Η κίνηση του ημερονύχτιου αποτελείται από κύκλους.Το χρώμα της ημέρας περνά, δίνει τη θέση του στο δίχρωμο του σούρουπου και έπειτα ξαναέρχεται το ονειρικό της αυγής. Πινελιές αναμειγμένες από του ήλιου τα τερτίπια σε σχέση με της Γής τον ατέρμονο χορό. Εικόνες που μας συντροφεύουν στον δικό μας ρυθμό του σώματος στην δική μας ανταύγεια της όρασης. Μα αν κάτι σε ακολουθεί επίμονα σαν μέρος της υπόστασης σου τι ποιό απλό να το έχεις συνηθίσει βαδίζοντας στον τόπο σου στον χρόνο σου στην "συνήθεια" που "κάνεις" έστω και ασυναίσθητα..να παρατηρείς..να αναγνωρίζεις κάτι που αποτυπώθηκε στην μνήμη σαν πρόγραμμα της φύσης για σένα..να ταυτοποιείσαι στον χώρο σαν διαβάτης του κόσμου σου σίγουρος ότι έτσι είναι και δεν αλλάζει. Μα όταν "σίγουρος" πλέον διαπιστώνεις στην πορεία σου ότι άλλαξε ο χρωματισμός και τα συναισθήματα αλλάζουν τι μπορεί να συνέβη; Ξάφνου ο καμβάς αποτύπωσε άλλους χρωματισμούς σε ένα πεδίο αγνώστων προθέσεων που οι κινήσεις μοιάζουν σαν να καλύπτονται από μια περίεργη σιγή σαν η ζωή να δείχνει κάπως κενή σαν να σταμάτησε το ρολόϊ των μορφών με άλλες προθέσεις και ο κόσμος να κινείται υπνωτισμένα χωρίς να παρατηρεί αυτήν την μυστήρια αλλαγή απομονωμένος σε μια άλλη πλευρά συνείδησης ενώ ο παρατηρητής σε άλλη...παράξενη η ζωή παράξενες οι κινήσεις παράξενος και ό χρόνος που σε κάθε ευ-καιρία απομονώνεται..σαν να βαρέθηκε το είναι του.......Γ.Α.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου