Εσώτερη αναβάθμιση..

Είναι δυνατόν το υποσυνείδητο να έχει ένα ρόλο αναμορφωτή ένα εσώτερος φύλακας που ενημερώνει επιβλέπει και αναβαθμίζει μέσα από σειρές δεδομένων που στέλνει στην συνείδηση; Αν  η συνείδηση είναι ο πληροφοριοδότης του ασυνειδήτου και διαμορφωτής της προσωπικότητας μέσα από πράξεις και επιρροές τότε αυτές αποτυπώνουν τα θεμέλια ενός χαρακτήρα που κινείται στο δικό του χωροχρονικό συνεχές με τον αυθορμητισμό που τον διακατέχει στη σειρά των ρυθμών που ακολουθούν. Μέσα από τον τρόπο της σκέψης αλλάζουν συναισθήματα που σαν ήχοι η χρωματισμοί δείχνουν τον σχεδιασμό που κυριαρχεί.  Το υποσυνείδητο είναι ο οδηγός και σχεδιαστής της κάθε πορείας  έχει την δυναμική να επεμβαίνει και να καταγράφει πράξεις και γεγονότα και έπειτα να δημιουργεί σενάρια μέσα από ονειρικές διαδρομές που εκεί σου δείχνει το επίπεδο που είσαι, η σε καλεί να πάρεις αποφάσεις η να δεις τα πράγματα όπως έχουν μέσα από την δική σου έμπνευση.Ένας εσώτερος σεναριογράφος που παραμονεύει να καταγράψει του πως θα κινηθείς μέσα από τις δικές σου προθέσεις να μάθεις. Είναι σαν το δάσκαλο της εσώτερης πλευράς σιωπηλός μα όσο κατανοείς, τόσο σου στέλνει τα μηνύματα τα νέα σενάρια που θα πρέπει να τα δουλέψεις νοητικά συναισθηματικά και να περάσεις παραπέρα να καταλάβεις μέσα από την δική σου πρόθεση. Είναι  ο κρυφός υλοποιητής των προσδοκιών, αναμένει τον τρόπο σου, έπειτα σου δείχνει και  κάποιες στιγμές, σε βοηθάει όταν δυσανασχετείς από συναισθηματισμούς που δεν αρμόζουν στη νέα σου αναβάθμιση στο να μπορέσεις να προσπερνάς κατώτερες καταστάσεις.Τα πεδία του εσώτερου προσδιορισμού προβάλλουν τις ανεξερεύνητες εκτάσεις του εαυτού στις άγνωστες εκφάνσεις των δυνατοτήτων του. Αν είναι ο φύλακας ταυτόχρονα είναι και ο "φοροεισπράκτορας" είναι επίσης και ο "ταξιδιωτικός οδηγός" χαμένων οριζόντων σε κόσμους που συνυπάρχουν και τέλος είναι ο αυθεντικός καθρέπτης των χαμένων εαυτών που παραμονεύουν χωρίς επιφυλάξεις να ενθυμίσουν........Γ.Α.

Και οι κόσμοι μπερδεύτηκαν..

