου. Μια κίνηση ματ στον ύπουλο προγραμματισμό της φθοράς. Εκεί στα έγκατα της κεφαλής..το παραδεισένιο άγγιγμα της Μελατονίνης,,το ύπουλο χάϊδεμα του φωτός στης σάρκας το άπλωμα..το φως που φθοροποιεί ανελέητα το σώμα, το λιώνει σαν ήλιος που τυφλώθηκε από την απελπισμένη όραση της αιωνιότητας. Σε αυτό το συμπαντικό παίγνιο υπάρχουν όροι μυστικοί και άχρονοι που ακμάζουν από την εσωτερική παρόρμηση του να συνεχίζεις να ζεις σε δώματα που ποτέ δεν σε εγκατέλειψαν, στοιχειά της φύσης την αλτρουιστική αλχημεία..           

χαοτική και παράξενη..βράζουν όπως η ηφαιστειακή λάβα στης φλέβας το μυστήριο, καίνε και ανανεώνουν τους γαλαξίες των κυττάρων σε ένα μυστικό χορό αντιθέσεων..μια παγανιστική εσώτερη εορτή..Αυτούς που έμειναν κρυφοί σε θεϊκές παραδόσεις..όπου τα κλειδιά κάπου ξεχασμένα περιμένουν αόρατα χέρια να ανοίξουν το ανείπωτο εκείνο που περιμένει πέρα από το χρονικό μαρτύριο..ζήμωση στους ατέρμονους κύκλους του αίματος ανακατέματα στων υγρών το τέλεσμα...γρίφοι που έμειναν παράξενοι και δίνονται απλόχερα στης κοσμικής δίνης το γεφύρωμα.......Γ.Α. Ιούνης 17