Το σκήπτρο της θεάς..

Απομεινάρι αγνώστων χρόνων αντικείμενο πόθου και δύναμης άλλαξε ιδιοκτήτες και μέρη φέροντας πάνω του την σφραγίδα της Ποσειδωνίας. Μυστικός πομπός τού 'αχρονου εκπέμπει στις μεριές των Πούλσαρς των αναδυομένων Ιλιάδων  Αμφιτρύωνος, των Ασπίδων των Αχαιών, των παλατιών του Ωρίωνα.  Πέρασε από τα χέρια του Άτλαντα στα χέρια του Ωρομάσδη και του Σαγχουνιάθωνα, από τις υγρές υπόγειες πόλεις του Ωάννη ανακατεύοντας τα ύδατα και ρουφώντας ότι περνούσε από την μανία της. Από τα βασίλεια των Αχαιμενίδων στα χέρια του Αλέξανδρου και από αυτόν στις πύλες του Αμμωνίου αφημένο εκεί να περιμένει σαν 'ενας φύλακας απ'τα παλιά να περιμένει και να αποζητά να εκπέμψει πάλι. Άραγε ο οίκος των Ιουλίων το έκρυψε, όταν το παζάρευε στην αγκαλιά της Κλεοπάτρας;Τι να απέγινε το περίφημο σκήπτρο...Κάποια πράγματα είναι να μένουν εκεί που είναι..φτιαγμένα από του Ήφαιστου την σοφία αναμένουν και γνωρίζουν σε πιανού τα χέρια πρέπει να βοούν την βροντερή Μολπή τους. Θεϊκή δίνη που επιλέγει να κτυπά και να ανοίγει πόρτες μα συνάμα να καταστρέφει και να διαλύει ότι βρίσκεται εμπόδιο. Αναγνωρίζει το χέρι και την παλάμη που κλειδώνει.Μα τα χέρια τα βρώμικα τιμωρεί και θαμπώνει. Δεν θα σταματήσει αν δεν βρεί τον αληθινό κάτοχο στων Υάδων τα μέλαθρα και των Πλειάδων τις πλατείες.....Γ.Α.