Τα τελευταία χρόνια απασχολεί πολύ κόσμο στο εξωτερικό αλλά και εδώ ένα φαινόμενο που έχει ονομαστεί ως φαινόμενο Μαντέλα(mantela effect) έχει πάρει συνωμοσιολογικές διαστάσεις και διογκώνεται παγκόσμια σε ερευνητικούς κύκλους και όχι μόνο. Κάποιοι προσπαθούν να το εξηγήσουν με την ψυχολογία κάποιοι άλλοι με πειραματισμούς πίσω από πέπλα αλλά όπως και να έχει παραμένει ένας ιός στην πραγματικότητα μας. Καί το λέω αυτό γιατί όταν ενημερώθηκα σχετικά με ότι συμβαίνει έκπληκτος διαπίστωσα ότι αυτοί που επιμένουν ότι κάτι συμβαίνει δεν έχουν και άδικο. Ιδίως των μεγάλων ηλικιών από 40 και πάνω, αυτό έχει μεγίστη σημασία γιατί η μνήμη των παλαιοτέρων θυμάται  πράγματα που άλλαξαν ενώ η μνήμη των νεοτέρων απλά μπήκε σε μια άλλη κατάσταση δεδομένων. Ένα απλό παράδειγμα του τι παίζεται στα φαινόμενα είναι μια ματιά στην ανατομία του ανθρώπινου σώματος. Όλοι οι παλιότεροι ηλικιακά θυμόμαστε ότι η καρδιά βρισκόταν από το κέντρο του θώρακα προς την αριστερή πλευρά ενώ τώρα σε όποιο εγχειρίδιο ανατομίας αν κοιτάξουμε θα διαπιστώσουμε ότι αυτή βρίσκεται στο κέντρο. Και αυτό ισχύει ότι έτσι ήταν γιατί το θυμάμαι έντονα και είχα ρωτήσει ιατρούς τη δεκαετία του 80' όταν επισκεπτόμουν ιατρεία της εποχής εκείνης. Δεν ξέρω τι θα σκεφτούν οι νέοι ιατροί μιας και ηλικιακά η μνήμη τους "μπήκε" σε νέα πληροφορία η πραγματικότητα η τι θα σκεφτούν με εμένα οι κάποιους άλλους που δεν δέχονται ότι έτσι είναι τώρα η εικόνα. Είναι πολλά τα παραδείγματα αλλά αυτό που με έχει κάνει να αναρωτιέμαι τι συμβαίνει είναι ότι βιβλία που τα είχα από μικρός και τα μελετούσα συνέχεια όπως η γεωγραφία και χάρτες που είχαν μέσα κατά έναν μαγικό τρόπο έχουν αλλάξει. Ένα τρανταχτό παράδειγμα είναι η θέση της ηπείρου της Αυστραλίας εγώ θυμάμαι ότι οι χάρτες σε βιβλία της δεκαετίας του 70 που είχα και έχω την έδειχναν κάπου μόνη της στο νότιο τμήμα του Ειρηνικού ωκεανού ενώ τώρα είναι κάπου πιο βόρεια να είναι πιο κοντά στην Ινδονησία. Το παράξενο της υπόθεσης είναι ότι αυτή τη "νέα θέση" την δείχνουν τα παλιά  βιβλία ενώ πριν δεκαετίες την έδειχναν στην "παλιά της θέση" δηλαδή σαν κάτι άλλο σαν από μηχανής θεός να άλλαξε την πληροφορία των βιβλίων και να έχει μπερδέψει την μνήμη των παλαιοτέρων ηλικιακά. Αυτοί που ασχολούνται επισταμένα στο εξωτερικό ομιλούν και για τρανταχτές αλλαγές σε κείμενα της βίβλου. Δεν γνωρίζω που θα οδηγήσει αυτό και ιδίως όταν υπάρχουν άνθρωποι που μελετούσαν σε μόνιμη βάση κείμενα και έκπληκτοι διαπίστωσαν και διαπιστώνουν περίεργες αλλαγές. Συνήθως όταν κάτι άγνωστο συμβαίνει η λογική βάζει τους "μηχανισμούς άμυνας" ώστε να "εξηγήσει" η να φέρει στα μέτρα  της "ησυχίας" και "τάξης" τα πράγματα ώστε να υπάρξει ένας εφησυχασμός στις επάλξεις της πραγματικότητας του συνόλου, αλλά πόσο αυτό μπορεί να παραμείνει έτσι; Πολλά ερωτήματα προκύπτουν στο γιατί συμβαίνει αυτό. Ποιός ο λόγος που ξαφνικά κάποιοι θυμούνται άλλα και κάποιοι άλλοι προσπαθούν να τους εντάξουν σε κύκλους υπερβολικών αιθεροβαμόνων  όπου έχουν την τάση να βλέπουν εκεί όπου η λογική δεν χωρά; Το φαινόμενο γιατί ξεκίνησε τα τελευταία χρόνια και όχι κάποιες δεκαετίες πίσω; Ξαφνικά, γιατί αντικρίζουμε(οι παλιότεροι) νέες εικόνες αντικειμένων ενώ πριν στη μνήμη δεν υπήρχαν όπως τα περίφημα χρωματιστά βουνά του Περού...; Χρωματιστά βουνά.. δεν ξέρω αν θα πρέπει να γελάσω.. αλλά αν κάποιοι ήδη γελούν με την ορθή λογική του υπερβολικού "Παντεπόπτη" ξερόλα να τους υπενθυμίσω ότι National Geographic ντοκιμαντέρ και television υπήρχε και πριν ακόμη αυτοί γεννηθούν..όπως και το cern επίσης, το μεγαλύτερο επίτευγμα της επιστήμης ακόμη και από το internet που δεν είναι νέο "φρούτο" κάπου αχνοφαίνεται στου χρόνου το πέπλο από το 1954!!!..δεν ξέρω αν είμαι Κασσάνδρα της συνωμοσιολογίας αλλά ούτε και αυτή είναι η προθεσή μου απλά έτυχε να ανήκω σε εκείνους που θυμούνται......Γ.Α. 

