Τα σπήλαια σαν φυσικοί σχηματισμοί συνοδεύονται από ένα αχανές μυστήριο έναν απόκοσμο γρίφο ύπαρξης, χαοτικής έμπνευσης με κυρίαρχα στοιχεία την ησυχία του σκοταδιού. Η πλειάδα της συνεχόμενης ανάπλασης των σταλαγμιτών και σταλακτιτών οι λαβύρινθοι των βαράθρων που σαν εσωτερικές φλέβες ελίσσονται στα ΄'εγκατα του σώματος της γης με τη μακροχρόνια συνεργασία του ύδατος μεταμορφώνουν έναν πολυεπίπεδο ζωντανό οργανισμό που ελέγχει και παρακολουθεί άπαντες, από μικροοργανισμούς μέχρι και τους επισκέπτες του έξω κόσμου να προσπαθούν να δουν και αυτοί επίσης τα σπλάχνα του εσώκοσμου... Μπορούμε να υποθέσουμε ότι ένα σπήλαιο είναι ζωντανό; Ναί πιστεύω ότι είναι σαν η ανάσα της γης να βγαίνει από εκεί και ίσως να είναι και η φωνή της...δεν γνωρίζω σε τι επίπεδα δημιουργίας βρίσκεται η πως κινείται, μπορεί να έχει δικούς του κανόνες στο δικό του παιχνίδι αλλά σε όλη την ιστορική περίοδο της ανθρώπινης παρουσίας και συνάμα αφέλειας μπορεί να έχει παίξει και αυτό το ρόλο του. Αφηγήσεις παραδόσεις παραμύθια από τη λαογραφία υπάρχουν και είναι αρκετές για να μας κάνουν να σκεφτούμε κάπως παράδοξα σαν την παράξενη παρουσία των πράσινων παιδιών του Woolpit στην Αγγλία του δωδέκατου αιώνα αλλά εκεί κάπως τα πράγματα συνοδεύονται και "δένουν" με τις παραδόσεις των ξωτικών...όταν όμως ερχόμαστε στο παρόν της σύγχρονης εποχής τι ποσοστά αφέλειας η βλακείας (σε δεύτερο επίπεδο) μπορούμε να δούμε όταν η ανάπτυξη, (έτσι την ονομάζουν) καταπατάει δίχως δισταγμό ακόμη και αυτά τα πέτρινα στολίδια?
Η παρακάτω αφήγηση ίσως να μπορούσε να μπεί σε ένα βιβλίο "γκίνες" τραγέλαφου και πολύ γέλιου μιας και στους πλανήτες των τρελών κυριαρχεί το πολύ γέλιο..τώρα το ποιός γελάει καλύτερα και τελευταίος ίσως να μας το μαρτυρήσουν τα μεγάλα στόματα των σπηλιών.... ""Στην όμορφη πόλη του Γκλόβερ κατά καιρούς ακούγονταν περίεργες ιστορίες για περιστατικά που αν δεν δώσεις την κατάλληλη προσοχή σε λεπτομέρειες δεν είναι εύκολο να τις πιστέψεις. Αυτά συνέβαιναν σε ένα όμορφο βουνό λίγο πιο έξω περίπου μια ώρα δρόμος. Σε κάποια από τα αρχεία του ορειβατικού συλλόγου υπήρχαν καταγραμμένα αρκετά περιστατικά όπως αυτό με τους 6 ορειβάτες που ένα πρωϊνό εκεί που αγνάντευαν τη θέα ξαφνικά άλλαξε το οπτικό πεδίο και έχασαν για λίγο τον ήλιο και τον προσανατολισμό τους, αυτό από ότι είπαν οι κάτοικοι της περιοχής γράφτηκε και στις τοπικές εφημερίδες μιας και σε ορισμένους δημοσιογράφους δεν ξεφεύγουν κάτι τέτοια. Επίσης διάφοροι πεζοπόροι ταξιδιώτες και απλοί εκδρομείς ανέφεραν ότι έζησαν κάτι αλλόκοτο με την παρουσία τους εκεί και με το πέρασμα του χρόνου ο τόπος σημαδεύτηκε ταυτίστηκε με αυτήν την "ιδιότητα".Από στόμα σε στόμα από άρθρο σε άρθρο δεν άργησε αυτό να φτάσει και στα αυτιά κυβερνητικών παραγόντων και να αρχίσουν και αυτοί επίσης να ενδιαφέρονται για την περιοχή κατά κύριο λόγο απροκάλυπτα στην αρχή. Έπειτα έδειξε ότι γίνεται ποιο ιδιωτικό και ιδιαίτερο το ενδιαφέρον με αποτέλεσμα να αρχίσουν να απαγορεύουν να γράφεται ότιδήποτε που αφορά την περιοχή, μετά από αυτό ακολούθησε η σταδιακή επιτήρηση και απαγόρευση που είχε ως συνέπεια να αρχίσουν να ψάχνονται κόσμος και ερευνητές.Αν έμενε εκεί το όλο θέμα δεν θα έπαιρνε τις διαστάσεις που πήρε έπειτα, το πολύ πολύ να ξεχνιόταν τουλάχιστον από τους περισσοτέρους αλλά δεν έμεινε.......επίκεντρο του όλου ενδιαφέροντος εστίαζε ένα σπήλαιο(στους πρόποδες του βουνού) αρχαίο(όλα αρχαία είναι απλά αυτό είχε τη φήμη και την επισκεψιμότητα που του άρμοζε) και επιβλητικό με όλη τη μεγαλοπρέπεια που του έδιναν τόσο οι παλαιοί κάτοικοι όσο τώρα και οι νεότεροι φαφλατάδες ίσως. Τώρα οι αφηγήσεις η παρουσία που ΄ήταν κάπως "πριβέ" η όλη αυτή συνωμοτική κίνηση έδωσε την σκυτάλη και σε άλλα κράτη που τα δικά τους αυτιά ήταν κάπως μεγαλύτερα......ωστόσο δεν έγινε ποτέ γνωστό τι ήθελαν(έτσι έδειξε στην αρχή) μια "πίτα" να μοιραστεί και σκύλους χορτάτους η ένας μαγευτικός περίπατος από εκεί σαν να λέμε "one piece of cake" ?Δεν θα μαθαίναμε ποτέ αν δεν έκαναν την υπέρβαση κάποιοι από τους ίδιους(τελικά ο απερίσκεπτα ηλίθιος κάπου συμμορφώνεται έστω και αργά)περάσαν χρόνια και όλη η ιστορία έμεινε στα απόρρητα σαν ένας άλλος μύθος να προστίθεται στου βουνού τα μέρη. Όλα αυτά έδεσαν με τις μελέτες του δόκτορα Φόρμπιους για πράσινες ομίχλες και αορατότητα και εκεί ήταν το ιδανικό μέρος να επιτύχουν κάτι οι παρατρεχάμενοι ως επί το πλείστον ηλίθιοι που πληθώρα από αυτούς χρηματοδότησαν θεούς και δαίμονες να επιτύχουν αυτή την ουτοπία..
