Πέρα από την Πλειάδα, στις περιοχές των λαμπερών σμαραγδιών και των αιώνιων καταρρακτών
που τα υδατά τους απλώνονται στις ολόχρυσες κατοικίες των Ντρόνιων υπάρχει ένα μυστικό που από την ίδρυση των κοινοτήτων της ομοσπονδίας του Άργκον φυλάσσεται σαν επτασφράγιστο.
Οι κάτοικοι παρόλο τις κακουχίες τους νόμους και τις δεσμεύσεις που
τους είχαν εξαρτημένους από την κυριαρχία των ομόσπονδων κρατών, κατάφεραν να αποβάλλουν
όλο αυτό το εμπόδιο που τους είχε δέσμιους και υποτελείς .
Σε όλη αυτή την χρονική μετοίκηση, ανέλαβαν τις ευθύνες τους στο να επιβιώνουν και να εξερευνούν άκρη προς άκρη όλο αυτό το μαγικό μα συνάμα φιλόξενο περιβάλλον.
Η επιμονή τους αλλά και η αγάπη τους σε νέα αλλά και σε γνώριμα πράγματα τους έκαναν πιο χαλαρούς να εφευρίσκουν αλλά και να δημιουργούν.Το πιο κύριο για αυτούς όμως, είναι να έρχονται πιο κοντά στην κατανόηση και αλληλεπίδραση που είχαν με τα αιλουροειδή της νέας πατρίδας τους.
Τα Γκάτομίνις τους πλησίαζαν και έδειχναν να προσαρμόζονται χωρίς ιδιαίτερη υποστήριξη μαζί τους, σαν να ήθελαν να τους δώσουν κάτι από τον κόσμο τους και το πέτυχαν με προσήλωση και υπομονή.Κατόρθωσαν να τους αντιγράψουν(κατά μια έννοια) τις ιδιοτητές τους και αυτό με τα υγρά του σάλιου τους και τα βακτήρια των οδόντων και των νυχιών τους.Στην αρχή οι ερευνητές νόμιζαν ότι έπαιζαν ανέμελα από την προστασία και την αγάπη που είχαν για αυτά, με επιφύλαξη για τυχόν ασθένειες που θα τους μετέδιδαν από αυτήν την αθώα επαφή.Αλλά μια η παρατήρηση, μια η απορία και το επιστημονικό ενδιαφέρον τους έκανε να δουν τα πράγματα με πιο σοφή προσέγγιση.Με την πάροδο του χρόνου διαπίστωσαν τα πρώτα συμπτώματα επάνω τους και έμειναν έκπληκτοι με τις δυνατότητες που σταδιακά αποκτούσαν βήμα προς βήμα καιρό με καιρό.Οι πρώτοι είδαν πως τα σωματά τους είχαν μια ελαστικότητα και είχαν φύγει διάφορες βλάβες στο μυοσκελετικό τους σύστημα,άλλοι αισθάνθηκαν να αντιλαμβάνονται εικόνες από αόρατους κόσμους, άλλοι πάλι μπορούσαν να σκαρφαλώνουν άνετα σε δύσκολες επιφάνειες που πριν θα ήταν αδιανόητο να συμβεί.
Στις αρχές το σοκ ήταν σαν ένα μαγικό άγγιγμα να ήρθε από το πουθενά, το ξεπέρασαν και έπειτα προσαρμόστηκαν στις νέες συνθήκες και ορίζοντες που άνοιξε αυτή η επαφή με αυτή τη μορφή.
Όμως..υπήρχε ένα πρόβλημα με όλο αυτό, δεν έπρεπε να μαθευτεί προς τα έξω κι ιδιαίτερα στους κυρίαρχους και στενόμυαλους αφέντες της ομοσπονδίας.Ήταν τόσο απροσάρμοστοι και εχθρικοί σε ότι περίεργο συνέβαινε και συμβαίνει σε αυτό το μέρος που θα ήταν ικανοί ,να τα ανατρέψουν όλα με μια επικείμενη κάθαρση και εξάλειψη αυτού του θαυμαστού είδους και την σταδιακή περιθωριοποίηση και γενοκτονία(αν το θεωρούσαν απαραίτητο) των κατοίκων του Ντρόν.
Αποφάσισαν να μείνει όλο αυτό το επίτευγμα μυστικό με όλες τις τιμές που θα απέδιδαν στις θεότητες αυτών των πλασμάτων με σεβασμό και προσήλωση και έκριναν ότι η υποστήριξη αυτή θα είχε και άλλες περιπέτειες,όπως εχθροπραξίες με οτιδήποτε και οποιονδήποτε θα έμπαινε εμπόδιο σε αυτό το δώρο που έμελλε να ήταν αυτοί που θα το αποκτούσαν με "συμβόλαιο" την ίδια τους την ύπαρξη...Οι εποχές πέρασαν οι χρόνοι άλλαξαν, μα οι κάτοικοι του Ντρόν έμειναν για πάντα νέοι στην νέα μετάλλαξη που έδωσε ένα νέο είδος, απροσπέλαστο σε ότι παλαιό και εκφυλισμένο υπήρξε πρίν, Το έπαθλο που επιφύλαξαν τα Γκάτομίνις στους φρουρούς του μυστικού, είναι να παίρνουν οποιαδήποτε στιγμή το θελήσουν τη μορφή τους........(Γιώργος Αποστολέας 3/11/ 2015)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου