Η πραγματικότητα μας το οπτικό μας πεδίο στον βίο που διανύουμε μας κάνει να κοιτάμε, άλλοτε σε πλάνα και εικόνες που αγαπάμε, σε αντικείμενα που μας συντροφεύουν επί συνεχή βάση, που η συντροφιά τους μας κάνει να αισθανόμαστε υπέροχα και έτσι να τα αναζητούμε όταν κάπου χρειαζόμαστε την θαλπωρή της παρέας τους..άλλοτε προσπερνάμε εικόνες και πράγματα που έτσι αδιάφορα μιας και δεν μας προκαλούν τίποτα..μερικές φορές το βλέμμα μας θα πέσει κάπου σε κάποιο αντικείμενο που η όψη του το σχέδιό του μας κάνει να προσπαθούμε να μπούμε στο μυαλό του σχεδιαστή του, το γνωρίζουμε πολύ καλά το αντιγράφουμε προς πάσα λεπτομέρεια τις άκρες του, τα μέρη του τις εικόνες του τα σκαλίσματα, σαν να επικοινωνούμε άμεσα με τον δημιουργό του. ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΈΡΟΣ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ θέλουμε να το αντιγράψουμε η να αναπαράγουμε ένα παρόμοιο έτσι, για να του δώσουμε την αξία που του αξίζει .
Μας ακολουθεί συνέχεια έχει γίνει ένα με μας είναι το αντικείμενο που αγαπάμε πλέον και έχει γίνει μέρος της ζωής μας...και εκεί που νομίζουμε ότι το γνωρίζουμε τόσο καλά ώστε και με κλειστούς οφθαλμούς να το αντιγράφει η μνήμη μας ξάφνου σε μια ανύποπτη στιγμή διαπιστώνουμε ΚΑΤΙ ΝΕΟ σαν μια αόρατη παρέμβαση να προσπέλασε την απτή πραγματικότητα και να άφησε και αυτή την υπογραφή της με ΝΕΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΧΕΔΙΑ..μια σφραγίδα ένα δώρο από το άγνωστο μια παρουσία ένα μήνυμα ότι κάτι είναι κοντά μας σε ένα χαοτικό παιχνίδι μαγικών τρικ, σαν ένα εξωκοσμικό δώρο σε μια εικόνα που κάτι της έλειπε και το βρήκε..σαν ένα συμπαντικό δίκτυο επικοινωνίας να άκούει σκέψεις και όνειρα και ανταποκρίνεται..σε στιγμές ανύποπτες σαν να έχουμε αόρατους οδηγούς..το σοκ στους αιθεροβάμονες ξεπερνιέται εύκολα (είναι σαν να είναι μέρος της πνευματικής τροφής τους) πιθανότατα πολλοί από αυτούς να έχουν και άλλα σημάδια που θα τους κάνει να είναι θετικοί σε αλλαγές και γεγονότα που θα τους είναι σαν γνώριμα από την πρώτη στιγμή. Κάποιοι που δεν θα είναι έτοιμοι ίσως να μπερδευτούν με μια παράξενη πινελιά της πραγματικότητας.Αλλά το ερώτημα παραμένει "αν κάτι μας παρατηρεί δεν θα ήταν πιο εύκολο να δείξει την παρουσία του σε κάτι που αγαπάμε και το έχουμε αντιγράψει με κάποιο τρόπο στις αποθήκες της σκέψης;" Αν απαντήσουμε καταφατικά, τότε τι πιο απλό να μας δείξει- αυτό που μας νοιάζεται -ότι είναι κοντά μας σαν ένας φύλακας άγγελος από πολύ μακριά και συνάμα κοντά όταν με παράξενους ρυθμούς οι αποστάσεις μηδενίζονται...και είναι τόσο έντονο το φαινόμενο της υπογραφής που στο φωνάζει έστω και με αυτόν τον τρόπο..στο κάνει να φαίνεται τόσο απόκοσμο που δεν συνάδει με την αρχική εικόνα του σχεδίου, μια ζωγραφιά εκλεπτυσμένη από τις εσχατιές του σύμπαντος που με τον δικό της πρόσωπο μας δείχνει δρόμους και οδούς μέσα από το μυστήριο των κοσμικής κίνησης που δεν σταματά να σχεδιάζει να καλεί να προστάζει να δείχνει το στίγμα της σε μια πλάση που ούτε καν, μπορούμε να είμαστε σίγουροι το πότε θα αλλάξει σε ένα καμβά μυστηρίου που όλα είναι πιθανά..............Γ.Α.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου