Φρουρός των ψυχών.......(αφήγηση φαντασίας)

Στον πολυπληθή Άρακουμ με τις χιλιάδες πόλεις να δείχνουν από ψηλά σαν φωτεινές κουκίδες την νύχτα και την μέρα σαν γκρίζοι όγκοι κτισμάτων οι κάτοικοι ζουν τις δραστηριοτητές τους αμέτοχοι πλέον στο να αντιλαμβάνονται τι συμβαίνει τα βράδια όπου οι περισσότεροι αφήνονται στο περιζήτητο ύπνο τους. Αρμόδιοι αφήνοντας τον εαυτό τους στην ένταση της επιβίωσης, σταμάτησαν να κοιτούν ψηλά αναζητώντας τα χαμένα τους όνειρα όπου παλιά τους ενέπνεαν να στέκονται στις περιστάσεις με περισσότερη ελπίδα. Ανέπτυξαν τις τεχνικές τους γνώσεις μα στο πέρασμα του υποτυπώδους χρόνου τους αφέθηκαν και σταδιακά εκφυλίστηκαν μη δυνάμενοι να ανακάμψουν να θυμηθούν να εμφανίσουν έστω τα σημάδια εκείνα που θα τους βοηθήσουν να έρθουν οι χαμένες μνήμες του παρελθόντος. Εκείνου όπου δεν ήταν μόνοι εκεί..μοιράζονταν τον χώρο τους με άλλα όντα πιο μακρόβια εκτυφλωτικά ανώτερα που είχαν τα κλειδιά των αποστάσεων τους αγάπησαν τους δίδαξαν και σαν αστροπερπατητές πηγαινοέρχονταν να βλέπουν τι άφησαν πίσω και πως εξελίχτηκαν τα δίποδα που στα πρώτα στάδια ήταν όπως τα νεογνά πριν αλλάξουν σε αυτό που είναι τώρα..αλαζονικά σκεπτόμενα θηρία επώασης κακίας και όχι αρετής. Έμαθαν να λύνουν να δένουν, εξάντλησαν όλο το φάσμα του μυαλού τους συνεχίζοντας την πολυμήχανη φύση τους σε έξαρση..αυτό τους έκανε να βλέπουν τον ουρανό σαν ένα ακόμη γρίφο που θα πρέπει να λύσουν αλλά σε μια άκρη, αφού δεν έφτασαν σε σημείο να ασχοληθούν καλύτερα μαζί του. Τα όντα όμως γνώριζαν εξαρχής το τι θα συνέβαινε με τα αγαπημένα τους δίποδα και πριν φύγουν αποφάσισαν να αφήσουν ένα φρουρό ένα δικό τους παιχνίδι. Σε όποιοδήποτε σημείο και αν βρισκόντουσαν θα τους ειδοποιούσε και όχι μόνο αυτό, θα τους μαγνήτιζε τις ενέργειες που θα έχαναν.Θα ήταν κρυφό θα ατένιζε τους ουρανούς του Άρακουμ αλλά μόνο την νύχτες να μην μπορούν να το βλέπουν, αόρατο θα έκανε τη δουλειά των θεϊκών όντων αλλά υπερχθόνια σε μια άλλη παράμετρο της ζωής.Ο φρουρός θα ήταν ένα άλλο χέρι των θεών ένα άλλο εργαλείο που θα μάζευε θα χαλιναγωγούσε θα έλεγχε ακόμα και τις σκέψεις, θα άρπαζε τις ψυχές θα τις έστελνε πίσω εκεί στων θεών τα δώματα μέχρι να ξαναγύριζαν στον φρουρό και εκείνος θα τις ξαναέστελνε κάτω στον Άρακουμ νέες με άλλη ροπή και άλλα σενάρια. Κάθε πόλη είχε και τον φρουρό της τον σιωπηλό εργάτη των θεών να περιτριγυρίζει αμέτοχος από τα κοινά των διπόδων. Όσοι από τους Αιθεροβάμωνες  έτυχε να τους δουν τους περιέγραψαν σαν  σκοτεινές μπάλες όπου κινούνταν σιγά σε όχι σταθερή πορεία άλλαζαν κατευθύνσεις  σαν να έδειχναν ότι κάτι έψαχναν που και που άναβαν ένα αχνό φως μα άλλες φορές άναβε πιο δυνατά το φως και σε διαφορετικούς ρυθμούς σαν  άγνωστοι ουράνιοι ταξιδιώτες που άραξαν να περιεργαστουν του Άρακουμ την ζωή και τους κατοίκους του, άγνωστοι φάροι, μυστικοί Έπαρχοι σε αυτό το μυστικό εξελικτικό εργαστήρι του.........Γ.Α.