Δευτέρα 27 Μαρτίου 2017

Άγγιγμα..

Αν υπήρχε τρόπος να επικοινωνήσουν όντα από διαφορετικούς κόσμους, ποιος  θα ήταν εκείνος που θα εκμηδένιζε αποστάσεις?       
                                                                                                            Με το που αντικρίζει τον κόσμο του το λογικό ον αντιλαμβάνεται την απεραντοσύνη του χώρου να τον βασανίζει  για το που τελειώνει και που αρχίζει, ερωτήματα που έτσι και αλλιώς του πρόσθεσαν περισσότερη κόλαση σκέψης στους λογισμούς του.Πολλοί λόγιοι του παρελθόντος(υποκειμενική έννοια) σε όλες αυτές τις παραξενιές που μας κάνουν παρέα (χωρίς ακόμη να έχουμε βρεί άκρη ποιός ο ρόλος τους) παρατήρησαν τα ηλεκτρικά φορτία των κεραυνών να αντικατοπτρίζονται σε οργανισμούς με έναν εκπληκτικό τρόπο αντιγραφής, είτε σε κλαδιά δέντρων είτε στις διακλαδώσεις των νευρώνων του σώματος των πλασμάτων. Σαν ένα είδος φορτόεκφορτωτή ενέργειας που απλώνεται κοσμικά χωρίς κάτι να φεύγει από τον νόμο του.Όμως παρόλο που κατορθώσαμε έστω να ελέγξουμε την φύση του σε τεχνικές εφαρμογές σε κάποιες από τις εκφάνσεις του είμαστε πρωτόγονοι στο πως εφαρμόζεται, σαν μια αλχημική μεταστοιχείωση από άγνωστα όντα που τους είναι απαραίτητο όπως το αίμα στο ανθρώπινο φλεβικό σύστημα...              Στην ήσυχη πόλη του Γκρόβερ οι Γιατροί δέχτηκαν αρκετές επισκέψεις από απεγνωσμένους ασθενείς για κάποιες "επιπλοκές ύπνου"(έτσι τις ονόμασαν), όπου αναφερόταν ότι όσο διαρκούσε αισθάνθηκαν να τους πλησιάζουν υπάρξεις  με ένα βλέμμα που δεν μπορούσες να το αποφύγεις και ακουμπούσαν τα θύματα μέχρι που ένιωθαν τέτοιας έντασης ηλεκτρικό φορτίο που έπειτα όταν συνέρχονταν μια ζέστη απλωνόταν σε όλο τους το σώμα χωρίς να τους αφήνει για ώρες μετά.Οι διαπιστώσεις που έκαναν οι ειδήμονες ήταν οι εξής : " τα συμβάντα είχαν να κάνουν με μια παρουσία που θύμιζε στους περισσοτέρους γνωστό πρόσωπο(σαν να το είχαν ξαναδεί) με το αποκορύφωμα το άγγιγμα έπειτα στην κατάσταση εγρήγορσης ακολουθούσε η παρενέργεια ζέστης ".. Σε κάποιους το μυαλό πήγε στο φαινόμενο του μεσαίωνα που είχε την καταγραφή σαν "η επίσκεψη των ινκούμπι-σουκούμπι" αλλά εδώ δεν υπήρχε κάτι που να έδειχνε την ίδια διαδικασία με τα ίδια αισθήματα φόβου, ήταν τελείως διαφορετικό και όσοι το έζησαν ήθελαν κατά ένα περίεργο τρόπο να το ξαναζήσουν..Τα περιστατικά μειώθηκαν σταδιακά μέχρι που σταμάτησαν οι παρενέργειες όμως άφησαν το στίγμα τους εκούσια σε μια διαδικασία μετουσίωσης, αργής με εμφανή τα σημάδια διαφορετικότητας σε εκείνους που τους διάλεξε η τους διάλεξαν σε κάτι αινιγματικό. Η επίβλεψη των ειδικών συνεχίστηκε για λίγο έπειτα  τα αρχεία τους κρύφτηκαν όπως τόσες άλλες υποθέσεις που έμειναν στην αφάνεια....                            Ρεύματα, οδοί, κοσμικά σταυροδρόμια αόρατες χοάνες διαδρομών σε μια κοσμική μηχανή που ο ηλεκτρισμός κινείται ενώνοντας κόσμους εκτός χωροχρονικών πεδίων...αν κάποια όντα βρήκαν του πως να κινούνται με τρόπους όπου να παρεμβάλλουν την παρουσία τους εκτός όρασης, αν βρήκαν τα κλειδιά σε κάτι περίπλοκο όπου η χρήση τους κάνει να επεμβαίνουν στην κατάσταση του ύπνου και έτσι να δρουν ανενόχλητοι χωρίς 'αλλες διαδικασίες που θα τους μαρτυρούσαν?. Αν τα ηλεκτρικά φορτία ξεκλειδώνουν πόρτες και φέρνουν πιο "κοντά" κάθε άκρο και πλευρά των κόσμων όπως οι νευρώνες στο ανθρώπινο σώμα? Κοσμικές εκπλήξεις ενέργειας που σαρώνουν τα πάντα  χωρίς να αισθάνονται αποστάσεις και διάρκεια? Όσο εμβαθύνω σε ερωτήματα το μυστήριο παραμένει.....Γ.Α. 



Κυριακή 26 Μαρτίου 2017

Πόλεις και πραγματικότητες...

Κίνηση τρέξιμο δραστηριότητες μέσα από την περιήγηση στις φλέβες των πόλεων, άνθρωποι σε συνεχή αναζήτηση στο πρόγραμμα του χρόνου τους  με τις εναλλαγές των τοπίων σε νέες εικόνες προσαρμοσμένες σε κάθε ανάγκες. Αλλαγή σε αλλαγή, τοποθετήσεις αρχόντων, κτιρίων φωτών και ενδείξεων. Ένα μοτίβο όπου σε κάθε νέα εικόνα δίνει και έναν νέο τρόπο αντίληψης, ένα δεδομένο που δένει, με τον τρόπο του οράματος των κατοίκων, να "μαγνητίζεται" το οπτικό τους πεδίο και να δονείται αναλόγως. Η δομή των πόλεων με την εκάστοτε γεωμετρία τους είναι ένας γρίφος, μια επιστήμη των εσώτερων της ύπαρξης.. να δίνει προς τα έξω το είναι της τον χαρακτήρα,σε αντίστροφα συναισθήματα και γένεση ονειρικών πραγματικοτήτων.                                                                                
Αν μπορούσαμε να φέρουμε σε επίπεδα ονειρικά τις γεωμετρίες των πόλεων ίσως να μην ερχόταν ποτέ το άγχος και η φθορά στην ανθρώπινη ψυχολογία, η κίνηση θα έδινε την θέση της σε ρυθμούς ευεξίας. Αλήθεια ποιοί ρυθμίζουν τις πόλεις? Ποιοι αρχιτεκτονούν τα σχέδια και τις κινήσεις? Ποιοι ορίζουν του πως θα κινηθείς σε λαβυρίνθους εξόδων και αδιεξόδων?..τα ερωτήματα είναι πολλαπλά μυριάδες όπως και οι απαντήσεις- αν μπορούμε να τις κατατάξουμε σε μια ορισμένη σειρά- χαοτικές, με παρακλάδια δέντρων φώτισης η λήθης..Η γεωμετρία των πόλεων ίσως είναι ένας μεγάλος και απύθμενος γρίφος στον κόσμο της γής, μια υπογραφή ένα σύμπαν όπου τα άστρα είναι η ανθρωπότητα..άλλοι σχεδιάζουν και άλλοι μπερδεύουν δεσμούς και πλεκτά σε ένα χαοτικό παιχνίδι δημιουργίας......Γ.Α.
      

Κυριακή 19 Μαρτίου 2017

Οδοί στο μυστήριο.....(διήγημα φαντασίας)

