Σίσυφος....(μια βουτιά στο παρελθόν)

Το δίλημμα του Σίσυφου να απαλλαχτεί από τα δεσμά του θανάτου..να τα βάλει με τους θεούς που σκαρώνουν τα δικά τους τερτίπια στα ανθρώπινα.Με πείσμα τον έριχναν στου Άδη τα μέρη και εκείνος ξανασηκωνόταν να τους δείχνει πόσο λάθος έκαναν. Δεν ήταν οι τρείς μέρες που περίμενε η Περσεφόνη να ανταμώσει ξανά τον Βασιλιά ήταν οι τρείς μέρες που ξαναζυμωνόταν η αλχημεία του αθάνατου σώματος.Τον περίμεναν εκεί αυτός τους έβγαινε αλλού.Επιστρατεύτηκαν όλοι να τον σταματήσουν μα τις κλείδες τις έδωσε όπου μπορούσε και τότε από το κομφούζιο των αθανάτων που έκανε τους θεούς αστείους στους ανθρώπους έγινε ανυπόφορο. Ήταν η σειρά του Έρμή να τον αποτελειώσει μα και εκείνος άφησε κάτι να αχνοφαίνεται στην όψη του χρόνου. Ο Σίσυφος είναι εκεί και περιμένει βρίσκεται σε όλους τους θνητούς ακούραστος να ακονίζει την πέτρα που τον κατεβάζει μέχρι να την διαπεράσει το ΄σώμα του όταν αυτή θα ξαναπέσει.Ο Σίσυφος πέρασε τον Άδη νικητής και νικητής θα ξαναβγεί να ανταμώσει την Μερόπη στων Πλειάδων την γιορτή. Οι θεοί ξέχασαν ότι τίποτα δεν μένει αιώνιο στα παντρέματα των ουρανών. Παλιά μέθη από τα ξεχασμένα κελάρια της νιότης αγναντεύει από τη σκόνη και τις οσμές των των άστρων που αχνοφαίνονται αλλά η φωνή τους βρίσκεται σε κάθε κύτταρο να σιγοβράζει το αίμα.....Γ.Α.