Μνημοσύνη και Χρόνος..

Φθορά και γένεση ζεύξη και διάλυση στις αλχημικές χοάνες του σύμπαντος. Αν υπάρχει μια κλείδα όπου θα ενώνει όλα τα στοιχεία που αλληλο-διασπώνται στις αντιδράσεις αυτή είναι η μνημοσύνη. Μια ουσία αν χάνεται τότε μεταστοιχειώνεται σε κάτι άλλο. Τα όντα σαν συμπαντικές βιομηχανές όπου θα αποσυντεθούν σαν κυκλώνες σε άλλα περάσματα χρειάζονται την μνήμη να δώσει την υπογραφή της την εικόνα της στις επόμενες βιο-μηχανές όπου και αυτές με την σειρά τους θα κινήσουν το σύμπαν με τις μεταλλάξεις σε ένα κοσμικό ηφαίστειο όπου θα θεμελιώνει την ύπαρξη...Τόμοι μνήμης τόμοι έκφρασης γραπτά από τα σήματα των εγκεφαλικών(πούλσαρ) φάρων, όπου καταγράφεται μνήμη. Αυτή η μνήμη αποτυπώνεται σε τόμους χάρτου σε ηλεκτρικά κυκλώματα επεξεργαστών σε χαράγματα στα πέτρινα μυστηριώδη κτίσματα σε υπερμεγεθή μνημεία από τις στοές των σπηλαίων. Δεν έχει σημασία ο χρόνος, ο χρόνος χάνεται σε ένα γράμμα ένα σύμβολο ένα τεχνούργημα, αποτυπώσεις των σκέψεων. Μια εικόνα, αποτυπώσεις της μορφής που αλλάζει στις σειρές της ύπαρξης. Ένα πεδίο δραστηριότητας, το βασίλειο  των μορφών., το βασίλειο των εικόνων. Η μνήμη το νήμα που τα ενώνει. Αν θα μπορούσαμε να διαγράψουμε τον χρόνο τη θέση του θα την έπαιρνε η μνήμη.