Ατλάντιες μνήμες

Χαμένη κάπου βαθιά στου χρόνου την απάτη σαν μια αναδυόμενη εξωτική γοργόνα να περιμένει να βγεί από την λήθη της από στιγμή σε στιγμή σε συνειδήσεις που ξεκλείδωσαν τις θύρες των εσωτερικών κρυστάλλων  και ένιωσαν τη θαυμαστή εικόνα της πρώτα αχνά σαν οπτασία που ανοιγοκλείνει στο οπτικό πεδίο και έπειτα σου χαϊδεύει με μουσικές από μουσικά όργανα που μήτε τα έχεις ξαναδεί..μια παλιά αντάμωση που τις υπογραφές σου τις άφησες εκεί να μαρτυρούν μια αναμενόμενη επιστροφή στου κόσμου τα χαλάσματα.. μίξεις προσμίξεις υλικών ανακατέματα χοροί της γής κινήσεις αστρικές και η θάλασσες είτε ουράνιες γήϊνες φωνάσκουν από τα άλλα πεδία σαν να περιμένουν την κατάλληλη στιγμή να φανερώσουν το χρυσαφένιο της κορμί..ένα φωτεινό γκροτέσκο από τους χρυσοκύανους χρωματισμούς του πολύτιμου κορμιού της να αγναντεύει από άλλο μέρος και η μελωδία να γονατίζει από ηδονές τους ευαίσθητους ονειροπαρμένους που τις κυράδες του νερού αντάμωσαν και τα ύδατα γεύτηκαν σε μια απόκρυφη ανταλλαγή ..κύκλοι εποχών κύκλοι μιας ακατανόητης συγχορδίας αφουγκράζεται και ζωγραφίζει στην πλάνη των απλανών σωμάτων ακούραστη με μια αιώνια ενέργεια που σαγηνεύει τους θεούς και γαληνεύει τους ανθρώπους..........Γ.Α.