Οι κύκλοι της χρονικής ροής συνοδεύονται από την εναλλαγή της ημέρας και της νύχτας. Οι εικόνες των χρωμάτων αλλάζουν και ακολουθούν τις προθέσεις από την φωτεινή ανταύγεια στην σκοτεινή. Η φύση από την αρχή του χρόνου του ανθρώπου προώρησε το φεγγάρι να φωτίζει τους δρόμους και το διάβα τους. Αλλά με τους δικούς του κύκλους, ο νυχτερινός σύντροφος της γης δεν  χαρίζεται συνεχώς, έτσι στην απελπισία του και την εφευρετικότητα ο κάτοικος του παράξενου αυτού χώρου που τον φιλοξενεί δημιούργησε το δικό του τρόπο να φέγγει της νύχτες τα σοκάκια και τις οδούς που εκείνος έφτιαξε για να κινήται χωρίς να έχει πρόβλημα στην πλοήγησή του . Μεγάλες λεωφόροι και παράπλευροι δρόμοι και οδοί στολίστηκαν με φώτα όπου σαν μικροί φάροι οδηγούν την κίνηση και ροή της ζωής . Ένα τεχνολογικό άλμα μια κίνηση Ματ από την πλευρά των διπόδων να ελέγξουν τον οπτικό τους προορισμό, μα μερικές φορές τα πράγματα δίνουν άλλες παραμέτρους σε ένα λαβύρινθο κινήσεων και χάους σαν να  θέλουν να ταράξουν την ησυχία της σταθερότητας.                                                                 
Στο Γκλόβερ την πολιτεία του Άττα το κυκλοφοριακό πρόβλημα είχε λυθεί με γεωμετρικούς σχεδιασμούς των οδών χωρίς να υπάρχει πρόβλημα κάποιος να χαθεί είτε με όχημα είτε περιπλανόμενος. Και όποια προβλήματα φωτοδότησης είχαν λυθεί και αυτά επίσης. Ωστόσο κατά καιρούς γίνονταν κάποιες συσκοτίσεις είτε από βραχυκύκλωμα είτε από υπερκατανάλωση τάσης, αυτό έφερνε μπελάδες στις υπηρεσίες του ηλεκτρισμού αλλά το ξεπερνούσαν σε κάποιες ώρες αγγαρείας και διόρθωσης των συστημάτων . Παρά ταύτα όμως, οι υπηρεσίες που έλεγχαν περιοχές είχαν πονοκεφαλιάσει από ένα γρίφο που δεν μπορούσαν να λύσουν. Υπήρχαν χρονικές περίοδοι που το ρεύμα έσβηνε μυστηριωδώς συγκεκριμένα σε ίδιες περιοχές ενώ δεν υπήρχε πρόβλημα στο σύστημα Οι πολίτες απεγνωσμένα επικοινωνούσαν για λεπτομέρειες αλλά δεν βρισκόταν κάποια άκρη και έτσι ο γρίφος παρέμεινε χωρίς να έγινε κάτι, σαν ένα ακόμη  "παζλ" μυστηρίου και παραξενιάς, του τοπίου της γεωγραφίας των θέσεων στον χώρο...έτσι ξαφνικά και απρόσμενα συσκοτίζονταν μερικά τετράγωνα σε περιοχές και έμεναν έτσι μέχρι την αυγή και το πιό περίπλοκο της υπόθεσης είναι ότι όσοι περιπλανόμενοι κάτοικοι που περνούσαν από εκεί στις- περιμέτρους του φαινομένου -και ενώ γνώριζαν πως θα φτάσουν στον προορισμό τους κατά περίεργο τρόπο απέφευγαν να περνούν από εκεί γιατί το συναίσθημα που είχαν ήταν έναs απρόσμενος φόβος, κάτι που δεν θα το έκαναν αν συνέβαινε κάπου αλλού. Από διάφορες καταθέσεις που έγιναν σε επίσημες αρχές δεν μπορούσε να εξακριβωθεί κάτι παρά μόνο ότι σε κάποιες από αυτές τις φορές που γινόταν αυτό, κάποιοι κάτοικοι που παρατηρούσαν το σκοτάδι μέσα από τις οικίες τους είδαν ότι περιφέρονταν κάτι παράξενοι τύποι(όσο τους επέτρεπε οι ορασή τους να δουν) που κρατούσαν κάτι που έδειχνε σαν συσκευή αλλά δεν μπορούσαν να το προσδιορίσουν σαν τι μπορεί να ήταν αυτό, επίσης οι τύποι 'εδειχναν να είναι ακίνητοι και πάντα στις γωνίες εκεί που διασταυρώνονταν οι οδοί.
  Οταν τους ζητήθηκε γιατί δεν παρενέβησαν οι ίδιοι να μάθουν το τι συνέβαινε στην περιοχή τους, γιατί δεν ζήτησαν εξηγήσεις η απάντηση ήταν καταφατική από μέρους τους,.."κατά ένα παράξενο τρόπο όλο αυτό έδειχνε τρομακτικό και το μόνο που έκαναν ήταν να μένουν στα σπίτια τους χωρίς να θέλουν να βγούν έξω"..        
 Ακόμη μια παράμετρος του γρίφου ήταν ότι λίγοι από αυτούς που είχαν γερή μνήμη παρατήρησαν ότι όταν συνέβαινε αυτό διαπίστωναν ότι κάποια σημεία στο χώρο είχαν αλλάξει δηλαδή έβλεπαν πράγματα η αντικείμενα που πριν δεν θυμούνταν να υπήρχαν εκεί σαν ένα αόρατο χέρι να τα τοποθέτησε η να έκανε κάποια εργασία σε χρόνο που δεν δικαιολογούταν να βρίσκονται εκεί. Όταν οι αρμόδιοι τους απάντησαν για παιχνίδια της μνήμης εκείνοι αντιστάθηκαν με το να τους απαντήσουν ότι δεν υπήρχε περίπτωση λάθους μιας και περνούσαν καθημερινά από εκεί και είχαν αποθηκεύσει στην μνήμη τους την οδό που διέμεναν και όλο το σκηνικό που είχε, ήταν σταθεροί σε αυτό το επιχείρημα...'ετσι συνεχίστηκε η ζωή στο Γκλόβερ χωρίς να μπορούν οι αρχές να δώσουν κάποια εξήγηση μέχρι που αποφάσισαν να γίνονται βάρδιες στα επίμαχα σημεία από την επίσημη πολιτεία αλλά και  αυτό το άφησαν σαν μια γραφειοκρατεία που έμεινε στην αφάνεια μέχρι κάποιος ανώτερος να αποφασίσει τι θα γίνει..μέχρι που η διαταγή ήρθε και ζητήθηκε να ξεχαστεί το πρόβλημα...τι ήταν αυτό που ανάγκασε τις επίσημες αρχές να σταματήσουν τις έρευνες δεν έγινε γνωστό παρά κάποιες δικαιολογίες για  "αυτόνομη ενέργεια των συστημάτων" επομένως δεν δικαιολογούταν ο πανικός και όλα έπρεπε να ξεχαστούν σαν ένα κακόγουστο αστείο..φυσικά η πολιτεία παρέβλεψε το ότι πολλοί κάτοικοι αναγκάστηκαν να αλλάξουν τόπο διαμονής και άλλοι να πουλήσουν τα ακίνητά τους..
                                                                                                           