Αγνωστοι ορίζοντες...

Ξαστεριά και οσμές ατμοί και νεφέλες από ένα γιγάντιο και ατελείωτο κοσμικό πανέρι που δεσπόζει κυκλιόμενο στις ορμές του το νερό της Θάλασσας. Ανακατεμένο με τις μυριάδες αλχημείες του μυστικού μενού της θαυμαστής ουσίας του αφρισμένου ύδατος. Το απόκρυφο αίνιγμα αυτής της κινούμενης υδάτινης μάζας που έκανε τα πάντα ο άνθρωπος να την τιθασεύσει. Αλλά ποιός γνωρίζει τι κατέχει η απόκοσμη υγρή μαγεία που σε συνεργασία με τα στοιχειά του αέρα αλλάζει τα ένστικτά της όταν εκείνη το θελήσει να παίξει με τους ορίζοντες. Θάλασσα..ένας σιωπηλός κόσμος θαυμάτων αλλά και καταστροφών νηνεμίας και κυκλώνων που ανακατεύει το είναι της σαν να θέλει να ξεχάσει σαν να θέλει να ανανεώνεται σε ένα δικό της παραμύθι ιστοριών και μύθων που μόνο εκείνη γνωρίζει. Ένα γιγάντιο Ποσειδώνιο άπλωμα να σαρώνει και συνάμα να κρύβει καλά τα μυστικά του....κρύβει στεριές μα και εμφανίζει νήσους σαν ένας κρυφός ζωντανός "ταχυδακτυλουργός" που του αρέσουν τα παιχνίδια με τις όψεις τα τρικ με τις εικόνες μόνο..που δεν ρωτά ποιόν και τι αλλά διαλέγει και ορμά με το μυστήριο.........

Ήταν Νοέμβρης του 69 που το πλοίο "Μίλτων Ιατρίδης" άφησε την Νέα Ορλεάνη και σάλπαρε για το μεγάλο ταξίδι του ως τις ακτές της της δυτικής Αυστραλίας με μια διαδρομή που θα "χαιρετούσε" το ακρωτήρι της "καλής ελπίδας" κάπου στα μέσα του Δεκέμβρη. Μια διαδρομή όπως και οι υπόλοιπες που άρμοζαν στη φύση ενός φορτηγού πλοίου που είναι φτιαγμένο να διανύει μεγάλες αποστάσεις. Αλλά ποιός είναι εκείνος που ρώτησε ποτέ την θάλασσα τι ορμές έχει; Ποιός είναι εκείνος που τα έβαλε με τα θέλω Ποσειδώνιου πέπλου που ταλαντεύεται όπως εκείνο ορίζει και διαμορφώνει εκτάσεις και ορίζοντες; Το τελευταίο σήμα στίγματος του πλοίου δώθηκε από τον ασύρματο στις 28 εκείνου του μηνός κάπου στις παρυφές του τριγώνου της βερμούδας και από τότε χάθηκε από τον μάταιο και αλαζονικό τούτο κόσμο. Έρευνα στην έρευνα και δεν απέδωσαν κάτι. Ολόκληρο σκαρί 160 περίπου μέτρων εξαφανίστηκε ως δια μαγείας από τους οφθαλμούς των ανθρώπων και σαν μυστήριος εφιάλτης ταλαιπωρεί όσους προσπαθούν να λύσουν αυτό τον άλυτο γρίφο. Χαμένοι ορίζοντες χαμένες διαδρομές σε τόπο που μόνο ο θεός της θάλασσας γνωρίζει τις πτυχές και που αυτές καταλήγουν. Παιχνίδια της φύσης όπου οι κανόνες ανήκουν μόνο στην δική της πλευρά. Κρυφές δίοδοι, μυστικά στριφογυρίζουν εξαφανίζουν και εμφανίζουν όπου εκείνες ορίζουν σαν ένα κρυφό χαρτί κανόνων της δικής της "πραγματικότητας". Δεν θα μάθουμε ποτέ τι απέγιναν που κατέληξαν που προσάραξαν πλοία που έφυγαν σαν κάτι ξένο από εδώ. Είναι ο κόσμος μας ένα απλό δεδομένο οριζόντων που έχουμε χαρτογραφήσει η κάτι άλλο που έχει χαρτογραφήσει εμάς σαν ένα λιμάνι που έχει άλλους προορισμούς; Αλλά..και αν λύσουμε αυτό το μυστήριο πόσα άλλα θα πάρουν τη θέση του να μας παιδεύουν  σε ένα ανελέητο κυνήγι αλλαγών και αναβαθμίσεων; Είναι μεμπτός και εξηγήσιμος ο κόσμος μας η είμαστε μέρος ενός άλλου κόσμου που μεταμορφώνεται όπως εκείνο ορίζει; Μπορεί να είμαστε κρυφοί παίχτες και κάπως η όψη να μας δείχνει ότι κάπου, πρέπει να αλλάξουμε ορίζοντες και θέσεις, μπορεί από πρόθεση, μπορεί από άλλους αστάθμητους παράγοντες. Το "Μίλτων Ιατρίδης" ίσως να άλλαξε ρότα για κάπου αλλού και εκεί σε κάποια καπηλειά οι Ναυτικοί όλων των κόσμων να πίνουν εις ανάμνηση των παλαιών ταξιδιών.........Γ.Α.

