Οι κύκλοι της χρονικής ροής συνοδεύονται από την εναλλαγή της ημέρας και της νύχτας. Οι εικόνες των χρωμάτων αλλάζουν και ακολουθούν τις προθέσεις από την φωτεινή ανταύγεια στην σκοτεινή. Η φύση από την αρχή του χρόνου του ανθρώπου προώρησε το φεγγάρι να φωτίζει τους δρόμους και το διάβα τους. Αλλά με τους δικούς του κύκλους, ο νυχτερινός σύντροφος της γης δεν χαρίζεται συνεχώς, έτσι στην απελπισία του και την εφευρετικότητα ο κάτοικος του παράξενου αυτού χώρου που τον φιλοξενεί δημιούργησε το δικό του τρόπο να φέγγει της νύχτες τα σοκάκια και τις οδούς που εκείνος έφτιαξε για να κινήται χωρίς να έχει πρόβλημα στην πλοήγησή του . Μεγάλες λεωφόροι και παράπλευροι δρόμοι και οδοί στολίστηκαν με φώτα όπου σαν μικροί φάροι οδηγούν την κίνηση και ροή της ζωής . Ένα τεχνολογικό άλμα μια κίνηση Ματ από την πλευρά των διπόδων να ελέγξουν τον οπτικό τους προορισμό, μα μερικές φορές τα πράγματα δίνουν άλλες παραμέτρους σε ένα λαβύρινθο κινήσεων και χάους σαν να θέλουν να ταράξουν την ησυχία της σταθερότητας.
Στο Γκλόβερ την πολιτεία του Άττα το κυκλοφοριακό πρόβλημα είχε λυθεί με γεωμετρικούς σχεδιασμούς των οδών χωρίς να υπάρχει πρόβλημα κάποιος να χαθεί είτε με όχημα είτε περιπλανόμενος. Και όποια προβλήματα φωτοδότησης είχαν λυθεί και αυτά επίσης. Ωστόσο κατά καιρούς γίνονταν κάποιες συσκοτίσεις είτε από βραχυκύκλωμα είτε από υπερκατανάλωση τάσης, αυτό έφερνε μπελάδες στις υπηρεσίες του ηλεκτρισμού αλλά το ξεπερνούσαν σε κάποιες ώρες αγγαρείας και διόρθωσης των συστημάτων . Παρά ταύτα όμως, οι υπηρεσίες που έλεγχαν περιοχές είχαν πονοκεφαλιάσει από ένα γρίφο που δεν μπορούσαν να λύσουν. Υπήρχαν χρονικές περίοδοι που το ρεύμα έσβηνε μυστηριωδώς συγκεκριμένα σε ίδιες περιοχές ενώ δεν υπήρχε πρόβλημα στο σύστημα Οι πολίτες απεγνωσμένα επικοινωνούσαν για λεπτομέρειες αλλά δεν βρισκόταν κάποια άκρη και έτσι ο γρίφος παρέμεινε χωρίς να έγινε κάτι, σαν ένα ακόμη "παζλ" μυστηρίου και παραξενιάς, του τοπίου της γεωγραφίας των θέσεων στον χώρο...έτσι ξαφνικά και απρόσμενα συσκοτίζονταν μερικά τετράγωνα σε περιοχές και έμεναν έτσι μέχρι την αυγή και το πιό περίπλοκο της υπόθεσης είναι ότι όσοι περιπλανόμενοι κάτοικοι που περνούσαν από εκεί στις- περιμέτρους του φαινομένου -και ενώ γνώριζαν πως θα φτάσουν στον προορισμό τους κατά περίεργο τρόπο απέφευγαν να περνούν από εκεί γιατί το συναίσθημα που είχαν ήταν έναs απρόσμενος φόβος, κάτι που δεν θα το έκαναν αν συνέβαινε κάπου αλλού. Από διάφορες καταθέσεις που έγιναν σε επίσημες αρχές δεν μπορούσε να εξακριβωθεί κάτι παρά μόνο ότι σε κάποιες από αυτές τις φορές που γινόταν αυτό, κάποιοι κάτοικοι που παρατηρούσαν το σκοτάδι μέσα από τις οικίες τους είδαν ότι περιφέρονταν κάτι παράξενοι τύποι(όσο τους επέτρεπε οι ορασή τους να δουν) που κρατούσαν κάτι που έδειχνε σαν συσκευή αλλά δεν μπορούσαν να το προσδιορίσουν σαν τι μπορεί να ήταν αυτό, επίσης οι τύποι 'εδειχναν να είναι ακίνητοι και πάντα στις γωνίες εκεί που διασταυρώνονταν οι οδοί.
Οταν τους ζητήθηκε γιατί δεν παρενέβησαν οι ίδιοι να μάθουν το τι συνέβαινε στην περιοχή τους, γιατί δεν ζήτησαν εξηγήσεις η απάντηση ήταν καταφατική από μέρους τους,.."κατά ένα παράξενο τρόπο όλο αυτό έδειχνε τρομακτικό και το μόνο που έκαναν ήταν να μένουν στα σπίτια τους χωρίς να θέλουν να βγούν έξω"..
Ακόμη μια παράμετρος του γρίφου ήταν ότι λίγοι από αυτούς που είχαν γερή μνήμη παρατήρησαν ότι όταν συνέβαινε αυτό διαπίστωναν ότι κάποια σημεία στο χώρο είχαν αλλάξει δηλαδή έβλεπαν πράγματα η αντικείμενα που πριν δεν θυμούνταν να υπήρχαν εκεί σαν ένα αόρατο χέρι να τα τοποθέτησε η να έκανε κάποια εργασία σε χρόνο που δεν δικαιολογούταν να βρίσκονται εκεί. Όταν οι αρμόδιοι τους απάντησαν για παιχνίδια της μνήμης εκείνοι αντιστάθηκαν με το να τους απαντήσουν ότι δεν υπήρχε περίπτωση λάθους μιας και περνούσαν καθημερινά από εκεί και είχαν αποθηκεύσει στην μνήμη τους την οδό που διέμεναν και όλο το σκηνικό που είχε, ήταν σταθεροί σε αυτό το επιχείρημα...'ετσι συνεχίστηκε η ζωή στο Γκλόβερ χωρίς να μπορούν οι αρχές να δώσουν κάποια εξήγηση μέχρι που αποφάσισαν να γίνονται βάρδιες στα επίμαχα σημεία από την επίσημη πολιτεία αλλά και αυτό το άφησαν σαν μια γραφειοκρατεία που έμεινε στην αφάνεια μέχρι κάποιος ανώτερος να αποφασίσει τι θα γίνει..μέχρι που η διαταγή ήρθε και ζητήθηκε να ξεχαστεί το πρόβλημα...τι ήταν αυτό που ανάγκασε τις επίσημες αρχές να σταματήσουν τις έρευνες δεν έγινε γνωστό παρά κάποιες δικαιολογίες για "αυτόνομη ενέργεια των συστημάτων" επομένως δεν δικαιολογούταν ο πανικός και όλα έπρεπε να ξεχαστούν σαν ένα κακόγουστο αστείο..φυσικά η πολιτεία παρέβλεψε το ότι πολλοί κάτοικοι αναγκάστηκαν να αλλάξουν τόπο διαμονής και άλλοι να πουλήσουν τα ακίνητά τους..
Θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν κάποιες περιοχές καταραμένες σαν να είναι επίκεντρο μιας χωροχρονικής δίνης που εμφανίζεται με τα παραγωγά της σε ανύποπτες στιγμές με ένα δικό της σύστημα μέτρησης και ελέγχου? Άγνωστο, οι άνθρωποι δεν έχουν παρά να κινούνται στην δικό τους χώρο και επομένως ότι και να σκαρφίζονται να αποφύγουν δεν είναι παρά μια ακόμη υπεκφυγή, μια κίνηση σε ένα χαοτικό παιχνίδι των κόσμων που συγκρούονται αναμεταξύ τους να προβάλλουν το είναι τους σε ένα μοίρασμα παράπλευρων απωλειών και επεκτάσεων. Ίσως κάποτε να υπάρξουν άλλοι παίχτες και πιόνια με μεγαλύτερη αντίληψη η κανόνες που να αντιλαμβάνονται με άλλους τρόπους παρουσίες και καλέσματα, μέχρι να γίνει αυτό όλο και θα βυθίζεται η ζωή σε αινίγματα και γρίφους που απεγνωσμένα θα προσπαθεί να επιβιώσει...................Γ.Α.
Από τα καλύτερα που έχω γράψει..
ΑπάντησηΔιαγραφή