Στα μαθηματικά υπάρχει η ακολουθία Φιμπονάτσι, αν στον κόσμο μας υπάρχει μια αντίστοιχη ακολουθία, όπου γεγονότα που βιώνουμε επανέρχονται σαν μια ειρωνική παρένθεση υπενθύμισης? Τότε ναι , οι Πυθαγόριοι ίσως να είχαν δίκαιο στην αριθμητική γλώσσα του Κόσμου. Αν ο χρόνος ταλαντεύεται μεταξύ παρελθόντος και Μέλλοντος η αν ανανεώνεται σε δίνες που καθρεπτίζονται η αν απλά ειρωνεύεται παραμένει μυστήριο.
Μπορεί ο χρόνος να είναι η όψη μέσα σε καθρέπτες συμβάντων
με λίγες παραλλαγές απόκοσμης ειρωνίας που πρεσβεύει στην σιωπή της μια αινιγματική μέθεξη. Ισως να είναι μια υπογραφή του παρατηρητή σε μία εκτός χρόνου συνεισφορά στο παιχνίδι της ύλης......Γ.Α.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου