Μεταμόρφωσις.....(στοχασμοί στην τοτεμική φύση)

Αναπάντεχη σταδιακή αναβάθμιση, ανασυγκρότηση και νέα δημιουργία από ερείπια κυττάρων που άλλαξαν κατεύθυνση. Αν ο οργανισμός έχει μια δυναμική αυτή είναι η σκέψη και η εφαρμογή της στο υλικό επίπεδο.Σαν ηχώ από μέσα ανανεώνει και αναπροσαρμόζει σε νέα επίπεδα το όλο κτίσμα. Επιδιορθώνει τον ναό του σώματος σαν μια ανακατασκευή σαν μια αναπαλαίωση που δίνει μια νέα εύρωστη εικόνα. Ότι σκέπτεται ότι θα πέσει, θα πέσει και ότι σκέπτεται ότι θα ανανεωθεί θα ανανεωθεί. Ο χρόνος υποτυπώδης είναι μια γραμμική κατάσταση που ορίζει τα πεδία στον χάρτη του αλλά και ήδη(από τη στιγμή που ορίζεται) έχει την πεπερασμένη κατάσταση του θνητού θνατού(δωρικά) θανάτου στον ορίζοντα των συμβάντων της ανθρώπινης πορείας του ανθρώπινου κτίσματος.Όταν προσδιορίζεις την αρχή ταυτόχρονα προσδιορίζεις και το τέλος. Όταν προσδιορίζεις το άχρονο ταυτόχρονα προσδιορίζεις και την αναγέννηση σε συνεχή μοτίβο έμπνευσης και δράσης στους γαλαξιακούς στροβίλους της κινήσεως. Η όραση σταθμεύει σε εικόνες που εκείνη δεσμεύει ως υλικό ανανέωσης και δράσης εκστασιάζεται και εκτινάσσεται σε μια άλλη δυναμική ύπαρξη που σαρώνει την υποκειμενική δέσμευση της απάτης των ευθειών. Διοχετεύει  τον ηλεκτρισμό στις αποθήκες του αιώνιου και εκείνο περιμένει το κατάλληλο σύνθημα σήμα να εξεγερθεί από τα άχρονα βάθη γης ύπαρξης και να μεταμορφωθεί στο άλλο στο νεότερο στο άθνητο σε εκείνο που δεν αναγνωρίζει μέτρα όρια και αντοχές. Αν ο ερπετικός εγκέφαλος περιέχει τα ένστικτα περιέχει και τα κλειδιά της αναζήτησης σε άλλα πρόσωπα και πράγματα που μας συνοδεύουν. Αν ο όφις σαν τρόμος ξυπνά φόβους τότε σαν κουλουριασμένος δίνει  την φώτιση του "τινάγματος" της σΟΦΙας σε κάτι που συντροφεύει εξ αρχής και κάπου ξεχάστηκε στα βάθη της ευθείας που οριοθετεί.Αν πιστέψαμε ότι μόνο στο λογικό μέρος εκφραζόμαστε  κάποιοι άλλοι γνώριζαν την έκφραση σε όλη τη δομή του σώματος. Και η σκέψη δεν είναι μόνο λογική είναι και φαντασία. Αν ο υπερβατικός σαμάνος που κρύβουμε όλοι πίστευε στα "πιστεύματα" και "διαπιστευτήρια" των πιστευμάτων, δεν θα έψαχναν οι δικοί του το κογιότ που θα ξαναερχόταν με όλη τη δύναμη της ταχυτητάς του. Αν ο σαμάνος αφήνονταν στο τραγούδι της κάθε ΧΗΡΑΣ-ΑΡΧΗΣ της κάθε Κίρκης που βροντοφωνάζει με της επάρσεις της τα όρια μας, οι δικοί του δεν θα έψαχναν τον Ιαγουάρο που οι κραυγές του ξύπνησαν την νυχτερινή σιωπή της ζούγκλας. Εσώτερες ενδορφίνες και εσώτερο ηλεκτροχημικό κουλούριασμα από το ιερό οστό ώς τα αιώνια βάθη του υποθαλάμου.......Γ.Α.