Πολύπλοκο ένδυμα........(σκέψεις στην πολύπλευρη δυναμική του σώματος)

Εκ πρώτης ματιάς θα λέγαμε ότι το σώμα είναι ένας πολύπλευρος καθρέπτης της φύσης που αποτυπώθηκε σε μικροκοσμική ανταύγεια ενός πολυκύτταρου οργανισμού. Παρατηρώντας την γεωμετρική δομή του στο εξωτερικό κέλυφος βλέπουμε η μάλλον συγκρίνουμε τις εκφάνσεις απολήξεις των δομών της γαίας να αποτυπώνονται με απόλυτη ευκρίνεια στα μέρη που το αποτελούν.  Τα νεύρα τα νευρίδια και τα υπονευρίδια καλύπτουν όλη τη δομή και θυμίζουν τα εξωτερικά κλαδιά των δέντρων και τις λάμψεις των κεραυνών στο ηλεκτρικό φορτίο που κουβαλούν και σαρώνουν και εκτονώνονται στο 'έδαφος με το αντίστοιχο ηλεκτρικό φορτίο να κινεί το σώμα. Τις τρίχες από την κεφαλή ως και σε όλα τα σημεία από τα άκρα και σε όλο το εμβαδόν της βιομάζας να θυμίζουν το βασίλειο των φυτών και των δέντρων αντίστοιχα που μεγαλώνουν κόβονται και ξαναφυτρώνουν σε έναν αέναο κύκλο μέχρι την "λήξη" του συνόλου της ύπαρξης. Τις φλέβες τις αρτηρίες στο αχανές μοτίβο τους να θυμίζουν τα ποτάμια στο δικό τους πολύπλευρο παιχνίδι αναζήτησης χώρου στο σώμα του εδάφους. Το πολύτιμο υγρό του αίματος να δίνει την εικόνα του πολύτιμου υγρού στοιχείου που καλύπτει τα δύο τρίτα της γηϊνης επιφάνειας (περίπου στα ίδια σταθμά καλύπτει το αίμα και το σώμα).Όλη αυτή η δεξαμενή μαζί με τα αποθέματα του ύδατος να έχει διακυμάνσεις από την κυκλική κίνηση του σεληνιακού χορού σαν μια μιροκοσμική παλίρροια και άμπωτη που ακολουθεί με τον δικό της ρυθμό το γήινη δραστηριότητα. Όλα δείχνουν ότι αυτό το καθρέπτισμα επεκτείνεται σε προεκτάσεις με άλλα βασίλεια όπως αυτό των τροφών που σαν μια απόκοσμη ειρωνία αποτύπωσαν αντέγραψαν η και αντίστροφα σχεδιάστηκαν πάνω στο σώμα από ένα μαγικό  φυσικό καλειδοσκόπιο που με λεπτομέρεια μας δείχνει την συναφή συγγένεια...π.χ. το καρύδι θυμίζει τον εγκέφαλο το αμύγδαλο θυμίζει την περίμετρο του οφθαλμού το καρότο(όταν κοπεί το εσωτερικό του) το εσώτερο του οφθαλμού και οι συγκρίσεις δεν τελειώνουν. Είναι πράγματι τόσο περίπλοκο που όσο το παρατηρεί τόσο αισθάνεσαι την γήϊνη υπογραφή σαν ένα αντίγραφο με διαπιστευτήρια που ακόμα είναι δύσκολο να βρούμε τι ορίζουν. Η κάθε κουλτούρα απέδωσε τιμές στο σώμα από την ξεχωριστή δική της οπτική με πειραματισμούς που έκανε. Κάθε ήπειρος κάθε λαός είχε την δική του σοφία για την φύση του σώματος από την άπω Ανατολή μέχρι τους γηγενείς φυλές της Αμερικής σε μια πανδαισία τελετών και μυήσεων. Με λίγα λόγια (και όσο μπορείς να βγάλεις συμπέρασμα) κάθε λαός είχε τον δικό του "διάλογο" με το σώμα του. Παραδείγματα του πόσο διαφορετικά έβλεπαν το σώμα οι εκάστοτε κουλτούρες είναι αρκετά. Αυτό που μου έρχεται στο νου και είναι σαρκαστικό θα έλεγα στο πόσο αλλάζουν οι πεποιθήσεις σε διαφορετικές ηπείρους είναι αυτό. 