                                                                                                           
Θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν κάποιες περιοχές καταραμένες σαν να είναι επίκεντρο μιας χωροχρονικής δίνης που εμφανίζεται με τα παραγωγά της σε ανύποπτες στιγμές με ένα δικό της σύστημα μέτρησης και ελέγχου? Άγνωστο, οι άνθρωποι δεν έχουν παρά να κινούνται στην δικό τους χώρο και επομένως ότι και να σκαρφίζονται να αποφύγουν δεν είναι παρά μια ακόμη υπεκφυγή, μια κίνηση σε ένα χαοτικό παιχνίδι των κόσμων που συγκρούονται αναμεταξύ τους να προβάλλουν το είναι τους σε ένα μοίρασμα παράπλευρων απωλειών και επεκτάσεων. Ίσως κάποτε να υπάρξουν άλλοι παίχτες και πιόνια με μεγαλύτερη αντίληψη η κανόνες που να αντιλαμβάνονται με άλλους τρόπους παρουσίες και καλέσματα, μέχρι να γίνει αυτό όλο και θα βυθίζεται η ζωή σε αινίγματα και γρίφους που απεγνωσμένα θα προσπαθεί να επιβιώσει...................Γ.Α.  










Τρίτη 14 Μαρτίου 2017

Μνήμες...

Περιφέρονται κενοί σαν να άδειασε ο κόσμος, σαν κάτι αλλόκοτο να έσβησε αυτά που τους έκαναν να είναι άνθρωποι, να ζουν να θυμούνται εμπειρίες , σε ότι αγάπησαν και το έκαναν κτήμα στα δώματα του νού τους. Αποκομμένοι από τους υπολοίπους, κινούνται με βλέμμα απλανές χαμένοι σε μια άλλη πραγματικότητα, κινούμενες υπάρξεις μπερδεμένες σε άλλες εικόνες προσπαθούν (μπορεί και όχι) να κρατηθούν σε άλλες εικόνες ανεξήγητες, μηχανικές κινήσεις να μοιάζουν υποκινούμενες από αλλού.Οι οικείοι τους ξαφνικά παρατηρούν μια νέα παρουσία να γυροφέρνει σε μνήμες και έπειτα να χάνεται, ένα κακό ταξίδι χωρίς επιστροφή,αυτοί είναι οι άνθρωποι του Αλτσχάϊμερ.....αν είμαστε κάτι ιδιαίτερο, με βούληση, ταξιδεύοντας στις υλικές υποστάσεις γιατί συμβαίνει κάποιοι να χάνουν την ταυτοτητά τους? Ποιός ορίζει εμπειρίες εμείς η κάτι άλλο άγνωστο? Η συνείδηση μένει όταν τελειώνει το σώμα? Και με σε ποιά κατάσταση? Όταν από εδώ παρατηρούμε ότι οι συγκεκριμένη κατηγορία την χάνει με τον ποιό άσχημο τρόπο?                                
                                                                                                            
Γεννήσεις, απώλειες, φθοροποιά κατάσταση μιας συμπαντικής αρχής  βρίσκει και χάνει, ανακαλύπτει και εξαφανίζει, προσαρμόζει και μαθαίνει περιφέρεται σε ένα λαβύρινθο αδιεξόδων που η έξοδος φέρνει και αυτή μια άλλη "πίστα" αινιγμάτων...η βιοποικιλότητα της γης δείχνει την αλυσίδα των περασμάτων από είδη σε είδη που χάνονται επίσης στον λαβύρινθο της πείνας ..τα δίποδα σαν επικεφαλείς της "Αρένας" της διατροφής χάνονται και αυτοί σε κάτι άλλο πεινασμένο αόρατο επικίνδυνο και μυστηριώδες....Γ.Α.   

Σάββατο 11 Μαρτίου 2017

Χρονικό πέρασμα...

Διευθέτηση του χρόνου με την ιδιότητα της μνήμης, να παρέρχεται σε εικόνες παρελθόντος και παρόντος, ανίκανη να ορίσει το πόσο και πως πέρασαν και έφυγαν, εικόνες σε ένα γραμμικό διάστημα που τη μια γίνεται κοντινό και την άλλη μακρινό..ξεκινάς με σταθερά το χρονικό στίγμα της βιογονικής σύστασης της ύπαρξης ανήμπορος να κατατάξεις γεγονότα , βιώματα που ένιωσες σε μια λογική σειρά. Τα μακρινά φαίνονται κοντινά και τα κοντινά μακρινά, αυτό από μόνο του δείχνει το πόσο σχετικό και μυστηριώδες είναι το πέρασμα, αυτό το ομιχλώδες σκηνικό ανθρώπινων εμπειριών που καταγράφεται στα πολλαπλά επίπεδα του ανθρώπινου εγκέφαλου. Σε εγρήγορση μπορεί να πέσεις σε κενά, μεταξύ εγρήγορσης και ύπνου μπορεί και να τρομάξεις σε βιώματα όταν ο χρόνος τους, σου δείχνει ότι είναι τόσο μακρινά, σαν να είσαι αιώνιος παρατηρητής, ενώ στην κανονική ροή αισθάνεσαι ότι είναι σταθερά στον χρόνο καταγραφής τους.Μπορεί ο χρόνος έτσι όπως τον αισθάνεσαι, να είναι ένα ακόμη παιχνίδι εντυπώσεων  μια ύπουλη τακτική της ζωής, η να είναι μια ύπουλη παγίδα που φθοροποιεί το σώμα να αλλάζει στις μορφές που το ακολουθούν, στο πέρασμα μέσα από τον υλικό κόσμο των μορφών που κάνει.....Γ.Α.

Lost Osiris

  Στις δοσοληψίες των θεών υπάρχουν πολλά μικρά γράμματα, όπως και στα ανθρώπινα συμβόλαια. Οι υπογραφές μπερδεύονται σε ένα κουβάρι ή ένα μ...