Σέπτα.. (ιερή μολπή των ιερών)

Ιερή μολπή των ιερών κινήσεων,αστράπτουσα και ηχούσα στα ώτα και τους οφθαλμούς των μετρημένων και υπάκουων καβαλάρηδων. Ψάχνοντας τις μαθηματικές ακολουθίες της δίνης των μουσών όπου τα μουσικά όργανά τους επαίρονται βαθυστόχαστα στων μυστών των μυστικό. Ηνιοχικές ματιές στα έξω και μέσα του ενεργειακού ρευστού που ανανεώνεται σε αργά μα και γοργά βήματα στο αντίκρισμα των Μ-ορφών ορόφων επιπέδων του Μ-ικρού και του Μ-ακρού του Μ-ακροκοσμικού και Μ-ικροκοσμικού. Τα κύμβαλα των υπερκόσμιων Φάρων να κρούουν την ένταση στο φώς και τον ήχο. Μια κλείδα που επανεκκινεί τις θύρες των κοσμικών δρόμων στο επέκεινα. Κάτι σαν σιγοψιθύρισμα από κάτι μακρινό αλλά και κάτι κοντινό περιμένει και ορμώμενο δίνει το θεϊκό κονσέρτο του στις στις ανθρώπινες φρυκτωρίες που και εκείνες με την σειρά τους το ξαναδίνουν σαν ένα αρχαίο και νέο σύνθημα με αποδέκτη εκείνο που ενέμενε και αναμένει αναμμένο, άσβηστο εξ αρχής και μη αρχής. Μια συνοχή από απόκρυφες νότες στο πεντάγραμμο των Θεών δονείται αλλά και  δινή-ται στου περιττού και του άρτιου το απάνθισμα. Έρχεται και επανέρχεται σε παραλλαγές του ίδιου σχεδίου ανερχόμενο από τα βάθη των αβύσσων, φευγαλέο μεν αλλά δυνατό δε να κτίζει άκρη προς άκρη τον Ναό του νεοσσού που αναγεννάται σε μια αγαθή αλλά και ζώσα αίτηση να κροτεί και να αιτεί τα άξια και τα ηθικά της Νικομάχειας έπαρσης του Ζωντανού στου μη θνητού μαρασμού της λήθης..........Γ.Α.