Ζήνωνος παραδοξότητα..

Ακόμα ο περπατητής να ξεκινήσει την διαδρομή του, γιατί ακόμα περιμένει να ξεκινήσει, σε μια κίνηση που κάθε σημείο αναφοράς είναι και μια στάση, μια υπερκίνηση που ξεπερνά τα σημεία ταύτισης επαφής σημεία στίγματος και αναφοράς.Η διαδρομή δεν ξεκίνησε ποτέ στάσιμος σαν νέος Ηνίοχος προσπερνά με απλανές βλέμμα-όμμα τα πεδία εγλωβισμού του, τα χρονικά και τα χωρικά σε μια εσώτερη κίνηση του νού του να αντιγράφει την μορφή του όπου εκείνη θελήσει να πηγαίνει, τα σημεία ταύτισης αφετηρίες και τέρματα στης σκέψης τον σπινθήρα.Ακόμα η μορφή του ομ-άρχη αχνοφαίνεται στην πλατείες του Μεταπόντιου και Ταυρομένιου να διδάσκει την ομ-ακοή πηγαίνοντας το σώμα του όπου ορίζει ο νους. Δώθε κείθε σαν μια νέα αργώ που πέρασε τις συμπληγάδες πέτρες και ισορρόπησε το άρμα του που τον έφτασε στα επάνω εκτός ορίων και δεσμών εκτός από την απάτη των μέτρων και ορισμών.....Γ.Α.