Μια όμορφη ηλιόλουστη μέρα εμφανίστηκαν στην περιοχή οχήματα γερανοί και παράξενα ιδιωτικής χρήσης αυτοκίνητα προσωπικού χωρίς τζάμια και διακριτικά η περιοχή αποκλείστηκε και ξεκίνησαν να "δαμάσουν" το βουνό τρυπώντας όπου έβρισκαν και χωρίς αναστολές η ενοχές έκτιζαν τα δικά τους σπήλαια στοές για να δράσουν ανενόχλητοι μιας και η περιοχή αποκλείστηκε για κάμποσα χρόνια με εμφανή τα σημάδια βανδαλισμού και ΄'επαρσης καταστροφής. Η περιοχή ξανάνοιξε πάλι γύρω από το αρχαίο σπήλαιο και με την παρέα των νέων πλέον στοών από την τεχνική παρέμβαση η διαφορά ήταν σε αρκετά σημεία μεγάλη. Στα χρόνια που πέρασαν δεν έγινε γνωστό κάτι παρά ότι συνεχίστηκε να μην αφήνουν οι αρμόδιες υπηρεσίες την παρουσία επισκεπτών λες και ο χώρος είχε αρχίσει να δείχνει κάτι άλλο. Ο Φόρμπιους με τον Μακλόχαν Δόκτορα επίσης της φυσικής έπειτα από πιέσεις ίσως αναγκάστηκαν να γράψουν σε μια έκθεση για τα αποτελέσματα της πειραματικής πράσινης ομίχλης,.... ότι εκείνη τη περίοδο κάτι πήγε στραβά σε μια στοά, ενώ έδειχνε ότι κατόρθωσαν να ανοίξουν μια πόρτα για το άγνωστο η ομίχλη άλλαξε χρώμα έγινε γκρίζα και οι παρευρισκόμενοι σαν να έπαθαν κάποιο είδος παράκρουσης άλλοι λιποθύμησαν και άλλοι χρειάστηκε να μεταφερθούν μακριά σε μονάδες επίβλεψης σε ειδικούς χώρους Ακόμη το μέρος που πειραματίστηκαν με γοργούς ρυθμούς διάβρωσε αρκετά από τα τεχνικά μέρη που αποτελούνταν από καλής ποιότητας μέταλλο..... Όπως και να έχει οι παραπάνω άφησαν να νοηθεί ότι απέτυχαν παταγωδώς. Φυσικά αυτό δεν έγινε από την άλλη πλευρά των υπηρεσιών των κρατών που έλαβαν μέρος με πληροφορίες που έλεγαν ότι οι παραπάνω μπλόφαραν(μάλλον προσπαθούσαν να συμμαζέψουν ότι μπορούσαν)...άλλες πηγές από παρηκμασμένους της πληροφορίας είπαν ότι άνοιγαν τη μια στοά μετά την άλλη βεβιασμένα γιατί κάθε φορα που έφταναν σε ένα σημείο κάτι τους εμπόδιζε. Ποιός μπορεί τελικά να γνωρίζει τι... είναι αυτό το αινιγματικό της όλης υπόθεσης που σίγουρα θα μείνει σε κάποια ντουλάπια του χρόνου που ίσως οι σκόροι και τα ζωϋφια θα αράζουν πάνω στις σελίδες με σβησμένα ίσως κάποια σημεία ""
Η φύση έχει το δικό της σχέδιο νοήμων και επιβλητική διαχωρίζει εκείνους που θέλουν να ακούσουν και εκείνους που νομίζουν ότι θα ακούσουν. Από το ψηλότερο βουνό ως την πιο παγερή λίμνη η φύση οργιάζει σε μια φρακταλική ορχήστρα μυστικιστικών οργάνων και ρυθμών δεν θα παρακαλέσει, απλά θα φωνάξει σε ανύποπτες στιγμές να μπείς στον τοτεμικό της χορό που τα τύμπανα θα δίνουν νότες και ευχές ύπαρξης και αληθινής έμπνευσης. Όσο για εκείνους που νομίζουν ότι κοροϊδευουν αυτό που οι περισσότεροι από δαύτους αποκαλούν ΄"'αψυχο άϋλο" θα αποτυγχάνουν με συνέπεια να ακούν το ειρωνικό, άλλο γέλιο..................Γ.Α.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου