«Νέοι ἐστέ τάς ψυχάς πάντες. Οὐδεμίαν γάρ ἐν αὐταῖς ἔχετε δι’ ἀρχαίαν ἀκοήν παλαιάν δόξαν οὐδέ ΜΑΘΗΜΑ ΧΡΟΝΩ πολιόν οὐδέν»..Αιγύπτιος ιερεύς προς Σόλωνα τον Αθηναίο..ΠΛΑΤΩΝ ΤΙΜΑΙΟΣ
Ο Άνθρωπος στην προσπαθειά του να έχει κάποια τεκμήρια από το παρελθόν του εφεύρε την φωτογραφία. Παρατρεχάμενος από του χρόνου τα δεσμά και την γνώση της απώλειας του από την πραγματικότητά που τον περιτριγυρίζει,αποτύπωσε σε ειδικό χαρτί τις στιγμές του ιδίου και του περιβάλλοντος που τον συντροφεύει ώστε να κάνει άλματα πίσω σκεπτόμενος τις αλλαγές που έχουν γίνει σε αυτόν και στα μέρη που επισκέφθηκε.Παράθυρα από μια άλλη εποχή που άλλες φορές τον ξενίζει και άλλες τον ευχαριστεί παρατηρώντας τον εαυτό του με αγαπημένα πρόσωπα και πράγματα,χαμένος να αγναντεύει την παραξενιά και τις αλλαγές όπου ανήμπορος δεν μπορεί να ελέγξει. Είναι στιγμές που τις κοιτά με απλανές βλέμμα να του στέλνουν μηνύματα και άλλες να μην θυμάται καν του πότε του γιατί και πως ήταν εκεί(ναι υπάρχουν και αυτές) σαν από μια άγνωστη αιτία να χάθηκαν από τη μνήμη του οι χρονικές στιγμές αποτύπωσης της συγκεκριμένης χρονοπύλης στο παρελθόν του.Είναι πάλι άλλες φορές που νοητικά προσπαθεί να πάει πίσω έστω και ονειρικά να ξαναζήσει αυτό το κάτι που άφησε πίσω το σώμα του, η συνείδηση του αυτό το ταξίδι της ευθείας του νου του που όλο αφήνει το νήμα σε ένα λαβύρινθο γεγονότων, μέχρι αυτό να τελειώσει και να μείνει μια σκυτάλη, ένα ραβδί που θα το δώσει σε μια παραδοξότητα της φύσης που έχει ονομάσει θάνατο φθορά, σβήσιμο της υπόστασης αιτιατή αλλαγή, ξεκαθάρισμα της κοσμικής σοφίας σε άγνωστες βλέψεις ανανέωσης...ο άνθρωπος πάνω στον φόβο της απώλειας μένει ξεκρέμαστος και οι εικόνες μένουν να τον συντροφεύουν σιωπηλές να του δείχνουν τις αιωνιότητας το επέκεινα, το ατέρμονο δάκρυ της κρυμμένης φιλοσοφικής λήθης ίσως λίθου? Ποιός μπορεί να γνωρίζει? Η απελπισία της φθοράς αυτό που αγωνιά να εξέλθει από τα βάθη της φωτεινής έξαψης των νευρικών συνάψεων να μαρτυρά παρελθόντα που κατοικούσε σε κρυστάλλινους θρόνους και βασίλεια όπου δεν χάθηκαν, παρά και εκείνα με την σειρά τους έριξαν τον θνητό σε μαγικές εικόνες εμπειριών και δρόμων......................(Γιώργος Αποστολέας ιούνης 2016)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου