Μπερδέματα στις όψεις, στου χρόνου τα ρευστά ρεύματα ..

Η περιπλάνηση στις πόλεις είναι μια τελετή μετουσίωσης για αυτούς που την χαίρονται και όχι για εκείνους που τη θεωρούν μια ανούσια πορεία αγγαρείας σκεπτόμενοι τις αποστάσεις και τα προβλήματα που απασχολούν το είναι τους. Είναι μια μαγευτική πορεία σε στενά και λεωφόρους σε όλο αυτό το κομφούζιο που περνά όχι απαρατήρητο από έναν χαρούμενο διαβάτη. Αλλά εκεί που οι δρόμοι δείχνουν γνώριμοι εκεί κατά έναν παράξενο τρόπο σε μια χρόνοδίνη άγνωστη για τον περιπατητή ξάφνου μπορεί να συμβούν πράγματα που δεν συνάδουν με την κανονική εικόνα σταθερών καταστάσεων που συμβαίνουν στην διαδικασία της ροής και των "γνωστών" δραστηριοτήτων που συμβαίνουν καθημερινά. Έτσι μια μέρα.. ο Άλκμαν ξεκίνησε να κάνει την γνωστή διαδρομή σε έναν δρόμο που τον ήξερε πάρα πολύ καλά και τον βάδιζε χαρούμενα χωρίς πρόβλημα η εμπόδια στην απόσταση από άγχη η άλλες σκοτούρες. Είχε διανύσει την μισή απόσταση και εκεί στα μέσα μιας μεγάλης λεωφόρου που ο δρόμος της ήταν κατασκευασμένος για την κίνηση μικρών οχημάτων αλλά και μεγάλων επιβατικών ξάφνου εμφανίστηκαν με μεγάλο θόρυβο κάτι τεράστια οχήματα που δεν γινόταν να κυκλοφορήσουν εκεί. Δεν "κόλλαγαν" με την όλη εικόνα της κυκλοφορίας και ήταν τόσο γιγάντια που για να κινηθούν εκεί (σε έναν δρόμο με πλάτος μικρό για αυτά) έπρεπε να σταματήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα η κίνηση και απαγόρευση της κυκλοφορίας και δεν ήταν μόνο αυτό..το ύψος τους έφτανε τα δέκα μέτρα, πως θα μπορούσαν να κινηθούν ακουμπώντας σε σύρματα του ρεύματος; Η όλη εικόνα ήταν τόσο παράξενη τόσο θορυβώδης που έδειχνε σαν μια άλλη πόλη να είχε εισχωρήσει στην γνωστή και να είχαν κατά κάποιο τρόπο ενωθεί σε εκείνο το σημείο την κατάλληλη ώρα..ο ΄Αλκμαν σε αυτήν την παράξενη και συνάμα μη βατή εικόνα που είχε στην όλη όψη της ένα τόνο διαφορετικό σαν να σε έδιωχνε χωρίς δισταγμό άλλαξε αμέσως στενό.Δεν το συνήθιζε ειδικά από εκεί, αλλά ήταν τόσο μη βατό και αρκετά ξένο προς αυτόν όλο το οπτικό πεδίο που χτύπησε σαν ένα εσώτερο κουδούνι συναγερμού και άλλαξε πορεία. Η συνέχεια αυτού του παράξενου περιστατικού συνεχίστηκε όταν μετά από μερικά λεπτά επανερχόμενος στην γνωστή λεωφόρο κάνοντας τον κύκλο από το πρώτο παράλληλο στενό η εικόνα είχε αλλάξει στην γνωστή όψη της λεωφόρου που γνώριζε. Με την γνωστή ροή ανθρώπων και οχημάτων στα γνωστά μέτρα της γνώριμης πόλης...τι να ήταν εκείνη η άλλη η όψη; Η άλλη  πόλη που σαν αντίγραφο της γνωστής έδειχνε μια άλλη δραστηριότητα σε έναν άλλο χρόνο και τόπο; Ότι συνέβη έγινε με έναν γρήγορο ρυθμό μιας άλλης άγνωστης αντίδρασης η μήπως μιας όψης που "εσκεμμένα" πέρασε τα "σύνορα" της πραγματικότητας και έδωσε μια γρήγορη παρουσία στην πορεία του κινούμενου στοχαστή;...Γ.Α.