Αναπνοή..

Αέρας, ένα αόρατο υλικό το αισθανόμαστε καθώς αναπνέουμε  αγγίζει το σώμα μας τις οδούς των σπηλαίων του κατακάθεται και ανανεώνει τους πνεύμονες σε μια συνεχή κίνηση όπου το είναι του μετουσιώνει  τη ζωή να συνεχίσει. Αναπνέω στην αρχαία διάλεκτο ΑΤΜΕΩ δύναμαι να παίρνω τον ΑΤΜΟ της πλάσης για να ζω, ο εαυτός μου να υπάρχει σαν ΑΤΜΑΝ(εαυτός σανσκριτικά) σαν ΑΤΜΑ ψυχή που αναζωογονείται σε αυτήν την πραγματικότητα που βιώνει..είναι σαν ένα άλλο ενεργειακό συμβόλαιο που μετά την τροφή δίνει και αυτό την απαιτούμενη ώθηση στο να υπάρχουμε. Αν είχαμε την δυνατότητα τα την ελέγξουμε στις διάφορες διαφοροποιήσεις αυξομειώσεις  του ρυθμού που την εξασκούμε ίσως να παρατηρούσαμε ότι αυτό το θαύμα να έχει τον τρόπο να μας αλλάξει. Το σώμα υπακούει στην παρουσία της ακόμη και η καρδία απαντάει με το δικό της ρυθμό στα σήματα που δέχεται σαν να μας λέει ανάπνεε σωστά και μεταλλάξου έπειτα Μια ηχητική χορωδία που δεν ακούμε επιλεκτικά αλλά μας αισθάνεται εκείνη. Ενας γλυκός αέρας που κλείνουμε σαν Ηρακλείδες από το ΑΗΡ και ΚΛΕΙΝΩ και μας ζητά να κάνουμε τους άθλους του σώματος να καθαρίσει να δυναμώσει σε μια νέα εικόνα ήρωα, ενός υπεργιόγκι που πέταξε σε νέες πλευρές ύπαρξης .Αν υπήρχε μέτρο στο αναπνέω στο ζω από αυτό το δώρο ενέργειας που δεν ζητά ανταλλάγματα μπορεί να υγιαίναμε από μόνοι μας σε ένα δημιουργικό κύκλο αναγέννησης και φώτισης. Αήρ μια πηγή  που είναι τόσο κοντά μας μα ξεχάσαμε και την απομακρύναμε ζητώντας άλλα ανταλλάγματα ύπαρξης, άλλα πράγματα για να γεμίσουμε την ύπαρξη και γίναμε άδειοι όπως και οι ψυχές μας....Γ.Α.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                         Αν αναπνέαμε όπως αρμόζει όπως οι θεοί τότε τι νέους ορίζοντες θα ψάχναμε;....