Μορφή..

Θα μπορούσα να σε κοιτώ για ώρες, με απλανές βλέμμα και να εμπνέομαι σε κόσμους και δίνες που εκφράζει η μορφή σου..

Θα ,μπορούσα να ταξιδεύω αιώνια σε πελάγη κρυφών κάστρων και ευωδίας με ήχους πνευστών και εγχόρδων να γεμίζουν την πλάση ανανεωμένων από παρουσίες και φωνές παγανιστικού παραμυθιού..

Γιατί με σήκωνες όταν έπεφτα και μου έδειχνες που να στέκομαι και πως..ναι είσαι το παραμύθι μου.. που σε βρήκα..και όπως με βρήκες...Γ.Α. from nowhere..