Ενώσεις..

"Αυξάνεστε και πληθύνεστε" σε μια κραυγή έργου προπαρασκευασμένου για αποικίες και μέρη επίβλεψης..λένε ότι οι θεοί το είπαν έτσι σαν "ευχή".. όλα τα είδη σε ένα πανδαιμόνιο συνεύρεσης απλώνονται σαν τα κύτταρα της γης.Ενώσεις βιομάζας και άλλο ένα οπτικό πεδίο οφθαλμών να παρατηρεί την απεραντοσύνη το χώρο που η μια ζωή έπειτα θα τελειώσει την άλλη με το νόμο της διατροφής. Μέσα από την απώλεια θα έρθει η άλλη γέννεση και αυτή με τη σειρά της θα πάρει τον δρόμο του αόρατου του κενού..όλη αυτή η έμβια ύλη εχάθη και ίσως να αναπλάστηκε να μεταμορφώθηκε σε κάτι άλλο με κενά μνήμης. Αύτή η μνήμη είναι η μεγαλύτερη κατάρα που μπορεί να μπήκε σαν ιός, σαν πρόγραμμα παίδευσης μια παρέμβαση κακίας ίσως, ένα τείχος ασφαλείας μη τυχών και χάσουν οι θεοί τα βάθρα που ορίζουν.Την έχεις σε ακολουθεί, την χάνεις και γίνεσαι κάτι άλλο ..μη τυχών και θυμηθούν..μη τυχών και αρχίσουν να ζητούν..μη τυχών και μας ξεμπροστιάσουν εμπρός σε έναν κόσμο που και εμείς ακόμα ζητάμε. Σε αυτό το χάος πως να έχεις εμπιστοσύνη εκεί που το ορίζεις έπειτα σε ορίζει αυτό. Την άβυσσο του κενού την φοβήθηκαν και οι θεοί βάζοντας πρώτα τις μνήμες τους σε συνεχή έξαρση μην τυχών και απολέσουν το είναι τους. Τρανοί μπαγαπόντηδες με υπεκφυγές ανασφάλειας αφού κατόρθωσαν να "δέσουν" τη  "εικόνα τους" την γεμάτη ερωτηματικά μορφή τους σε ρυθμούς λαοπλάνων ώστε να διατηρηθούν στο επέκεινα της γένεσης και της φθοράς. Έπρεπε κάπως να υπάρχουν μέσα από τον φόβο των αδυνάτων έπρεπε να διατηρηθούν μέσα από την λήθη της μνήμης. Κάθισαν στους σβέρκους των θνητών με την πλάνη του φόβου και παρατηρούν σαν χάνοι το αποτέλεσμα τους. "παρατηρήστε τους είναι από τις ίδιες ουσίες άναρχοι και χάνονται ζητώντας ελεημοσύνες"..έτσι, επεκτάθηκε η πλάνη στην αιωνιότητα και η μνήμη η δική τους συνεχίζεται ενώ η μνήμη των θνητών σβήνει μαζί με την κατάρα που ευωδίασαν με πέπλα επιστροφής..μπορεί τα κλειδιά της απόδρασης να υπάρχουν στις ενώσεις μπορεί εκεί να υπάρχει ένα μεγάλο ράπισμα στα πρόσωπα των θεών μπορεί εκεί να έχει κρυφτεί ένα αντίδοτο που η μνήμη το έκρυψε σαν μια χαμένη ελπίδα θεϊκής ανανέωσης.....Γ.Α.