Μνήμες...

 Είναι δύσκολη η εξήγηση των κλειδιών στα μυστήρια του χρόνου. Αλλά όπως και να έχει σε μια γλώσσα που η ίδια αποτυπώνει με τους "χρόνους" και τις κλίσεις την γραμμικότητα, αναγκάζεσαι να παίξεις με τους ίδιους κανόνες κάνοντας απλά τα νοητικά κόλπα που έστω θα αποδώσουν κάποια εξήγηση σε νόες που σκέπτονται γραμμικά η αλλιώς ΄'εχουν πέσει στην παγίδα αυτή που σαν δίνη ρουφά όλους τους εμπλεκόμενους.........Αυτό το κεφάλαιο είναι η συνέχεια του προηγουμένου με την ονομασία "Μνημοσύνη" .                                                                                                  Στην ουσία η μνήμη δεν αποτελεί σύνδεση με τις κατευθύνσεις ροής του γραμμικού χρόνου-Μέλλον, Παρών, Παρελθόν-παρά συνεχόμενες εμπειρίες η θεατρικές παραστάσεις ενός αέναου σεναρίου έμπνευσης. Η μνήμη δεν ορίζεται από χρόνο γιατί χρόνος δεν υφίσταται παρά μονάχα μνήμη, το κάθε σενάριο είναι μια πύλη εμπειριών την περνάς μέχρι την "επόμενη", αλλά, το "επόμενη" είναι λάθος και μέσα στα πλαίσια της γραμμικότητας. Το σωστό και εκτός της λανθάνουσας γραμμικότητας είναι το εξής..ΟΛΕΣ ΟΙ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ. Τα όνειρα είναι κάτι σαν ευχάριστο διάλειμμα μιας εμπειρίας που βρίσκεται σε εγρήγορση "κάπου αλλού"... Υπενθυμίζουν(μνήμη) στην συνείδηση τις άλλες διαδρομές που ήδη συμβαίνουν!!! Ο εναλλακτικός θα έλεγα αφυπνισμένος άνθρωπος έχει ήδη δεί την πραγματική εικόνα του σε ένα κβαντικό και αέναο σύμπαν που οι έννοιες χώρος και χρόνος είναι ανύπαρκτες........G.A.