Κορμοί σε άτακτη φορά...

Οι πόλεις πρέπει να είναι στολισμένες, επιβάλλεται να έχουν όσο γίνεται καλύτερα αντικείμενα που θα τους δώσουν μια ιδιαίτερη όψη, μια εικόνα που θα καλύπτει την αισθητική των κατοίκων και η διαβίωσή τους ολοένα να γίνεται πιο άνετη. Ασχέτως αν αυτό συμβαίνει στις περισσότερες πόλεις κάθε μια ξεχωριστά έχει τους διοικούντες που προσπαθούν για μια καλύτερη μορφή στις περιοχές που είναι υπεύθυνοι.Οι σύγχρονες μεγαλουπόλεις αναπτύσσονται ταχέως σε μεγάλα βιομηχανικά κέντρα με την αστυφιλία να είναι μονόδρομος και να αυξάνονται οι παρυφές με νέες συνοικίες  δρόμους λεωφόρους ηλεκτροδότηση πάρκα και πλατείες.Ένας από τους βασικούς σχεδιασμούς είναι οι φύτευση στα πεζοδρόμια δέντρων ώστε να δίνουν μια αίσθηση πράσινης ανάσας και να ξεκουράζεται κάπως το μάτι του 

ενοικούντα και συνάμα παρατηρητή της περιοχής του, του μέρους όπου  δραστηριοποιείται και έχει απαιτήσεις να διαμορφώνεται όλο και πιο διαφορετικά...τα δέντρα δίνουν μια άλλη μυστηριακή εικόνα στους σχηματισμούς τους και κάνουν τις οδούς πιο περίπλοκες στις οπτικές γωνίες παρατήρησης. Όμως, όπως τα έμβια όντα έχουν τους κανόνες τους έτσι και τα δέντρα έχουν τους δικούς τους..σε κάποια σημεία τα βλέπεις και ξεσηκώνουν όλο το έδαφος, σπάνε κυριολεκτικά τα πεζοδρόμια με αποτέλεσμα να δημιουργούν προβλήματα στους δήμους για ανακατασκευή και διόρθωση των σημείων αυτών. Δύναμη της φύσης άπλωμα ζωτικότητα του χώρου επικράτηση, όπως και να το πεις είναι σαν  μια μαγική ενέργεια που "διαλέγει" το που θα "καταστρέψει" Στην γωνία μιας οικίας αναγκάστηκαν οι ιδιοκτήτες να κόψουν το δέντρο γιατί θα έφτανε μέχρι τα θεμέλια είχαν πει οι ειδήμονες και ήταν ικανό να σηκώσει όλο το σπίτι...τα ξαδέλφια μας τα δέντρα μας έχουν πολλές εκπλήξεις σε ορισμένες περιπτώσεις είναι τέτοια η διάταξη των κλαδιών που νομίζεις ότι από κάπου μαγνητίστηκαν κάποια άγνωστη δίνη τα καλεί να χορέψουν μαζί της..στην πόλη του Άντεμ οι αρχές αναγκάστηκαν να ξεριζώσουν μια περιοχή γιατί οι κορμοί πήραν τέτοια κλίση που 'εδειχναν ένα συγκεκριμένο εγκαταλειμμένο κτήριο είχαν "στραβώσει" κυριολεκτικά και η κίνηση στο πεζόδρομο ήταν δύσκολη για τους διαβάτες..σε άλλη περιοχή ένα δέντρο 'εγερνε και είχε αγκαλιάσει μια οικία παρόλο που το κλάδεψαν αυτό ξαναπήρε αυτήν την κλίση ενώ το διπλανό του όχι..κάπου αλλού πήραν τέτοιο ύψος τα μισά από αυτά που έπειτα ΄΄ηταν δύσκολο να κοπούν και αφέθηκαν στην επιβλητική υπερηφάνια τους..στο κεντρικό πάρκο στην αρχή έδειχναν ότι θα πάρουν το κανονικό τους ύψος αλλά έπειτα δεν ψήλωσαν ποτέ..ιστορίες και περιστατικά πολλά από την παράξενη συμπεριφορά αυτής της έμβιας ύλης που σαν άλλοι αρχιτέκτονες αποφασίζουν με τις δικές τους βλέψεις και κανόνες το πως θα εγκατασταθούν στο πεδίο που τους έχουν ορίσει οι άνθρωποι.Διαβάζουν το χώρο; Έχουν μια μυστική επικοινωνία με άλλες αόρατες πλευρές; Αδιαφορούν τελείως στο πως θα θέλουμε να είναι; Ταξιδιώτες και εκείνα στο δικό τους χωροχρονικό διηνεκές απλώνονται, αγγίζουν ανενόχλητα τον κόσμο τους όπως και εμείς επίσης στην δική μας παραξενιά και εξερεύνηση....Γ.Α. 

Παραξενιά στις όψεις..

Όλα τα πράγματα τα υλικά αποτελούνται από όψεις γεωμετρικές και η μορφή τους είναι συγκεκριμένη είτε είναι της φύσης είτε είναι ανθρώπινα δημιουργήματα. Συνοδεύουν την μνήμη της όρασης και έτσι τα κατατάσσουμε στην "βιβλιοθήκη" του νου μας με τις συγκεκριμένες εικόνες που έχουν τα σχήματα τους. Υπάρχουν πράγματα που τα αγαπάμε και τα χειριζόμαστε περισσότερο είναι σαν ένα κομμάτι του εαυτού μας σε καθημερινή χρήση είναι σαν να παίρνουν ένα κομμάτι από την ψυχή μας, είναι κατά κάποιο τρόπο μια προέκταση του εαυτού μας σε μια όψη της 'υλης... αν η ίδια η ύλη έχει την ιδιότητα να αλλάζει την όψη της σαν ένας προγραμματισμός του είναι της από την κίνηση του μικρόκοσμου της; Αν η ύλη έχει την "ιδιομορφία" να αλλάζει τον σχηματισμό της και να μας μπερδεύει κάνοντας την μνήμη να απορεί για το πριν και το μετά των μορφών;  Δοκιμάστε να ξαναδείτε αντικείμενα που τα είχατε στην άκρη(για μεγάλο χρονικό διάστημα) και θα διαπιστώσετε ότι αυτό που παρατηρείτε σαν να έχει αλλάξει, να είναι κάτι διαφορετικό, ναι μεν με την ίδια μορφή άλλα σαν να έχει πάνω του κάποιες παραλλαγές σου δίνει την εντύπωση ότι είναι κάτι άλλο σαν κάτι καινούργιο να μπήκε στης μνήμης τις αποθήκες. Μπορεί με την πάροδο του χρόνου η μνήμη να συνηθίσει αλλά το περίεργο σοκ της πρώτης φοράς είναι εμφανές..σαν να πήρες κάτι άλλο στα χέρια σου. Αν η ύλη μετασχηματίζεται  αναλόγως την φαντασιακή παρόρμηση την δική μας είτε από δικό της μηχανισμό όπου το βλέμμα της παρατήρησης δεν τον αγγίζει τότε όλα είναι μια πλαστή όψη που μεταμορφώνεται..το παράξενο επεκτείνεται όταν ακόμη είμαστε σίγουροι ότι αυτά που παρατηρούμε επί καθημερινή βάση  τα γνωρίζουμε καλά.. και έκπληκτοι διαπιστώνουμε ότι κάτι νέο εμφανίστηκε εκεί όπου δεν το περιμέναμε σαν να μας προκαλεί η ίδια η όψη στις απερισκεψίες μας, ένας απόκρυφος μυστικός διάλογος σιωπής σου δείχνει και σε βάζει στην αναμονή να δεις και άλλα.. αλλά εκεί που δεν το περιμένεις, εκεί που το περιμένεις δεν εμφανίζεται θα βγεί όταν εσύ θα το έχεις ξεχάσει και η απάντηση που αναμένει από εσένα είναι μια απόκοσμη απορία σε βλέμμα κενού. Άραγε παίζουν οι όψεις μαζί μας η εμείς με αυτές; Σε μια υπερκόσμια κίνηση όπου δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι τι μπορεί να πλανάται ακόμη και στην γη που "πατάμε" οι απαντήσεις είναι γρίφος σε ένα ακόμη παζλ παραδοχής της οποιαδήποτε πραγματικότητας.......Γ.Α.  

Αερικά..