'Οταν οι Ινδιάνοι αντίκρισαν τους "λευκούς διάβολους" τα  "αποκρουστικά" "χλωμά πρόσωπα" με τις γενιάδες να φουντώνουν στις πονηρές όψεις τους είπαν " αυτοί πρέπει να είναι τρελοί σκέφτονται μόνο με το κεφάλι τους" ναι ήταν ένα σοκ για αυτούς να βλέπουν τους αγνώστους να έχουν το "δικό τους τρόπο σκέψης". Οι άλλοι φυσικά είπαν τα αντίθετα βλέποντας τις τελετές τους και το τρόπο που έκριναν ονομάζοντας τους "άγριους κοκκινόχρωμους". Μπορεί να επεκράτησαν οι δεύτεροι αλλά οι πρώτοι.. ίσως ακόμη γελάνε. Όπως και να έχει οι "πειραματισμοί έχουν αποτελέσματα στην πραγματικότητα του καθενός και αν το ταϊ τσί για τους Κινέζους είναι μια ευχάριστη εφαρμογή στον τρόπο που λειτουργεί το σώμα τους για κάποιους άλλους είναι μια παράξενη αγγαρεία που ούτε που θέλουν να την αγγίξουν.Οι Σαμάνοι έβλεπαν την σκέψη σαν ενιαίο σύστημα όλης της δομής από τα πόδια εώς το κεφάλι οι Λευκοί σαν κάτι ξεχωριστό το ένα από το άλλο. Αν οι Σαμάνοι μίλαγαν και προέβλεπαν γεγονότα της φύσης με το να μιλούν στην φυσική τους δομή οι Λευκοί κατασκεύαζαν μηχανισμούς να τους το δείχνουν και άφηναν την εργαστηριακή χημεία να παίρνει τα ηνία στις αλλαγές ενώ οι πρώτοι είχαν επίσης την χημεία της φύσης μιας και γνώριζαν καλύτερα τα φυσικά καθρεπτίσματα  . Είναι πολύπλοκη η όλη εξιχνίαση του πως ανταποκρίνεται το σώμα στα οποιαδήποτε "κελεύσματα" της ανθρώπινης απορίας . Από τις νηστείες και τις αποχές μέχρι τελετές μετάβασης σε μια άλλη κρυφή φύση που φρόντισε να έχει τους δικούς της κανόνες και κλείδες σε αυτήν την μυστήρια φυσιολογία. Σε δικές μου εμπειρίες θυμάμαι ότι όταν χτύπαγα(από απροσεξία) σε ένα σημείο του σώματος αυτό μεταφερόταν αυτόματα σε ένα άλλο σαν μια μετάσταση του σοκ του πόνου(για κλάσματα δευτερολέπτου η και μερικά δεύτερα).Αλλά γιατί σε ένα συγκεκριμένο σημείο; Αυτό θα μπορούσε να αποδοθεί στις απολήξεις των νεύρων αλλά αν είναι έτσι θα έπρεπε οι διακλαδώσεις να το μεταφέρουν και σε άλλα και όχι σε ένα συγκεκριμένο. Μετά πειραματίστηκα και όταν ερέθιζα ένα σημείο αυτό ταυτόχρονα μεταφέρονταν σε ένα άλλο μόνο ένα σαν ένα τούνελ στην συμπαντική ροή των εκατομμυρίων κυττάρων να το έβγαζε εκεί.Σε άλλους πειραματισμούς συνέβαιναν και άλλα "περίεργα" που δεν συμβάδιζαν με την κοινή λογική. Ίσως οι κρυφοί γενετιστές(για όσους το δέχονται) που μας έφτιαξαν να άφησαν κάποιες δικλείδες ανοικτές η όλα να έγιναν γρήγορα σαν να ήθελαν να αποτελειώσουν όπως όπως

