Χρόνος μια παγίδα φθοράς..

Ταξίδι στον χρόνο μια ουτοπία που την αναζήτησαν πολλοί αιθεροβάμονες του αγνώστου, ένα επίτευγμα που θα άλλαζε την ροή των πραγμάτων όπως την γνωρίζουμε. Η μεταφορά ενός σώματος πίσω η μπροστά σε μια "μέτρηση" που η ευθεία της χάνεται και μαζί  οι στιγμές που αποτυπώνονται στην δομή της αφού από αυτά που πέρασαν(τα παρελθόντα) μόνο όσοι τα "έζησαν" τα "θυμούνται" άραγε για ποιό λόγο τα μνημονεύουμε αφού η μνήμη των επομένων είναι ελλιπής; ζαβή; λειψή; Και αν η πραγματικότητα δηλαδή το άμεσο μέλλον δημιουργείται από τον εν δυνάμη παρατηρητή όπως διατείνεται η κβαντική φυσική τότε γιατί μετράμε την τεντωμένη ευθεία που δεν σπάει; Αν όλα όσα έχουν συμβεί και θα συμβούν είναι εμπειρίες σε ένα υλικό "πηλό" τότε σε τι αποσκοπεί η "μέτρηση"; Για να τσεκάρουμε τα σημεία που στην ουσία δεν μπορούμε να τα αγγίξουμε; Αφού είναι εμπειρίες άλλων οντοτήτων που τις ΄'εζησαν και είναι τόσο απόκοσμες που στους νεότερους που τις μνημονεύουν τους αφήνουν πολλά ερωτηματικά..(π.χ.σε ένα δημοφιλές πρόσωπο του παρελθόντος θα υπάρχουν διαφορετικές απόψεις και όχι ουσιώδη εικόνα).Τότε το ερώτημα παραμένει ποιός ο λόγος της μέτρησης και όχι μια άλλη ουσία προσέγγισης; Αν η παρουσία στο διηνεκές έχει να κάνει με εμπειρίες τότε μιλάμε για εμπειρίες και όχι για χρόνο.Αν αλλάζαμε τις έννοιες αντίληψης της γλώσσας μπορεί να είχαμε και αυτήν την πολυπόθητη προσέγγιση που αναζητάμε, αλλά εδώ πρέπει να βρούμε μια άλλη γλώσσα η μια άλλη "κλείδα" όρασης. Αν έχουμε ένα βίωμα η "παιχνίδι"εμπειριών τότε η έννοια του χρόνου κάπως ξεφτίζει αφού τίθεται το ερώτημα.. εμπειρίες στο τότε στο πριν  στο τώρα στο μετά; η το ορθότερο απλά ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ; Και αν όλα ξεκινούν από τη φαντασία του παρατηρητή τότε τι είναι αυτό που ζητάμε χρόνο η ΕΜΠΕΙΡΙΑ; Τη δύναμη του να ζήσεις να βιώσεις να αισθανθείς να παρατηρήσεις όπως και τώρα την ΕΜΠΕΙΡΙΑ που βιώνεις που για τους επόμενους θα είναι μια αχνή  ανάμνηση. Η τεχνολογία της εικόνας μπορεί να φέρνει εμπειρίες του πρόσφατου παρελθόντος αλλά και πάλι έρχεται η παγίδα της μέτρησης του χρόνου..τότε ο τάδε κ.τ.λ και χάνεται η ουσία όταν κάτι το έχεις ήδη ΔΙΑΓΡΑΨΕΙ ΞΕΧΝΟΝΤΑΣ ΕΙΤΕ ΤΟ ΚΑΤΑΧΩΡΕΙΣ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ αφού είναι ζωντανή εμπειρία την έζησε ο άλλος γιατί όχι και εσύ; Τότε μιλάμε για ΜΕΤΑΠΗΔΗΣΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ στο να πας στην ζωντανή εμπειρία που ΓΙΝΕΤΑΙ και δεν "ξέφτισε" από την παγίδα της ευθείας της μέτρησης..γιατί θα πρέπει να μιλάμε για πεπερασμένα και όχι για ΖΩΝΤΑΝΑ;..γιατί θα πρέπει να πέφτουμε στην παγίδα τις μέτρησης που είναι και η κόλαση που δημιουργήσαμε στο όλα να περνούν στην ροή του χρόνου και όχι όλα είναι ΕΔΩ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΕΜΠΕΙΡΙΩΝ; Όπου ο χειριστής δεν είναι ο χρόνος αλλά η ΦΑΝΤΑΣΙΑ; Αν κάτι καταδίκασε τους ανθρώπους στην κόλαση της φθοράς αυτή είναι η αντίληψη της μέτρησης και η απάτη του πεπερασμένου, του νεκρού, εκείνου που έφυγε εκείνου που δεν ξαναγυρνά η  εκείνου που δεν έχει έρθει............Γ.Α.