Εξάρσεις ενός πολυδιαστατικού σύμπαντος που σαν καρμπόν αντιγράφει την υπαρξή του σε όλα τα σενάρια και όλες τις μνήμες που έγιναν και γίνονται σε κύκλους ενθύμησης μυστικούς και απρόσβλητους από κάθε παράβαση της ονειρικής διαδρομής του.......
Οι τεχνίτες της ξακουστής Όλιαμ γνώριζαν τις μυριάδες φορές που αντίκριζαν τους εαυτούς μα στέκουν σε άλλους χρόνους τα πεδία των μορφών της χώρας τους αλλά δεν ήταν θεμιτό να το διαδώσουν έτσι απλά στους κατοίκους.Κατά ένα κύριο λόγο αυτό γινόταν από μόνο του όταν ο μηχανισμός της μνήμης επανερχόταν μέσα από τα αρχεία του Έλμετρον και ενός κυτάρου που ξύπναγε από την λήθη του μέσα από κύκλους εμπειριών ερωτήσεων και διαδρομών των αινιγμάτων των χρώνων.Οι κύκλοι ήταν και είχαν κάθε πιθανά σενάρια είδωλα εικόνες και μέρη που ήταν μεν γνωστά αλλά βίωναν σε δικούς τους χρόνους τα πεπραγμένα τους την ζωή τους σαν πιθανοί γείτονες αλλά εκεί επικρατούσαν άλλες σκέψεις και εν δυνάμη σχεδιασμοί της απόδοσης της κάθε εμπειρίας. Οι τεχνίτες μπορούσαν να δουν τις άλλες χώρες σαν επισκέπτες μιας διαδρομής που τους επέτρεπε έστω αμυδρά να παρατηρούν τα ίδια μέρη σε περίπου ίδιους χρόνους αλλά με παραλλαγμένες μορφές. Αυτό συνοδευόταν από ονειρική μουσική που σαν κάλεσμα τους οδηγούσε εκεί μα δεν άνηκε στα αρχεία της δικής του χώρας. Ήταν σαν ένα κλειδί που άνοιγε την προσπέλαση και συνόδευε την μνήμη να ταξιδεύσει εκεί σε όλη τη διάρκεια που αυτή θα είχε σαν 'ενας ταξιδιωτικός φύλακας που είχε την αρμοδιότητα μέχρι που θα σταμάταγε. Ήταν οι ήχοι των άλλων χωρών και δεν επιτρεπόταν να μεταφερθούν στις χώρες των επισκεπτών. Κανείς όσο προσπαθούσε να το κάνει αυτό δεν τα κατάφερνε μα και το ίδιο συνέβαινε να γίνει το αντίθετο. Υπήρχαν δικλείδες που είχαν μετατρέψει τις άκρες σαν ένα αδιαπέραστο ¨φρούριο" εμπειριών της κάθε χώρας όσοι το κατάφερναν περνούσαν σε άλλο στάδιο μύησης και οι τεχνίτες ήταν καλοί σε αυτό.Με τον δικό τους πλέον χρόνο μετατρέπονταν τα σώματα σε αγωγούς που άνοιγαν τις διαστάσεις και έβλεπαν ότι τους ήταν επιτρεπτό αλλά όχι να παρεμβαίνουν στα έκεί σενάρια στις εκεί εμπειρίες των εαυτών τους τουλάχιστον στην αρχή όλα διέβαιναν με την αρχική ροή εμπειριών έπειτα τους επέτρεπε η πηγή να βιώνουν τους εκεί κύκλους των μορφών και όχι σαν παρατηρητές...η Όλιαμ και κάθε ονειροχώρα περνούσε τους δικούς της κύκλους σε ένα πολλαπλό μοτίβο εμπνεύσεων ενός πολύπλευρου κύκλου ονείρων που ήταν εκεί από την αρχή σαν ένα κοσμικό σενάριο ύπαρξης της χαοτικής πηγής που δεν είχε αρχή ούτε τέλος......Γ.Α.
