Ειμαρμένη κοσμικοί ρόλοι και τα δάκτυλα..

 "Για να αναγνωρίσουμε την κινητικότητα του σύμπαντος πρέπει να το δούμε σαν δική μας δημιουργία.....Frank Patrick Herbert  "Children of Dune"                                                                                                                                                                                 Εξουσίες, θρησκείες, κοινωνικές κατευθύνσεις, συνακόλουθα μιας "εμπεριστατωμένης" χειραγώγησης που εξακολουθεί να σπάει τα μούτρα της από σκορπισμένα κάστρα στην άμμο. Άραγε, το ζητούμενο είναι το αόρατο η το ορατό που ακόμη μας κουνά το δάκτυλο αλλά εμείς ακόμη ψάχνουμε υπό το βλέμμα υποκειμενικών συμπαντικών δυναστών που χτενίζουν την γυαλισμένη μουσάδα τους; Επενδύσεις σε γονιδιακά αποτυπώματα να αντιγράφουν με ειρωνεία  μια ανασφάλεια που οι καταγραφές της δεν βρήκαν λύσεις παρά ανανεώσεις αόρατων συμβολαίων με "συμβολικές αξίες" .Υποτονική ματαιότητα από κατατονικούς ρυθμούς ανθρώπινης ματαιοδοξίας που χώρισε την μονάδα σε δεκάδες εκατοντάδες και χιλιάδες κομμάτια για να ξεχωρίσει την απάτη της "μαθηματικής λογικής" και να παίζει σαν το μικρό παιδί με τα ανώτερα στρώματα του εγκεφαλικού της φλοιού ξεχνώντας και αφήνοντας στην άκρη των κόσμο των ονείρων στο υπερβατικό παιχνίδι του υποθαλάμου των κατωτέρων στρωμάτων που οργιάζουν τις νύχτες από άλλους εαυτούς και μέρη άγνωστα. Φυσικά όλα αυτά στρουθοκαμιλίζοντας τα πέταξε σε άκρες  μιας "επιστημονικής ακρίβειας" που κυρίαρχη κουνάει δάκτυλα σαν ένας άλλος μουσάτος θεϊσκος που χάνεται στους υπολογισμούς και το χάσμα που δημιούργησε και πέφτει ο ίδιος μέσα. Τα δάκτυλα έχουν μια ωραία ειρωνική εικόνα. Δέκα για να μετράμε αλλά δέκα και να μουτζώνουμε και σε αυτόν τον υποκειμενικό κόσμο, άλλοι χάσκουν στο να μετρούν και άλλοι στέλνουν τους δικούς τους χαιρετισμούς υπόδειξης μη προσαρμοσμένης σκέψης η μιας άναρχης συμπεριφοράς στον δακτυλοδεικτούμενο κόσμο της βιτρίνας της "υπερβατικής λογικής". Μπορεί να χάσαμε την ικανότητα στο να δούμε  π.χ. την πραγματική εικόνα των πυραμίδων  γιατί αυτές η "λογική" τις προσάρμοσε στο παρελθόν...αν όμως μια αλματώδης "σύγχυση" της φαντασιακής οργασμικής κατάστασης που εδρεύει στα εσώτερα κέντρα του ανθρώπινου δυναμικού καθαρίσει την εικόνα του πεπερασμένου που έχει "βάψει" το καθορισμένο "χρώμα" της  λογικής τότε το τοπίο θα καθάριζε από τους "ίούς" που του έδωσαν την εικόνα που "έχει" και θα εμφανίζονταν τα υπέρλαμπρα κτίσματα σε ένα άλμα που θα είναι προς το "παρόν" μόνο για λίγους. Φυσικά οι δυνάστες της "κοινής λογικής", το παραπάνω θα το εκσφενδόνιζαν στα "διελύθη εις τα εξ ων συνετέθη" με την συνακόλουθη ειρωνεία και όλα τα παρεπόμενα που καθορίζουν τους διπλωματούχους ενός λογικού μεσαίωνα. Δάκτυλα και κουνήματα λογική και φαντασία σε μια "διαχρονική" μάχη επικράτησης ίσως όχι και τόσο αθώας. Όπως και μια περίπτωση όπου συνέβη πάνω στον ιερό βράχο της Ακροπόλεως που ίσως τα άκρα να μην είναι και τόσο ακραία στην λογική, όπου μια τουρίστρια ισχυριζόταν ότι είδε ξαφνικά το "παρελθόν" και ήταν τόσο έντονο το σοκ που στο τέλος την μάζεψε ένα ασθενοφόρο...πιθανόν να είχε προετοιμαστεί κατάλληλα και να μην το είχε πάρει χαμπάρι ώστε δεν πρόλαβε να κουνήσει το δικό της δάκτυλο στον λογικό περίγυρο....                                                                                  Δεν είναι λίγες οι φορές που πτυχιούχοι της λογικής έχουν κουνήσει δάκτυλα με υπερηφάνεια και μάλιστα με κομψό μανικιούρ, υπερφίαλης ντουζίνας εξηγήσεων σε έναν παράξενο κόσμο που και αυτός με την σειρά του το κουνά με την δική του ειρωνική διάθεση και τρόπο......George V. Apostoleas