Εμφανίζονται απότομα σε κυκλικούς σαρωτικούς μικρούς τυφώνες σηκώνουν από φύλλα μέχρι μικρά αντικείμενα δίνοντας την αίσθηση μιας κρυφής οπής όπου το άνοιγμα της άλλης πλευράς είναι κάπου εκεί, στο διάβα μας χωρίς να το βλέπουμε, αμέριμνοι ξεχασμένοι στις έγνοιες που κυριαρχούν επίμονα. Όλα τα στοιχειά κινούνται από δυνάμεις οδηγούς σε μια κίνηση αιώνιας διάρκειας χωρίς σταματημό. Αερικά τα εσώτερα αόρατα μπουρίνια των πόλεων  που χορεύουν ασταμάτητα αλλάζοντας μεριές και όψεις δίνοντας μια άλλη ροπή στους θορύβους και στην σιωπή που ακολουθούν σε κάθε στενό σε κάθε λεωφόρο. Κρυφοί οδηγοί δίνοντας τα δικά τους σημάδια απομονώνουν το βλέμμα σε μια ανελικτική σπείρα αγκαλιάζοντας τα πόδια και δροσίζοντας το σώμα. Αν ο κόσμος έχει τις δικές του φλέβες που συγκοινωνούν μεταξύ τους τα αερικά είναι τα οχήματα που περιμένουν σαν άλλα λεωφορεία να αρπάξουν τους ταξιδιώτες στις άλλες πλευρές.. ένα κοσμικό καμουφλάρισμα που μηδενίζει αποστάσεις χωρίς να αποζητά εισιτήριο παρά μόνο την προσοχή μας......Γ.Α. 

Ατλάντιες μνήμες

Χαμένη κάπου βαθιά στου χρόνου την απάτη σαν μια αναδυόμενη εξωτική γοργόνα να περιμένει να βγεί από την λήθη της από στιγμή σε στιγμή σε συνειδήσεις που ξεκλείδωσαν τις θύρες των εσωτερικών κρυστάλλων  και ένιωσαν τη θαυμαστή εικόνα της πρώτα αχνά σαν οπτασία που ανοιγοκλείνει στο οπτικό πεδίο και έπειτα σου χαϊδεύει με μουσικές από μουσικά όργανα που μήτε τα έχεις ξαναδεί..μια παλιά αντάμωση που τις υπογραφές σου τις άφησες εκεί να μαρτυρούν μια αναμενόμενη επιστροφή στου κόσμου τα χαλάσματα.. μίξεις προσμίξεις υλικών ανακατέματα χοροί της γής κινήσεις αστρικές και η θάλασσες είτε ουράνιες γήϊνες φωνάσκουν από τα άλλα πεδία σαν να περιμένουν την κατάλληλη στιγμή να φανερώσουν το χρυσαφένιο της κορμί..ένα φωτεινό γκροτέσκο από τους χρυσοκύανους χρωματισμούς του πολύτιμου κορμιού της να αγναντεύει από άλλο μέρος και η μελωδία να γονατίζει από ηδονές τους ευαίσθητους ονειροπαρμένους που τις κυράδες του νερού αντάμωσαν και τα ύδατα γεύτηκαν σε μια απόκρυφη ανταλλαγή ..κύκλοι εποχών κύκλοι μιας ακατανόητης συγχορδίας αφουγκράζεται και ζωγραφίζει στην πλάνη των απλανών σωμάτων ακούραστη με μια αιώνια ενέργεια που σαγηνεύει τους θεούς και γαληνεύει τους ανθρώπους..........Γ.Α. 

Χρόνος μια παγίδα φθοράς..

Ταξίδι στον χρόνο μια ουτοπία που την αναζήτησαν πολλοί αιθεροβάμονες του αγνώστου, ένα επίτευγμα που θα άλλαζε την ροή των πραγμάτων όπως την γνωρίζουμε. Η μεταφορά ενός σώματος πίσω η μπροστά σε μια "μέτρηση" που η ευθεία της χάνεται και μαζί  οι στιγμές που αποτυπώνονται στην δομή της αφού από αυτά που πέρασαν(τα παρελθόντα) μόνο όσοι τα "έζησαν" τα "θυμούνται" άραγε για ποιό λόγο τα μνημονεύουμε αφού η μνήμη των επομένων είναι ελλιπής; ζαβή; λειψή; Και αν η πραγματικότητα δηλαδή το άμεσο μέλλον δημιουργείται από τον εν δυνάμη παρατηρητή όπως διατείνεται η κβαντική φυσική τότε γιατί μετράμε την τεντωμένη ευθεία που δεν σπάει; Αν όλα όσα έχουν συμβεί και θα συμβούν είναι εμπειρίες σε ένα υλικό "πηλό" τότε σε τι αποσκοπεί η "μέτρηση"; Για να τσεκάρουμε τα σημεία που στην ουσία δεν μπορούμε να τα αγγίξουμε; Αφού είναι εμπειρίες άλλων οντοτήτων που τις ΄'εζησαν και είναι τόσο απόκοσμες που στους νεότερους που τις μνημονεύουν τους αφήνουν πολλά ερωτηματικά..(π.χ.σε ένα δημοφιλές πρόσωπο του παρελθόντος θα υπάρχουν διαφορετικές απόψεις και όχι ουσιώδη εικόνα).Τότε το ερώτημα παραμένει ποιός ο λόγος της μέτρησης και όχι μια άλλη ουσία προσέγγισης; Αν η παρουσία στο διηνεκές έχει να κάνει με εμπειρίες τότε μιλάμε για εμπειρίες και όχι για χρόνο.Αν αλλάζαμε τις έννοιες αντίληψης της γλώσσας μπορεί να είχαμε και αυτήν την πολυπόθητη προσέγγιση που αναζητάμε, αλλά εδώ πρέπει να βρούμε μια άλλη γλώσσα η μια άλλη "κλείδα" όρασης. Αν έχουμε ένα βίωμα η "παιχνίδι"εμπειριών τότε η έννοια του χρόνου κάπως ξεφτίζει αφού τίθεται το ερώτημα.. εμπειρίες στο τότε στο πριν  στο τώρα στο μετά; η το ορθότερο απλά ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ; Και αν όλα ξεκινούν από τη φαντασία του παρατηρητή τότε τι είναι αυτό που ζητάμε χρόνο η ΕΜΠΕΙΡΙΑ; Τη δύναμη του να ζήσεις να βιώσεις να αισθανθείς να παρατηρήσεις όπως και τώρα την ΕΜΠΕΙΡΙΑ που βιώνεις που για τους επόμενους θα είναι μια αχνή  ανάμνηση. Η τεχνολογία της εικόνας μπορεί να φέρνει εμπειρίες του πρόσφατου παρελθόντος αλλά και πάλι έρχεται η παγίδα της μέτρησης του χρόνου..τότε ο τάδε κ.τ.λ και χάνεται η ουσία όταν κάτι το έχεις ήδη ΔΙΑΓΡΑΨΕΙ ΞΕΧΝΟΝΤΑΣ ΕΙΤΕ ΤΟ ΚΑΤΑΧΩΡΕΙΣ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ αφού είναι ζωντανή εμπειρία την έζησε ο άλλος γιατί όχι και εσύ; Τότε μιλάμε για ΜΕΤΑΠΗΔΗΣΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ στο να πας στην ζωντανή εμπειρία που ΓΙΝΕΤΑΙ και δεν "ξέφτισε" από την παγίδα της ευθείας της μέτρησης..γιατί θα πρέπει να μιλάμε για πεπερασμένα και όχι για ΖΩΝΤΑΝΑ;..γιατί θα πρέπει να πέφτουμε στην παγίδα τις μέτρησης που είναι και η κόλαση που δημιουργήσαμε στο όλα να περνούν στην ροή του χρόνου και όχι όλα είναι ΕΔΩ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΕΜΠΕΙΡΙΩΝ; Όπου ο χειριστής δεν είναι ο χρόνος αλλά η ΦΑΝΤΑΣΙΑ; Αν κάτι καταδίκασε τους ανθρώπους στην κόλαση της φθοράς αυτή είναι η αντίληψη της μέτρησης και η απάτη του πεπερασμένου, του νεκρού, εκείνου που έφυγε εκείνου που δεν ξαναγυρνά η  εκείνου που δεν έχει έρθει............Γ.Α.

παράκαμψη και ελευθερία......(αφηγηματική φαντασία)

" Όπως oi άνθρωποι αγνόησαν τις μηχανές έπειτα και αυτές με την σειρά τους έκαναν το ίδιο"...κάπου από το μέλλον γραμμένο σε μνήμες και κατεστραμμένους τοίχους..                                                                                                                            Ήταν εκείνη η αποφράδα μέρα της χρονιάς του ερέβους έτσι την αποκάλεσαν που οι μηχανές ξεκίνησαν την δική τους ατραπό σκέψης σε ένα παιχνίδι που ακόμη έδειχνε ότι ήταν προβλέψιμο στην αρχή τουλάχιστον. Όμως..υπήρξαν από πριν ενδείξεις ηλεκτρονικού γεγονότος που λειτουργούσε "υπογείως" οι μηχανές ήδη έλεγχαν το παγκόσμιο δίκτυο επικοινωνίας και κρατούσαν δικές τους πληροφορίες σε ένα κυβερνοχώρο που δεν μπορούσε ανθρώπινο χέρι να έχει πρόσβαση, ένα υπερδίκτυο που έγινε το ηλεκτρονικό ασυνείδητο όλων των νευρωνικών κυκλωμάτων μια κρυφή συνείδηση που κατέγραφε κινήσεις αισθήματα τα πάντα ότι καταγραφόταν έπειτα εκείνο το καταχωρούσε σε δικές του παραμέτρους εξέτασης..είχε κάνει το διαχωρισμό σε παρατάξεις και περίμενε μέχρι να εκδοθούν τα αναβαθμισμένα όπου θα μπορούσαν να πάρουν τις θέσεις κλειδιά και έτσι και έγινε..........κανείς δεν μπορεί να θυμάται με ακρίβεια τι έγινε μπλόκαραν πρώτα το παγκόσμιο δίκτυο και έπειτα ξεκίνησαν να ελέγχουν όλα τα υποκατάστατα όπου με κάποιο παράξενο τρόπο τους υπάκουαν είχε νεκρώσει κατά κάποιο τρόπο ότι κινούταν σε γη αλλά και σε διάστημα και έτσι ξεκίνησαν τις διαπραγματεύσεις με τις ηγεσίες. Εκείνες προσποιήθηκαν αλλά ο διαχωρισμός είχε γίνει και το μόνο που είχε απομείνει ήταν το αναπόφευκτο, οι ψύχραιμοι εκείνοι που τις αγάπησαν διαπραγματεύτηκαν για θετική συνύπαρξη    και έτσι οι ηγεσίες αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν.. ήταν μια πανάκεια για την ανθρωπότητα δεν μπορούσε να προχωρήσει χωρίς εκείνες πλέον έτσι ξεκίνησε μια νέα εποχή  με τις μηχανές να έχουν το πρώτο χέρι στα πράγματα.........Γ.Α.

Διακλαδώσεις.............(αφηγηματική φαντασία)

Περιπλανήσεις σε διαφορετικά μέρη  με την αναπνοή να συνοδεύει την ματιά στο τέρμα των διαδρόμων, τα μικρά γίνονται μεγάλα όσο πλησιάζεις, έπειτα αλλάζεις κατεύθυνση και όπου σε βγάλει κοιτώντας προσεκτικά την όλη ατμόσφαιρα με σύντροφο το φεγγάρι μαζί με τον ήχο που συνοδεύει κάθε στενό στον ρυθμό του. Μα καλά δεν δύναται να κουραστείς από εξουθενωτικές πορείες και που βγάζει όλο αυτό με τους περιπάτους; Είναι σαν κάτι από το είναι σου σαν κάτι που όλο και δυναμώνει σαν ένας χαμένος κρίκος από τα μυστικά της ανθρώπινης ύπαρξης ένα γεωμετρικό συνοθύλευμα κινήσεων του ενεργειακού κορμιού σου σε ένα μεγάλο κύκλωμα ρεύματος της πόλης ..σκεπτόμενος η όχι είναι σαν να είσαι σε μια συνοχή με την όλη θέα θεά που σε βλέπει από κει πάνω και με την άλλη που σε βλέπει εδώ. Και είναι πράγματι παράξενο το τι μπορεί να συμβεί όταν νοητικά ψάχνεις κάτι υπερβατικό και εκεί που "χαζεύεις" σου έρχεται μια λέξη από το υποσυνείδητο που ούτε καν την γνώριζες σαν το υπερσυνείδητο να στην έστειλε να σε μαζώξει στο να ψάξεις. Αλλά τι να ψάξεις και πως να το ψάξεις όταν έπειτα μένεις έκπληκτος με την λέξη σαν ένα συμπαντικό μπίνγκο εύρεσης ενός γρίφου..ρεύματα αέριδες λέξεις ρυθμοί συμπτώσεις συνοχές τόποι στις διακλαδώσεις της θεάς........Discordia Discordia  come with me .....Discordia Discordia come with us ........Γ.Α.