 το δημιούργημα 'η... η φύση να πειραματίζεται ακόμα 'η να έχει ήδη τελειώσει το έργο της όταν επεκτείνουμε στο άπειρο την  θαυμαστή εικόνα κοιτάζοντας τους γαλαξίες........Γ.Α. 

Λανθάνων ένδυμα.....(αφήγηση φαντασίας)

"Στις επάλξεις του Άργκον όλα έγιναν όλα θα γίνουν και όλα ανακυκλώνονται σε μια δυνητική επέλαση προγράμματος από τα βάθη της Σοράνια."                 Όλα έγιναν όπως τα είχαν σκηνοθετήσει οι σεναριογράφοι του χρόνου του μακρινού άστρου πέρα από τον Ωρίωνα. Οι Σέρπουμ σαν γενετιστές εγκαθίδρυσαν μια Θεοκρατορία πλάνης για να μπορούν εύκολα να περνούν απαρατήρητοι στα σχεδιά τους να παίρνουν όλο και πιο πολύ ποσότητα από το πολύτιμο στοιχείο που τους ήταν απαραίτητο στην βιογονική τους σύσταση. Τι πιο πονηρό στο να παρέχουν στους αποίκους την έκβαση στο να δραστηριοποιούνται "ελεύθεροι" στα νέα δεδομένα τις υπαρξής τους απομονωμένοι από το αρχαίο παρελθόν της σοφίας των κρυστάλλων που τους έδινε την απόλυτη κυριαρχία σε όλο τον γαλαξία. Τα νέα σώματα  των Μόντροντον δεν ήταν μόνο τρωτά αλλά τους έκαναν να μπαίνουν σε μια μόνιμη λήθη ξεχνώντας για πάντα την πρώϊμη υπερβατική τους κατάσταση στην αιωνιότητα της δημιουργικής τους φύσης. Ωστόσο..όλα έδειχναν να έχουν την καλή τους πλευρά που θα έκαναν τους Σέρπουμ να επαίρονται για την γνώση τους στο να εφαρμόζουν απόλυτα τα ενδύματα που κατασκεύασαν σε αυτούς που κατατρόπωναν είτε με συρράξεις είτε με συνθήκες που οι ίδιοι μόνο έγραφαν με την πονηρή τους πλευρά..αλλά στο σύμπαν όλα ενυπάρχουν με μια δόση ειρωνίας που κανείς δεν κατόρθωσε ποτέ να το προσπεράσει αυτό το ελπιδοφόρο κλειδί. Πέρασαν χρόνια και αιώνες και οι Μοντρόντον αφού στην ουσία έπαιζαν το παιχνίδι των κυρίαρχων τους ταυτόχρονα έπαιζαν και με τη δική τους βούληση στο να εξερευνούν το νέο τους 'ενδυμα με τη δική τους φαντασία στα δισεκατομμύρια δικτύων και εντολών που είχε στα ηλεκτρικά κυκλώματα που το συγκροτούσαν. Κάτι έδειχνε 'οτι περιοχές που είχαν μια συγκεκριμένη λειτουργία μπορούσαν να κάνουν και άλλα πράγματα σαν ένας ιός στον προγραμματισμό του. Αφού για πρώτη φορά το παρατήρησαν κάποιοι από τους έποικους κατάλαβαν ότι δεν ήταν θεμιτό να βγεί προς τα έξω αυτή η πληροφορία γιατί ήταν εκείνοι που βγήκαν για πρώτη φορά έξω από την υποκειμενική οπτασία της πραγματικότητας που είχε προέβαλαν οι εισβολείς. Αφού όλη αυτή η διαπίστωση είχε μια άκρα μυστικότητα αμέσως συγκρότησαν κάστες μυστικές και εφάρμοζαν αυτή την "εντολή" στις εορτές τους και παρόλο που προς τα έξω έδειχναν ότι προσαρμόζονται στα κοινά που σάρωναν όλες τις κοινωνικές πτυχές του πλανήτη εκείνοι άνοιγαν ξεκλείδωναν όλη την βιοχημική δομή που σκέπαζε την αρχική κατάσταση της υπαρξής τους..το 'ενδυμα 'εδειχνε ότι ήταν λανθάνων και παροδικό, ένα κατεπίστευμα απάτης που τους είχε δέσμιους σε όλο το φάσμα του χωρόχρονου. Μιά αυτοπροβολή ένα τείχος προστασίας από το να ξεφύγουν από τα δεσμά του. Η "εντολή" κατόρθωσε να εισβάλλει στα δεδομένα που κλείδωναν την ύπαρξη με την εικόνα του "εγώ" δηλαδή είχε την ικανότητα να σβήνει την υπαρξιακή κατάσταση που έδινε όρια και διαχώριζε τον έναν έποικο από τον άλλον σε διαφορετικές προσωπικότητες ήταν το ένδυμα που κλείδωνε την ελευθερία και την μνήμη του παρελθόντος αλλά με κενά.. κενά που ούτε οι γενετιστές δεν είχαν προσέξει αλλά ούτε φανταστεί στο τι μπορούσαν να κάνουν και να επαναφέρουν.....Γ.Α. 

Μεταμόρφωσις.....(στοχασμοί στην τοτεμική φύση)

Αναπάντεχη σταδιακή αναβάθμιση, ανασυγκρότηση και νέα δημιουργία από ερείπια κυττάρων που άλλαξαν κατεύθυνση. Αν ο οργανισμός έχει μια δυναμική αυτή είναι η σκέψη και η εφαρμογή της στο υλικό επίπεδο.Σαν ηχώ από μέσα ανανεώνει και αναπροσαρμόζει σε νέα επίπεδα το όλο κτίσμα. Επιδιορθώνει τον ναό του σώματος σαν μια ανακατασκευή σαν μια αναπαλαίωση που δίνει μια νέα εύρωστη εικόνα. Ότι σκέπτεται ότι θα πέσει, θα πέσει και ότι σκέπτεται ότι θα ανανεωθεί θα ανανεωθεί. Ο χρόνος υποτυπώδης είναι μια γραμμική κατάσταση που ορίζει τα πεδία στον χάρτη του αλλά και ήδη(από τη στιγμή που ορίζεται) έχει την πεπερασμένη κατάσταση του θνητού θνατού(δωρικά) θανάτου στον ορίζοντα των συμβάντων της ανθρώπινης πορείας του ανθρώπινου κτίσματος.Όταν προσδιορίζεις την αρχή ταυτόχρονα προσδιορίζεις και το τέλος. Όταν προσδιορίζεις το άχρονο ταυτόχρονα προσδιορίζεις και την αναγέννηση σε συνεχή μοτίβο έμπνευσης και δράσης στους γαλαξιακούς στροβίλους της κινήσεως. Η όραση σταθμεύει σε εικόνες που εκείνη δεσμεύει ως υλικό ανανέωσης και δράσης εκστασιάζεται και εκτινάσσεται σε μια άλλη δυναμική ύπαρξη που σαρώνει την υποκειμενική δέσμευση της απάτης των ευθειών. Διοχετεύει  τον ηλεκτρισμό στις αποθήκες του αιώνιου και εκείνο περιμένει το κατάλληλο σύνθημα σήμα να εξεγερθεί από τα άχρονα βάθη γης ύπαρξης και να μεταμορφωθεί στο άλλο στο νεότερο στο άθνητο σε εκείνο που δεν αναγνωρίζει μέτρα όρια και αντοχές. Αν ο ερπετικός εγκέφαλος περιέχει τα ένστικτα περιέχει και τα κλειδιά της αναζήτησης σε άλλα πρόσωπα και πράγματα που μας συνοδεύουν. Αν ο όφις σαν τρόμος ξυπνά φόβους τότε σαν κουλουριασμένος δίνει  την φώτιση του "τινάγματος" της σΟΦΙας σε κάτι που συντροφεύει εξ αρχής και κάπου ξεχάστηκε στα βάθη της ευθείας που οριοθετεί.Αν πιστέψαμε ότι μόνο στο λογικό μέρος εκφραζόμαστε  κάποιοι άλλοι γνώριζαν την έκφραση σε όλη τη δομή του σώματος. Και η σκέψη δεν είναι μόνο λογική είναι και φαντασία. Αν ο υπερβατικός σαμάνος που κρύβουμε όλοι πίστευε στα "πιστεύματα" και "διαπιστευτήρια" των πιστευμάτων, δεν θα έψαχναν οι δικοί του το κογιότ που θα ξαναερχόταν με όλη τη δύναμη της ταχυτητάς του. Αν ο σαμάνος αφήνονταν στο τραγούδι της κάθε ΧΗΡΑΣ-ΑΡΧΗΣ της κάθε Κίρκης που βροντοφωνάζει με της επάρσεις της τα όρια μας, οι δικοί του δεν θα έψαχναν τον Ιαγουάρο που οι κραυγές του ξύπνησαν την νυχτερινή σιωπή της ζούγκλας. Εσώτερες ενδορφίνες και εσώτερο ηλεκτροχημικό κουλούριασμα από το ιερό οστό ώς τα αιώνια βάθη του υποθαλάμου.......Γ.Α.

