προστάτες της μορφής.......(αληθινό περιστατικό)

Οι παραδόσεις σε όλο το φάσμα της δραστηριότητας της γης δείχνουν ότι κάτι παρατηρούσε τους ανθρώπους από κοντά κάτι άλλο, κάτι εκτός της φυσικής ροής, σαν να έβλεπε  κάπως την όλη κίνηση και ίσως να κατέγραφε και καταγράφει τα πεπραγμένα και με την δική του άλλη ροή να επεμβαίνει η απλά να δείχνει με τον δικό του έμμεσο η άμεσο τρόπο την παράξενη παρουσία του. Όλες οι παραδόσεις βρίθουν από περίεργα όντα, επισκέπτες από άλλες πλευρές παραμυθιού που είτε καλύπτουν το "χρονικό" σημάδι τους με απλή παρουσία, είτε καλύπτουν τον "χρόνο" σε δικό τους μέτρο η ρυθμό επέμβασης η "διόρθωσης"...ξωτικά νεραϊδες νύμφες μαυροφορεμένοι παρατηρητές φώτα και μηχανές αποκρουστικές οντότητες και άλλοι οργανισμοί ενός μυστικού παραμυθιού που παραμένει ανεκπλήρωτο σε ένα πείραμα που ούτε και η ίδια η φύση του νου δεν μπορεί να κατανοήσει. Ο χρόνος μπορεί να έχει τέτοια τροπή 'η "εκκίνηση" που όλα να τείνουν σε ένα πρόγραμμα που όλο και "αυτόδιαμορφώνεται" η να "αυτοεξελίσσεται" σε κάποιο μυστικό και κρυφό πλάνο εκτίμησης..αλλά ποιός να εκτιμήσει και τι και από που να ξεκινήσει; Από κώδικες μυθολογικών παραδόσεων η από μυστικιστικές εμπειρίες που και αυτές αφήνουν πολλά αινίγματα στον ορίζοντα; Τα ήθη και τα έθιμα τα πιστεύω μας είναι όλα σε ένα κύκλο εκτιμήσεων της φύσης που και αυτή κινείται χαοτικά με πολλά ερωτηματικά του τι μπορεί να συμβαίνει.Μπορεί..τα "πιστεύω" να τα έχει δώσει κάτι έτσι για να μας μπερδεύει και με αυτόν τον τρόπο να κρύβεται έξυπνα και παραπλανημένα μέσα από τις δικές μας χαρές και λύπες..Η ιστορία που θα διηγηθώ είναι ένα αληθινό περιστατικό που συνέβει σε μια απλή οικογένεια όπως όλα τα παράξενα περιστατικά που έχουν συμβεί απρόσμενα στου "χρόνου" τα τερτίπια.........."Ήταν πριν χρόνια όταν το αγαπημένο ζευγάρι η Β. και ο Ι. ξεκίνησαν να κάνουν οικογένεια. Αποφάσισαν να κάνουν παιδιά για να ολοκληρώσουν τον κύκλο της ζεύξης τους. Ο τοκετός πήγε καλά και όλη η διάρκεια της κύησης πήγαινε καλά μέχρι που η Β. έφερε στον κόσμο δυο δίδυμα αγόρια και η ευτυχία τους άρχισε να κυλά σε άλλα επίπεδα θαλπωρής και χαράς για το συμπαντικό δώρο που είχαν. Οι πρώτες μέρες ήταν σε φυσιολογικά επίπεδα μητέρας και βρεφών πέρασε ένα μικρό χρονικό διάστημα και όλα έδειχναν ότι θα κυλούσε απλά χωρίς επιπλοκές. Όμως...μετά από κάποιες μέρες και ενώ η κατάσταση της μητέρας έδειχνε ότι επανερχόταν σε φυσιολογικά επίπεδα ξαφνικά εμφανίστηκε ένα "ογκίδιο" ένα σπυρί ενοχλητικό με πόνο στην περιοχή του αιδοίου και δεν έλεγε να φύγει, επισκέφτηκαν την ασθενή Ιατροί και παρακολουθούσαν στενά το φαινόμενο και έκαναν ότι γινόταν  δυνατόν να το προσπεράσει. Οι μέρες κυλούσαν αλλά αυτό δεν έφευγε και το ζευγάρι είχε αρχίσει να ανησυχεί για το που θα έφτανε αυτός ο απότομος μπελάς πους βρήκε με το να χάνουν τις ελπίδες τους. Αλλά.. κάτι άλλο από κάποιο άλλο "πάνελ" παρατήρησης είχε 'αλλα σχέδια για αυτή την κατάληξη. Ένα πρωί και ενώ η Β. ήταν ξαπλωμένη και χαλαρώνοντας με γαλήνια σκέψη το θέμα που την απασχολούσε ξάφνου είδε να μπαίνουν μέσα στο δωμάτιο δυο οντότητες που θύμισαν Άρχοντες.. φορούσαν ένα είδος κάπας και ό ένας από αυτούς κρατούσε ένα κουτί, μέχρι αυτό το σημείο μπόρεσε να θυμάται έπειτα έπεσε σε λήθαργο και όταν ξύπνησε με μεγάλη έκπληξη είδε ότι ότι ό πόνος την είχε αφήσει. Τρομαγμένη φώναξε τον σύζυγό της να τον ενημερώσει για το γεγονός και έπειτα οι δυό τους έκπληκτοι διαπίστωσαν ότι ο παράξενος όγκος είχε φύγει από το σημείο που την  ταλαιπωρούσε..κάπως 'ετσι τελειώνει αυτή η παράξενη ιστορία που έμεινε χαραγμένη στην μνήμη του ζευγαριού με έντονα σημάδια"..........αν ο κόσμος είναι ένα πείραμα αν οι πεποιθήσεις είναι ένα απλό παιχνίδι που τις έχει δώσει ένας πάροχος με άγνωστες προθέσεις και άλλους κανόνες "υπηρεσίας" τότε τι μπορεί να συμβαίνει στον κόσμο μας; Όλη η ζωή περνά από την μητρική πόρτα και έπειτα παρατηρεί αυτόν τον άγνωστο κόσμο, έπειτα κάπως παράξενα αισθάνεται ότι είναι δικός του...αλλά πριν την πόρτα που πέρασε που ήταν πριν; Όταν την άκουσα την παραπάνω ιστορία μου θύμισε έντονα την ταινία dark city (1997) και το πόσο έξυπνα ο σεναριογράφος πέρασε με αυτόν τον τρόπο τον "χρόνο" και το πως οι πλάστες αυτού του κόσμου ξέρουν να κρύβονται καλά..αλλά όπως και νά έχει το ερώτημα παραμένει..είναι αυτός ο κόσμος δικός μας η απλά ήμαστε ένοικοι ενός άγνωστου προγράμματος που μπορεί και οι ίδιοι αυτόβουλα έχουμε βάλει την δική μας έμπνευση η το δικό μας συμβόλαιο; Πειράματα επί των πειραμάτων "σπασίματα" πραγματικότητας και επισκέπτες από το πουθενά...ακόμα προσπαθώ να κατανοήσω τον διάλογο από την δεύτερη ταινία matrix2reloaded της ευγενούς κυρίας με τον neo για προγράμματα και σπασίματα...........Γ.Α.