Βωμοί από το παρελθόν.....(Αφήγηση φαντασίας)

Υπάρχουν διάσπαρτοι  σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης σε κυκλικές διατάξεις σμιλευμένοι οι λίθοι που τους περιβάλλουν  σε διατάξεις γωνιών να μαρτυρούν το μυστήριο που άνοιγε τις διαστάσεις διαύλων επικοινωνίας. Οι τεχνίτες των κρυστάλλων εφάρμοζαν την τέχνη των ήχων εις την κατά τάξη μυστών των Δελφίνιων προστατών της Λεμουριανής διαθήκης του αιθέρα. Βαθιά χωμένοι μισοί εις τη γαία μισοί εις τον κενό η συχνότητά τους ακόμα εκπέμπει την αρμονία της κλείδας του Άριουμ σε μια κληρονομιά που μόνο δίνει χωρίς να παίρνει. Οι νύφες της πλειάδας οι μόνες που ακούν το αιθέριο καλεσμά τους σε μοτίβο κρυφά ακόμα. Έρχονται και αγναντεύουν σιγοτραγουδούν σε ήχους μυστικούς να τις ακούσουν οι αλλοπαρμένοι σαβατιανοί και έπειτα ξαναγυρνούν στα μέλαθρα των Υάδων να διαδώσουν τα καθέκαστα της πύκνωσης του τόπου όπου μεσουρανούσε το θαυμαστό Μοντρόντον  το κάλεσμα! Έμειναν εκεί να ορούν τα άστρα άτρωτοι από τον ψεύτικο χρόνο της μορφής και τις καταστροφές των κοιμισμένων, αυτών που δεν ακούν πλέον το κάλεσμα. Σε ερήμους και κοιλάδες σε κορυφές και βάθη της θάλασσας οι κρύσταλλοι κρυμμένοι ακόμα λειτουργούν ακόμα συντονίζουν αναμένουν και περιμένουν σαν κρυφοί λειτουργοί της δελφικής μητρικής αστρικής αμφικτιονίας να επιμένει σε μια συνεχή επικοινωνία εκπομπής στις παρυφές των φάρων που αναβοσβήνουν στις επάλξεις των γαλαξιών. Κανείς δεν γνωρίζει την ανύποπτη στιγμή όπου η πόλη θα ξαναζωντανέψει το κατείχαν οι Μελχισεδέκιοι αλλά και αυτοί έχασαν την ουσία της αποστολής τους και απέμεινε οι εκφυλισμένη σπορά τους. Κανείς δεν γνωρίζει πότε θα ξαναεπιστρέψει η σπορά που η λιτάνευση θα ανοίξει τους ορίζοντες της επανένταξης από τη φθορά της πύκνωσης άγνωστες οι κινήσεις άγνωστη και η αιτία του ποθητού επανασχεδιασμού. Σε αυτή την τιτάνια μάζωξη οι μόνοι σιωπηλοί μύστες είναι εκείνοι των θαλασσών οι Δέλφινοι που μεταμορφώθηκαν να ταξιδεύουν στο υγρό στοιχείο και να γνωρίζουν μόνο εκείνοι την στιγμή που θα ξαναπερπατήσουν στις πεδιάδες στα όροι στις ερήμους άτρωτοι να επαναφέρουν το άχρονο στην Μπλέ ουράνια πόλη των βωμών του παρελθόντος........Γ.Α.